E gjithë Kosova i ka dorëzuar qiellit vullnesën e tyre hyjnore, për pavarësi

E gjithë Kosova i ka dorëzuar qiellit vullnesën e tyre hyjnore, për pavarësi - Presidentin Rugova



Prishtinë, 26 janar 2005 /TN /QIK

Idriz MORINA

Kosova e mposhtur nga dhembja Presidentin e vendit Dr.Ibrahim Rugova, e përcolli si një shenjt për në amshim. Si ngushëllim të mbi 500 mijë vetave nga të gjitha vendet shqiptare, morën pjesë në varrim si dhe delegacioneve shtetërore nga mbarë bota, të cilët u janë bashkuar atyre dhe Familjes Rugova në lamtumirën e Presidentit në Varrezat e Dëshmorëve në Velani.
Presidenti Rugova u varros me nderimet më të larta shtetërore dhe njerëzore, të bëra këto nga pjesëmarrja e delegacioneve të krerëve të shteteve dhe të diplomacisë evropiane e botërore, si dhe me ceremoninë e Trupave Mbrojtëse të Kosovës.
E gjithë Kosova, dhe të gjithë shqiptarët nga do janë, sot i kanë dorëzuar qiellit vullnesën e tyre hyjnore, Presidentin Rugova, me shpresë se vullneti i tyre dhe ëndrra e Presidentit për pavarësi do të bëhen realitet.

Ata sot me pjesëmarrjen në varrimin e Dr.Rugova, janë ndjerë se kanë dhënë sakrificën më të madhe dhe më të dhembshme të tyre. Po ashtu janë ndjerë edhe ato pleq e plaka, dhe të sëmurë që s'kanë mundur të marrin pjesë në varrimin e Presidentit Rugova.
Gjithçka dukej se ka shembur jetën në Kosovë, asnjë shenjë tjetër jete veç zisë dhe pikëllimit.

Shtëpitë ishin boshatisur në kryeqytet, por edhe në tërë Kosovën, duke lënë kryesisht fëmijët dhe ata që mund të përkujdeseshin për ta, me qëllimin e vetëm për t'ia bërë nderimin e fundit Presidentit Rugova në ceremoninë e varrimit.
Rreth gjysmë milioni qytetarë, burra, gra, pleq, të rinj e fëmijë për vdekjen e hershme të Presidentit 61 vjeçar dr.Ibrahim Rugova, të pllakosur në dhembje të zezë, në lot, në psherëtima, e dënesje, që mund ta kujtojnë vetëm dhembjen për kryeheroin Gjergj Kastriotin, kishin mbushur rrugët dhe lagjet që do të përshkonte kortezhi, deri tek varrezat.

Njëkohësisht përzier me dhimbjen e dashurinë sikur vërehej tek ta edhe frikë se kush do ta udhëheq vendin në rrugën e mëtejme drejt pavarësisë, në duart e kujt do të jetë fati i tyre i mëtejmë për ta përmbyllur realizimin e ëndrrës, me të cilën vdiç Presidenti Rugova, pavarësinë.
Lumenj njerëzish kishin vërshuar Prishtinën nga të gjitha anët e Kosovës, që në orët e para të mëngjesit, të papenguar nga asgjë, as nga të ftohtit dhe pritjet e gjata.

Ata ishin shpërndarë sipas këshillave për respektimin e funeralit të Presidentit Rugova anëve të rrugëve, të cilat mbaheshin të hapura nga pjesëtarët e SHPK-së të vendosur në çdo tri metra largësi, fillimisht nga rruga "Nëna Terezë", pastaj nga udhëkryqi tek Fakulteti Filologjikë, e deri në udhëkryqin mbi sallën "1 Tetori", përgjatë tërë rrugës "Agim Ramadani" dhe nga udhëkryqi te "Sllovenia sporti", deri tek varrezat në Velani, ku po ashtu ishin mbledhur me mijëra qytetarë në vendin e përcaktuar si dhe jashtë varrezave, para se të arrinte atje në orën 10.00 kortezhi me trupin e Presidentit Rugova, i bartur nga automjetet e TMK-së dhe i përcjellur nga ato që bartnin Familjen Rugova dhe bashkëpunëtorët më të afërt.
Gjatë gjithë rrugës mbi arkivolin e Presidentit Rugova të mbuluar me Flamurin Presidencial, hidheshin valë lulesh nga duar të panumërta prej adhuruesve të tij të përgjunjur.
Ndërsa, për të mbahej ceremonia në sallën "1 tetori", dukej sikur shumicës nga të pranishmëve u fanitej figura e Presidentit Rugova, dhe i kurajonte ata për fatin e Kosovës. Salla ishte zbukuruar ashtu siç e meritonte një zi nga më të mëdhatë në historinë e këtij trualli të lashtë, me dhembjen që kurrë se ka manifestuar në mënyrë të tillë.

