VRASJA E AHMET KRASNIQIT PATI PASOJA TË RËNDA PËR KOSOVËN DHE PËR SHQIPTARINË

PSE DHE KUSH E VRAU AHMET KRASNIQIN ?

   

Shkruan : Shefqet Jashari-STROFCI

   

Njëra ndër periudhat më të vështira të popullit tonë, që i kalojë me pasoja shumë të rënda,  ishte periudha kur dy të tretat e Atdheut dhe më shumë  se gjysma e popullit shqiptar  ra nënë robërinë serbo-jugosllave-greke.

 

Vështërësitë dhe pasojat u shumfishuan kur gjithë kombin tonë e përfshiu robëria sllavo -komuniste. ‘’Fara ruse’’ e mbjellur me mjeshtri në të gjitha trojet tona nga emisarë të pansllavizmit rus, të maskuar me ‘’lëkurë të qengjit’’,  dhe ushqimi i gjeneratave të reja me ‘’egjrën komuniste’’, i sjelli kombit tonë tragjedinë më të rëndë gjatë gjithë historisë së tij. Kjo ‘’farë’’ e djallit të mallkuar, nepërmjet  ‘’egjres komuniste’’ bëri që ishte e mundur për t’i keqpërdorë dhe për t’i shkatrruar vlerat tona kombëtare, që u krijuan me shekuj nga populli ynë siç ishin: mikëpritja, bujaria, trimëria, solidariteti dhe Besa Shqiptare.

 

Bajraktarët e ‘’farës ruse’’ duke u mbështetur në tri shtylla të faqeve të zeza : në diktaturën e proletariatit, në luftën e klasave, në internacionalizmin proletar, dhe në ushqimin shpirtërorë të shumë gjeneratave me  ‘’egjrën komuniste’’, krijuan ‘’njeriun e ri’’, një krijesë hibride, gjysmë njeri- gjysmë robot. Ajo far krijese, nga përdorimi i egjrës komuniste si ushqim të  përditshëm shpirtëror, humbi aftësinë për të menduar dhe  për të gjykua. Zot nuk ka. Fjalë jep shumë por nuk i mban. Rrena, shpifja dhe krimi i flejnë në zemër. Për partinë dhe për kryepartiakun japin çdo gjë që kanë.

 

Urdhërat për shpifje, kërrcnime dhe krime i kryjnë me përpikëri duke u mbështetur në parimin  se ‘’qëllimi i arsyeton mjetet’’.  Për ta  gënjeshtra, shpifja dhe  tradhtija janë vyrtyte.  Prijsit e tyre me gjkftoftësinë e një kasapi me përvojë të gjatë në profesion, ju japin  urdhëra bajraktarëve të farës ruse për të  vrarë me tradhti nacionalistë, veprimtarë të dalluar të çështjes kombëtare, kundërshtarë politikë, shpianikë dhe bashkëkombas,  kur nuk arrijtën t’i bëjnë argatë të pa gojë, apo nuk arrijnë t’i bëjnë ‘’të vdekur për së gjalli’’, që të mos u ndihet kund zëri,  nga dëshira e sëmuar  për tu bërë ‘’të parë’’, nga lakmia për të zënë pozita udhëheqëse, nga kajta për t’u bërë pasanik duke plaçkitur pasuri të huj.

 

Siç dihet ‘’fara ruse’’ e ushqyer me ‘’egjrën komuniste’’në trojrt tona krijoi lugetër, vampir, ‘’njerëz’’ zemërgurë, ‘’njerëz’’ faqezi, dyftyrësh, që u vuan në shërbim të kryedjajve komunist të Beogradit, Moskëves, Pekinit dhe në kohën e fundit u vuan në shërbim të vampirëve  të Athinës dhe të kriminelëve të Beogradit me qëllim që ata të ju  ndihëmojnë të bëhën ‘’sundues’’ të shqiptarëve.

 

Këta të gjorë janë bërë dorë e zgjatur e të huajve kur po i detyrojnë  mjeranët zemër gurë,   për të ngritur dorë mbi burrat më të mirë të kombit. Dhe, a ka dëm më të madh për një popull, a ka fatkeqësi më të madhe për një komb, kur ai në momentet vendimtare të historisë së tij mbetet pa udhëheqje të aftë, mbetet pa dietarë dhe trima që do të dinin t’i shfrytëzonin rrethanat e përshtatshme për realizimin e aspiratave të popullit të tij.

 

Fatkeqësishtë, në gjitha periudhat e rëndësishme historike, kur çështja kombëtare mund të zgjidhej drejtë në dobi të interesave tona, agjenturat serbo-sllavo-greke kanë arrijtur ta bëjnë të pa aftë klasën tonë politike,   për të mos i  realizuar synimet shekullore të popullit tonë.  Ata i kanë përdorë të gjitha mjetet për ta bërë  parinë tonë  ’’të vdekur për së gjalli’, me shpifje të llojllojshme, apo duke’’e blerë  me pare’’. 

 

Ndërsa ata më të aftit,  Burrat e Mëdhenj të Kombit, që nuk arrijtën dot t’i bëjnë ‘’të vdekur për së gjalli’’ me kurrëfarë mënyre,  i vranë me dorën e tradhtarëve shqiptarë, që i përkisnin fundrinës së popullit tonë. Vrasja e Haxhi Zekës nga një dorë e zgjatur e Serbis u bë për shkak se ai ishte një atdhetar i kulluar,  strateg dhe largëpamës, që dinte se kush mund të bëhën aleatë të shqiptarëve. 

 

Vrasja e  Hasan Prishtinës, Luigj Gurakuqit dhe  Isa Boletinit u bë nga sigurimi i msheft i  Serbisë  me qëllim që shqiptarëve t’ua varrosin shpresen e çlirimit dhe bashkimit kombëtar.  Vrasja e Jusuf Gërvallës, njërit ndër udhëheqësit kryesor të Lëvizjes Nacional çlirimtare të Kosovës dhe Viseve tjera Shqiptare me atentatin e Shtutgardit, ku u vranë  edhe Bardhosh Gërvalla vëllau dhe bashkëveprimtari i tij i ngusht,  dhe Kadri Zeka, njëri ndër udhëheqësit e  OMLK-së, u bë nga UDB-ja e Beogradit dhe nga UDB-ja e Tiranës, me qëllim që të mos rritet dhe forcohej rrezistenca jonë kombëtare kundër robërisë serbo-jugosllave  në baza të shëndosha kombëtare, ashtu qysh e parashihnin udhëheqësit e  shquar të  LNÇKVSHJ, Metush Krasniqi dhe  Jusufi Gërvalla, por ajo të ndahet dhe të përçahet në baza ideologjike dhe regjionale, duke ditur se si e tillë ajo nuk do të ketë mundësi të ju nxirrte probleme ndërshtetërore.

 

Vrasja e Ahmet Krasniqit pati dhe ende do të ketë pasoja të rënda për Kosovën dhe   për shqiptarinë. Me këtë vrasje armiqët tanë  shekullor dhe forcat kundrainstiticionale  të Kosovës, që me vetëdije dhe pavetëdije u bënë vegla në duar  të kriminelve të Beogradit, të pansllavistëve të Moskvës dhe të shovenistëve të Athinës,  kanë arrijtur shumë qëllime, por më  kryesorët ishin :

  

1.U bë pengimi i bashkimit të faktorit ushtarak të Republikës së Kosovës.

  

2.U bë i pamundshëm rritja dhe forcimi i FARK-ut, që u krijua në bazë të Marrëveshtjes së Osllos.

  

3. U  pengua institicionalizimi dhe profesionalizimi i  UÇK-së, që ishin dy faktorët kryesor për formimin e një Ushtrie  Kombëtare të Republikës së Kosovës që shumë shpejtë do të shëndrrohej në Ushtri Kombëtare Shqiptare.

  

4. Rriten  dhe thellohen  përçarjet  ndërnjerëzore dhe ndërshqiptare.

   

5. Hapi rrugën e vrasjeve tjera politike të veprimtarëve të dalluar të çështjes kombëtare, veprimtaria e të cilëve shkonte në dëm të interesave serbo-greke dhe të kompllotistëve kokëkrisur të Kosovës.

