Spastrimi politik - skender limani

Spastrimi politik

18.05.2005 / Skënder LIMANI

Shumë sisteme janë provuar në Kosovë, nga më të ndryshmet. E kam fjalën për sisteme politike, përvec sistemeve tjera. Që nga komunizmi, diktatura, socializmi, e së voni edhe parlamentarizimi. Në të gjitha këto sisteme, është interesante së të gjithë bartësit e tyre flisnin për demokraci, pra, gjuha dhe njerëzit nuk ndërronin.

Këta lloj njerëzish, pra, politikanësh, vazhdojnë edhe sot punën e tyre në Kosovë, me pozita të njëjta. Dy gjëra që praktikisht kanë ndërruar në ndërkohë janë se shumica e këtyre politikanëve janë ndërruar nga familjarët e tyre, pra, janë plakur dhe fizikisht ata nuk janë të pranishëm më në skenën politike dhe disa nga ta më nuk janë më në mesin e të gjallëve, por megjithatë, ‘idetë’ e tyre vazhdojnë të mbesin të njëjta, pra, të pranishme.

Rezultatet e punës ose e punëve të tyre janë po të njëjta dhe se kalimi i viteve dhe ndërrimet që vijnë e shkojnë me vitet për ta nuk kanë rëndësi, nuk lënë asnjë gjurmë: të gjithë kanë vetura, shumë shtëpi e banesa, villa dhe beneficione të tjera familjare.

Dhe nga ky aspekt ata janë mjaft të suksesshëm. Bile disa politikanë perëndimorë edhe iu marrin lakmi. Ndërsa ata vazhdojnë të thirren në atë se këto beneficione vijnë si rezultat i punës ose i punëve të tyre. Nejse!

Kjo situatë duhet të ndërpritet! Ose duhet të vazhdojmë përpara, e që nuk është lehtë, ose duhet të kthehemi nga jemi nisur. Me kthimin prapa, pra, me kohën prapa, të kthehet edhe Sllobodan Millosheviqi.

Pas kësaj, gjërat do të ishin më të qarta dhe vendimet për ckado do të merreshin me lehtë, që do të thotë se do të kishte komunikim mes njërëzve të kotegorive të ndryshme, besim të ndërsjellë, respekt, sjellje të hijshme, qëndrime konstruktive, si dhe punë më dinamike, dhe e gjithë kjo do të rezultonte me rezultate më pozitive në zhvillimin e shoqërisë sonë.

Dhe do të kishim një synim të përbashkët: mposhtjen e armikut! Ose të vazhdojmë përpara, që do të thotë, të merren vendime që do të ndërronin situatën politike në Kosovë, e me këtë edhe njerëzit, pra, bartësit e atyre ideve si më sipër. Të atyre ideve të cilat gjithmonë po vazhdojnë të funksionojnë në Kosovë, pa marr parasyshë ndërrimet politike globale në aspektin pozitiv.

E kjo praktikisht do të thotë që gjuha e politikanëve të fillohet të zbatohet, pra, demokracia për të cilën na flasin. Kjo punë nuk është aspak e lehtë. Ata që e kanë provuar demokracinë e një shteti, cfarëdo qoftë ai shtet ose ajo demokraci, e dinë se për cfarë po flas.

Demokracia ngritet mbi parimet e zhvillimit kombëtar, pra, traditës, kulturës, dokeve e tekeve, ligjeve e zakoneve kombëtare të shtetit përkatës, në këtë rast, të Kosovës. Ne jemi të pasur nga tradita e kultura. Kjo nuk është asgjë e re. Andaj ajo se cfarë duhet të bëhet është që e gjithë ajo kulturë dhe traditë të fillohet të zbatohet në praktikë.

Gjëja e parë që duhet të bëhet për arritjen e kësaj është ‘spastrimi politik’ i atyre njerëzve që flasin për demokraci e përfitojnë personalisht, si, psh: përmes tendëreve, si rast më konkret, sepse tenderi është mënyra më efikase që nga paslufta, për t’u pasuruar brenda orësh. Është gati njëjtë sikurse të shesës drogë diku në perëndim. Vetëm se shpërndarësit por edhe përdoruesit e drogës gjithkund luftohen, bile disa nga ta përfundojnë edhe në karrikë elektrike, sipas ligjit.

Përdorimi i dhunës ligjore ndaj keqbërësve është mënyra e vetme për luftimin e së keqes, sic kishin thënë filozofët. Dhuna që nënkupton arrestimin e të gjithë atyre që edhe dyshohen për keqpërdorime parash, sidomos të parave publike, që vijnë nga ne, tatimpaguesit. Sepse kjo do të ishte tregues i qartë se në Kosovë po zbatohet demokracia, andaj edhe mirëqenia njerëzore.

Është supozuar se situata politike si para vitit 1999 do të ndërrohej në Kosovë, saktësisht që nga 13 qershori i vitit 1999. Por kjo nuk ndodhi. Ajo që ndodhi është se vetëm u ndërruan fizikisht politikanët ndërsa idetë mbetën të njëjta.

Edhe një herë, kjo situatë duhet të ndërrohet. Varet nga ne se si do ta kryejmë këtë punë, nëse do ta kryejmë. Këtu nuk do të ketë ndihmë praktike ndërkombëtare. Kjo tashmë është ashiqare. Prania ndërkombëtare ka tjetër karakter në Kosovë. Ata që ende nuk e mësuan këtë duhet të largohen nga politika. Ndërsa neve na mbetet që të gjejmë njerëzit e duhur në vendin e duhur, sic thuhet. Kaq!