Maratona e krimit

OPINIONE

Maratona e krimit



10 gusht 2005 / TN

Çerçiz LOLOÇI

Si kurrë ndonjëherë tjetër, pushteti që shpesh nuk është edhe aq i dukshëm dhe i pushtetshëm, pra ai i shtypit, po u bie fort kambanave të krimit që gjallon në fshat dhe në qytet.

Faqe të tëra, kryelajme dhe kryetituj, kronika të posaçme dhe dosje me krime të vjetra dhe të reja, kanë pothuaj të gjitha të përditshmet shqiptare dhe krejt radiotelevizionet kombëtare dhe lokale.

Kjo atmosferë mediatike nuk ka kurrfarë teprimi gazetaresk, por është pasqyrim i asaj që ndodh përditë në mjedise të ndritshme e me disa lloj policish, si dhe në humbëtira, ku njeriu, për shkak të varfërisë, edhe mund të vetëhelmohet dhe tw vetëvritet.

Gjithçka ndodh sa të hapësh dhe tw mbyllësh sytë, duke e shfrytëzuar maksimalisht “me ngjarje të pazakontë” çdo ditë të kalendarit.

Me një intensitet të paparë dhe pa u dridhur nga askush. As nga organet më të drejtpërdrejta dhe më përgjegjëse, por as edhe nga opinioni publik që gjithnjë e më shumë po tulatet duke pritur fatalisht që kjo gjë mund të ndodhë te gjithkush.

Dhe për këtë gjendje ankthi dhe terrori mund t’u vësh gishtin shumë fajtorëve, por nuk mund të lësh pa nxjerrë në krye organet tona të drejtësisë.

Pas një vrasjeje spektakolare, pas një grabitjeje që do ta kishin zili edhe kaubojsat e metropoleve më të famshme, ringrihen një masë miqsh, pushtetarësh, avokatësh, gjyqtarësh, për të penetruar në nenet gjithmonë e më të pakuptueshme të legjislacionit shqiptar.

(Natyrisht janë të kuptueshme për ata që përfitojnë nga vrasjet, nga grabitjet, nga një gjendje e amullt e shtetit dhe nga dukuri të tjera që vijnë kryesisht prej mosvullnetit për t’u përballur realisht me to). “Duart e krimit” janë hapur aktualisht më shumë se çdo herë tjetër, “duart e shtetit’ nuk duken askund.