| KULTURË | HISTORI

OPINIONE

KOMENT

Anëtarët e Grupit negociator duhet të ngritën mbi interesat personale

1 nëntor 2005 /TN

Rexhep Elezaj

Grupin negociatorë i emëruar nga presidenti I. Rugova për të biseduar me palën serbe gjatë negociatave që do të mbahen rreth përcaktimit të statusit politik të Kosovës, siç kanë njoftuar mediat e sotme shqiptare, pra me 31.10.2005, për fat të keq e paska zënë sherri i mospajtimeve dhe përçarjeve, e paska kapluar zjarri i ambicieve karrieriste, ose me një fjalë “e paska ngrënë dreqi të zonë” dhe disa nga anëtarët e këtij grupi i paska përfshirë murtaja e epsheve politike për t’u futur me dhunë në histori, sepse në bazë të informatave nga shtypi ditor del se disa anëtarë në takimin e fundit qenkan sjellë me papërgjegjësi, bile paskan përdorë edhe fjalë fyese ndaj presidentit Rugova..!?

Të gjithë e dimë se presidenti ynë vuan nga një sëmundje e rëndë, por megjithatë nuk epet, nuk dorëzohet, nuk pranon që ta lë popullin e vetmuar nën mjegullat e rënda politike dhe para furtunave të mëdha të historisë siç janë këto para hyrjes në bisedime për statusin final të Kosovës. Pra, atë nuk e lejon ndërgjegjja dhe morali politik që të gjunjëzohet para ultimatumeve politike si dhe kërcënimeve të ndryshme që Kosovës dhe shqiptarëve po u vijnë nga serbët si dhe nga disa qarqe të ndryshme ndërkombëtare.

Pra, ashtu i rënduar nga sëmundja ai nuk po largohet dot nga fronti kryesor i lutës, ndoshta përfundimtar me shkanë, front në të cilin ka qëndruar i paepur që nga fillimi i të 90-tave e deri më sot, sepse është i vetëdijshëm se atdheu ka nevojë për të deri në çastin e fundit të jetës së tij. Ibrahim Rugova e dinë fortë mirë se Kosova dhe populli i cili ia ka dhënë votën ka nevojë për presidentin e vetë i cili qe 15 vite bëri çmos që ta shoh atë të pavarur dhe njëherë e përgjithmonë të liruar nga kthetrat e regjimit kriminal të Beogradit.

Ndaj, në bazë të asaj që raportuan mediat në këtë ditë, si gjithherë në vitet dhe çastet më të rëndësishme për Kosovën dhe shqiptarët, në skenën politike shqiptare do të dalin ata të cilët e penguan çdo nismë dhe iniciativë shtetërore e cila çonte drejt zgjidhjes përfundimtare të statusit të Kosovës, nisma dhe veprime institucionale që çonin drejt këputjes së zinxhirëve të robërisë shekullore sllave mbi tokat shqiptare, do të paraqiten, pra ata të cilët për motive karrieriste hynë në luftë por që nuk e fituan atë vetëm me forcat e tyre, ata të cilët në dhomat e fjetjes mbajnë uniformën e UÇK-së, por që nuk e ndezën asnjë plumb kundër armikut, ata të cilët bënë emër në politikë, por kurrë nuk e kishin mësuar politikën, që kishin arritur pozita liderishipi, por pa mbulesa vetjake, që i kishin përfituar masat popullore, por me meritat e të tjerëve..!

Pra, edhe sot kur Kosova gjendet para ultimatumit diplomatik “me qenë apo mos me qenë” (To be or not to be) na paraqitën por tani pa maska të njëjtit njerëz, me të njëjtat ambicie politike dhe me surrogatin e tyre të vërtetë prej tregtarësh politikë të cilët janë në gjendje edhe popullin t’ia falin armikut dhe atdheun ta shesin, vetëm e vetëm që të vijnë në “fronin mbretëror”, pra që të bëhen bajraktarë dhe ta sundojnë botën për rreth vetëm sipas kutit të tyre magjik, sepse gjithnjë sipas imagjinatës së tyre të sëmurë politika shqiptare ka filluar me ta dhe do të përfundojë me vdekjen e tyre... Duan pra që ta sundojnë popullin sipas stilit monist i cili duhet t’iu nënshtrohet interesave personale të tyre, sepse ata janë (prapë sipas tyre) strumbullari i kësaj bote rreth të cilit duhet të sillet i gjithë lëmshi dhe planeti njerëzor..!?