  

6. U bë i pamundshëm çlirimi i Kosovës dhe Viseve tjera shqiptare nga vet shqiptarët

  

7. Si rrjedhim i të gjitha këtyre që u përmendën më lartë serbët arrijtën  shumë lehtë ta realizojë skenarin e tyre për pastrimin etnik të Kosovës, në saje edhe të ndihmës së madhe të forcave kundrainstiticionale të Kosovës,  dhe të spiujve dhe  vazalëve të tyre që   kanë zënë pozita udhëheqëse në  institicionet shtetrore të Shqipërisë.

  

Populli ynë,  nga përvoja e tij e hidhur, e din se në vrasjen e Ahmet Krasniqit kanë gisht të hujtë, sikur që kanë pasur gishtë edhe në vrasjen e Burrave të Dheut, që punuan me përkushtim për interesa madhore kombëtare, por nuk e kanë plotësishtë të qartë pse në vrasjen e tij muarrën pjesë një numër i madh i personaliteteve publike, që patën dhe kanë pozita udhëheqëse në subjektet politike dhe shtetërore të Republikës së Kosovës, gjegjësishtë të Kosovës. Për t’i pasur të qarta shkaqet e verasjes së Ahmet Krasniqut, duhet pasur të  qartë situatën politike që mberetnonte në gjithë hapsirën tonë kombëtare : ndasitë, përçarjrt dhe grupimet dhe aleansat politike që bëheshin dhe ç’bëheshin për qëllime karrjeriste.

 

Kështu klasa politike e Kosovës pas të ashtuquajturut ‘’revolucion i  vonuar demokratik’’i Shqipërisë  ishte i rreshtuar  në katër  grupime.

 

Grupimin e parë e drejtonte kryepehlivani i Nanosit Xh.Halit, përgjegjës  i Sektorit të Rëndësisë së Veçantë dhe  antarë i Kryesisë së LPK-së,  me këshilltarët që i kishte në SHIK-un e Shqipërisë,( njëri ndër kryesorët ishte Shaban Braha). Ai me A.Sylën bëri  përvehtësimin e njësive guerile të Republikës së Kosovës me mjetet e marjes së ‘’kalas nga mbrenda’’ dhe kështu arrijti të manipulojë në shumë drejtime me SHP të UÇK-së, që e përbënin argatët e tij më të besueshëm.

 

Grupimin e dytë e drejtonte R.Qosja që i kishte futur nën këmbë klanet  e  H. Hysenit dhe të  B. Kosumit. Ky grupim në saje të ndihmës së  A.. Sylës,  Nanosit, Mejdanit dhe Klosit u bë artak me grupimin e Xh.Halitit për të manipuluar me SHP të UÇK-së, që përbëhej nga argatë të Xh.Halitit dhe argatë të R.Qosjes. Me çlirimin e Kosovës nga NATO-ja dy palët e ndanë pushtetin duke formuar të ashtuquajturën ‘’ Qeverinë  e Thaçit’’.

 

Grupimi i tretë e drejtonte B.Bukoshi i cili në fillim të viteve 1990-tave ishte me forcat institicionale të Republikës së Kosovës, pastaj bëhet i ‘’pavarur’’, dhe kur duhej me të gjitha forcat t’i ndihmonte forcat institicionale, bëhet me  Qosjen. Me këtë grupim bëjnë aleancë të mësheftë klani i H.Hysenit, që kishte pozita udhëheqëse në LDK-në, disa komisione të  ‘’Tre përçindshit’’, klani i  Ibrahim Kelmendit i cili përpos që e kishte nën kontroll kryesinë e LPK-së, i kikishte nën urdhërat e tij edhe një grup ushtarakësh  që i kishte dërguar në Ministrinë e Mbrojtjes dhe në SHP të FARK-ut me detyra speciale për ta penguar kërë subjektë ushtarak të Republikës së Kosovës, në mesin e të cilëve ishin : Xhafer Jashari, Halil Bicaj, Fadil Demiri etj.

 

Grupimin e katërt  e përbënin forcat institicionale të Republikës së Kosovës,( LDK-ja NDSH-ja, PSHDK-ja, PLK-ja, PSDK-ja)  nën udhëheqjen e kryetarit të Republikës së Kosovës dhe kryetarit të LDK-së Dr.Ibrahim Rugovës dhe veprimtarëve tjerë të subjekteve politike që i përkisnin këtij grupimi.( Mark Krasniqi, Rexhep Avdullahu, Xhergj Dedaj, Kaqusha Jashari etj).

  

Ky grupim politik organizoi dy herë zgjedhje nacionale të pavarura nga Beogradi, krijoi institicione shtetrore në bazë të votës së lirë të popullit dhe  i vuari bazat e shtetësisë së Republikës së Kosovës, bëri ndërkombëtarizimine e çështjes së Kosovës, krijoi miq dhe aleatë në të gjitha anët e botës, krijoi lidhje komunikimi me shtetet e Bashkësisë Evropiane dhe në veçanti krijoi lidhje bashkëpunimi me SHBA-të, krijuan njësitë e para guerile dhe bënë përgaditjet e nevojshme për fillimin e luftës çlirimtare.

 

Pse nuk filloi lufta në Kosovë për shkatrrimin e Jugosllavisë, që do të kishte pasoja shumë të rënda për Kosovën dhe kombin shqiptar, marita kryesore u takon diplomatëve të shquar të SHBA-ve që ishin miqë të kombit tonë, që  kërkuan nga Ibrahim Rugova dhe Salih Berisha që të mos e fillojnë luftën me Jugosllavinë  deri sa’’ tu vie shteku’’. Këto subjekte politike e kanë përkrahur luftën çlirimtare me mjete materjale, ndërsa pjesa dërmuese e ushtarëve të UÇK-së  i përkiste antarësisë së gjërë të  këtyre partive. 

  

Fatkeqësishë njësitë guerile u përvehtësuan nga LPK-ja me fajin e Qeverisë së Kosovës, në veçanti të kryeministrit Bukoshi,  pasi që nuk u përkrahën me mjet finansiare. Riformimi i Ministrisë së Mbrojtjes të Republikës së Kosovës në mars të 1998 krijoj kushtet për  institicionalizimin dhe  profesionalizimin e Luftës çlirimtare, por spiujtë serbo-sllavo-grek arrijtën ta bindin pararojen staliniste të LPK-së për t’i krijuar kushtet e fillimit të  luftën frontale para kohe me Serbinë, dhe shkeljen e Marrërveshtjes së Osllos për të penguar forcimin e FARK-ut. 

 

Siç dihet, lufta për pushtet, i futi në shamakun e tradhtisë kombëtare forcat kundrainstiticionale,  kur në vend se të kontribojnë në bashkimin e të gjitha forcave politike dhe ushtarake të Republikës së Kosovës, për realizimin e synimeve tona kombëtare, ato tërë veprimtarinë e tyre e drejtuan në luftë kundër institicioneve shtetërore të Republikës së Kosovës dhe subjekteve politike që i krijuan ato institicione.  

 

Duhet cekur se subjektet politike  dhe  klanet e individëve që i përbënin forcat kundrainstiticionale, edhe pse kishin mosmsrrëveshtje të thella në mes tyre për shumë çështje, në lidhje me luftën dhe ndarjen e pushtetit, ato kur ishte çështje e luftimit të forcave institicionale ishin sëbashku në të gjitha veprimet e tyre mafioze dhe kriminale. Por kur ishte në pyetje ndarja e pozitave udhëheqëse dhe marrja e pushtetit u treguan të pamshirëshëm  ndaj njëri tjetrit.

 

Bëheshin dhe ç’bëheshin lloj-lloj aleancash jo parimore në mes individëve dhe klaneve me ndikim që e përbënin  LPK-në dhe LBDK-në. Në këso aleancash prin Grupimi i dytë që udhëheqej nga  R.Qosja. Ky grupim politik  edhe pse  ishite në aleancë të haptë me klanin e Xh.Halit,  lidhi aleancë të mësheftë me Qeverinë e Bukoshit ku   bënte pjesë edhe klani i Ibrahim Kelmendi, që kishin për qëllim për të  ndarë në mes tyre pushtetin e Kosovës, ndërsa Xh.Halitin & Kompani ta  lanë me ‘’gishta në gojë’’ por siq dihet ajo nuk ndodhi sepse në komplote dhe ndërskamsa ishte më i zoti Xh.Haliti, por  dhe kishte përkrahjen e Nanosit, Mejdanit, Klosit.

