ANA TJETËR E MEDALJËS

SHKRIME QË CENOJNË DINJITETIN DHE VEPRËN E KRYETARIT TË KOSOVËS..!?   

30 dhjetor 2002 / Shkruan: Rexhep Elezaj

 

 

Debatet që po zhvillohen kohëve të fundit rreth standardeve të cilat duhet t’i përmbush Kosova para se të fillojnë bisedimet për zgjidhjen e statusit final të saj të cilat nga disa analistë politikë cilësohen si parakushte për njohjen e pavarësisë së Kosovës, mjerisht, në shkrimet dhe analizat e disa autorëve në vend se të merrën me temën në fjalë, ata si gjithmonë ngarendin që në “analizat” e tyre për “përsonazh” kryesorë të marrin, kend tjetër, përveçëse kryetarin aktual të Kosovës Dr. Ibrahim Rugovën, dhe mbase i tërë teksti i këtyre shkrimeve fillon e mbaron duke gjuajtur “gurë e dru” mbi punën dhe aktivitetin e tij politik, thua se është ai i vetmi personalitet politik i cili bën dhe përcakton rrjedhën e ngjarjeve politike në Kosovë.

 

Ndërsa në anën tjetër të njëjtit “analistë” nuk e thonë asnjë fjalë (kritikë) për akterët e krahut opozitë, sikur ata (liderët tjerë) të mos ishin pjesë e jetës dhe ngjarjeve politike që ndodhin brenda spektrit politik të Kosovës. Pse në analiza dhe shkrime të këtilla publicistike autorët e këtyre shkrimeve u bishtnojnë kritikave dhe sharjeve ndaj të adhuruarëve të tyre ashtu siç veprojnë ndaj Rugovës, ndaj të cilëve mbajnë qendrime përkdhelëse posikur të ishin engjuj dhe njerëz të pagabuar (të shënjët), është për t’u çuditur mjaftë mbase është kjo një temë rreth të cilës do duhej bërë analiza të gjata?!

 

Kur i lexon këto, analiza u thënçin, të shkruara nga intelektualë të kalibrit lartë rreth çështjes siç janë; “standardet apo statusi” i Kosovës përpara, dhe kur vëren faktin se me shkrime dhe analiza të tilla gati të gjithë këta “analistë” vihen në shërbim politik të grupeve antirugovë, e që dosido do të ishte më mirë që të merren me programe konkrete se si të zhvillohet më mirë e më shpejtë populli shqiptar i Kosovës, del se nuk bëjnë tjetër veçëse tëra idetë dhe energjitë e tyre i derdhin në kritika dhe sharje të pabazuara kundër njeriut i cili me tërë qenjën e vetë e ndihmoi zgjidhjen e çështjes së Kosovës dhe i cili tërë jetën dhe veprën ia kushtoi pavarësisë së Kosovës për ta nxjerrë ate nga tutela e egër dhe e gjatë sllave.

 

Prandaj analizat të cilat më shumë merren me sharje ndaj tij se sa me vetë objektin e përzgjedhur për shqyrtim nuk mund të jenë kurrë të mirëfillta, përkundrazi më përmbajtje të këtilla nënçmuese ndaj kryetarit të Kosovës dezorientojnë lexuesin, sjellin huti dhe ngrisin pa nevojë tensionet politike në Kosovë.

 

Ç’farë analizash na qenkan ato me të cilat nxitet urrejtje në popull ndaj kryetarit të shtetit të Kosovës, në të cilat në vend se të zbërthehet mëtutje mendimin politik shqiptar për ta çuar më përpara zgjidhjen e statusit final të Kosovës, mbjellet dyshim në angazhimet politike të njeriut të parë të Kosovës, në të cilat shkrime çdo mendim, fjalë apo fjali fillon dhe përfundon me sugjerime negative ndaj figurës së tij në stilin trillues; se çdo gjë e keqe në Kosovë paskësh ndodhur për shkak të politikës rugoviste, etj.

 

Shkrime të cilat nuk kanë përmbjatje tjetër përveçse akuza dhe shpifje denigruese ndaj njeriut i cili tri herë rradhazi i fitojë votat dhe besimin e shumicës së popullit, shkrime në të cilat poashtu akuzohet populli për injorancë dhe analfabetizëm politikë.

 

Mëpastaj shkruhen me qindra artikuj ku me qëllim minimizohet angazhimi politik dhe kombëtar i tij, shkrime në të cilat zbrazen urrejtje dhe mosdurim sikur të ishte ai, ruajna Zot, “e keqja më e madhe e kombit”, etj, etj?! Të gjitha këto flasin se kemi të bëjmë me një mendësi të varfur politike të autorëve të shkrimeve në fjalë nga e cila (mendësi) nuk mund të priten kurfarë propozimesh konkrete të cilat eventualisht do të mund të hynin në përdorim për ta avansuar mëtej çështjen e statusit final të Kosovës.