Po varroste presidentin Rugova krijuesin e shtetit të saj, në prag të njohjes së tij. Në sallë ishin të vendosura dy fotografi të mëdha të Presidentit Rugova, gjashtë vula presidenciale, si dhe flamuri presidencial përkrah Flamurit Kombëtar dhe të OKB-së, dy shenja këto shtetërore, që ia la trashëgimi kombit si dhe Himnin e Kosovës, që u këndua përkrah Himnit kombëtar, në hapje të ceremonisë, të pasuar me një minutë heshtje në nderim të Presidentit Rugova, në prani të gjithë atyre burrështetasve, presidentë, kryeministra, ministra, ambasadorë.

Ndërsa, këto janë pasuar me fjalët dinjitoze dhe hirplota të kryeadministratorit Petersen, të kryekuvendarit Daci, të kreministrit Kosumi, të z.Sollana, të z.Xhekson dhe të z.Berisha. Me mesazhin e vazhdimit të rrugës së Presidentit Rugova për ndërtimin e shtetit modern dhe demokratik të Kosovës, që ishte vullneti i Presidentit.
Sapo është nxjerrë nga salla trupi i Presidentit Rugova, i përcjellur nga i njëjti kortezh, por i zgjeruar, që në ndërkohë i ishin bashkuar edhe shumë nga delegacionet që morën pjesë në ceremoni.

Ky çast, kur Trupi i Presidentit, nga rojat e nderit të TMK-së u largua nga "Shtrati i Topit" ku kishte ndejtur gjatë ceremonisë, së bashku me momentet kur trupi i Presidentit Rugova u lëviz pas më shumë se 72 orësh nga holli i Kuvendit, për në sallën "1 Tetori" dhe nga rezidenca e tij në Velani për në hollin e Kuvendit për homazhe, ishte çasti më pikëllues i takimit të ndarjeve të dhembshme deri në tragjikë, së pari për familjen dhe pastaj për Kosovën, pasi siç tha edhe sot Petersen, ai ishte babai i Mendimit, Ukës e Teutës, por edhe baba i Kosovës.

Lotëve të nënës së tre jetimëve, trashëgimtarëve të Presidentit Rugova, u janë bashkuar ata të mijëra e mijëra syve, të miqve të Tij, të partisë, por edhe si kongresisti Eliot Engjël, të bashkëpunëtorëve, të adhuruesve e të disa gazetarëve.

Në qetësi, ndërsa kortezhi merrte rrugën nga salla "1 Tetori" kah ajo "Agim Ramadani", dhjetëra mijëra qytetarë i bashkoheshin, që në pamundësi të hapësirës të merrnin pjesë në ceremoni, kishin pritur jashtë për t'ia thënë lamtumirën e fundit në varrim, ndërsa dhjetëra mijëra të tjerë prisnin buzë rrugës të shihnin arkivolin e Presidentit Rugova, duke bërë incizime me kamera dhe miliona fotografi me aparate fotografike dhe telefona mobil.

Shumë nga ata të pikëlluar dhe zemërthyer, e të përlotur mbanin shtrëngueshëm portrete të ndryshme edhe nga madhësitë, të Presidentit Rugova, ndërsa shumë të tjerë flamuj presidencial të madhësisë ceremoniale dhe të vegjël.
Shumë prej tyre patën treguar gatishmërinë ta ndihmonin Dr. Rugovën me çfarëdo sakrifice, vetëm e vetëm që ta shpëtonin Presidentin Rugova, të jepnin, organe, shtëpi dhe para. Por, të gjitha këto nuk u mjaftonin ta shpëtonin Presidentin e tyre.

