Reagim: Është i marrë ai që mohon ndihmën amerikane për Kosovën

29 nëntor 2005 /TN Reagim ndaj shkrimit “Janë të mjerë ata që mendojnë se njeiru është Zot” botuar në rubrikën “Opinione” të “Kohës ditore”, datë, 24 nëntor 2005.
Nga Bajrush Morina

Disa prej vetive më të liga të qenies njerëzore konsiderohen injoranca, mosmirënjohja, mendjemadhësia. Madje këto veti të liga, janë më së paku tradita të shqiptarëve. Mikpritja si një traditë e njohur te shqiptarët, i ka izoluar apo edhe i ka përjashtuar bukurs shumë nga bota shqiptare këtë kategori injorantësh, mosmirënjohës dhe mendjemëdhenjsh.

Por, fatkeqësisht jo krejtësisht është “pastruar” bota shqiptare nga një kategori e qenieve të tilla frymore. Është njëfarë Gjekë Gjonlekaj, të cilit Amerika ia ka dhënë të gjitha, edhe shtetësinë, edhe shkollimin, edhe punën, edhe biznesin, por nuk ka arritur ta bëjë njeri. Ky farë ish-gazetari i “Zërit të Amerikës” (do të ishte mirë që ai vet të na i tregonte arsyet pse ai është përjashtuar nga “Zëri i Amerikës”?) i mbushur këmbë e krye me injorancë, mosmirënjohje dhe mendjemadhësi, vërsulet mbi të gjithë diplomatët amerikanë, senatorë e kongresmenë të cilët kanë bërë dhe po bëjnë aq shumë për Kosovën dhe çështjen shqiptare në përgjithësi.


Gjonlekaj injorantë “i shpallë luftë” Kongresit Amerikan

Gjonlekaj injorantë që në fillim të shkrimit të tij, citon një shkrimtar amerikan i cili paska thënë se “Nëse i kërkoni hajdutët, mund t’i gjeni në Konresin Amerikan”. Kështu, ky farë ishi gazetar, “i shpallë luftë” Kongresit Amerikan. Në fakt Gjonlekaj jo i sinqertë, e pranon sinqerisht se demonstratën e parë të shqiptarëve në Amerikë të mbajtur më vitin 1976 e ka përshëndetur dhe përkrahur senatori Bob Dole. Por Gjonlekaj injorantë më pas ua sheh për të madhe shqiptarëve të Amerikës për përkrahjen që i kanë dhënë senatorit Bob Dole gjatë fushatës elektorale për president të HBA-vë më vitin 1995.

Madje Gjonlekaj dyfish injorantë ua sheh për të madhe “disa shqiptarëve” (ai bën mirë që e përjashton veten nga kjo kategori e shqiptarëve) të cilët vizitën e Bob Dolit në Kosovë më vitin 1990 e quajnë mrekulli. Sipas Gjonlekajt, i cili nuk u takon kësaj kategorie të shqiptarëve, që për fat të mirë janë pjesa dërmuese e shqiptarëve anembanë rruzullit tokësor, përve[ injorantit Gjonlekaj, mrekulli qenka shkuarja e amerikanëve në planetin Hënë më vitin 1969 e jo vizitia e Bob Dolit në Kosovë më vitin 1990. Krahasimet e tilla i bëjnë vetëm kategoria pakicë e injorantëve shqiptarë në krye me Gjonlekajn injorantë.

Gjonlekaj mosmirënjohës “sulmon” senatorin Dole, diplomatin Holbrook, kongresistin Lantos

I fudullosur me ndjenjën e mosmirënjohjes, ky farë Gjonlekaj, duke iu “vërsulur” senatorit Bob Dole, si “miza në m...”, shpif ndaj këtij personaliteti të madh amerikan, se gjoja gjatë kohës së luftës paska kundërshtuar luftën e Kosovës për liri dhe paska sharë “...një prijës të luftës me fjalë me banale”. Këto shpifje mund të nxirren vetëm nga njeriu që ka gojë të ndotur e vesh të mbyllur.

Ndryshe, e gjithë bota shqiptare e ka dëgjuar dhe e di fare mirë qëndrimin e senatorit Bob Dole luftën dhe për lirinë e popullit shqiptar të Kosovës. Vetëm kategoria shqiptarëve minoritarë që janë të mbushur me ndjenja të injorancës, mosmirënjohjes dhe mendjemadhësisë si[ është Gjekë Gjonlekaj, mund të shpifin me këto fjalë për senatorin amerikan Bob Dole.

Ky farë Gjonlekaj mosmirënjohës, në vazhdim të opinionit të tij të krisur, konstaton se senatori Dole paska ardhë në Kosovë, pas përfundimit të luftës më tepër për të vizituar disa miq të tij personalë e jo “...popullin e vuajtur shqiptar”. Madje sipas këtij fudulli mendjemadh me mbiemrin Gjonlekaj, senatori Dole “...në vend se të fillonte bashkëpunimin dhe fushatën me politikanët e tjerë amerikanë për pavarësinë e atij vendi ( për Gjonlekajn Kosova është “ai vend”) pranoi gjoja titullin e ambasadorit të Kosovës në Uashington. Veprime këto jo të sinqerta dhe qesharake”.

“Zëri i Amerikës” ka bërë shumë mirë që e ka pastraur redaksinë e vet duke e larguar nga puna fudullin Gjekë Gjonlekaj i cili pranimin e titullit ambasador i Kosovës në Uashington e quan jo të sinqertë e qesharak. E kush mund të bëjë lobojë më shumë njohjen e Pavarësisë së Kosovës në Uashington më shumë sesa Bob Dole i emëruar si ambasador i Kosovës në Uashington nga presidenti i Kosovës dr.Ibrahim Rugova.
Fudulli mendjemadh në vazhdim të injorancës së tij tenton të hedh poshtë edhe përpjekjet e diplomatit të njohur amerikan Richard Holbrook që ka bërë dhe po bën sot për Kosovën. Ai përpiqet të hedh “gur e dru” edhe mbi kongresistët James Traficant e Tom Lantos të cilët janë të njohur si zi i fortë i çështjes së Kosovës në Kongresin Amerikan.

Duke lexuar fund e krye këtë opinion të Gjokë Gjonlekajt, krijohet bindja se Kosova dhe shqiptarët nuk kanë miq të sinqertë në SHBA. Të gjithë të lartpërmendurit nuk janë të siqnertë dhe nuk kanë bërë asgjë për Kosovën.

Në fund të opinionit tij të mjerë, Gjonlekaj, injorantë, mosmirënjohës e mendjemadh, merr nëpër gojë vargjet e Fishtës të cilat vargje jo vetëm që i keqpërdor por duke qenë “shqipëfolës” i dobtë, nuk e kupton as porosinë e vargjeve të Fishtës kur thotë: “T’hujn me fjalë mos t’a poshtoni....Me i besue mos i besoni”.

Amerika dhe populli amerikan nuk janë të huaj për shqiptarët dhe për Kosovën. Amerika dhe populli amerikan janë shpresa, besimi dhe liria për popullin shqiptar dhe Kosovën. Vetëm për Gjekë Gjonlekajn kjo duket se nuk vlen. Mbase ai ka arsyet e veta. Ose ka një “arsye” personale: Gjonlekaj nuk është shqiptar nga Kosova! Dhe falë Zotit që nuk është shqiptar nga Kosova.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Reagimet e juaja lidhur me shkrimin i drejtoni autorit: Bajrush Morina