Ecja e shpejtë në drejtim të bërjes së shtetit të Kosovës

Ecja e shpejtë në drejtim të bërjes së shtetit të Kosovës

28 janar 2006 /TN /QIK

Editorial i gazetës "Zëri"
Ecja e shpejtë në drejtim të përmbylljes së kaptinës së statusit, duke bërë realitet synimin e Presidentit Rugova dhe të popullit të Kosovës, është detyrim i lidershipit aktual të vendit. Nuk mund t'i shprehet më mirë respekti Presidentit Rugova sesa duke dyfishuar përpjekjet për t'i kryer të gjitha punët e pavarësimit të Kosovës
E premtja e 27 janarit është faktikisht dita e parë politike e Kosovës pa Presidentin Rugova, i cili ka qenë në krye të Lëvizjes për pavarësinë e Kosovës që nga dhjetori i vitit 1989, kur u formua LDK-ja.

Megjithëse vdiq të shtunën e kaluar, më 21 janar, në gjashtë ditët e kaluara, edhe për së vdekuri, ai udhëhiqte qytetaret e Kosovës dhe komunikonte me Perëndimin, sepse si populli i vendit, ashtu edhe politikanët dhe diplomatët perëndimorë, i shprehnin atij respekt jo vetëm duke u përkulur para arkivolit të tij, por edhe duke mbajtur rend dhe qetësi, duke treguar maturi politike, si dhe duke ritheksuar (politikanët ndërkombëtarë), përkushtimin e bashkësisë ndërkombëtare për Kosovën.

Prej kësaj të premte pra do të kuptohet gjithnjë e më shumë se javët dhe muajt e ardhshëm, që së bashku bëjnë atë periudhën kritke për negociatat për defininimin e statusit të Kosovës, do të shquajnë domosdoshmërinë e ruajtjes së unitetit politik dhe të funksionalitetit, tipare këto që përkundër problemeve të njohura fillestare, karakterizuan punën e Delegadonit të Kosovës për status që nga fundi i tetorit të vitit të kaluar e këndej.
Sesa vështirë e ka të funksionojë Delegacioni i Kosovës pa Presidentin Rugova u mor vesh edhe për të gjallë të tij, kur për shkak të përkeqësimit të gjendjes së tij shëndetësore, Ekipi Negociator nuk kishte mundësi të mblidhej për të vendosur për ftesën e Marti Ahtisarit, Emisarit Special për statusin, për dialogun e Vjenës që ishte caktuar për 26 janar, si dhe për propozimin e Grupit Politik të "Parimeve themelore për reformën e pushtetit lokal".
Tema e statusit të Kosovës dhe e funksionimit të Delegacionit të unitetit (siç u quajt prej fillimit ekipi i emëruar prej Presidentit Rugova dhe i konfirmuar më pas prej Kuvendit të Kosovës), siç u pa edhe nga deklarimet e diplomatëve perëndimorë që janë të vendosur në Prishtinë apo që erdhën për ceremonitë mortore të Presidentit, ka marrë majën në listën e preokupimeve të ndërkombëtarëve për zhvillimet e mëtejme në Kosovë pas largimit të Dr.Rugovës nga skena politike dhe historike e vendit.

Për këtë shkak, si në prononcimet publike (Filip Goldberg, shefi i Zyrës së SHBA-së në Prishtine), ashtu edhe në takimet larg syve të opinionit (Havier Solana, Përfaqësuesi i Lartë për sigurinë dhe politikë të jashtme dhe Oli Ren, komisionari për zgjerimin e BE-së me Delegacionin e Kosovës), është nënvizuar domosdoshmëria e reagimit sa më të shpejtë të mundur të autoriteteve politike të vendit për të mos lejuar vakuumin e krijuar me shkuarjen ë Presidentit Rugova.

Zbrazëtia politike në këtë rast ka një domethënie tjetërfare prej asaj institucionale. Se sa është në gjendje të tejkalojë këtë sprovë skena politike kosovare, kjo nuk mund të shihet dot për disa javë dhe as për më shumë muaj, por me gjasë, për vile të tëra. Por, vakuumi institucional i cili njeh postin e Presidentit të Kosovës, nuk mund të zgjatet a durohet shumë, sepse mund të jetë shumë i rrezikshëm, prandaj ai, siç edhe kanë sugjeruar miqtë e Kosovës, duhet të adresohet sa më parë.

Është shumë e vërtetë, siç thanë zaten një mori politikanësh të vendit dhe të Perëndimit që Rugova nuk mund të zëvëndësohet dot si lider dhe që ai nuk mund të ketë trashëgimtarë të mirëfilltë në historinë dhe politikën e Kosovës.

Megjithatë, ecja e shpejtë në drejtim të përmbylljes së kaptinës së statusit, duke bërë realitet synimin e Rugovës dhe të gjithë popullit të Kosovës, pra, duke bërë Kosovën shtet, është detyrim i gjithë lidershipit aktual të vendit. Nuk mund t'i shprehet më mirë respekti Presidentit Rugova sesa duke dyfishuar përpjekjet për t'i kryer të gjitha punët e pavarësimit të Kosovës.