Loja me të vdekur dhe varreza

OPINIONE

Loja me të vdekur dhe varreza

28 dhjetor 2005 /TN

Shkruan: Naser Rugova*
Telefoni më binte pandërprerë dhe njerëz të ndryshëm, vendor e të huajë, ma bënin të njëjtën pyetje, "Naser, na vjen shumë keq, por a është mirë Presidenti"?. Nuk mund ta kuptoja pse të gjithë përnjëherë e bënin këtë pyetje, por edhe më shumë u shqetësova kur e kuptova se të gjithë ata ishin duke u frikuar për diçka edhe më të keqe.

Qytetarë të thjeshtë e deri te përfaqësues seriozë partish e institucionesh ndërkombëtare kishin rënë pre e këtyre spekulimeve. Edhe sikur të doja, më nuk mund ta bindja as veten se e tërë kjo ishte një shaka e dikujt. Jo! Kjo ishte një luftë speciale johumane për të lënduar Presidentin, familjen e tij dhe qytetarët e Kosovës.
Le ta paramendojë dikush një situatë kur je i detyruar t'u përgjigjesh qindra thirrjeve rreth fatit të dikujt shumë të afërt për ju. Kështu janë ndjerë anëtarët e familjes së Presidentit ato ditë dhe me të drejtë kanë bërë pyetjen pse njerëzit mund të jenë kaq të ligë? Familja Rugova është mësuar që të kalojë nëpër sfida të rënda dhe të sakrifikojë vazhdimisht kështu që ata që e kanë menduar këtë lojë të fëlliqur janë gabuar nëse kanë menduar se do ta thyejnë vendosmërinë tonë.

Të vetmen që ata kanë arritur është që ta turpërojnë veten dhe gjithçka që ata përfaqësojnë. Një ditë pas valës së madhe të spekulimeve mu kujtuan fjalët e dikurshme të Presidentit, "mos u merrni me ta". "Disa kanë 15 vite që merren me ligësi, kurse unë kam punuar për ndërtimin e shtetit të pavarur të Kosovës".
Duke i kujtuar këto fjalë edhe njëherë e kuptova se njerëzit nuk vijnë rastësisht në pozitat në të cilat janë dhe e ndjeva se Presidenti shumë vite më parë kishte bërë paqe me veten duke e koncentruar tërë energjinë e tij në realizimin e projektit të vet për shtet të Kosovës dhe si rezultat i kësaj ai tash ishte pothuaj se i paprekshëm nga fyerjet dhe spekulimet.
Për disa ditë mendova se ata që kanë iniciuar këtë luftë speciale ndoshta edhe vetë e kanë ndjerë se kanë gabuar dhe se ajo që ata kanë bërë nuk është njerëzore, por nuk vonoi shumë dhe të shtunën në mëngjes më bie në dorë titulli bombastik me një pikëpyetje në fund me aludimin se Presidenti kishte ndërruar fe.

Përsëri u ndjeva keq, jo për situatën, por për njerëzit që janë prapa këtyre gjërave, por është interesant se atë ditë më ra ta lexoja këtë shkrim së bashku me disa miq që janë, si thuhet, myslimanë pesëvaktli dhe të gjithë thonin "Sa të ulët, pse nuk po e lënë njeriun rehat"?. U ndjeva krenar sepse ideologët e kësaj propagande me mjete logjistike të siguruara nga fushat e bardha të Afganistanit dhe disa të tjerë nga plantazhat e Bolivisë, po arrinin kundër efekt mu te ata njerëz ndjenjat e të cilëve kishin dashur t'i manipulonin.
Në një gazetë tjetër, pa menduar aspak për anën njerëzore dhe për traditën e kamotshme të shqiptarëve, pa fije turpi publikohen foto të varrezave. A kanë familjarë këta njerëz? Çfarë gjene kanë këta njerëz apo në Kosovë duhet sjellur traditën e Karpateve të lojës me të vdekur dhe varreza.
Dikush mund të thotë pse Presidenti nuk i demanton të pavërtetat që lansohen përditë, kurse unë ju them se sikur Presidenti të demantonte gjithçka që secili misionar i së keqes flet poshtë e përpjetë atëherë nuk do të kishte letër të mjaftueshme për të shkruar të gjitha demantet. Unë nuk dëshirojë që ta demantojë këtë shkrim sepse nuk vlen që të bëhet një gjë e tillë, por dua të merrem me një çështje të fakteve të forta.

Presidenti e ka emrin Ibrahim, mbiemrin e ka Rugova dhe ky emër është ai që do të shënohet në histori. Në shkrim po ashtu lexova se Presidenti kishte iniciuar ndërtimin e një kishe katolike në fshatin tim Cerrcë! U habita shumë sepse po atë ditë isha kthyer nga Cerrca dhe nuk kisha parë e as nuk kisha dëgjuar gjë për këtë.
Dikush mund të pyesë, ku është problemi? Unë do e marr guximin dhe ta them se problemi nuk është në asnjë prej detajeve që përmenden paftyrësisht nëpër spekulime, por problemi qëndron në faktin se për herë të parë Kosova ka institucione që e respektojnë njëri tjetrin, për herë të parë njerëzit janë bindur se armiqtë e deridjeshëm sot mund të ulen dhe të punojnë bashkë për të mirën e Kosovës.

Njerëzit e kanë parë se problemet e së kaluarës nuk kanë qenë probleme të natyrës "kush është më shumë shqiptarë"? por të natyrës "dua të jem me çdo kusht bajraktar". Fatkeqësisht nuk është këtu vetëm një pjesë e opozitës që nuk e do këtë zhvillim pozitiv, por janë edhe disa hiena brenda LDK së që me vite të tëra kanë ngjyer në konakun e Presidentit dhe kanë shfrytëzuar për të ndërtuar imixhe personale dhe sot e kanë parë rrezikun se maskat e tyre mund të bien. Të tillë ndoshta edhe mund të dëshirojnë që spekulimet e ditëve të fundit edhe të ishin të vërteta.

------------------------------------------------------------------ *Autori është këshilltar i Kryeministrit të Kosovës