|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

30 mars 2004 / TN

 

Kadri Osmani - MANI

 

Kurrë s`kam qenë anëtar i Grupit  Marksist-Leninist të Kosovës!!!

 

Titulli:“Shenjat e para të një lufte të mundshme në Kosovë“- qëndron. Nuk qëndron nëntitulli:“Partia e luftës për Kosovën“, duhet: Partia e Luftës e Kosovës. Besoj se ky gabim ka dalur nga përkthimi? Poashtu nuk qëndron teksti në vijim:“Themelues i organizatës armiqësore „Partia e luftës për Kosovën“ është i dënuari i dikurshëm politik Kadri Osmani dhe, në esencë, kjo oraganizatë armiqësore paraqet vazhdimin e punës të të ashtuquajturës organizatë armiqësore „GMLK““-nuk qëndron.

 

1.Një person e vetëm nuk formon parti, themeluas të: Partia e Luftës e Kosovës-(PLK), jemi treshja: Rexhep Mala, Nuhi Berisha dhe unë-(Kadri Osmani-Mani).

 

2.PLK, është një organizim i ri, pa asnjë ndikim tjetër, e aq më pak të „GMLK“, për të cilën as kisha njohuri e as kam qenë ndonjëherë anëtar, por që kam marrë vesh më vonë, sepse ajo krijesë-sajesë, është pjellë e fantazisë fantazmagorike e hydajet hysenëve dhe e hysni milloshëve me kompani.

 

Unë këtu nuk do të paraqitem me shkrime të reja, për të mos u keqkuptuar se po tentoj që në mënyrë kompenzuese dëshiroj t`i rregulloj situatat historike. Por po paraqes shkrime të kaherëshme të botuara dhe të njohura botërisht nga opinioni lexues, apo që edhe tash mund të verifikohen.

 

Për PLK-në dhe për SHTAB-et kam folur edhe te Intervista ime dhënë gazetarit Faruk Tashollit, alias revistës „Zëri“-14.IX.1991, ku është botuar me titull: „BRENDA DHE JASHTË BURGUT-NË FRONT PËR LIRI“, të ribotuar edhe te libri im: „Shqiptarët janë atje!“-1999, f. 5-12., në të cilën nuk po ndalem, meqë ai numër i asaj reviste gjendet lehtë ndër lexues dhe ndër biblioteka. Por do të ndalem në dy tekste tjera: te Intervista ime dhënë revistës „DRITA“ nr. 18/1977, alias Shefki Osekut, që del në Suedi, dhe te libri im „Shqiptarët janë atje!“ f. 86-87, që ka ngelur në Depon e Shtypshkronjës „Koha“ në Tiranë!

 

 

DRITA: Ku ishit më 1981, kur në Kosovë ndodhi Kryengritja Popullore?

 

z.Kadri Osmani: Unë isha duke vuajtur dënimin në burgun e Mitrovicës. Por më 1983, në trevjetorin e Kryengritjes Popullore të Kosovës, unë e Rexhep Mala dolëm nga burgu. Ramë në kontakt me Nuhi Berishën, i cili në atë kohë ishte ilegal. Ne u informuam se veprohej me intenzitet nëpër Celula dhe Grupe ilegale. Ne tre donim punë konkrete. Fakti se neve na konsideronin udhëheqës, ne u detyruam të ndërmerrnim diç që e dëshmonte gatishmërinë tonë për të punuar për Çështjen. Kështu, më 5 Dhjetor 1983, në një shtëpi private, në Tauk Bahçe të Prishtinës, unë, Rexhep Mala dhe Nuhi Berisha mbajtëm mbledhjen plenare dhe e themeluam Partinë e Luftës të Kosovës. Seanca e dytë do të vazhdonte tok me treshen tjetër në Mërgim. Procesverbali dhe dokumentet tjera përcjellëse është dashur të kalonin ilegalisht në diasporë, përmes lidhjeve të Nuhi Berishës.

