Pse nuk duhet të themi se “nuk jemi për bashkimin me Shqipërinë”?

25 dhjetor 2005 /TN

Vetë shprehja “jemi për pavarësinë e Kosovës”, e nënkupton se nuk je për bashkimin me të. Ky është qëndrimi ynë politik aktual. E, të shprehesh se nuk je për bashkimin me Shqipërinë, do të thotë që nesër a pasnesër t’i nxjerrësh probleme politikës pasardhëse të Kosovës që të mos mund të kërkojë të bashkohen dy pjesët e një trungu, sepse përgjigja e politikës ndërkombëtare do të pasojë: “Politika juaj, kur ua kemi dhënë pavarësinë, ka garantuar se nuk është për këtë bashkim. Dhe, për këtë, ju kemi mbështetur”...

Shkruan: Nazmi LUKAJ

1.
Edhe politikanët tanë, edhe ata të Shqipërisë po shkasin kur po deklarohen se “ne nuk jemi për bashkimin me Shqipërinë, por vetëm për pavarësinë e Kosovës”. Këtë po e bëjnë për ta bindur botën që ajo të mos e ketë këtë shqetësim. Madje, ministri i Jashtëm i Shqipërisë, Besnik Mustafaji, para dy-tri ditësh shkoi edhe më larg se kaq. Ai u shpreh perifrazisht në perëndim, para tri-katër ditësh, se do të dekurojohen të gjitha përpjekjet e atyre individëve dhe grupeve që synojnë bashkimin e Kosovës me shtetin amë!


As ky, as të tjerët nuk duhet të shprehen kësisoji. Mjafton të thonë se ne jemi për pavarësinë e Kosovës. Kaq. Asgjë më shumë. Kjo shprehje është garantuese se ky është synimi i politikës shqiptare për statusin e Kosovës andej e këndej kufirit. Ministri Mustafaji, veç që u deklarua kështu, edhe një herë e përsëriti se “e përkrah pavarësinë e kushtëzuar”, për çka është kritikuar qe sa e sa herë. Kështu po e trashë gabimin e vet, sepse po i nxjerr në pah dy politika karshi Kosovës-atë të shtetit dhe të veten. Kjo shpërputhje nuk është diplomaci, siç mendojnë shumica prej nesh.

Përkundrazi, e nxjerr shumë joserioze politikën e Shqipërisë në perëndim, sa i përket problemit të statusit të Kosovës. Mustafaji sikur ende vazhdon të jetojë me botën e letërsisë, ku romanet mund t’i kenë dy e më shumë linja tematike. Ai është diplomat, dhe në diplomacinë e sotme mbahet vetëm një qëndrim për ta bërë serioze qeverinë që e përfaqëson, por edhe veten.

2.
Nuk ka dyshim se ministri Mustafaji është nga intelektualët më të zotë që ka Shqipëria. Por, politika, krahaz intelektualizmit, do edhe seriozitet të qëndrimit. Kjo kohë do mendim të qëndrueshëm. Nuk është më ajo, kur diplomatët komunistë kishin njëqind qëndrime. Duke mbajtur diplomacitë e tyre kaq shumë qëndrime, edhe komunizmi mori në thua, dhe e theu qafën. Por, t’i kthehem temës: pse nuk duhet të thuhet se “ne nuk jemi për bashkimin me Shqipërinë”, por “jemi për pavarësinë e Kosovës?”.

Vetë shprehja “jemi për pavarësinë e Kosovës”, e nënkupton se nuk je për bashkimin me të. Ky është qëndrimi ynë politik aktual. Një qëndrim jo i plotë, por i përshtatur për ta fituar më lehtë shtetin. E, të shprehesh se nuk je për bashkimin me Shqipërinë, do të thotë që nesër a pasnesër t’i nxjerrësh probleme politikës pasardhëse të Kosovës që të mos mund të kërkojë të bashkohen dy pjesët e një trungu, sepse përgjigja e politikës ndërkombëtare do të pasojë: “Politika juaj, kur ua kemi dhënë pavarësinë, ka garantuar se nuk është për bashkimin e Kosovës me Shqipërinë. Dhe, për këtë, ju kemi mbështetur”.

3.
Në këtë kuptim, të gjithë politikanët tanë duhet të kenë kujdes tash e tutje që të mos e përsërisin më këtë frazë politike, se është e dëmshme për rrjedhat e ardhshme kombëtare. Të gjitha ato shtete që kërkojnë garanci prej politikës sonë se nuk e kemi synim bashkimin me Shqipërinë, këtë e nënkuptojnë edhe kur themi vetëm se “synim yni është pavarësia e Kosovës”. Ta forcosh argumentin edhe me shtesën tjetër, është tepër e panevojshme. Dhe, këtë shtesë, nga ne nuk e ka kërkuar askush. Atëherë, pse ne e shprehim?! Pse ne ia japim rastin diplomacisë ndërkombëtare ta krijojë bindjen se jemi larg seriozitetit të mendimit politik?!