Prej estetit brilant deri te udhëheqësi emblematik

OPINIONE

Prej estetit brilant deri te udhëheqësi emblematik

Prishtinë, 1 shkurt 2006 /TN

Shkruan: Faruk Tasholli
Intelektuali Ibrahim Rugova, mendoj unë, në botën shqiptare, do të mbahet mend me respekt për veprimin e tij në dy fusha kryesore të veprimtarisë së tij : letrare e kulturore dhe atë politike.

Shfaqja e emrit të tij në vitet shtatëdhjetë, është edhe një shfaqje e re dhe moderne në avancimin e kritikës letrare shqiptare, është një mendimtari sovrane, në vlerësimin e letërsisë që nga antikiteti e këndej.

E them sovrane, pasi regjimet politike ku jetonin shkrimtarët shqiptarë, nuk ishin pa ndikim, qoftë në formimin e tyre, qoftë në orientimin tematik e shprehës të autorëve.

Ibrahim Rugova zhvillon një kritikë dhe një studim të letërsisë pa e ngarkuar me anët formale, pa u mbështetur në skemat stereotipe dhe pa u stërzgjatur jashtë esencave të artit. Përqëndrimi i tij në qenësinë e letërsisë dhe kriteri i fortë vlerësues, atë e radhisin ndër estetët brilantë, jo vetëm brenda letërsisë sonë.
Duhet shtuar këtu se deri në fund të viteve tetëdhjetë të shekullit të kaluar, Rugova ishte njeri me ndikim të madh në jetën kulturore e letrare të Kosovës. Me këtë rast duhet përmendur tribunat letrare, takimet e ndyshme letrare e kulturore, po edhe promovimet e veprave ku fjala e tij ishte vendimtare në krijimin e një opinioni të drejtë.
Po kështu, në veprimtarinë e gjithmbarshme botuese, mendimi i tij ushtroi një ndikim të jashtëzakonshëm. Le të na kujtohen dhjetëra recensione të veprave letrare që botonte “Rilindja”, pastaj Instituti Albanologjik etj. Mendimi i tij ishte i shkurtër, i qartë, i thellë, kreativ dhe vazhdimisht domethënës.
Në mesin e viteve tetëdhjetë, zëri i Ibrahim Rugovës do të ngritet kundër pozicionit të pafavorshëm të shqiptarëve në federatën jugosllave, kundër represionit dhe strategjisë negative që ndiqte politika jugosllave, e veçanërisht ajo serbe ndaj Kosovës.

Ai duke shfrytëzuar takimet e ndryshme të shkrimtarëve në Novi Sad e Beograd, e tha të vërtetën për represionin në Kosovë, pra pikërisht në qendrat ku projektohej ai represion.

Me këtë nxiti vëmendjen e shtypit slloven e ndërkombëtar dhe gradualisht hyri si intelektual në politikë. Vizioni i tij për Kosovën si shtet i pavarur dhe i integruar në sferën oksidentale të botës, bëri që kjo pikë e vogël në hartën botërore, të tërheq edhe vëmendjen e fuqive të mëdha për ndihmën konkrete dhe me rezultate të paimagjinueshme.

Ai që nga viti 1968, jo vetëm që predikoi, por edhe punoi për pavarësinë dhe demokracinë e Kosovës. Prandaj, jo rastësisht, ishte dhe do të mbetet figura më emblematike prej udhëheqësi të shqiptarëve të Kosovës dhe më gjerë.
31.01.2006