 

Meqë sistemi jugosllav ishte ushtarako-policor, ne u detyruam ta ndërronim formën e organizimit, ndaj formuam Shtabet Operative:  SHOM /K/ Shtabi Operativ Madhor-Kryesor, ky Shtab do t`i përfshinte të gjitha trojet e pushtuara shqiptare; SHOM /Rr./ Shtabi Operativ Madhor-i Rretheve, këto Shtabe do t`i zbatonin urdhërat e SHOM /K/ në çdo Rreth veç e veç; SHOSH- Shtabet Operative Shkencore, këto Shtabe më tepër do të kishin karakter këshillëdhës dhe do të formoheshin aty ku ka kuadro; SHOQ - Shtabet Operative Qarkore, do të formoheshin ku ka Gjyqe të Qarkut dhe do t`i zbatonin urdhërat e SHOM /Rr/ në çdo Qark veç e ve; SHOR, Shtabet Operative Rajonale, do të zbatonin urdhërat e SHOQ-it dhe do të formoheshin në çdo Bashkësi Lokale apo Ndërmarrje të mëdha, të cilat do t`i udhëhiqnin Njësitet Guerile në çdo fshat e në çdo rrugë. Njësitet Guerile fillimisht do të punpnin në Treshe, me një udhëheqës ndërlidhës. Vetëm pas verifikimit në praktikë, do të punonin në Nëntëshe apo Njëmbëdhjetëshe, të cilat, me kalimin e kohës, do të ngritershin në: Togje, Skuadra, Brigada…

 

Shtabet në fillim kishin udhëheqës nga tre persona: Komandanti, Komisari politik dhe Zëvendëskomisari politik dhe kryetari i rinisë, i cili kishte për detyrë të fprmonte Policinë Sekrete të Shërbimit Informativ dhe Kundërinformativ. Të gjitha këto ishin përvijime të para në zgjerim e sipër. Për zbatimin në praktikë të këtij sistemi, nevojiteshin kuadro profesionale ushtarake-policore, me kurse e shkolla gjegjëse.  Meqë, siç thashë, unë në Pranverën Kryengritëse të vitit 1981, isha në burgun e Mitrovicës, atje ne nuk dinim për tragjedinë që po na priste. Përkundrazi, ne po galdonim fitore! As që na shkonte në mend se do të na tradhtojnë udhëheqësia dhe ineligjencia “ e lartë”.

 

 

 

Letra e III-të

 

PARTIA E LUFTËS E KOSOVËS  /PLK/

 

Viti 1983: 3-vjetori i Kryengritjes Popullore të vitit 1981. Kadri Osmani e Rexhep Mala kishin përfunduar dënimet dhe ishin liruar nga burgu. Ata vrik ranë në kontakt me Nuhi Berishën, ilegal. U informuan hollësisht se veprohej me intezitet nëpër qeliza dhe grupe ilegale: po ato qeliza dhe ato grupe kërkonin punë dhe urdhëra. E kush do t`i jepte ato, kur ata sihin të gjithë të barabartë!?

 

Po mosha dhe, sadokudo, përvoja dhe verifikimi i tyre i qindpërqind në ato punë, besimi që kishin shokët e shoqet tek ata: sepse iu drejtoheshin duke i konsederuar ushëheqës, u detyruan të ndërmerrnin diçka.

 

Kështu, Më 5 Dimëror 1983, në një shtëpi private, në Tauk Bahçe në Prishtinë, shokët: Kadri Osmani, Rexhep Mala dhe Nuhi Berisha, mbajtën mbledhjen plenare dhe themeluan Partinë e Luftës të Kosovës. Seanca e dytë do të vazhdonte me treshën tjetër në mërgim.

 

Procesverbali dhe dokumentet tjera përcjellëse, është dashtë të kalonin ilegalisht në Diasporë.

 

Meqë sistemi jugosllav ishte ushtarako-policor, ata u detyruan që ta ndërronin formën e organizimit; për ta rrëzuar sistemin, u orientuan dhe formuan Shtabet Operative.

 

SHOM/K/- Shtabi Operativ Madhor-Kryesor: Ky shtab do të përfshinte gjithë trojet e pushtuara.