Dhe kjo ishte dhembja, e cila që nga dita kur ai e bëri të ditur sëmundjen e pashërueshme, e deri në ditën që vdiq dhe të varrimit, që i bënte të mosmjaftoheshin me çfarëdo nderimi, për udhëheqësin e tyre edhe shpirtëror, njeriun që i udhëhoqi drejt krijimit të shtetit të pavarur, që mbet pa u formalizuar.
Gjatë këtyre ditëve sa ata kanë bërë homazh dhe në varrimin e Presidentit Rugova kanë konfirmuar gatishmërinë, se do të plotësojnë vullnetin e përbashkët për pavarësi, duke ia konfirmuar opinionit botëror së bashku me burrështetasit e pranishëm, se sakrifica e fundit e pavarësisë së Kosovës, ishte shpirti i Presidentit Rugova.
Ata me pjesëmarrjen e tyre në homazhe, gati për një javë dhe në varrimin e Madh sot, në ditët më të ftoha prej vitesh, me pritjet nga më të gjatat, i treguan botës vendosmërinë për ta çuar në vend amanetin e Presidentit Rugova, pavarësinë.
Rreth orës 14.35 minuta trupi i Presidentit Rugova mbërriti aty ku do të pushonte përgjithnjë në "Varrezat e Dëshmorëve" në Velani, në fqinjëri me rezidencën ku kaloi 15 vjetët e fundit të jetës.

Shtatë minuta pas arritjes, trupi i tij po lëshohej në tokë, bashkë me zemrat e qindra mijëra shqiptarëve, që kishin ndjekur gjatë gjithë 16 vjetëve të jetës politike, dhe të miliona të tjerëve që po e shikonin nëpërmjet televizioneve.

Ndërsa, jehonin tingujt mortor për ndarjen lamtumirëse, rojet e nderit të TMK-së, po jepnin shenjë se trupi i Presidentit Rugova tanimë po prehej në tokën arbërore, u dha urdhri për nderimin shtetëror me armë zjarri ceremoniale që u shkrehën nga tri herë, nga dy radhët e TMK-së.

Dhe kjo ndarje që nxiste deri në thirrje vaji e gati mallkimi, po bëhej realitet, pas gjashtë ditësh qëndrimi edhe fizikisht pranë, ai po ikte përgjithnjë. Dhe këtë po e bënin të parët, bashkëshortja Fana, bijtë Mendimi e Uka dhe e bija Teuta, ndërsa pasonin ato të familjarëve të tjerë të ngushtë, të miqve, bashkëpunëtorëve dhe udhëheqësve të lartë, po ashtu edhe të atyre fetarë si myslimanë, bektashi e katolikë.

Ata të ritit islam nuk u larguan pa i dhënë nderimin e tyre fetar, duanë. Ndërsa më pas, një pjesë e madhe e atyre që kishin mbetur ende duke pritur vërshuan drejt varrit të Presidentit Rugova, duke i dhënë lamtumirën heroit të tyre historik dhe mitik!
Çmimet me të cilat u nderua presidenti Rugova
Presidenti Rugova u cilësua si baba i kombit, krijues i shtetit moderne, demokracisë moderne, arkitekt dhe strateg i pavarësisë së Kosovës, i krahasuar me Gandin, Xhorxh Uashingtonin, Linkolnin, këto krahasime të fundit i kanë bërë kryesisht, burrështetas të njohur dhe diplomatë të shquar, por edhe nga analistë e politikan shqiptarë.
Presidenti Rugova ishte fitues i shumë çmimeve, si laureat i Çmimit për Paqe të Fondacionit Paul Litzer të Danimarkës, i nderuar me titullin “Doktor Nderi” të Universitetit të VIII të Parisit dhe të atij të Tiranës, të fituesit të Çmimit Saharov të Parlamentit Evrpian, të Çmimit për Paqe të Mynsterit të Gjermanisë, titullin “Qytetar Nderi” të Venedikut, të Milanos dhe të Breshias, fituesin e Çmimit për paqe të Unionit Demokratik të Katalonisë në Barcelonë të Spanjës, titullin ”Senator Nderi” të Parlamentit Evropian, mirënjohjen “Mik i Shteteve të Bashkuara të Amerikës”.