Përse hetimet ndaj Gjolek Malajt duhet të bëhen nga Tirana?

OPINIONE

Letër e hapur kryeprokurorit Dhori Sollaku

Përse hetimet ndaj Gjolek Malajt duhet të bëhen nga Tirana?

26 gusht 2005 / TN Thirrja ime publike ndaj jush nuk është hakmarrje ndaj asaj që më ka ndodhur. Lërini të lirë, nëse faji i vetëm i tyre është agresioni ndaj meje. Por nëse i hetoni me ndershmëri dhe profesionalizëm, nëse doni të bëni diçka serioze në karrierën tuaj, ju siguroj se hetimi i atij grupi mund të ndryshojë historinë e errët të shtetit shqiptar në këto tetë vite.
Nga Mero BAZE
Gjykata e Gjirokastrës ka vendosur dje burg pa afat për Gjolek Malajn, një prej agresorëve kryesorë ndaj meje dhe kolegut tim Astrit Patozi më 21 gusht në fshatin Çepun, ndërsa ka shpallur në kërkim Eqerem Braçen, i cili ishte agresori më 'profesionist' dhe që rrezikoi seriozisht jetën tonë. Ndërkohë Gjykata për arsye që unë i kuptoj, nuk ka përmendur fare Dritan Çeçon, djalin e Makbule Çeços, të cilin unë e kam përshkruar si autor në vendngjarje dhe pjesëmarrës në sulm, në padinë time, si dhe personin e katërt, Emiljano Dusha, identitetin e të cilit e verifikova pas ngjarjes.

Në të vërtetë jam i detyruar t'ju drejtohem publikisht, jo aq për të çuar në vend drejtësinë, por më tepër për t'iu dhënë një mesazh kurajoje atyre gjyqtarëve, prokurorëve dhe policëve në Gjirokastër, që e ndiej se e konsiderojnë si fatkeqësi faktin që u ka rënë në pjesë të merren me këtë dosje.

Gjirokastra është një qytet që nuk është qeverisur për 8 vite, por është sunduar. Përfytyro që në atë qytet, shefi i fundit i Komisariatit është vendosur nga Gjolek Malaj, sistemi i drejtësisë është infiltruar nga grupi i tij në pushtet, policia është thjesht zgjatim i grupit të tij të armatosur dhe administrata shtetërore e terrorizuar prej tij. Rasti i Gjolek Malajt nuk është një rast i thjeshtë në historinë e këtyre 8 viteve në Shqipëri. Në vitin 1997 në Shqipëri kishte shume banda të armatosura dhe shumë banditë, por shumica e tyre u vranë ose u burgosën. Nuk mund të mohojmë faktin se tashmë krerët e bandave të Vlorës
janë në burgje ose të vrarë, për shkak se politikës, e cila i prodhoi, nuk u duheshin më. Po ashtu nuk mund të mohojmë faktin se shumë nga politikanët që i përdorën këto grupe, i braktisën ata pas vitit 1997 dhe panë punën e tyre.

I vetmi grup i armatosur i vitit 1997, që jo vetëm nuk u dënua, por u integrua në politikën shqiptare me pushtet të plotë në Jug të vendit, ishte grupi i Gjolek Malajt. Për shkak të lidhjeve të tij me kupolën e pushtetit dhe klanin e Tepelenës në pushtet, ai u transformua, nga bandë e armatosur, në polici private dhe iu besua pushteti në jug të Shqipërisë. Ai ka kontrolluar për 8 vite gjithë trafikun e drogës, hashashit, sigurinë e biznesmenëve, emërimet në administratë, tenderat e bashkive të Tepelenës, Memaliajt, Gjirokastrës dhe pikën kufitare të Kakavijës.

