|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

Koment

Transparencën e Nanos s’ka kush ta besojë

15 maj 2004 / TN

 

Çerçiz LOLOÇI

 

Kryeministri Fatos Nano ka përuruar dje një drejtori shtypi që presupozohet të jetë një mjet në ndihmë të gazetarëve dhe të publikut dhe që do t'i shërbejë më mirë transparencës së qeverisë ndaj publikut. Në këtë ceremoni Nano ka thënë se kërkon që të krijojë raporte besueshmërie më të mira mes qeverisë që ai drejton dhe punonjësve të medias, ndërsa u ka bërë me dije të pranishmëve se sapo kanë nisur të tjera padi, ai dhe bashkëshortja Xhoana, kundrejt botuesit dhe deputetit të Kuvendit të Shqipërisë, zotit Nikollë Lesi.

 

Historia e marrëdhënieve të Fatos Nanos me shtypin shqiptar, edhe me këtë drejtori shtypi që ceremonohet vit pas viti, është ajo e përplasjeve të vazhdueshme; pas një sërë gjyqesh ndaj gazetave opozitare ku në të gjitha rastet fitues ka dalë shteti, ministrat, zyrtarët e emëruar prej tij, kryeministri shqiptar nuk i ka kursyer represionet dhe kontrollet edhe ndaj mediave të tjera.

 

Në këtë mori mediash ka një takëm gazetash ku botues-bisnesmenët janë të lidhur me tendera të dukshëm dhe të padukshëm me qeverinë, janë të përzier me mjaft interesa dhe që nuk ka kurrfarë konflikti me të, madje janë aq të përkushtuar sa të përgjojnë dhe pasqyrojnë edhe cinizmat e kryeqeveritarit me vartësit, me stafin e ngushtë dhe me deputetët e majtë.

 

Ky shtyp është i pandashëm në të gjitha qeveritë e pas nëntëdhjetës, por problemi më i madh qëndron me median tjetër që kërkon të jetë sa më e paanshme në publikimin e veprimtarisë së qeverisë, të ministrave njeri pas tjetrit dhe vetëm, sepse pasqyron edhe rastet e pafre të abuzimit me fondet dhe postet publike gjendet e përjashtuar nga reklamat shtetërore, vihet vazhdimisht nën kontrollet absurde të strukturave shetërore dhe pret për çdo muaj nga një padi civile apo penale.

 

Nga të gjithë kryeministrat shqiptarë, vetëm Fatos Nano ka bërë padi penale për një koment-editorial të gazetës 'TemA', vetëm ky zyrtar i lartë është konfliktuar me një televizion kombëtar, vetëm ky kryeqeveritar ka lëshuar një urdhër për bllokimin e informacionit që Gjykata Kushtetuese ia ktheu mbrapsht, ndërsa ka rritur dozat e hermetizmit dhe të mosdhënies së informacionit edhe në strukturat partiake.

 

Në shumë struktura shetërore, në mjaft ministri dhe drejtori të përgjithshme, në shumë agjenci rajonale, është tejet e vështirë të marrësh informacion duke qenë punonjës i shtypit; po kaq të vështirë e kanë marrjen e informimit edhe deputetët e Kuvendit të Shqipërisë që ligjërisht, me kushtetutën e vendit dhe si trupë legjislative kanë të drejtë të kontrollojnë këdo dhe të hyjnë kudo. Një grup kundërshtarësh brenda Partisë Socialiste, megjithëse ish zyrtarë dhe drejtues të lartë të kësaj forca politike, megjithëse deputetë, e kanë gjithashtu të vështirë të marrin vendimet e qeverisë dhe të informohen për gjithë aktivitetin e saj.

 

Transparenca e kabinetit të zotit Nano, në një drejtori shtypi ose jo, nuk ka nevojë për elementë fasadë sesa një shpjegim publik për pasurinë e vetë kryeministrit, të bashkëshortes së tij, të ministrave të tij dhe zyrtarëve të tjerë të lartë që tashmë ndëshkohen prej ndërkombëtarëve si pengesa kryesore për udhëkryqin aktual. Zoti Nano mund të bëjë shumë padi për Mero Bazen dhe Nikollë Lesin, për gazetarë dhe media që nuk rreshtohen pranë tij, por edhe me një drejtori shtypi nuk ka sqaruar ende nëse ka përfituar apo jo padrejtësisht bashkëshortja e tij, si i ka krijuar kapitalet, si i ka plotësuar detyrimet ndaj shtetit etj..