Kosova dhe vështërsitë “ndërkombëtare” për anashkalimin e demokracisë

Kosova dhe vështërsitë “ndërkombëtare” për anashkalimin e demokracisë

22 nëntor 2005 /TN Arber Gashi, Luzern (Zvicër)

Sa herë që bëhet fjalë për Kosovën, disa nga diplomatët me përvojë të gjatë në ish-Jugosllavinë e tyre të dashur e të paharruar, theksojnë vështërsitë që paraqiten për të gjetur zgjidhje për njërin ndër problemet më të mprehta në jugun e Evropës.

Këto probleme natyrisht nuk mund t’ia shpjegojnë assesi opinionit të vet, edhepse nuk ekziston një dijeni e madhe për çështjen, por mbitheksojnë dhe rëndojnë gjendjen edhe ashtu të palakmueshme të Kosovës nën rezolutën 1244, me kuazi-argumente të pabaza se kinse pozicionet e palëve në konflikt na qenkan të papajtueshme; se kinse ende nuk janë realizuar standardet dhe për habi, duke mbështetur strukturat e korrupcionit dhe një pjesë të kuazi-politikanëve në Kosovë, politika e të cilëve nuk ka mbështetje as brenda strukturave ku e bëjnë bashibuzuk politikën e tyre, i bëjnë dalngadalë varrin vullnetit politik të qytetarëve të Kosovës.

E vërteta, sado e hidhur që të jetë për vetë interesat përfaqësuese të këtyre diplomatëve, qëndron në faktin se ata janë duke zhvilluar një luftë diplomatike për gjetjen e një zgjidhje që e përjashton demokracinë si rregullim shoqëror, kontrollin demokratik të shtetit të ardhshëm, lirinë e individit dhe ekonominë e tregut si pjesë përbërëse të jetës së përditshme të qytetarëve të Kosovës, marrë parasysh edhe përkatësinë e tyre etnike.

Të njohësh dhe të luftosh me të gjitha mjetet e nevojshme që i praktikon bota e qytetëruar, për të drejtën demokratike për përcaktim të qytetarëve të Kosovës, të kërkosh zgjidhjen e problemit në bazë të parimit të vetëvendosjes dhe përfundimisht, të kërkosh dhe të luftosh për këto të drejta që burojnë nga një mori e akteve ndërkombëtare është një e drejtë që nuk mund ti mohohet popullit të Kosovës.

Vetë përpjekja e këtyre diplomatëve për të mohuar ekzistimin e gjenocidit, kampeve të përqëndrimit dhe partneriteti direkt apo indirekt me politikën burimore të fashizmit serb, siq kanë bërë gjatë gjithë konfliktit prej 1981 e deri në intervenimin ushtarak të SHBA-së, janë ai „KONFLIKTI“ i madh e i papajtueshëm përjetësisht, ajo „MOSMARRËVESHJA E MADHE HISTORIKE“, apo BURIMI I KONFLIKTIT, shkurt DEMOKRACIA KUNDËR DIKTATURËS.

Mes të drejtave të pamohueshme demokratike të qytetarëve në Kosovë, për vetëvendosje, dhe kërkesave fashiste të kësaj diplomacie për rikthim dhe rehabilitim të HOLOKAUSTIT zhvillohet momentalisht një luftë verbale.

Shikuar nga kjo perspektivë, këshillat e këtyre diplomatëve për gjetjen e një „kompromisi“ që nuk i përmbush kërkesat maksimale të të dyja palëve, janë dëshmi e përcaktimit të tyre të vendosur për të mbajtur edhe më tej, çetat çetnike, këtë pjellë bastarde terroriste të ideologjisë së Ratko Mlladiqit, Radovan Karagjiqit, Sllobodan Millosheviqit e Koshtunicës në pjesën veriore të Mitrovicës veqanërisht, dhe në pjesët tjera të Kosovës në formën e shërbimeve sekrete faktikisht. Veprimet e tyre kundër demokracisë nuk janë të rastit, ato janë të koordinuara.

Nuk është çudi që kjo çetë diplomatësh angazhohet për parime të dyshimta në prapavijë e vihet haptas kundër të drejtës për referendum, kur kihet parasysh se me ç’farë energjie kanë mbrojtur dhe mbrojnë pozicionet anashkaluese në luftën kundër terrorizmit, kur mirret parasysh kooperimi miratues me shtetet diktatoriale e shumë çështje të mprehta që sot janë aktuale në politikën ndërkombëtare.

Është detyrë e qytetarëve të Kosovës ti japin përgjigje merituese kësaj lloj diplomacie, parimi themelor politik i së cilës është antiamerikanizmi e që për zgjidhje ofron rikthimin e ditëve të HOLOKAUSTIT në Kosovë.