Ibrahim Rugova nderohet me Çmimin Saharov

OPINIONE

Në Strazburg, më 16 dhjetor 1998, në selinë e Parlamentin Evropian në Strazburg

Ibrahim Rugova nderohet me Çmimin Saharov

Prishtinë, 1 shkurt 2006 /TN /QIK

Në Strazburg, më 16 dhjetor 1998, në selinë e Parlamentin Evropian në Strazburg, Dr. Ibrahim Rugovës, në një ceremoni madhështore iu dorëzua Çmimi Saharov nga kryetari i Parlamentit Evropian, Hoze Maria Robles Delgado.
Në praninë e parlamentarëve, të mysafirëve të shumtë evropianë dhe nga Kosova dhe të disa prej laureatëve të deritashëm të këtij Çmimi të lartë, në këtë ceremoni arsyetimin e dhënies së këtij çmimi e paraqiti kryetari i Parlamentit Evropian, Hoze Maria Robles.
Duke folur për personalitetin e dr.Ibrahim Rugovës, zoti Robles tha se "njeriun që po e nderojmë sot ka zgjedhur rrugën e mosdhunës dhe të negociatave në kërkim të një zgjidhjeje politike, që do t'i garantonte liritë themelore për popullin e Kosovës". Rruga që ka zgjedhur dr.Rugova përfshin edhe lirinë e vetëvendosjes për popullin e tij, siç jepet në Konventën e OKB-së, theksoi zoti Robles.
Dr. Ibrahim Rugova, tha në fjalën e tij Kryetari i Parlamentit Evropian, është njeriu rreth të cilit kanë mundur të bashkoheshin bashkëvendësit e tij, të cilët e kanë zgjedhur përfaqësues të tyre në rrehana më të jashtëzakonshme, tha ndër të tjera z.Robles, duke përkujtuar se këtë Çmim e ka marrë edhe Adem Demaçi.
Fjala e Ibrahim Rugovës me rastin e marrjes së Çmimit Saharov
Kryetari i Republikës Kosovës Ibrahim Rugova, duke u falenderuar për këtë mirënjohje të lartë të Parlamentit Evropian, tha: - Kam kënaqësi të madhe që sot gjendem në këtë institucionin më të lartë evropian. Kjo kënaqësi është më e madhe meqë ky institucion më nderoi me çmimin e vet më të lartë, me Çmimin Saharov, i cili tashmë është bërë i njohur në Evropë dhe në mbarë botën. Brenda këtyre dhjetë viteve ky çmim është bërë simbol për paqe, liri dhe humanitet.
Zoti president, e them me gjithë mend, se ky çmim është një mirënjohje për mua personalisht dhe për popullin e Kosovës, rezistencën e tij paqësore dhe sakrificat e tij.
Poashtu e them me gjithë zemër se Parlamenti Evopian si dhe Kongresi Amerikan janë institucionet e para të larta që së pari kanë reaguar për Kosovën qe më se një dekadë dhe e kanë përkrahur vazhdimisht. Shumë deputetë të këtij Parlamenti të nderuar e kanë vizituar Kosovën dhe i kanë dhënë forcë popullit të saj për të qëndruar.
Zoti president, brenda këtyre dhjetë viteve në Kosovë kemi arritur të ndërtojmë një shoqëri civile. Së pari vendosja e rendit demokratik, mbajtja e sistemeve krusiale siç janë: arsimi, ekonomia e vogël, bujqësia, shëndetësia dhe solidariteti. Të gjitha këto populli i Kosovës i ka bërë me një fuqi të madhe shpirtrore, përkundër dhunës, dhe represionit sistematik mbi të. Ky popull gjatë këtyre viteve ka treguar me shembullin e tij se di të organizojë shoqëri dhe institiucione demokratike të realizuara përmes rrugës paqësore, aktive me sakrifica të mëdha.
Që nga marsi i këtij viti Kosova u gjend në gjendje të rëndë dhe dramatike. U vranë shumë njerëz dhe u bëne shkatërrime masive, të fshatrave dhe qyteteve. Gjendja në Kosovë është ende e rëndë dhe e ndieshme.

Shpresojmë se me vendosjen e misionit të OSBE-së dhe të angazhimit të NATO-s do të arrijmë të qetësojmë gjendjen dhe të krijojmë më shumë hapësirë për zgjidhje politike. Theksojmë se zgjidhja me e mirë për Kosovën ështe, Kosova e pavaruar me të gjitha garancat për serbët e Kosovës dhe një prorektorat ndërkombëtar si fazë kalimtare.
Pavarësia e Kosovës do të qetësonte këtë pjesë të Evropës dhe të botës. Së pari do të qetësonte Shqipërinë, Maqedoninë madje edhe Serbinë. Pra do të ishte një faktor stabilizues në rajon. Po punojmë në një marrëveshje kalimtare për Kosovën e cila do të qetësonte gjendjen, do të linte derën e hapur për të ardhmen e saj.
Zoti president, ndjehem posaçërisht i nderuar me Çmimin tuaj në vitin jubilar dhe po ashtu që më ndahet në 50-vjetorin e Deklaratës së OKB-së për të drejtat e njeriut, e cila ka ngritur në botë vetëdijen për njeriun. Edhe një herë i falënderoj deputetët e këtij institucioni të lartë, shpresoj e dëshiroj që një ditë edhe Kosova të ketë vendin e vet këtu, sepse siç thoshte profesori im i nderuar, Roland Bart, dëshirat duhet t'i vendosim në politikë në aksion, sepse janë pjesë e njerëzve dhe e popujve.
Zoti president, më lejoni që këtë fjalë timen ta përmbyll me një proverb shqiptar, të njërit nga popujt më të vjetër të kontinentit, se "shtëpia nuk mbahet pa miq".

Kosova sot mund të themi se ka shumë miq në këtë shtëpi, përfundoi kryetari i Republikës së Kosovës Ibrahim Rugova.
QIK - 16 dhjetor 1998