 

Me këtë lloj analizash dhe shkrimesh nuk ka dyshim se po mbjellet me qellim përçarje dhe konfuzion në opinionin shqiptarë duke nxitur akumulimin e urrejtjes ndaj kryetarit të Kosovës i njohur për herë të parë ndërkombëtarisht nga komuniteti ndërkombëtarë.

 

Po ta kishin çeçenët një kryetar shteti të njohur ndërkombëtarisht siç e kanë sot shqiptarët e Kosovës, çështja e tyre kombëtare do të ishte zgjidhur qëmoti, prandaj themi se ata të cilët më së shumti flasin sot për shtet dhe pavarësi të Kosovës, në realitet janë injoruesit dhe mohuesit më të mëdhenjë të institucionit të presidentit të Kosovës, ose thënë më troç, ndërmarrim çdo gjë që ta rrënojmë këtë institucion në postin e të cilit sot është Dr. Ibrahim Rugova, ndërsa nesër do të gjendet ndonjë lider tjetër.

 

Kur flitet për realitetin politik në Kosovë të projektuar në kokat e njerëzve “ndryshe nga ai në praktikë”, as më këtë rast nuk duhet përjashtuar rolin destruktiv të këtyre “analistëve” politikë të cilët në vend se t’i pasqyrojnë drejtë dhe realisht rrjedhat politike në Kosovë, pa ndërpre flasin dhe shkruajnë se koncepti i pavarësisë së Kosovës i koncipuar nga “rugovistët” është koncept i  “tradhtisë kombëtare” i cili, sipas tyre Kosovën po e shpie drejtë autonimisë nën Serbi, pa sjellur kurrnjëherë fakte valide që do të dëshmonin se vertetë politika rugoviste e paskësh sjellur Kosovën në pozitë të autonomisë nën Serbi, duke mos e theksuar qellimisht faktin kur shkruajnë se sot Kosova udhëhiqet nga organet më të larta të OKB-së dhe se për statusin final të saj, siç tha ditë më parë z. M. Steiner, do të vendos ekslizivisht KS i OKB-së.

 

Pastaj, hasim në konstatimet e pa bazuara mbi realitetin se kinse “rugovistëve” u pelqen “status-quo” e krijuar që dymbdhjetë vite kur është fjala për pavarësinë e Kosovës me qellim që të mbesin sa më gjatë në skenën politike, se në Kosovë gjoja po krijohen realitete të cilat në esencë nuk ekzistojnë fare, përveç atij rreth standardeve që lidhet me legjitimitetin e luftës politike, se ka filluar të bëhët ekvivalent ideja e “zgjidhjes së statusit final të Kosovës” me vetë pavarësinë e saj, dhe se, kinse, për shkak të kësaj politike duhet të ndeshemi me pasojat e këqija të këtij realiteti të dyfisht, dhe kështu me rradhë?!

 

Disa bile shkruajnë edhe kështu: “se >mjeti është shëndrruar në qëllim< dhe se në ato vende ku procesi politik është shtyrë me mtoda që kanë pasur për qëllim fshehjen e realitetit ekzistues dhe legjitimimin e raporteve të caktuara personale të pushtetit (mendohet në Rugovën v.j.), atëherë dhuna ka qenë substitut i pashmangshëm për të lëvizur gjendjet e “status-quove” të krijuara nga metodat e tilla të cilat kanë shërbyer për të shëndrruar mjetin në qellim..”?!

 

Dhe, ja pra, pikërisht këtu qendron defekti (dispersiviteti) kryesor i llojit të këtillë të analizave përmes të cilave i fryhet zjarrit dhe konfliktit politik në Kosovë duke sforcuar bindjen në opinion se ndeshja e realitetit të “rrejshëm” me ate të “vertetin” do të prodhojë cikle të reja të dhunës politike në të ardhmën, duke aluduar gjithnjë në aktivitetin politik të kryetarit Rugova me pretencën e qartë se është njëri ndër shkaktarët e kësaj dhune në Kosovë (!!!).

 

Për analistët e pa anshëm politikë, sidomos vlersimet pozitive të shumë kritikëve të huaj rreth personalitetit të kryetarit Rugova në mënyrë decidive i demantojnë akuzat e këtilla të cilat i drejtohen nga kritikët e brendshëm, gjegjësisht nga kundërshtarët e tij politikë, mbase vlersimet e analistëve joshqiptarë rreth figurës dhe veprimtarisë së tij politike janë më meritore, sidomos kur flitet dhe shkruhet për burra shteti siç është Dr. I. Rugova, e që realisht mendimet e analistëve të huaj do duhej të ishin masë orientuese për kundërshtarët e tij kur vendosin të shkruajnë kundër Rugovës.

 

Është mirë t’ua rikujtojmë kritikëve të tij se është pikërisht Dr. Rugova bartës i shumë mirënjohjeve ndërkombëtare, është anëtarë nderi pranë shumë akademive, senateve dhe asociacioneve ndërkombëtare, etj, që të gjitha këto nderime dhe mirënjohje së bashku nuk i janë dhënë rastësisht, apo jo?

Copyright©2000-2002 Trepca.net - Të gjitha të  drejtat e rezervuara.