|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

Tokë e rimun nga lotët që skanë të ndalur Djersë dhe gjak derdhen shkaku yt që s’ke falur. Vargje të lira shkruhen nga njerëz të mjerimit. Pahir ta ofruam dhe ti i dhe shqelm besimit   S’të afrohem më ty  që ke gjak dhe zdrale. Unë fshahur pas culesh e ti po si farisejt me pale. S’i futem kthetres sate si për qesendi S’më joshin reliket e tua as fjalët kinse plot ëmbëlsi.   Njohë ëmbëlsinë tënde – ngjan në farmak; Nuk më tret uria – ushqehem me t’imin gjak. S’i frikësohem kobures sate edhe po ma humbi jetën!            - Nderin s’do ma tretesh, historia e ruan të vërteten   Nuk të shkojnë për shtat gjithë këto male e pyje.            - Stolisur nga më të bukrat pemë – gjethe e fije Nuk të lagë ky ujë që është si loti i kthjellur.            - Nuk të ushqen gruri në këto ara i mbjellur   Nuk duroj të ma vrerësh qiellin që më mbulon.            - Ti birë i nënës dinake që me shekuj mundohesh të më sundon. S’derdhet djersa jote mbi barin e bagëtive. S’dikon gjaku yt në folen e shpendive.   Si zë dhe eshtrat e tua ky i imi dhe. Ndër kalthrin të detit gjakun ti s’e shtie. Se edhe zotëroj në këtë botë një fe E, edhe me lutje pa pra ty drejt ferrit të shpie   Ç’ke që ma kundron vendin me kaq shumë lakmi? Mos pandeh se një dit do ta zotërosh ti? Në e mundësh të gjallin – i vdekuri udhën ta ndalon Sepse shpirti i shqiptarit edhe pas vdekjes jeton.   Në mos e besosh këtë, sjell kryet nga unë.            - Të bindi – në dash me fjalë – të bindi edhe me dhunë E para nuk filloj, e para nuk dorëzohem Të parët më kanë thënë nga ti  të mos flijohem.   Pas fenerëve hijen tani mos e fsheh. Me akull kurmin për dhe do të ta shtrijë Të tuve menjëherë se ç’ndodhi u rrëfe E unë po vete ta shënoj me të mitë këtë ditë lumnije   Jam bijë e shekullit të ri! Nuk mbetem kurr e pa shtëpi Sepse qelsin e saj ty nuk ta besoj Nëpër  udhët e historisë mbi gjak s’do të lundroj   NITA   BARDHI ( Poezi e zgjedhur nga libri:  AGIMI NË MESNATË  )

  

Shenim për autoren:   Nita Bardhi lindi në Gjakovë me 12.08.1990. Vijon klasen e shtatë të shkollës fillore “ Mazllum Këpuska “ në  Gjakovë. Është nxënëse me sukses të shëlqyeshëm.   Poezia është pasion i saj që nga klasa e dytë. Ka të botuar, në revista shkollore dhe në ato ditore, një mori poezishë. Në garat e organizuara nga Forumi Rinor i Gjakovës zuri vendin e pare me poezinë “ Pse e zhveshe fustanin tend  të ka hije ? ”   Libri “ AGIMI NË MESNATË ” është botimi i saj i pare i cili po sa doli nga shtypi dhe këtë fundjavë do të bëhet promovimi.