Ai është i vetmi rast i kalimit nga bandë e armatosur, në sundimtare të një pjese të territorit të vendit tonë, me ndihmën e politikës. Më duhet të kujtoj se dy drejtuesit e lartë të Partisë Socialiste, Gramoz Ruçi dhe Elmaz Sherifi, i kanë nipa të dy agresorët, dhe janë nga e njëjta lagje e Salarisë. Po ashtu mjafton të kujtojmë se dhe tre deputetë të tjerë socialistë dhe drejtues të lartë të PS-së, Valentina Leskaj, Et'hem Ruka dhe Luan Memushi, janë nga e njëjta zonë me këta agresorë dhe kanë përdorur pushtetin e tyre, për të mbajtur jugun e vendit nën terror. Për këtë shkak ata u transformuan pa asnjë problem, nga bandë e armatosur, në pushtet paralel në jug të vendit.
Dy të penalizuarit e djeshëm, Gjolek Malaj dhe Eqerem Braçe, janë tashmë figura të krimit ekonomik, pa pasur asnjë të ardhur zyrtare për biznesin e tyre. Njëri ka qenë bari në Salari dhe tjetri bodigard i 'Gjallicës'. Pas vitit 1997 ata u bënë papritur milionerë me pasuri të patundshme, nga Tirana në Gjirokastër. Brenda vitit 1997, Gjolek Malaj ndërtoi një ndërtesë pesë-katëshe tek unaza e re e Tiranës, pa leje, dhe sot është Kolegj Iranian në Tiranë. Nuk di nëse kryebashkiaku i Tiranës ia ka legalizuar atë objekt, por shpresoj se ai mund të jetë i vetmi objekt i legalizuar në gjithë atë xhungël pa leje që është në unazë të re.

Po ashtu djali i Makbule Çeços, Dritan Çeço, ka një ndërtesë 5-katëshe moderne në oborrin e redaksisë sime. Ka katër vite që e prish dhe e ndërton me lehtësi, duke shpenzuar për të jashtë gjithë normave të ndërtimit. Ky njeri nuk ka asnjë biznes të ligjshëm dhe asnjë NIPT në tatime, që të justifikojë këto miliona. Formalisht e ka ndarë pronësinë me një shofer të tij apo familjes së tij. Lidhjet e tij me grupin e Malajt janë konkrete, pasi gjatë katër viteve që nëna e tij ishte deputete në Gjirokastër, tenderat e atij qyteti i merrte grupi i Gjolekës dhe fitimet ndaheshin mes tyre.
I katërti i agresorëve, Emiljano Dusha, është një personazh edhe më i hetueshëm. Ai është tregtar celularësh "Motorola" dhe fiton tendera tek Igli Toska, për t'i blerë kostume policisë shqiptare nga Kina. Ai është lidhje e ngushtë e grupit të Malajt dhe Çeços, pasi një nga drejtuesit e SHKB në Ministri të Rendit, vëllai i Flamur Bimes, kryetarit të Bashkisë së Gjirokastrës, që drejtoi spastrimet në Ministri të Rendit, i ka dhënë atij aksesin në tenderat e Toskës.
Po ta bëj gjithë këtë përshkrim të historisë së kësaj bande, për të të kërkuar publikisht ngritjen e një grupi hetimor nga Prokuroria e Përgjithshme, dhe tërheqjen e dosjes së hetimit të këtyre personave në Tiranë. Arsyeja pse ta kërkoj këtë është se në Gjirokastër, gjykata, prokuroria dhe policia kanë bërë një heroizëm të madh deri këtu. Më tej ata nuk veprojnë dot. Më tej ata janë nën presione fizike dhe ekzistence, nëse prekin në këto ditë ende pa shtet, pushtetin e këtij shteti paralel.

Ligji antimafie që Kuvendi ynë ka miratuar në vitin 2004 dhe që vetë Gramoz Ruçi e ka përshëndetur, është një ligj i mirë, i cili parashikon në mënyrë të qartë zgjerimin e hetimeve për çdo person me çeshtje penale në drejtim të pasurive të tij.

