|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

Ndryshimet... Eqrem Kryeziu... dhe liria e fjalës!

29 mars 2006 /TN

 

Një gjë duhet ta bëjë absolutisht të qartë. Ky shkrim nuk është reagim, por është shprehje e mendimeve të mia në lidhje me disa çështje të prezantuara në këtë forum debati.

 

Albatros Rexhaj

 
Ndër shumë arsyet pse e respektojë Eqrem Kryeziun është fakti se ai nuk ka dëshirë që t’i thuren himne dhe nuk i çmon njerëzit që çdo herë (pa marrë parasysh se çka në të vërtetë mendojnë) pajtohen me të dhe ky fakt është virtyt i intelektualit. Kryetari Kryeziu e çmon shumë dhe e inkurajon mendimin kritik. Së paku kështu më ka thënë shumë herë kur kemi pasur rastin (me qindra herë gjatë këtyre 9 viteve) që të takohemi.

 

Unë nuk do të thurë himne për Kryetarin Kryeziu, jo se ai nuk e meriton, por për faktin se vepra jetësore e Kryetarit Kryeziu qëndron vetvetiu dhe nuk ka nevojë për shtylla të mjera dhe himne banale që mund të krijojë ndonjë prej nesh. Vepra e Kryetarit Kryeziu nuk mund të mohet sepse qëndresa e tij gjatë shumë viteve ndaj shtypjes dhe tendencave antidemokratike për të instaluar në Kosovë diktatura të stilit të banana republikave, është diçka që secili që ka pak njohuri politike është më se i vetëdijshëm.

 

Shumë kush e thotë se Kryetari Kryeziu është kokëfortë në politikë! Kështu thonin edhe disa nga kolegët e tij nga “garda e vjetër” atëherë kur Kryetari Kryeziu e organizoi LDK-në në kohën që shumëkush frikohej t’i përmendte emrin apo edhe me rastin e statujave të famshme në Prizren. Nuk dua ta zgjasë shumë sepse besoj se edhe mohuesit më të mëdhenj e dinë këtë. Por a do të thotë kjo se Kryetari Kryeziu është i paprekshëm nga kritikat? A do të thotë kjo se Kryetari Kryeziu është i pacenueshëm apo edhe mitik? Ata që mendojnë kështu nuk e njohin aspak Kryetarin Kryeziu.

 

Secili prej nesh mund të ketë mendime të ndryshme për çështje të caktuara. Ndonjëherë edhe brenda një familjeje ka rryma të ndryshme politike dhe kjo është krejtësisht e natyrshme dhe e shëndoshë. Vetëm në dialog të kundërshtive lind progresi dhe shoqëria njerëzore ec përpara në zbulimin e virtyteve njerëzore brenda vetes. A ka vepruar drejt Kryetari Kryeziu në këto dy muajt e fundit, kjo është çështje e debatit dhe e drejt e secilit për të diskutuar? A ka mundur të veprohet ndryshe?
 
Edhe kjo është çështje e debatit. Çfarë raporti ka pasur Kryetari Kryeziu me Presidentin Rugova? Kjo nuk është çështje debati sepse Kryetari Kryeziu e ka thënë publikisht vetë në Rubikon - KTV se vitet e fundit nuk ka pasur ndonjë kontakt serioz me Presidentin Rugova. Pse ka ndodhur kjo, kjo përsëri është çështje e debatit. LDK si forcë politike, në thelb anti-dogmatike, duhet ta inkurajojë debatin brenda vetes në mënyrë që nëpërmjet atij debati të lindin ura të bashkimit. Disa do të thoshin se kjo është e vetmja mënyrë, por edhe kjo është çështje e debatit.

 

Në një opinion të shprehur në këtë forum është përmendur eliminimi politik i Kryetarit Kryeziu. Vet termi “eliminim politik” është term dogmatik dhe relikt i së kaluarës. Figura e një politikani të kalibrit të madh nuk mund të mbrohet e as të lëndohet me spekulime bulevardeske (nuk i bëhet nder Kryetarit Kryeziu kur thuhet se ai nuk vendos as në shtëpi të vet!!!). Në mënyrë që të garantojë vijueshmërinë e traditës së vet, LDK duhet të organizojë zgjedhje fer dhe demokratike.
 
I tërë kapaciteti intelektual duhet të shkrihet në sigurimin e një procesi fer demokratik si garanci të vetme për ruajtjen e traditës anti-dogmatike të LDK-së. Fundja, këtë shumë herë e ka thënë edhe Kryetari Kryeziu dhe unë besoj shumë në fjalën dhe angazhimin e tij. Ata që do të humbin në këtë proces (kushdo qofshin ata) nuk mund të thonë se janë eliminuar. Asgjë nuk është e përjetshme, përfshirë edhe kolltuku dhe privilegjet.

 

Dy fjalë për Presidentin Rugova dhe familjen e tij. Presidenti Rugova ishte dhe është një me familjen e tij dhe nuk mund të ndahet prej saj. Të thuhet se Presidenti ishte njeri i madh, por një kryefamiljar mesatar është mëkat dhe turp. Presidenti kurrë nuk është marrë me spekulimet idiotike që janë bërë në adresë të tij dhe të familjes së tij dhe nuk i takon asnjërit prej nesh që të përgjigjemi për të, por e vërteta mbi atë dhe familjen e tij herë do kur do të dal në shesh. Ai, familja dhe vepra e tij nuk mund të shemben me asnjë lloj kampanje apo shpifjeje që dikush mund të bëjë dhe kjo është arsyeja e vetme pse edhe për së vdekuri ai vazhdon të jetë i paprekshëm dhe i frikshëm për injorantët, kameleonët dhe shpirt vegjlit.