 

Të gjithë ata që i kanë përcjellur rrjedhat e ngjarrjeve në Kosovë, Shqipëri dhe në botë, gjatë dhjetvjetshit të fundit të shekullit 20,  dhe e kanë lexuar feltonin tim’’Pse jemi kështu siç jemi’’ të botuar në ‘’Bota sot’’më 21 maj- 19 qershor 2001 e kanë të qartë pse dhe kush e  vrau Ahmet Krasniqin. Në këtë shkrim nuk mund t’i përsërisim gjërat që janë  thënë në atë felton, por dua ta përsërisë një fakt se të gjitha të ligat dhe tragjeditë  që e gjetën Shqipërinë dhe Kosovën në vitet e fundit të shekullit 20, janë pasojë e Marrëveshtjes  së Zyrihut, që është lidhur  në pranverë të 1993 në mes  PSSH dhe LPK-së. Prandaj edhe vrasjet politike që u bënë dhe po bëhën në Kosovë dhe Shqipëri janë pasojë e asaj marrëveshtjeje.

 

Siç dihet ajo marrëveshtje i detyronte të dy palët ta ndihmojnë njëra tjetren për të ardhur në pushtet në të dy anët e kufurit, duke i përdorë të gjitha mjetet e lejueshme dhe të pa lejueshme.  Stalinistët e Shqipërisë duhej ta rrxonin nga pushteti Salih Berishën, ndërsa stalinistët dhe kuqaloshët e Kosovës duhet ta largojnë nga skena politike Ibrahim Rugovën dhe ta shkatrronin LDK-në. Këto synime nënshkruesit e marrëveshtjes së Zyrihut mendonin t’i realizonin në rend të parë  duke u mbështetur në  parimin se ‘’qëllimi i arsyeton mjetet’’, prandaj edhe vuan kontakte me fqinjët tanë për të kërkuar ndihmen e tyre.

 

Në bazë të asaj Marëveshtjeje është përgaditur i ashtuquajturi’’ revolucioni i vonuar  demokratik i Shqipërisë’’ dhe të gjitha të zezat që e gjetën Shqipërinë janë pasojë e asaj Marrëveshtjeje. Kuptohet që edhe Kosovës i erdhën shumë të liga nga ajo marrëveshtjeje,  duke filluar nga tentimi për shkatrrimin e LDK-së në Kuvendin e saj të Tretë, mosnjohja e zgjedhjeve të dyta parlamentare, mosnjohja e institicioneve shtetërore të dala nga zgjedhjet parlamentare, që u bënë në Kosovë pa kontrollin e Beogradit, përvehtësimi i njësive guerile të Republikës së Kosovës me mjetet e ‘’marjes së kalasë nga mbrenda’’, pengimi i formimit të Qeverisë së Kosovës nga të gjitha forcat politike dhe ushtarake, që e kërkonin diplomatët e shquar të SHBA-ve ; pengimi dhe mos lejimi i bashkimit të forcave ushtarake në një subjekt të vetëm komandues, në FARK ; krijimi i ‘’Qendrës’’ për përpilimin e ‘’listave të zeza’’ për lëshimin e ‘’vendimeve’’ për shpifje, kërrcnime dhe për  vrasjen e veprimtarëve të dalluar të çështjes kombëtare, që nuk pranonin të bëhën argat të pagojë të tyre ; vrasjet politike që u bënë para lufte, gjat lufte dhe pas luftës ; formimi i Qeverisë së Thaçit në Tiranë ; krijimi i mafisë së kuqe pas çlirimit të Kosovës ;  krijimi i kushteve për  enklavizimin e disa teritoreve të Kosovës ; tentimi për destabilizimin e Kosovës dhe të Ballkanit  ishin fryte të Marrëveshtjes së Zyrihut, etj.

 

 KUR DHE SI FILLUAN  KOMPLOTET KUNDËR AHMET KRASNIQIT

 

Rikrijimi i Ministrisë së Mbrojtjes të Republikës së Kosovës në marsin e 1998, edhe pse me vonesë të madhe, krijoi bazën e një organizimi institicional të luftës çlirimtare të popullit tonë që ishte nënë robërinë  serbo-jugosllave. Ardhja në krye të Ministrisë së Mbrojtjes të një atdhetari, që rrjedhte nga një familje me tradita të larta të  atdhedashurisë dhe të trimërisë, të kolonel Ahmet Krasniqit, njërit ndër ushtarakët shqiptarë me përgaditje  të lartë profesionale, që i kishte të kryera dy akademi ushtarake : Akademinë Ushtarake të  Ushtrisë Tokësore dhe Akademinë Komanduese të Shtabit të Ushtrisë Tokësore, bëri që të alarmohën armiqët tanë shekullor nga droja se krijimi i Forcave të Armatosura të Republikës së Kosovës, për të cilat punonte me përkushtim Ahmet Krasniqi, do t’ua prishnin planet dhe skenaret që i kishin thurë për ‘’zgjedhjen e çështjes shqiptare’’ siq ua donte interesi i tyre kombëtar.

 

Edhe forcave kundrainstiticionale të Kosovës, që me vetëdie apo pa vetëdie ishin vu në shërbim të çakajve të Ballkanit, nuk ju shkonte në interes krijimi i Ministrisë së Mbrojtjes, dhe i FARK-ut, prandaj i vuan në veprim të gjitha mjetet për ta penguar  krijimin e një Ushtrie Kombëtare të institicionalizuar dhe të profesionalizuar, për të cilën punonte Ahmet Krasniqi,  nga friga se do të vinin në pushtet forcat institicionale,  ndërsa Marrëveshtja e Zyrihut nuk do të realizohej.

 

Ahmet Krasniqi bëri përpjekje të mëdha për bashkimin e faktorit politik dhe ushtarak të Republikës së Kosovës, që ishte kushti i parë për të ju kundërvy me sukses maqinerisë ushtarake të Serbisë, në realizimin e aspiratave të saja antishqiptare. Bashkimi i Grupit ushtarak të Deçanit me Ministrinë e Mbrojtjes i parapriu takimit të Osllos që u mbajt në maj të 1998  në mes përfaqësuesëve të UÇK-së dhe përfaqësuesëve të Ministrisë së Mbrojtjes në krye me Adem Demaçin dhe Ahmet Krasniqin, që solli marrëveshtjen për formimin e Forcave të  Armatosura të Republikës së Kosovës (FARK). Sipas marrëveshtjes, FARK-u do të komandohët nga Shtabi i Përgjithshëm, ndërsa Komandant Shtabi u caktua Ahmet Krasniqi. Ajo marrëveshtje ia mundësoi Ahmet Krasniqit dhe Ministrisë së Mbrojtjes formimin e  Pjesës së  SHP të FARK-ut në Tiranë, siç e parashihte Marrëveshtja e Osllos.

 

Formimi i Pjesës së SHP të FARK-ut në Tiranë ;   formimi i qendrave për  stërvitjen dhe  përgaditjen e ushtarëve dhe të kuadrit ushtarak në afërsitë kufirit Shqipëri-Kosovë ; dërgimi i ushtarakëve në Kosovë për forcimin e njësive të UÇK-së ;  trajnimi i ushtarakëve për komandantë të brigadave (në Bosne dhe Hercogovinë) ; arrijtja e marrëveshtjeve ushtarake me kreun ushtarak të Kroacisë, të Bosnjes dhe  Hercegovinës dhe të disa shteteve mislimane  për ndihmë ushtarake dhe teknike, ku një pjesë e atyre marrëveshtjeve filluan edhe të realizohën ; formimi i Brigadës 134 dhe bërrthamave të  brigadave 131 dhe 133, dhe dërgimi i tyre në frontin e luftës në Kosovë, krijimi bataljanit Diverzanto Vëzhgues edhe i disa brigadave tjera siç ishte Brigada ‘’Skënderbeu’’, brigadat 141, 142, 132  që bëheshin gati të hynin në frontin e luftës në Kosovë dhe sukseset që i arrijti komandant Tahir Zemaj me 22 ushtarakë që e shoqëronin, dhe disa të tjerëve që ju bashkangjitën në Kosovë, kur e krijuan Shtabin e Zonës së Tretë Operative të Rrafshit të Dukagjinit sëbashku me kuadrin komandues të forcave teritoriale të komanduara nga Ramush Hajradinaj,  dhe pastaj suksesi i FARK-ut në Betejën e Logjës, etj. Këto suksese të Ahmet Krasniqit dhe SHP të FARK-ut, që u krynë mberenda një kohe të shkurtër, i vuan në veprim  qendrat e agjenturave serbo-sllavo-greke në Shqipëri dhe në Kosovë, dhe forcat kundrainstiticionale të Kosovës për ta penguar Ahmet Krasniqi me SHP të FARK-ut, në veprimet e tyre që kishin për qëllim forcimin dhe konsolidimin e FARK-ut.

