|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

Kur një popull gënjehet

4 korrik 2005 / TN / Albinot MALOKU

 

  

Në fillim gënjeshtra nuk vërehet, ajo duket se i jep shpëtim veprimit, por jo! Ajo spontanisht kthehet bumerang, ajo kur kthehet vjen me një dëm më të madh se sa kur në fillim paraqitet.

 

Kjo është një analizë e shkurtër e gënjeshtrave të cilat ia kanë zënë frymën popullit serb, këto gënjeshtra këtij populli ia kanë seruar prijësit, të cilët me çdo kusht janë munduar  që  në shpinë të popullit të realizojnë interesat e tyre personale. Nuk do të thellohem në historinë e  këtij populli, por do të përqendrohemi në ngjarjet që po e përshkojnë kohen e tanishme.

 

Tani po i afrohemi dhjetëvjetorit që kur në Srebrenicë humben jetën mijëra myslimanë të Bosnjës. Ky gjenocid është kryer nga prijësit serb, Radovan Karagjiq dhe Ratko Mladiq. Edhe pse të lartcekurit nuk gjenden para Gjykatës së Hagës,  ata defakto janë të burgosur,   thënë më mire të

 

Vetëburgosur. Dikush do të pyeste si të vetëburgosur? Po thjesht ata gjenden në arrati, diku në Serbi në ndonjë birë mini, jetojnë në kushte kush e di çfarë, nuk kanë mundësi të kontaktojnë me familjet e tyre, nuk kanë mundësi të flasin me telefon, të hyjnë në internet, të mbrojnë idetë e tyre. Thjesht ata janë të izoluar nga bota.

 

Sikur të kishin udhëtuar për në Hagë ata me këtë veprim kishin bërë shumë, kishin pasur mundësi të lexojnë gazete, të hyjnë në internet, të kontaktojnë me familjet e tyre, të flasin në telefon, të paraqesin idetë e tyre edhe nëse kanë bërë luftë të drejt të krenohet populli Serb.

 

Por jo, ata ende e gënjejnë popullin e shkretë, të cilit iu është injektuar thellë në mëndje ideja e nacionalizmit të mykur. Po ashtu është gënjeshtër nëse Ratko Mladiqin e quajnë gjeneral, me sa di unë, gjenerali i vërtet është gjithherë si në kohë lufte, si në kohë paqe në ballë të popullit të vetë.  Këto gënjeshtra po vazhdojnë!

 

Para ca ditësh në një gazetë lexova që z. Drashkoviq i jep vlerën e njëjtë Republikës Serbe të Bosnjës dhe Kosovës. Ky zotëri pa turp si çdo prijës tjetër serb mundohet të shpik gënjeshtra të cilat shtrenjtë do ti kushtojnë popullit serb. Këtu mund të them shtruar se është gënjeshtër e kulluar nëse serbët besojnë se Republika Serbe mund të jetë shtet më vete.

 

RS është marrëzi dhe pike e zezë  për historinë e popullit serb. Në RS është një plagë e cila quhet Srebrenicë, plagë kjo e cila lëngon ende, e Zoti e di se kur do të mbyllet. Shpresoj që Bashkësia Ndërkombëtare të mos bije pre e këtyre gënjeshtrave dhe të relativizoj problemin.

 

Nga e gjithë kjo unë nuk fus me një thes të gjithë intelektualët serb dhe për këtë mendoj se kamë të drejtë nëse zonjën Natasha Kandiq e quaj heroin të popullit serb. Është kjo Natasha Kandiq e cila po mundohet të ia hap sytë popullit serb dhe ti tregoj se Serbisë nuk i duhet anarkia por rendi, puna dhe përgjegjësia.