Duhet ta dinë mirë të gjithë anëtarët e GN se me pranimin e detyrës brenda këtij organi institucional dhe legjitim shtetëror i Kosovës mbi vete kanë marrë përgjegjësinë më të madhe historike dhe politike si para popullit shqiptar ashtu dhe para Zotit, sepse duke qenë pjesë e delegacionit shqiptar gjatë negociatave të ardhshme me armikun tonë shekullor rreth përcaktimit të statusit politik të Kosovës po ashtu kanë vënë mbi supet e tyre barrën më të rëndë politike që kur është kurdisur Kosova, ndaj gjatë bisedimeve nuk guxojnë t’i shmangen as për asnjë milimetër vullnetit politik të popullit në emër të te cilit edhe e kanë pranuar këtë rol tejet të vështirë politik dhe kombëtar.

Prandaj, të shfaqurit me kapriciozitetit politik si dhe me sjellje ekstravagande në stilin e kaubojve si në filmat Western të Amerikës, ose të mbivlerësimit vetjak mbi të tjerët dhe pranë të tjerëve, të ushqyerit me iluzionet politike se e ardhmja i takon vetëm atyre që shohin ëndrra si adoleshentë politikë, kurse ata me përvojë të gjatë në politikë duhet të largohen nga skena politike, etj, shfaq fund e krye papjekurinë intelektuale, politike dhe kombëtare të tyre. Ngase mënyra e këtillë e të menduarit, sidomos në këto çaste të vështira politike për shqiptarët, është indikatori kryesor i cili fletë se ky soj i ”politikanëve” nuk ka lindë nga feniksi i popullit, por nga hiri i një mentalitetit periferik dhe mjaft primitiv.

Koha e injorantëve në politikën shqiptare ka perënduar që moti, ndaj vazhdimi me logjikën e imoralitetit politik që po shfaqin disa aventurierë në politikën shqiptare, duke e ngritur vetën dhe nënçmuar të tjerët, është pa dyshim helmi më i rrezikshëm që po godet mendësinë dhe unitetin e mirëfilltë politik të shqiptarëve të Kosovës, të cilin patjetër duhet dekontaminuar me mjete përkatëse. Përndryshe, rreziku nga dështimi i mundshëm i politikës shqiptare mu në prag të fillimit të zgjidhjes së statusit politik të Kosovës, është latent dhe shumë i madh. Prandaj përgjegjësinë për ndonjë dështim eventual duhet ta marrin ata të cilët interesat e tyre i qesin mbi interesat e Kosovës.

Se përçarjet dhe mos uniteti në qëndrime brenda këtij grupi është si një kancer që mund t’i shkatërrojë përgatitjet e nevojshme për t’u ballafaquar me palën serbe dhe atë ndërkombëtare gjatë bisedimeve të ardhshme për Kosovën, në këtë nuk mund të dyshojë askush, prandaj ata të cilët nuk e ndjejnë vetën se janë rritur politikisht për një angazhim të tillë historik dhe që nuk ndjehen të aftë që ta bartin këtë rol kaq historik siç është pjesëmarrja, diskutimi dhe mbrojtja e pavarësisë së Kosovës në harmoni me vullnetin politik të popullit shqiptar i shprehur me referendum në vitin 1991 gjatë bisedimeve të ardhshme me armikun shekullor, iu rekomandojmë se do të ishte shumë më e ndershme për ta që të largohen nga ky grup dhe vendin e tyre t’ua lëshojnë atyre të cilët mund ta kryejnë me sukses këtë mision historik për Kosovën dhe gjithë kombin shqiptar.