 

(-3.)Ngjarrjet e mëvonshme, që ndodhën në Pjesën e  SHP të FARK-ut në Shqipëri, në diasporë, dhe Kosovë, tregojnë se në  pengimin dhe eliminimin fizik të Ahmet Krasniqit përpos  qarqeve  më të larta politiko-ushtarake  të Beogradit, Athinës, dhe Tiranës vazale, janë marrë edhe krerët e forcave kundrainstiticionale të Republikës së  Kosovës. T’i shiqojmë faktet :

 

1.Siç dihet, kur Ahmet Krasniqi ndodhej në garnizonin e FARK-ut në Papaj afër kufirit Shqipëri-Kosovë në qershor të vitit 1998, dhe i bënte përgaditjet e fundit për dërgimin e brigadave të para operative të UÇK-së për në Kosovë, pat ardhur një zyrtarë i komesariatit të Policisë së qytetit Baram Curri për t’ia përcjellë vendimin e Fatos Nanosit se Garnizonin e FARK-ut në Papaj dhe ‘’Qendrën për Regrutim, Stërvitje dhe Përgaditjen e Kuadrit Ushtarak’’ në Vuqidol duhet ‘’sa më parë të mbyllën’’.

 

2. Dy ditë më vonë kur Ahmet Krasniqi këthehet për Tiranë  Sigurimi i msheft i Shqipërisë  ia përgaditi atij një pritë. U sulmua me armë zjarri, por fatmirësishtë askush nuk pësoi nga ai sulmm i papritur. Plaçkitet kombi i SHP të FARK-ut, me gjithë dokumentacionin  e  brigadave që murën Urdhërin Luftarak nga Ahmet Krasniqi për të hyrë në Kosovë. Me këtë akt terrorist të  agjenturave  serbo-sllavo-greke, që kishin depërtuar në SHIK-un e Shqipërisë, ia bënë me dije Ahmet Krasniqit dhe bashkëpunëtorëve të tij të ngushtë se do të vriten  po qe se punojnë me përkushtim për forcimin e Ushtrisë Kombëtare të Kosovës -FARK-ut.

 

3.Agjentura serbe në Dizendorf të Gjermonisë organizoi një takim me një numër ushtarakësh shqiptarë në krye me Xhafetr Jasharin dhe Halil Bicën për të nënshkruar peticione, me kërkesen për  ndërrimin e Ahmet Krasniqit nga posti i Krysit të Detyrës së Ministrit të Mbrojtjes të Republikës së Kosovës. Vetë fakti se peticioni i është dërguar  Qeverisë së Bukoshit për ndrrimin e Ahmet Krasniqit, kur ai në bazë të Marrëveshtjes së Osllos ia vuri  themelet Ushtrisë Kombëtare të Republikës së Kosovës,  me krijimin e  Pjesës së  SHP të FARK-ut në Tiranë, dhe në Kosovë i futi njësitë e para operative të UÇK-së nën komandën e Tahir Zemës, tregon se agjenturat serbo-sllavo-greke kishin ndikim në të gjitha strukturat udhëheqëse të shqiptarëve dhe se kishin mundësi të  pengonin çdo veprimtari të mbarë që shkonte kundër interesave serbo-sllavo-greke.

 

Prandaj, nuk është vështirë për të kuptuar se për hesap të kujë kërkohej dorëheqja e Ahmet Krasniqit, nga një grup ushtarakësh që i drejtonte I.Kelmendi. Forcat kundrainstiticionale me vetëdije apo  pa vetëdije qonin ujë në mullinin e serbit kur nuk pranonin bashkimin e faktorit politik dhe ushtarak të Republikës së Kosovës, për të cilin luftonte me mish dhe me shpirtë Ahmet Krasniqi dhe  shumë burra të fortë të Atdheut, diplomatët e shquar të SHBA-ve  dhe miqtë e nderuar të kombit tonë. Prandaj është plotësishtë e kuptueshme pse pengohej Ahmet Kraniqit nga agjenturat serbo-ruso-greke, nga pehlivanart e Nanosit, nga bajraktarët e ‘’farës ruse’’ si dhe nga  argatët e Qosjes dhe rrogtarët e Xh.Halitit &Ibrahim Kelmendit.

 

4.Në Shqipëri dhe në diasporën shqiptare pehlivanat e Nanosit dhe bajraktarët e ‘’farës ruse’’ filluan një fushatë të gjërë shpifjesh të liga  kundër Dr.Ibrahim Rugovës, kolonel Ahmet Krasniqit, ushtarakut madhor Tahir Zemës dhe FARK-ut, gojarisht dhe nepërmjet gazetës së tyre poçavër ‘’Zëri i Kosovës’’. Ahmet Krasniqi dhe Tahir Zemaj shpifën dhe akuzohën se në ‘’marrëveshtje me Jugosllavinë e mbetur’’kanë krijuar ‘’forca paralele me ato të UÇK-së’,  qëllimi i të cilëve është që ‘’sëbashku me APJ’’të bëjnë shkatrrimin e UÇK-së me një ‘’sulm të përbashkët’’.

 

Nga ushtarakët e Kosovës askush nuk e mbrojti Ahmet Krasniqin dhe Tahir Zemën nga shpifjet kaq të ulta, përpos njërit ushtarak i cili e bëri shkrimin por u pengua nga kompetentët ku ai punonte për ta botuar atë punim në ndonjë gazetë apo revisë shqiptare që botoheshin në Kosovë apo në diasporë. Ndërsa Bukoshi akuzohet nga klani i Emrush Xhemajli & Gafurr Elshanit se nuk po e ndihëmon UÇK-në me as një metelik nga  ‘’Fondi i Qeverisë së Kosovës’’, edhe pse Bukoshi ju kishte dhënë tëhpolla gjatë vitit 1996 në emër të UÇK-së, edhe pse me pëlqimin e Bukoshit Ministria e Mbrojtjes nga fondi i saj ia  kishte dhënë afër 8 miljan DM përfaqësuesëve të UÇK-së në periudhën prill-gusht 1998. Forcat kundrainstiticionale të Kosovës dhe spiujtë serb mundoheshin t’ia përgadisin një kurthë të rrezikshme Republikës së Kosovës kur bënin shantazhe ndaj Kryetarit  të saj Dr.Ibrahim Rugovës, për t’i pranuar grupet ushtarake(UÇK-në), që i  kishin përvehtësuar me anë të komploteve,  si Ushtri të Rregullt të Republikës së Kosovës.

 

Rugova kishte informata të mjaftueshme për nivelin e organizimit të  njësive guerile, prandaj e dinte se do të ishte fatale për Republikën e Kosovës të pranohën ato si Ushtri e Republikës së Kosovës.   Ai e pat përkrahur Analizën Ushtarake të kolonel Ahmet Krasniqit që i është dërguar atij, Bukoshit dhe S.Berishës në janar të vitit 1997, dhe më vonë e pat përkrahur edhe Marrëveshtjen e Osllos, që parashihte formimin e FARK-ut. Dhe me siguri po të mos ishte shkelur marrëveshtja e Osllos,  dhe të ishte bashkuar faktori politik dhe ushtarak i Republikës  së Kosovës, Rugova do ta pranonte të bëhej Komandant Suprem i FARK-un, kuptohet kur do të aftësohej për të kryr operacione operative, ashtu siç planifikonte Ahmet Krasniqi,   me analizizën e tij ushtarake të shkruar më 1996 ( është  botuar në Bota sot më 19 qershor - 4 korrik 2001  më titull :’’Vlerësim i situatës ushtarake në Republikën e Kosovës –janar 1997’’).

 

Fatkeqësisht Marrëveshtja e Osllos u shkel  nga forcat kundrainstiticionale të Republikës së Kosovës ; UÇK-ja nuk u institicionalizua por u përvehtësua nga LPK-ja dhe LBDK-ja, prandaj     zotëri Rugova nuk ra në grackën që ia kishin përgaditur kokëkrisurit shqiptarë dhe armiqët tanë, për të  rrahur  gjoks se ‘’UÇK-ja është Ushtria e Republikës së Kosovës’’, dhe, se ai është ‘’Komandant Suprem i saj’’, kur e dinte se UÇK-ja me organizimin që e kishte nuk ishte e zonja t’i qëndronte sulmeve të ushtrisë serbe. Dhe çfarë tragjedie do ta gjente kombin tonë, po sikur Kryetari i Republikës së Kosovës Dr.Ibrahim Rugova do ta pranonte UÇK-në për Ushtri të Republikës së Kosovës,  kur në fakt ajo ishte ‘’ushtri’’ e Xh.Halitit dhe e R.Qosjes,( pas shkeljes së  Marrëveshtjes së  Osllos).