 

Një sqarim për të nderuarin që pretendon se më njeh, më tepër për nevojat e tij se për diç tjetër.

 

Unë nuk kam shitur cigare në Prishtinë në periudhën 1997-99, por këtë e kam bërë në Prizren në periudhën 1994-95 dhe kjo është periudhë e jetës sime për të cilën jam më së shumti krenar. Është kjo periudhë kur një pjesë e jona u godit nga një skamje e skajshme si rezultat i mosbindjes ndaj regjimit serb (disa edhe janë bindur dhe e kanë ruajtur mirëqenien e tyre) dhe unë dhe familja ime e kemi parë më të udhës të punojmë punë nga më të ndryshmet për ta siguruar me nder bukën e gojës.
 
Për informacionin tuaj, në vitin 1993 kam dhënë kontributin tim në hapjen e kanaleve për kabllo elektrike në rrugën për në lagjen “Baruthane” për atëherë 10 marka në ditë. Kështu koleksionit të kualifikimeve si “cigareshitës” mund t’ia shtoni edhe “hapës kanalesh”, “rregullues kulmesh”, “bahçegji” etj. Nëse ju e keni pasur një jetë të mirë më vjen mirë për ju, por nuk ia kam zilin askujt për këtë.
 

Sa i përket kulmit mbi kokë, fatmirësisht prindërit e mi kanë mundur ta sigurojnë një shtëpi të mesme për familjen tonë dhe jemi në pronësi të saj që nga viti 1982, kurse aktualisht në Prishtinë jetoj me qira dhe vozis Opel Corsa të vitit 1991. Këtë nuk e konsideroj mëkat e as dobësi.

 

Me LDK-në jam i lidhur që nga viti 1996 kurse në vitet 1997-1998 kam qenë Kryeredaktor i revistës “Qëllimi” të FR të LDK-së në Prizren. Raportet e mia me Kryetarin Kryeziu vazhdojnë të jenë të njëjta, mënjanuar faktin se ai tash ka më shumë obligime dhe përgjegjësi.

 

Në vitin 1994 jam regjistruar në Fakultetin Elektroteknik, të cilin e kam vijuar deri në vjeshtë të vitit 1997. Gjatë këtyre tre viteve i kam përfunduar tre vite studime, por jam detyruar t’i ndërpres, jo nga paaftësia për të dhënë provime, por për arsye krejtësisht politike dhe rrethanave që u patën krijuar në ndërkohë. Ishte kjo edhe një sakrificë e imja ndaj LDK-së dhe Presidentit Rugova. Në çdo fatkeqësi ka edhe një fat dhe edhe unë zbulova edhe një vokacion tjetër në jetën time. Dashurinë time ndaj shkrimeve e kam konkretizuar me përfundimin e studimeve në Dramaturgji me notë mesatare 9.8 kurse aktualisht jam në studime pasuniversitare në Dramaturgji në UP dhe njëkohësisht vijoj edhe një cikël tjetër studimesh superiore në lëmin e hartimit të politikave të sigurisë kombëtare (National Security Studies) në AMU .

 

Unë kam shumë mirëkuptim për interesimin e secilit për të mësuar sa më shumë sekrete, por është një element i vockël që e kam mësuar gjatë jetës. E vërteta dhe sekretet janë shumë dimensionale dhe vendi ku më së pakti mund të mësohet e vërteta janë rrugët, kafenetë dhe bulevardet.
 
Mua më vjen shumë interesant se ende pa i mbushur 30 vjet jam klasifikuar si shef rajonal i “Sigurimit të Atdheut”, ndërlidhës i Al Kaidas (sepse kam pasur 30 minuta paraqitje në Al Jazzera), oficer inteligjent multi nacional dhe multi dimensional, zëdhënës i nëntokës, në një opinion tjetër këtu në Trepça akuzohem indirekt si personi kyç që e ka përgatitur, siç cilësohet, fushatën e Eqrem Kryeziut për spastrime në LDK dhe së fundi edhe kreator i “eliminimit politik” të Eqrem Kryeziut. E gjithë kjo është më se një përvojë e bukur, por besoj se janë si shumë për një individ të vetëm. Është një parim themelor në dramaturgji në referencë ndaj të vërtetës artistike. E vërteta artistike nuk është e thënë të jetë e vërteta reale, por mjafton që ajo të jetë e bukur dhe ne të besojmë në të dhe ky është themeli i mjaftueshëm për thurjen e një përralle të bukur.

 

Çdo respekt për secilin dhe mendimin që e përfaqëson. Unë jam ithtar i madh i fjalës së lirë, por fjala e lirë nuk është anarki dhe assesi nuk duhet të keqpërdoret për fyerje. Forumet e tilla nuk duhet të keqpërdoren për shfryrje epshesh dhe tekesh individuale. Fjala publike bart privilegje, përgjegjësi si edhe konsekuenca.

 

Unë për veten time besoj se editorët e Trepça.net do të jenë në gjendje që të ruajnë integritetin e secilit prej nesh, sepse unë për veten time nuk e konsiderojë të nivelit të vazhdojë të hyjë në debate jo parimore.

 

Me respekt për secilin lexues,

 

Albatros Rexhaj,

28 Mars 2006