Ministri Pollo dhe universitetet virtuale

OPINIONE

Ministri Pollo dhe universitetet virtuale

18 shtator 2005 /TN

Çerçiz Loloçi

Pavarësisht se për çfarë arsyesh bëhet mbyllja e universiteteve të rinj, fillimisht duket diçka e rëndë. Po ta shikosh pak më me seriozitet, duket se ministri i ri i Arsimit, Genc Pollo, ka vepruar mjaft mirë. Ashtu si unë, edhe të gjithë ata që kanë njëfarë njohurie minimale rreth shkollave të larta në Shqipëri, e dinë se arsimi ynë po përjeton një krizë të madhe në të gjitha ciklet: parashkollor, fillor, nëntëvjeçar, të mesëm dhe të lartë.

Më e rëndë kjo krizë paraqitet në arsimin e lartë. Kushdo e di se tezat e konkurrimit, më shumë se të jenë “pronë” e trupave mësimdhënës, ato shkojnë në duar të pista sekserësh që bëjnë gjithçka. Unë e kam mirëkuptuar shqetësimin e profesor Gjergj Sinanit për shitjen e tezës së konkurrimit në Fakultetin e Shkencave Sociale, por nuk mund të mos përmend edhe faktin tjetër se kjo gjë ka ndodhur në të gjitha fakultetet e tjera.

Pavarësisht se vijon një ritual i mësimit shtesë nga profesorë të palicensuar, pavarësisht se një grup profesorësh përgatitin në mënyrë të fshehtë tezat e konkurrimit, njerëz pranë dekanateve arrijnë të marrin përgjigjet e këtyre tezave dhe i shpërndajnë në mënyrë abuzive. Dhe kur ndodh kjo batërdi konkurrimi në fakultete dhe universitete tashmë të konsoliduar, merret me mend se çfarë mund të bëhet në ata të rinjtw. (Ministria e Arsimit e ka shumë të lehtë ta verifikojë këtë fakt dhe të kërkojë përgjegjësi nga dekanët, që ligji i ngarkon të ruajnë fshehtësinë dhe të mos degjenerojnë konkurrimin).

Prandaj e përshëndes mbylljen e universiteteve të paqena në Durrës, Berat dhe Fier. Genc Pollo, përpara se të jetë një ministër Arsimi, është një studiues serioz dhe gjithashtu një njohës mjaft i mirë i shkollave perëndimore. Për hir të politikës së mbrapshtë nga një universitet Tirane, (me problemet e veta shumë të mëdha) ka kohë që janë krijuar universitete edhe në Elbasan, Shkodër, Gjirokastër dhe Korçë.

Natyrisht është bërë mirë, por ende nuk ka një analizë të plotë dhe të gjithanshme se si shkojnë këto universitete, sa të pavarura janë, çfarë kushtesh kanë, sa të përafrueshme janë me standardet e vendeve fqinje, etj. Të gjitha së bashku dhe veç e veç, për fat të keq, nuk kanë arritur të jenë institucione të konsoliduara por që falen herë për PS-në dhe herë për PD-në. Universitetet nuk janë kurrsesi si ish-kooperativat, për ato asnjëherë nuk mund të vendosë një maxhorancë e përkohshme, por lypset një konsensus i gjerë pozitë – opozitë si dhe një diskutim i gjerë i asaj që mund të quhet elitë intelektuale.

Unë nuk dua të paragjykoj Akademinë tonë të Shkencave, por nuk e kuptoj se si nuk mund t’i merret asaj një mendim për këtë hap që behët në shkollat e larta kur ajo mendohet si instanca më profesionale. Kjo nuk ka ndodhur as me hapjen e universiteteve tw reja që z.Pollo i ka quajtur thjesht dhe drejt si shkolla virtuale. Unë pashë një listë emrash që kërkojnë rikthimin e universitetit të Beratit, por mendoj se më shumë se firmat kërkohet arsye. Dhe arsyeja nuk ka të bëjë me numrat, me tekat apo qejfet e një ministri apo kryeministri, me një shumicë shqiptarësh që mund të shkojë edhe më shumë se ata që kanë të drejtë vote.

Pa pretenduar se them ndonjë sekret, dua të pohoj se një pjesë e konkurseve të përfunduara janë të komprometuara dhe një vëmendje e vogël e ministrisë së z. Pollo mund të gjejë që kandidatë me mesatare 6 të jenë shpallur fitues dhe studentë të gjimnazeve më të mira të kryeqytetit dhe të qyteteve të tjera (me mesatare mbi tetë dhe nëntë) të jenë jashtë dyerve të shkollës së lartë. Pas këtij konstatimi vijmë te testet që kërkojnë një përmbysje rrënjësore, te tenderët që bëhen për librat, te abuzimet e papërmbajtshme që bëjnë drejtoritë arsimore dhe vetë dikasteri dhe një sërë problemesh të tjera.