 

Siç dihet pas dështimit të përpjekjeve amerikane dhe të Parlamentit të Kosovës,  për formimin e një Qeverie të përbashkët prej të gjitha forcave  politike dhe ushtarak të Republikës së Kosovës (korrik -gusht 1998,  forcat serbe fituan dritën e gjelbërtë nga faktori ndërkombëtarë për fillimin e ofanzivës kundër UÇK-së. Nga kjo ofanzivë njësitë e UÇK-së nuk patën sukses t’i përballojnë makinerisë ushtarake të okupatorit, që kishte armatim të rënd dhe u detyruan për tu larguar për në  Shqipëri,  jo vetëm shumica e popullësisë të komunës së Deçanit por edhe ‘’komandantët’’ dhe ushtarët e UÇK-së. Edhe në Drenicë dhe gjetiu njësitë e UÇK-së u detyruan ta lëshojnë’’teritorin e çliruar’’pasi që ishte e pamundur të mbrohen nga tenkat dhe njësitë e blinduara serbe me pushë gjysmautomatike 10-she,  dhe kallashnikovë.

 

Fillimi i shtatorit të vitit 1998 ua bëri me dije argatëve të XH.Halitit dhe rrogtarëve të R.Qosjes që e përbënin SHP të UÇK-së se nuk e kishin çliruar as një kilometër të teritorit të Kosovës, por Serbia për qëllime stratrgjike i kishte lënë të bëjnë parada dhe të rrafin gjoks se e kanë çliruar 60% të teritorit të Kosovës,  për të fituar të drejten të bënte pastrimin etnik të Kosovës me preteks se po e ndjek UÇK-në.

 

Vetëm të marrët, analfabetët politik dhe tradhtarët e kombit edhe sot shpifin shpifje debile, kur e akuzojnë Rugovën se ‘’nuk e ka njohur UÇK-në për ushtri të Kosovës’’, dhe nuk e dijnë apo nuk don ta dijnë se po të kishte ‘’rrafur gjoks’’ Rugova se ‘’UÇK-ja është Ushtri e Republikës së Kosovës’’ dhe se ai është ‘’Komandant Suprem’’ i saj, me humbjen e ‘’teritoreve të lira’’ që i kishte ‘’çliruar’’ UÇK-ja, Republika e Kosovës dhe Kryetari i saj do të detyroheshin t’i fillonin bisedimet për paqe me Serbinë-Jugosllavinë. Dhe sipas rregullave ndërkombëtare, kur dy ushtri të dy shteteve luftojnë në mes tyre dhe lufta përfundon,  organizohen bisedat për paqë. Në tavolinën e bisedimeve fituesi gjithmon i parashtron kushte hupsit, dhe në rastin e Kosovës, pala serbe si fituese e luftës, do t’i parashtronte kushte delegacionit të Republikës së Kosovës për paqe.

 

Akademia e Shkencave  Serbe e kishte përgaditur planin për ndarjen e Kosovës dhe e kishte publikuar ende pa filluar lufta. Ja pra ç’far humnere ia përgaditën Kosovës forcat kundrainstiticionale. Po Rugova tregoi zgjuarësi dhe largëpamësi kur për UÇK-në dha deklarata diplomatike dhe reale, se janë ‘’fshatarë’’ që po e mbrojnë ‘’pragun e shtëpisë’’ dhe ‘’nderin e familjes’’, dhe gjithnjë  kërkonte angazhimin e forcve të  NATO-s,  për një fazë kalimtare deri sa Kosovës t’i  njihet subjektiviterti ndërkombëtar, pasi që e njihte shumë mirë  situatën   politike, ushtarake dhe ekonomike të Shqipërisë, Kosovës dhe Viseve tjera shqiptare,  që shkonte më tepër në favor të çakajve të Ballkanit se sa të shqiptarëve. Pra politika e urtë dhe e zgjuar e kryetarit të Republikërs së Kosovës Dr. Ibrahim Rugovës sjelli intervenimin e SHBA-ve dhe aleatëve të saj ushtarakisht në Kosovë për t’i djegur planet dhe skenaret serbo-ruso-greke që i kishin thurë kundër Kosovës dhe kombit shqiptar.

 

-----(4)5. Edhe në Kosovë  të njëjtat shpifje i bënte gazeta e studentëve kuqalosh’’ Bota e re’’,  emisarët e LPK-së dhe një numër i vogël i  ekstremistëve kokëkrisur  të LKÇK-së,  që e kishin shpallur veten komandantë të njësive të UÇK-së.

 

6. Pas sukseseve të  e rëndësishme të  Ahmet Krasniqit dhe ushtarakëve të FARK-ut në krye me Tahir Zemën, që i treguan në frontin e luftës në Kosovë, veçmas pas fitorës së Betejës së Logjës, dhe sidomos pas realizimit të  Marrëveshtjes së Osllos edhe në teren, kur Tahir Zemaj dhe Ramush Hajradinaj me bashkëpunëtorët e tyre në Propoçan krijuan Shtabin e Zonës së Tretë Operative të Rrafshit të Dukagjinit,  alarmohet Drejtoria Politike e UÇK-së, në krye me Hashim Thaçin, dhe shumë shpejtë e shkatrruan atë organizim të mbarë, duke e bindur Ramush Hajradinajn të pendohet që kishte marr pjesë në krijimin e Shtabit sëbashku me Tahir Zemën, dhe t’i hajë fjalët e dhëna me rastin e formimit të Shtabit se edhe si ‘’ushtarë do t’i kryej detyrat që do t’ia caktonte Tahir Zemaj’’.

 

7.Argatët e Xh.Halitit në krye me H. Thaçin pasi e shkatrruan Shtabin e Zonës së Tretë Operative të Rrafshit të Dugagjinit dhe krijuan armiqësi në mes Tahir Zemës dhe Ramush Hajradinajt, kërkuan takim në Tiranë me Bujar Bukoshin dhe Ahmet Krasniqin. Takimi zgjati disa ditë me ndërprerje , dhe si përfundim i atyre bisedimeve Bukoshi dual me një komunikatë se Qeveria e Kosovës nuk e ka krijuar FARK-un dhe se përpos UÇK-së nuk ka kurrfarë forcash tjera ushtarake.

 

Me këtë deklaratë  Ahmet Krasniqit ju bë tradhtia e parë publike nga Kryeministri i Kosovës Bujar Bukoshi, i cili në vend se ta njoftonte opinionin për Marrëveshtjen e Osllos apo ta lejonte Ahmet Krasniqin të flas për atë marrëveshtje,  pasi që u pa se Marëveshtja u shkel nga forcat kundrainstiticionale, dhe se nuk kishte pse ta ruante më si sekret ushtarak,  ai krijoi huti dhe përçarje edhe në forcat e shëndosha kombëtare,  të cilat ishin në dijuni të arrijtjes së marëveshtjes së Osllos në mes Ahmet Krasniqit dhe Adem Demaçit,  që parashihte që dy subjektet ushtarake : UÇK-ja dhe Ministria e Mbrojtjes do t’i formojnë Forcat e Armatosura të Republikës së Kosovës(FARK-un) që do të përbëheshin nga UÇK-ja (njësi operative të FARK-ut), Aviacioni Luftarak, Mbrojtja Teritoriale, dhe njësitë e Ministrisë së Mbrendshme.

 

8.Edhe  LPK-ja, ( të dya klanet : klani i  Xh.Halitit edhe klani i I.Kelmendit) e penguan punën e SHP të FARK-ut në Shqipëri nepërmjet emisarëve të tyre, duke ju krijuar probleme të mëdha eprorëve të FARK-ut, që merreshin me logjistikë në Shqipëri, nepërmjet Polisisë rrugore dhe Policisë  Finansiare, duke ua plaçkitur armatimin që e blenin në Shqipëri, apo e sillshin nga jashtë. Shpeshëherë burgoseshin eprorët ushtarak, rojet e Ministrisë dhe  shoferët e kamionëve, që banin armë për FARK-un.

