RTK-ja “publike” dhe profesionalizmi shpina-shpina

OPINIONE

Shikim ndryshe

RTK-ja “publike” dhe profesionalizmi shpina-shpina

21 shkurt 2006 /TN

Jeton Kelmendi

E diel, 19 shkurt. Ora 19.00. Lajmet e mbrëmjes në KTV, për gati 10 minuta ma tërhoqën vëmendjen, gjë që nuk ndodh shpesh. Në pasditen e së dielës, rastësisht kisha parë anëtarët e Delegacionit të Kosovës, që udhëtuan për në Vjenë. Natyrisht, në mbrëmje prisja ashtu si shumë qytetarë të Kosovës, më shumë informacion rreth takimit të shumëpërfolur të Vjenës. Mbase, mund të thuhet se po fillon një kohë tjetër.

Në masë të madhe, KTV-ja përmbushi pritjet e mia. Me profesionalizëm ofroi fillimisht atmosferën dhe përgatitjen në Vjenë, nga kryeredaktori i saj që atë natë ishte në rolin e reporterit. Pasuan kronikat për udhëtimin e Delegacionit të Kosovës, deklaratat e shefit të UNMIK-ut, pas kthimit nga Nju Jorku e nuk munguan as informacione shtesë për detajet e planit të Prishtinës dhe atij të Beogradit, ashtu si edhe informacionet e tjera për ecurinë e procesit deri në takimin e Vjenës.
Në orën 19 e 30 doja të mësoja edhe ndonjë hollësi tjetër. Kësaj radhe nga transmetuesi publik, RTK-ja. Më kot. Një ditë para takimit të Vjenës, që konsiderohet fillimi serioz i bisedimeve për statusin përfundimtar të Kosovës, proces që aq shumë e kemi pritur të gjithë, RTK-ja hap edicionin me një kronikë për dy shqiptarë – shtetas të Maqedonisë, të rrëmbyer ditë më parë në Irak. Plotësisht pajtohem se fati i tyre është rrëfim kryesor në një edicion lajmesh, por kronika nuk ishte e atillë, që jepte informacion të ri për fatin e tyre. Thjeshtë, protagonistë të saj ishin familjarët, të cilët shprehnin pikëllimin e tyre.

Pas saj, pason një kronikë tjetër për raste të dyshimit për kontrabandë, për shkak të bllokimit të rrugës Kaçanik – Shkup. Ide e qëlluar, por temë e shtjelluar dobët profesionalisht. E pas këtyre materialeve u transmetua kronika për udhëtimin e Delegacionit të Kosovës në Vjenë (!?) dhe ajo për kthimin në Kosovë të Petersenit. Asnjë informacion shtesë nuk i shoqëroi këto kronika.

Asnjë raport përmbledhës për procesin që solli këtë takim, pavarësisht se RTK-ja mburret me teknikën dhe stafin e saj redaktorial dhe gazetaresk. Bile, nuk iu dëgjua zëri as të dërguarit special të RTK-së në Vjenë. E çfarë pastaj mund të pritej nga redaktori përgjegjës për edicionin e së dielës?!

Sikur të kishin pak më shumë njohuri politike këta shefa do ta dinin se takimi i Vjenës nuk është takim i thjeshtë protokollar, për të cilat RTK-ja është e përkushtuar. Sikur të ishte e tillë, me siguri, shkolla e njohur e RTK-së, fatkeqësisht, do ta rendiste të parin në edicionin qendror. Dhe, sikur të kishin sado pak njohuri gazetareske këta “profesionistë”do të dinin se ngjarjet në edicionin e lajmeve renditen sipas rëndësisë.

Në një rast të tillë nuk mund të arsyetohet me faktin se paralajmërimi për Vjenën ishte i pari HEADLINES. Pikërisht për shkak të rëndësisë së lajmit, zbatimi i formulës: ngjarja që shkon si paralajmërim i parë, transmetohet si kronikë e dytë apo e tretë, nuk konsiderohet profesionale.
30 minuta të edicionit qendror të lajmeve mjaftojnë të shpalosin krejt amatorizmin, që karakterizon stafin redaktorial të mediumit publik. Në fakt, nuk është ndonjë çudi e madhe që ndodh kështu. RTK-ja me politikën e saj të emërimit në poste udhëheqëse ka dëshmuar shpesh se është e “zonja” t’u japë pozita vetëm atyre të “dëgjueshmëve”, pavarësisht se ata nuk kanë bagazh dhe kredibilitet profesional, që të bartin barrën e pozitave në të cilat thirren.

Edicioni i së dielës ishte vetëm shembull i zakonshëm. Në një medium të mirëfilltë publik, nga redaktori i cili bën gabime të tilla do të kërkohej përgjegjësi dhe ndaj tij do të merreshin masa. Bazuar në praktikën e deritashme një gjë e tillë as që mund të pritet në rastin RTK-së. Arsyetimi është i thjeshtë: të tillë redaktorë u duhen strukturave më të larta udhëheqëse të RTK-së, sepse me ta është më së lehti të manipulohet. Sidoqoftë, ajo që mund të pritet është ndonjë reagim shumëfaqësh i bordit të RTK-së, në fakt i drejtorit të përgjithshëm.

Para disa ditësh ky bord reagoi aq ashpër ndaj mendimeve të një qytetari të thjeshtë, i cili ashtu si të gjithë të tjerët, gëzon të drejtën njerëzore të thotë mendimin e tij për institucionin për shërbimin e të cilit paguan çdo muaj. Reagimi i bordit dukej aq qesharak, aq i ulët dhe aq joserioz. Madje, madje ishte një bumerang për vetë RTK-në, sepse reagimi ishte shembull tipik që ilustronte filozofinë, se vetëm që është i fajshëm mundohet të japë arsyetime e arsyetime dhe në fund nuk thotë asgjë. Për fund do të themi çfarë s’po duron zanati i gazetarit. BRAVO RTK!!!