U MBAJTË PROMOVIMI I LIBRIT “AGIMI NE MESNATE”


Dje (të shtunën më 22 nëntor) në një ambient të këndshëm artistik , në lokalet e restaurant U R A në Gjakovë u bë promovimi i librit “ Agimi në Mesnatë “ të autorës së re Nita Bardhi, nxënëse e klasës së VIII - të Shkollës Fillore “ Mazllum Këpuska ” në Gjakovë. Të pranishëm në këtë akt solemn ishin shumë figura të njohura të letrave shqipe nga Gjakova dhe me gjerë.

Në diskutimet e Xajë Nurës, Bardhyl Osekut, Mexhid Yvejsit, Qemajl Junikut, Halil Haxhosaj … dhe shumë njohësve tjerë të letërsisë shqipe, dominoj një entuziazëm dhe gëzim i madh për këta talent të rrallë, të cilët do të vazhdojnë kontinuitetin dhe traditen e kësaj veprimtarie në Gjakovë dhe më gjerë.

Autorja e re, poetesha Nita Bardhi edhe një herë dëshmoj se pjekuria artistike dhe ajo biologjike nuk shkojnë krahas në zhvillim. Po shkëpusim disa nga mendimet në këtë manifestim si dhe nga parathënia e librit.

Nita Bardhi, poetesha ynë e gurgullimës së valëve lozonjare të lumit Krena, heret, shumë heret, e mësoi rrugën e agut të men-gjesit. Rrezet e para të Diellit poetik duke zbritur bregut të lumit; përballë shtëpisë së Nitës, e sjellin gjëlbrimin në dritarën e poete-shes sonë të re.

Poezitë e para të Nitës sonë na joshin tek një çupëlinë – vesë e shpërndarë nëpër lulet mengjesore për të mugëlluar aq shpejt në poeteshë serioze. Serioziteti filozofik, melankolia, në fytyrën e poeteshës sonë - Nitës, na rëndon sikur vapullima e gushtit mbi lulen e bukur.

Rruga e vrullshme poetike e poeteshes sonë - Nitës behet shpejtë, gati marramenthi, nga çupelina e deri tek filozofi; nga fëmija i mësueses së parë e deri tek poeti.

Në poezitë e para të Nitës sonë vrapon fëmija kambëzbathur deri tek kënga ngulmuese e bretkocës në lumin para derës, tek vala lozonjare si vet poetesha. Aq heret i ndodhi shqetësimi shtrëngator në shpirt siç shqetësohet Krena në vjeshtën shianike e në pranverën e hershme borake.

Në poezitë e para të Nitës sonë rravgojnë: mësuesja e parë, shokët, shoqet e klasës, hujet e stinëve. Pastaj poetesha jonë e re aq shpejtë e zë shtegun e poezive të mvrejtura, në kufi me filozofinë.

Duke e bërë të veten këtë të shtërgut të hershëm të mëngjesit tisor, nga gurgullima e valës lozonjare të lumit, poetesha ynë e re këtë buqetë poezishë dehëse e ndanë në cikle të vogla,aq të qëlluara:

- Embrioni
- Filizat
- Dilemat
- Shtegu

Ciklet e buqetës poetike, të titulluar “AGIMI NË MESNATË”, sipas vallëzimit të valëve të lumit, e prijnë njera tjetren në rrathet filozofikë:

Agimi hynë në midis të Natës; Nata hyn në midis të Agimit.
Qetësia hyn në midis të Krismës e Krisma hyn në midis të Qetësisë.
Jeta hyn në midis të Vdekjes e Vdekja hyn në midis të Jetës.
Frika hyn në midis të Trimërisë e Trimëria hyn në midis të
Frikës.

Kjo prerje bëhet shpirti i poezisë:

“Do të lulëzosh – Kur ta kuptosh
Çka je,ashtu me rrënjë, dhe në fund
Do të kuptosh çka është Zoti e çka është Njeriu”

Me fat poetesha jonë e Re!
Me fat NITA BARDHI!