 

9.Edhe forcat kundrainstiticionale të Kosovës në krye me Qosjen muarën detyra konkrete për pengimin e Ahmet Krasniqit dhe FARK-ut. H. Hyseni luajti rrolin e falltorit kur dual jashtë Kosovës me qëllim të bashkimit në veprim të të gjitha klaneve dhe individëve me ndikim që i përbënin forcat kundrainstiticionale, për pengimin dhe eliminimin e Ahmet Krasniqit nga skena politike dhe ushtarake të  Kosovës. 

 

10.Ndërsa Gani Syla, njëri ndër argatët më të besueshëm të H.Hysenit,   dhe Shaip Bilalli ish  udhëheqës i Partisë së Prosperitetit të  Maqedonisë,  ia përgaditën një kurthë të rrezikshme Ministrisë së Mbrojtjes, kur luajtën lojën e ndërmjetësit në mes Ministrisë dhe tre tregëtarëve me nënshtetësi turke, për lidhjen e një marrëveshtjeje për blerjen e armatimit moderrn për njësitë operative të UÇK-së, në një vleftë prej 49 miljan DM.

 

Tregtarët e muarën një kopare prej 8 miljan e 700 mij DM. Sipas marrëveshtjes armatimi duhej të dorzohej në fund të korrikut 1998 Tahir Zemës dhe njësive tjera operative të UÇK-së në Kosovë por më vonë u kuptua se në faktë ajo marrëveshtje nuk ishte asgjë tjetër përpos ishte një kurrthë e ngrehur nga karrjeristët e sëmuar për pushtetë të LBDK-së, qëllimi i të cilëve ishte  për ta penguar armatosjen dhe forcimin e FARK-ut, dhe të bëjnë përvehtësimin( vjedhjen)  e një shume të konsiderueshme të  mjeteve që i kishte caktuar Qeveria e Bukoshit për Ministrinë e Mbrojtjes.

 

Tregtarët turq i muarën tëhollat nga Ministria e Mbrojtjes por armatimin nuk e dorzuan, ndërsa Bukoshi ,, hidhërohet’’ që Ministria ishte tradhtuar, dhe më nuk derdhi tëholla për armatimin e njësive të UÇK-së. Ndërsa me tregtarët turq e angazhoj të mirret njreriu i tij i besueshëm që punonte në Përfaqësinë e Republikës së Kosovës në Shqipëri zotëri Kadri Balën.  Fatmirësishtë veprimtarë të dalluar të çështjes kombëtare dhe aktivistë të LDK-së,  çdo ditë sillnin ndihëma finansiare dhe mjete ushtarake në Pjesën e SHP të të FARK-ut në Tiranë, dhe në këtë mënyrë zbutej deri dukund kriza finansiare e FARK-ut.

 

Duhet theksuar se Ahmet Krasniqi dhe SHP i FARK-ut çdonjërit që ka sjellur ndihma me vleftë prej 100 e deri me një miljan e më tepër DM, apo valuta tjera i kanë regjistruar dhe i kanë dërguar në Bankën e Kosovës ‘’Dardania’’në Tiranë,  dhe donatorëve ju kanë lëshuar vërtetime dhe falenderime për ndihmat që ia kanë sjellur Ministrisë  së Mbrojtjes. Pra, mosrealizimi i marrëveshtjes për blerjen e armatimit  ishte tradhtia e dytë, pas asaj të Osllos, që ia bënë Ministrisë së Mbrojtjes dhe FARK-ut përfaqësuesit e LPK-së-UÇK-së dhe krerët e  LBDK-së nepërmjet Xh.Halitit&kompani dhe Gani Sylës dhe Shaip Bilallit& kompani.

 

Ahmet  Krasniqi edhe pse ishte i vetëdijshëm se kundër tij dhe SHP të FARK-ut po bëhën komplote të rrezikshme, nuk e ndali veprimtarinë e tij për bashkimin e subjekteve politike dhe ushtarake të Republikës së Kosovës, duke u mbështetur në  parimet e bashkëpunimit të  ndërsjelltë dhe vëllazëror, tolerancës, mirëkuptimit dhe tejkalimit të problemeve në mënyrë vëllazërore.

 

Ai dha shemmbull konkret se shqiptarët duhet harruar mosmsrrëveshtjet, gjelozitë dhe hasmëritë që i kishin në mes vedi përshkak  se ishim në luftë me Serbinë. Kështu ai edhe pse ishte në dijuni se Halil Bicaj dhe Xhafer Jashari ishin nënshkrues të peticionit, që kërkonin dorëheqjen e tij nga  Kryesi i Detyrës së Ministrit të Mbrojtjes, ndaj tyre pati qëndrim vëllazëror, kur u paraqitën në SHP të FARK-ut në Tiranë për sistemim. Ai  duke  u mbështetur në traditën dhe trashigiminë tonë kombëtare, se kur fillon lufta me të huajin, falën apo pushojnë hasmëritë. (ngatrresat, hidhërimet, gjaqet etj),   Halil Bicën e caktoi Kryeshef të SHP të FARK-ut, duke u mbështetur në aftësitë dhe përvojën luftarake që kishte fituar në luftën serbo-boshnjake, ndërsa Xhafer Jasharin e caktoi Kryeshef të SHP të FARK-ut për Logjistikë dhe Zëvendës të Ministrit për logjistikë në bazë të aftësive profesionale që i kishte fituar gjatë shkollimit.

 

(5)---Ahmet Krasniqi nuk ishte prej atyre, që hjekin dorë nga synimet po sa të ju paraqitet pengesa e parë. Ai ishte një personalitet me karakter të fortë. Pengesat që i dilnin jo vetëm që nuk e dobësonin por e forconin dhe e bënin më këmbënguls në realizimin e qëllimeve madhore kombëtare.  Kështu ai edhe pse muar urdhërin nga Nanosi për t’i mbyllur dy Qendrat e FARK-ut në Vuqidol dhe në Papaj, ai jo vetëm që nuk i mbylli këto qendra por hapi edhe dy qendra tjera në afërsi të Kuksit, në Kalimash dhe në Kolsh .

 

Se Ahmet Krasniqi nuk kishte synime karrjeriste dëshmon fakti se ai pasi muar vesh për nënshkrimin e peticioneve në Dyzendolf të Gjermonisë, ia ofroi dorëheqjen B. Bukoshit, por ai dorëheqjen e tij nuk e pranoi pasi që ishte i vetëdijshëm se shumica e ushtarakëve do të kundërshtonin një vendim të tillë, sepse ai kishte ardhë në krye të Ministrisë së Mbrojtjes në mënyrë institicionale, me pëlqimin e përfaqësuesëve (kordinatorëve) të grupeve ushtarake që ishin krijuar në  shtetet e   Evropës Perendimore, të Kroacisë dhe të  Sllovenisë, por edhe ishte kundër çdo logjike të pranonte dorëheqjen e tij pas gjithë atyre sukseseve që i kishte arritur pas Marrëveshtjes së Osllos.

 

Ndërsa pas fushatës së shpifjeve të kryedjajve të LPK-së, që e bënin nepërmjet Zërit të Kosovës se Ahmet Krasniqi ka krijuar ‘’forca paralele’’ me ato të UÇK-së,  dhe shpifjeve tjera debile, ai kërkoi nga Bukoshi që të zbardhet Marrëveshtja e Osllos dhe të shpjegohet domethënia e FARK-ut, por Bukoshi nuk dashti  vetë të bëjë shpjegime të nevojshme dhe as Ahmet Krasniqin nuk e lejoi të njoftonte opinionin për Marrëveshtjen e Osllos.

 

Ahmet Krasniqi si mbetet tjetër përpos t’i njoftonte personalitetet që kishin ndikim tek faktori politik shqiptar për Marrëveshtjen e Osllos,  për ndihmat që i janë dhënë UÇK-së në të holla, dhe për pengesat që po i dalin në forcimin e FARK-ut. Ai pat biseduar nepërmjet telefonit edhe me disa komandantë të UÇK-së,  që Xh.Haliti&kompani i fajsonin se ata po e kundërshtojnë Marrëveshtjen e Osllos,  me qëllim që tua shpjegonte shkurtimisht  Marrëveshtjen e  Osllos dhe domosdonë e bashkimit të faktorit ushtarak, po qe se kanë synim çlirimin e Kosovës.