Sipas këtij ligji në kreun e III-të ku flitet për "Gjykimi i kërkesës për sekuestrimin e pasurive" në

Nenin 13 thuhet:
1. Gjykata, me kërkesë të prokurorit ose kryesisht, duke parashtruar arsyet përkatëse, vendos sekuestron e pasurive, për të cilat ka të dhëna se mund të jenë, drejtpërdrejt ose tërthorazi, në zotërim të personit ndaj të cilit zhvillohen hetimet sipas këtij ligji, kur: a) vlera e tyre rezulton të jetë në përmasa që nuk u përgjigjet të ardhurave të deklaruara ose veprimtarisë ekonomike të zhvilluar prej tij;
b) në bazë të të dhënave të mjaftueshme, ka shkaqe të bazuara për të menduar se këto sende janë produkt i veprimtarive të paligjshme ose përbëjnë investim të tyre.
2. Prokurori mund t'i kërkojë gjykatës ta detyrojë personin, ndaj të cilit zhvillohen hetimet, ose ata që kanë titullin e pronarit apo zotërojnë çfarëdo titulli, fonde apo pasuri të çdo lloji, me vlere që nuk përputhet me të ardhurat ose aftësitë e tyre ekonomike, që të justifikojnë ligjshmërinë e prejardhjes së tyre.
Po ashtu meqenëse një prej personave është ende në kërkim dhe shpresoj për shkak të lidhjeve të tij me skafistët në Vlorë, mund të largohet jashtë, të zbatohet neni 15 i këtij ligji i cili thotë:

Neni 15
Procedimi në mungesë të personit të dyshuar Me kërkesë të prokurorit, gjykata mund të vendosë vazhdimin e procedimit dhe masën e sekuestros edhe në rastet kur personi i dyshuar, sipas nenit 3, nuk ka banim të njohur brenda vendit, është larguar jashtë vendit ose, me gjithë kërkimet e bëra, nuk gjendet. Ky ligj po ashtu parashikon masa të qarta dhe për pasuritë e hedhura në emër të të tretëve, siç është rasti i pallatit të djalit të Makbule Çeços, i cili e ka ndarë atë me shoferin e vet. Në nenin 16 "Pasuritë e sekuestruara që u përkasin të tretëve" thuhet se: 1. Kur gjatë shqyrtimit gjyqësor del se pasuritë e sekuestruara u përkasin ersonave të tretë, gjykata, edhe kryesisht, me vendim të arsyetuar, i thërret ata për të ndërhyrë në procesin që zhvillohet sipas këtij ligji.
2. Personi i tretë, brenda afatit që i caktohet nga gjykata, ka të drejtë të paraqesë në seancë pretendimet e veta, si dhe të kërkojë marrjen e të dhënave të tjera të nevojshme për vendimin e sekuestros.
Unë po ju drejtohem publikisht për këtë rast, jo pse ata më agresuan mua dhe vunë në pikëpyetje ekzistencën fizike timen dhe të kolegut tim për disa çaste. Do ta kisha bërë këtë, edhe po të mos isha unë subjekt i një krimi të tyre.

Por që procesi i luftës ndaj krimit të organizuar të fillojë dhe vendi të çlirohet nga pushteti i paligjshëm i tyre, ky është një rast ku vullneti politik i pushtetit të ri, përputhet me të drejtën dhe misionin e prokurorisë. Unë ju kërkoj të gjeni hapësirën ligjore, për ngritjen e një grupi hetimor nga Tirana, për zgjerimin e hetimit ndaj këtij grupi të armatosur, të integruar në jetën politike dhe shoqërore të jugut, për të bërë shembullin e parë të ndarjes së politikës nga krimi.
Ju duhet ta bëni atë dhe për një arsye më të fortë, për të parë konkretisht se si mund të punoni në kushtet e mungesës së presionit shtetëror për të hetuar krimin e lidhur me politikën. Kini për të parë se tek ai grup kriminal lidhen shumë fije të politikës shqiptare dhe shumë vepra penale të varrosura, për arsye shtetërore.
Për t'ju siguruar për këtë, po të kërkoj publikisht që, nëse ju hetoni këtë grup kriminal me ndershmëri dhe profesionalizëm, dhe nuk gjeni asnjë krim, përveç agresionit ndaj meje dhe kolegut tim, nuk dua që t'i dënoni fare. Thirrja ime publike ndaj jush nuk është hakmarrje ndaj asaj që më ka ndodhur.

Lërini të lirë, nëse faji i vetëm i tyre është agresioni ndaj meje. Por nëse i hetoni me ndershmëri dhe profesionalizëm, nëse doni të bëni diçka serioze në karrierën tuaj, ju siguroj se hetimi i atij grupi mund të ndryshojë historinë e errët të shtetit shqiptar në këto tetë vite.