Kopja e keqe e opozitës

OPINIONE

Koment

Kopja e keqe e opozitës

13 shtator 2005 /TN

Çerçiz Loloçi

Kushdo që e ka parë seancën vizive të debatit për qeverinë e kabinetit “Berisha”, ka vënë re lehtë se sjellja e opozitës së re ka qenë jashtë parametrave të të qenit “mendim konstruktiv”. Është pak a shumë e njëjta sjellje që ka pasur PD-ja në momentet e para të të bërit opozitë, pas një bojkoti relativisht të gjatë.

Megjithëse mund të ketë vërejtje për një apo dy emra ministrash, fakti që demokratët vijnë me një qeveri më elastike dhe më të manovrueshme është një veprim që duhet përshëndetur. Po aq duhet përshëndetur edhe mënjanimi i xhaketave të vjetra të PD-së, gjë që Partia Socialiste nuk arriti ta bëjë asnjëherë.

Edhe demokratët janë të ndërgjegjshëm pavarësisht se nuk e kanë evidentuar asnjëherë se shoqëria shqiptare ka një normalitet si asnjëherë tjetër, ka një prirje për investime të huaja, ka një përcaktim të mirë gjeostrategjik që nuk lë shteg për kthim në aleanca të vjetra vetizoluese. Edhe dorëzimi me dokumentacion të plotë i të gjitha dikastereve dhe drejtorive, që varen drejtpërsëdrejti nga pushteti qendror ekzekutiv, pra nga kryeministri, është një akt civil dhe qytetërues.

Një shenjë të drejtimit ndryshe të Kuvendit të Shqipërisë, në favor të mbrojtjes së opozitës dhe të minipartive që përfaqësohen në legjislaturën e re, ka dhënë edhe znj. Jozefina Topalli.

Nga një program elektoral që synon fitimin e maxhorancës qeverisëse deri te një program qeverie, natyrisht që ka një hendek të madh. Por kjo nuk është dukuri vetëm shqiptare, është aq e hershme sa ekziston pluripartizmi.

Megjithatë, të bën përshtypje se diskutantët socialistë pak u morën me këtë program sesa me etiketime dhe sjellje të papëlqyera dhe në një duel të pabarabartë me më të moshuarin e deputetëve, Lufter Xhuvelin. Qytetari i sotëm, qoftë socialist apo demokrat, nuk dëshiron të shohë sjellje dhe qëndrime që tashmë i përkasin fillimeve të pluralizmit tonë. Më pak se këto, ai kërkon nga opozita të bëhet “roje” e të dyja palëve në zbatimin e detyrimeve qeveritare.

Gjatë fushatës zgjedhore, PD-ja ka hedhur disa teza dhe ka shpalosur disa platforma që nuk gjenden në programin e qeverisë për njëqind ditë, për dy vjet apo për një mandat të plotë. Por, nëse realizohen disa prej zotimeve publike, si çmontimi i korrupsionit, reforma në administratë dhe në pushtetin gjyqësor, legalizimi i banesave, transparenca e dikastereve dhe e të gjitha strukturave shtetërore, edhe këto nuk janë pak.

Pavarësisht se të rralla në politikën shqiptare, janë vërejtur edhe raste të kompromisit mes demokratëve dhe socialistëve, gjë që nuk ka pse të mos vazhdojë edhe gjatë kësaj qeverisjeje. Shoqëria shqiptare ndodhet aktualisht përpara disa sfidave që e kërkojnë medoemos bashkëpunimin pozitë-opozitë.

Për të mos sjellë shumë shembuj, do të pohonim se duhet ky bashkëpunim dhe bashkim vullnetesh në luftën ndaj krimit e korrupsionit, në përmbushjen e detyrimeve euroatlantike, në reformën e gjerë arsimore e në administratë dhe në shumë aspekte të tjera që maxhoranca socialiste nuk arriti t’i kryente ose i realizoi përgjysmë.