 

Po e  ceku një bisedë me telefon që e pati Ahmet Krasniqi me Sami Lushtakun gjatë muajit gusht të vitit 1998. Atë bisedë e pata dëgjuar unë dhe Hilmi Nebihu.  Ai pasi i shpjegoi Sami Lushtakut se për bashkimin e UÇK-së dhe të Ministrisë është arritur marrëveshtja, e luti si për gjak që të ndikojë  ku ka mundësi ta’’bashkojmë UÇK-së’’, ta ‘’trashim UÇK-në’’ dhe ta ‘’çlirojmë Kosovën’’!

 

Dhe në përfundim të bisedës i tha :’’Besen po ua japi se pasi ta çlirojmë Kosovën kurrëfar detyre udhëheqëse nuk do të marrë për veti ! Do të këthehëm të shes speca në Kroaci, ku pata shitur më parë, vetëm të bashkohëm dhe ta çlirojmë Kosovën !’’. ( Ahmet Krasniqi pasi përfundoi lufta serbo-kroate, edhe pse e pat ndihëmuar Ushtrinë  Kroate me armatim dhe mjete luftarake,  qe burgosur dhe dënuar me dy vjet burg  për shkak se  pat kundërshtuar për të marrë pjesë në luften kroato-serbe ushtarët shqiptarë, që shërbenin shërbimin  ushtarak në APJ, dhe i kishte zënë lufta në Kroaci. Pas daljes nga burgu Ahmet Krasniqi për të siguruar kafshatën e gojës qe detyruar të punonte si shitës i pemëve dhe i perimeve në Kroaci).

 

Ahmet Krasniqi gjatë muajit gusht të vitit 1998, nepërmjet meje bëri përpjekje për tu takuar  me Adem Demaçin në Shqipëri apo dikund tjetër, duke shpresuar se me te do t’i sqarojnë dhe do t’i largojnë shumë probleme që i vinin nga Xh.Haliti&kompani, por Demaçi nuk pranoi takimin duke u arsyetuar se nuk ka kohë të dal jashtë Kosovës( Në atë kohë ishte Zëdhënës i Përgjithshëm i UÇK-së në Prishtinë.).

 

Ndërsa për t’i neutralizuar dëmet dhe pengesat e mosrealizimit të marrëveshtjes për blerjen e armatimit prej 49 miljan DM me tregtarë turq Ahmet Krasniqi e dërgoi një delegacion të SHP të FARK-ut në Bosne dhe Hercegovinë me një porosi për blerjen e një  armatimi moderrn për njësitë e UÇK-së në Kosovë. Delegacioni ushtarak i Ministrisë së Mbrojtjes edhe pse e arrijtën marrëveshtjen me palen boshnjake,  se të hollat do t’i marrin vetëm atëherë kur armatimi arrinë në vendin e duhur në Kosovë, Bukoshi e shkeli marrëveshtjen, duke mos i dhënë  tëhollat për blerjen e armatimit të kontraktuar.

 

Edhe delegacioni tjetër arrijti sukses me kreun ushtarak  të një shteti  misliman të Azisë, kur premtuan t’ua sjellin armatimin e nevojshëm FARK-ut falas, me një kusht që Shqipëria të mos u sjelli probleme ndërkombëtare, kur do ta shkarkonte armatimin  në ndonjë port të Shqipërisë. Po ku do të lenin pehlivanat e Nanosit të futën armë moderrne nga jashtë, kur e kishin marrë urdhërin nga Nanosi, Mejdani dhe Klosi, që vetëm kallashët e dalur nga përdorimi  të Shqipërisë të dërgohën në Kosovë.

 

Çështja e legalizimit të Ministrisë së Mbrojtjes dhe Pjesës së SHP të FARK-ut ishte  detyrë e Qeverisë së Bukoshit, por kur Ahmet Krasniqi kuptoi se Bukoshi ishte kunder legalizimit të këtij subjekti ushtarak të Republikës së Kosovës, si mbeti tjetër përpos vetë të bënte përpjekje për  legalizimin e Ministrisë së Mbrojtjes dhe të SHP të FARK-ut në Shqipëri.  Edhe pse kërkesa e Ministrisë së Mbrojtjes dhe e SHP të FARK-ut për legalizim u bë në formën e shkruar, gjatë fundit të  qershorit  të 1998, Ahmet Krasniqi nuk muarr kurrfarë përgjigje nga Ministria e Mbrojtjes e Shqipërisë.  Edhe kërkesat tjera të  Ahmet Krasniqit, që tu lejohet qarkullimi pa pengesa i mjeteve të transportit të Ministrisë së Mbrojtjes nëpër Shqipëri, tu jipet leja për mbajtjene e armëve ushtarëve të UÇK-së , që  e kishin për detyrë të kujdesen për  sigurinë fizike të stafit udhëheqës të Ministrisë së Mbrojtjes dhe të SHP të FARK-ut, etj, Ahmet Krasniqi dhe SHP i FARK-ut nuk muarrën kurrfarë përgjigje nga Ministria e Mbrojtjes e Shqipërisë.

 

Siç po shifet Ahmet Krasniqi pati shumë pengesa nga të gjitha anët, por pengesa më e  madhe i erdhi nga Bukoshi i cili nuk e bëri  legalizimin e Ministrisë së Mbrojtjes, të SHP të FARK-ut dhe  të Ahmet Krasniqit në organet përkatëse të Shqipërisë.

 

Pra,  sipas ngjarrjeve që u zhvilluan gjatë vitit 1998  Qeveria e Kosovës ishte në hamendje se me cilën palë të bënte aleancë : me forcat institicionale apo me forcat kundrainstiticionale. Më në fund Bukoshi me Qeverinë e tij bëri aleancë të mësheftë me  Qosjen dhe Ibrahim Kelmendin.  Prandaj  mospërkrahja e Ahmet Krasniqit nga Qeveria e Bukoshit dhe nga vet Bukoshi  sa duhet dhe si duhet,  ishte rrjedhim i veprimtarisë dhe bindjeve politike të Ahmet Krasniqit, i cili nuk ra nën ndikimin e forcave kundrainstiticionale, por përkundrazi ai mundohej për t’i bindur  krerët e tyre se çlirimi i Kosovës nuk mund të arrihet duke i luftuar institicionet shtetërore të Republikës së Kosovës,  por duke i përkrahur ato që janë krijuar me mund të madh,  dhe duke i krijuar sëbashku  institicionet shtetërore  që ende nuk ishin  krijuar.

 

Ahmet Krasniqi pasi muar vendimin për formimin e Drejtorisë Informative të Ministrisë së Mbrojtjes të Republikës së Kosovës,  dhe dha urdhër  për nxerrjen e organit të Ministrisë së Mbrojtjes. Drejtori i kësaj Qendre ushtaraku Rifat Haxhijaj i kreu me përpikëri detyrat dhe brenda një kohe të shkurtër e bëri të gatshëm nr 1 të organit të Ministrisë së Mbrojtjes’’Revistë ushtarake’’ për botim, por Qeveria e Bukoshit ndaloj daljen e saj nga shtypi. Numri i parë i kësaj reviste u botua disa ditë para se të vvritet  Ahmet Krasniqi, ndërsa numri i dytë pas vrasjes së tij me urdhërin e Ahmet Krasniqit,  pa dijën dhe pëlqimin e Bujar Bukoshit dhe me punën e palodhshme të Rifat Haxhiajt. 

 

(7)Ahmet Krasniqu u pengua edhe nga një numër i  ushtarakëve që i përkisnin stafit udhëheqës të  Ministrisë së Mbrojtjes dhe  Pjesës së SHP të FARK-ut, të cilët ishin dërguar nga forcat kundrainstiticionale të Kosovës me detyra speciale. Në rend të parë ata kishin për detyrë të vëzhgonin dhe të pengonin punën dhe veprimtarinë e Ahmet Krasniqit dhe të bashkëpunëtorëve  të tij të ngushtë, në mënyrë perfide. Ata të shumtën e rasteve nuk i kryenin detyrimet që i kishin ndaj subjektit ushtarak,  ndërsa për  moskryetjen e detyrave gjithmonë gjenin një  shkak të ‘’arsyeshëm’’, se ’’janë të sëmuar’’, se ‘’kanë probleme familjare’’ etj,  por qëllimi i tyre ishte pengimi i Ahmet Krasniqit dhe i SHP i FARK-ut, në kryerjen e detyrave ushtarake për të cilat ishin përcaktuar. Kështu Kryeshefi i SHP të FARK-ut H. Bicaj që kur u caktua në atë pozitë udhëheqëse e deri sa u vra Ahmet Krasniqi vetëm një herë ka shkuar në një Qendër stërvitore për vizitë, ndërsa A.Mehmeti që ishte Zv. Ministër i Ministrisë së Mbrojtjes dhe Zv.Komandant i SHP të FARK-ut  nuk e pa të udhës sëpaku një herë të shkonte në një Qendër stërvitore për të kontrolluar nivelin e aftësimit të njësive ushtarake të UÇK-së për kryerjen e detyrave luftarake, apo thjeshtë për ta bërë një revistë ushtarake.NdërsaXhafer Jashari pengonte dhe sabotonte armatosjen e njësive operative të UÇK-së që i pat krijuar Ministria e Mbrojtjes.

 

Pas gjithë këtyre pengesave që ju paraqitën Ahmet Krasniqit nga të gjitha anët, atij nuk i mbeti tjetër përpos t’i luftonte të gjitha këto forca të së keqes, këta  dyftyrshë, që hanin me shumë  lugë, këta demagogë, që tjetër flisnin e tjetër vepronin. Ishte fundi i muajit gusht kur Ahmet Krasniqi u bind plotësishtë se duhej ndrruar status-quoja në SHP të FARK-ut dhe në Qeverinë e Bukoshit. Ai nuk ishte i knaqur me raportet Qeveri e Kosovës-Ministri e Mbrojtjes- Pjesa SHP të FARK-ut, dhe as nuk ishte i knaqur me raportet ndërnjerëzore në këto raporte. Ishte fundi i muajit gusht kur vendosi të ‘’rrebelohet’’. Me Bukoshin vendosi të ndërroj formën e komunikimit.

 

Deri në takimin e fundit që ai e pati me Bukoshin (mesi  i gushtit 1998 ) me te komunikonte vetëm gojarisht. Pas atij takimi ku merrnin pjesë : Bujar Bukoshi, Ahmet Krasniqi, Agim Mehmeti, Halil Bicaj dhe Xhafer Jashari,  Ahmet Krasniqi vendosi të komunikoj edhe me shkrim, pasi që e kuptojë  se kundër tij luhej një lojë e rrezikshme, për t’ia ngarkuar në shpinë fajet e Qeverisë së Bukoshit dhe fajet e një numri të caktuar të ushtarakëve që mbanin pozita udhëheqëse në Pjesën e SHP të FARK-ut në Tiranë.  Ai në fund të gushtit ia shtroi me shkrim këto kërkesa Bujar Bukoshit :

 

1.Të finansohën Forcat e Armatosura të Republikës së Kosovës nga Fondi i Qeverisë sipas parallogarisë që i duhën për armatim, veshmbathje, dhe ushqim, të mbështetur në standarde ushtarake. 2. Të legalizohet Ministri i Mbrojtjes, Ministria e Mbrojtjes dhe Forcat e Armatosura të Republikës së Kosovës, në organet përkatëse të Shqipërisë.3. Të bëhën ndryshime në Ministrinë e Informatave dhe në TV-në e Kosovës.  4. Të bëhën sqarime të nevojshme me përfaqësues të UÇK-së, për t’i bindur se është në të mirën e Kosovës rrespektimi i Marrëveshtjes së  Osllos. 5. Po qe se përfaqësuesit e UÇK-së edhe mëtutje nuk e rrespektojnë Marrëveshtjen e Osllos, të dilet në opinion me sqarime të nevojshme për zbardhjen e kësaj Marrëveshtjeje. Ahmet Krasniqi ia doezoi Bukoshit me shkrim edhe llogarinë e të gjitha hargjimeve që i kishte bërë Ministria e Mbrojtjes në periudhën kohore mars-gusht 1998.

 

 

SI U BËNË PËRGADITJA PËR VRASJEN E AHMET KRASNIQIT

 

Kreu ushtarak serb i dinin shumë mirë aftësitë ushtarake të Ahmet Krasniqit dhe të ushtarakëve tjerë shqiptarë që i kishin kryer akademitë ushtarake në Jugosllavi. Ata e dinin se po të lejohej të vepronte edhe mëtutje Ahmet Krasniqi në forcimin e FARK-ut, dhe dërgimin e formacioneve ushtarake nga Shqipëria në Kosovë  do t’ua dëmtonte rëndë interesat e tyre ushtarake-strategjike në Ballkan, dhe do t’ua bënte të parealizueshme skenaret dhe planet që i kishin pergaditur  kundër popullit tonë.

 

Edhe forcat kundrainstiticionale në krye me Xh.Halitin& I.Kelmendin dhe R.Qosjen&kompani,  kur u bindën se nuk do të kenë sukses  për ta bërë për veti Ahmet Krasniqin,  për t’i luftuar subjektet shtetrore të Republikës së Kosovës, dhe se veprimtaria e tij po i dëmtonte interesat e tyre grupore dhe karrjeriste, u pajtuan me përfaqësuesit e agjenturave serbo-sllavo-greke, që kishin zënë pozita udhëheqëse në LPK-në dhe  LBDK-në,  dhe në udhheqjen e SHP të UÇK-së, ta largojnë Ahmet Krasniqin nga skena politike dhe ushtarake e  Kosovës.

 

Këto forca pastaj nuk e patën vështirë ta fusin në këto komplote Klosin dhe SHIK-un  për të ju ndihëmuar në organizimin e atentatit kundër Ahmet Krasniqit, kuptohet  me një pagesë të majshme nga  fondet që janë mbledhur nga qytetarët e Kosovës për ta ndihmuat luftën çlirimtare të Kosovës. Siq dihet kriminelët i bënë parapërgaditjet, u caktua koha e egzekutimit dhe u caktua vendi i pushkatimit.

 

Dhe nuk është rastësi që u zgjodh vendi në afërsi të ‘’Shtëpisë së Partisë’’, aty ku më 1941 ishte formuar ‘’Partia Komuniste Shqiptare’’ nga M. Popoviqi, D. Mugosha dhe E. Hoxha. Pra donin ta bënin pushkatimin e Ahmet Krasniqit në afërsi të shtëpisë ku ishte lidhur aleanca në mes çetnikve serbo-sllav me yllin komunist në ballë, dhe hiçkërkushëve- mendjeshkurtëve  të Shqipërisë, për tu treguar nacionalistëve shqiptarë kudo që janë në botë, se fara ruse i ka të thella rrënjët në tokat shqiptare,  dhe se popoviqët dhe mugoshët kanë ndërtuar  qerdhe të shumta nepër Shqipëri dhe trojet tjera shqiptare, dhe se nuk është punë aq e lehtë,  siç mendojnë shumë ‘’veprimtarë’’,  se me propogandë dhe retorikë do të zhbihet  nga trojet shqiptare fara ruse dhe do të shkatrrohën  qerdhet e agjenturave serbo-sllavo-greke. 

 

Por para se t’i zbardhim përgaditjet për vrasjen e Ahmet Krasniqit duhet të japim përgjigje në këto pyetje :

Pse armiqët tanë dhe vazalët e tyre të Tiranës zyrtare, sëbashku me forcat kundrainstiticionale të Kosovës zgjodhën vrasjen si mjet për largimin e Ahmet Krasniqit nga skena ushtarake dhe politike e Kosovës, kur kanë mundur thjesht ta largojnë duke e pranuar kërkesen e tij për dorheqje nga pozitat udhëheqëse që i mbante. ( Ahmet Krasniqi  pat paraqitur dorëheqje nga funksionet që i mbante njëherë në qershor dhe heren tjetër në gusht të vitit 1998, por  stafi  udhëheqës i Ministrisë dhe  B.Bukoshi nuk e patën miratuar dorheqjen e tij). Për forcat antishqiptare ishin shumë faktorë që ndikuan në marjen e vendimit për vrasjen e Ahmet Krasniqit, por ndër kryesorët ishin :

 

 1.Vendosmëria e Ahmet Krasniqit  për jetësimin e Marrëveshtjes së Osllos ;  puna e tij këmbngulse për shpartallimin e pengesave, që i vinin nga të gjitha anët, fatkeqësisht edhe nga nuk i kishte pritur ; hartimi i planit për futjen e njësive operative të UÇK-së, Brigadën ‘’Skënderbeu’’, Brigadën 141, 142, 132 dhe Bataljanin Diverzanto-Vëzhgues në frontin e luftës në Kosovë gjatë muajëve shtator-tetor 1998.  Me Brigadën ‘’Skënderbeu’’ pat vendosur të futej edhe vet në Kosovë.