 

SHOM/Rr/-Shtabi Operativ Madhor- i Rretheve: Këto Shtabe do t`i zbatonin urdhërat e SHOM/K/ në çdo Rreth veç e veç: Rrethi i Gjilanit përfshinte: Komunën e Gjilanit, të Kamenicës dhe të Vitisë; Rrethi i Ferizajt përfshinte Komunën e Ferizajt, të Kaçanikut e të Lipjanit, e tutje me radhë…

 

SHOSH- Shtabet Operative Shkencore: Këto Shtabe më tepër do të  kishin karakter këshilldhënës dhe do të formoheshin aty ku ka kuadro.

 

ShOQ- Shtabet Operative Qarkore, do të formoheshin aty ku ka edhe Gjyqe Qarku dhe do të zbatonin urdhërat e SHOM/Rr/ në çdo çark veç e veç;

 

SHOR- Shtabet Operative Rajonale: do të zbatonin urdhërat e SHOQ-it, dhe do të formoheshin në çdo bashkësi lokale apo në ndërmarrje të mëdha: Këto Shtabe do të udhëheqnin njësitet guerile në çdo fshat e në çdo rrugë. Njësitet Guerile fillimisht do të punon në treshe, me një udhëheqës ndërlidhës, e pas verifikimit në praktikë, do të punonin në nëntëshe apo edhe në njëmbëdhjetëshe, të cilat, me kalimin e kohës, do të ngriteshin në togje, skuadra, brigada…

 

Shtabet për fillim kishin nga tre persona: Komandanti, Komisari Politik dhe Kryetari i Rinisë: ky kishte për detyrë të formonte edhe Policinë Sekrete të Shërbimit Informativ-Kundërinformativ.

 

Të gjitha këto ishin përvijimet e para në zgjerim e sipër.

 

Për zbatimin në praktikë të këtij sistemi, nevojiten kuadro profesionale ushtarako-policore: me kurse e me shkolla gjegjëse.

 

Konsiderojmë se edhe me këto Letra, në atë vazhdë japim një ndihmesë modeste. Autori ka pasë për detyrë ta përcjellë përvojën e vet e të shokëve të vet,-me kërkesë të veprimtarëve.

 

Dhe të gjitha e gjithçka në bazë dhe në vazhdë të Betimit Solemn!

 

Ja liri – Ja vdekje!

 

31 mars 1997

 

Juaji, Vrana Konti

 

 

 

 

(Kadri Mani:“SHQIPTARËT JANË ATJE!”, Shtëpia Botuese „KOHA“- Tiranë 1999, f.86-87)

 

SHOM

 

e

SHOSH

 

e

SHOQ

 

e

 

SHOR

 

 

Pra, Shtabet tona të radhitura verikalisht, duke ua shtuar nga një-e në mes, lexoheshin: “MESHEQER”- dhe me sheqer, apo me pelin e me farmak, do t`ia lynim buzët jugosllavëve dhe miqve të tyre të atëherëshëm!!

 

Këtë sistem pune e patën pranuar me entuziazëm, dhe e patën përvetësuar e zbatuar në praktikë: Grupi i Studentëve dhe Grupi i Mitrovicës, nën udhëheqjen e Raif Çelës, major i luftës-( që të gjithë kemi startuar me këto grada, ngase kjo është grada më e lartë e luftës, gradë më të lartë s`ka, pa qenë doktor shkencash); Grupi i Ferizajt, nën udhëheqjen e Mustafë Xhemajlit, Xhabir Morinës-Emrush Xhemajlit,  unë nuk e di hierarkinë e tyre?); Grupi i Kaçanikut, nën udhëhqejen e Ibush Vishit, Behxhet Imishtit, Islam Vishit, Mahmud Ibrahimit, Agim Vishit-(unë nuk e di hierakinë e tyre?), Grupi i Prishtinës, nën udhëhqjen e Ajet Dulit, Remzi Bunjakut, Ramë Ramajt-(unë nuk e di hierarkinë e tyre?); Grupi i Podujevës nën udhëheqjen e Avdullah Rrustollit, Bajram Ajetit-(udhëheqës ka qenë Avdullah Rrustolli, e më tutje nuk di); Poashtu nuk i di bashkëpunëtorët e Enver Topallit, tani dëshmor…dhe po kërkoj falje për mospërmendjen e ndonjë tjetri, që për momentin nuk po më kujtohen e as e kam në tavolinë Aktakuzën tonë të përbashkët?- do t`i mirëpritnim vërejtjet dhe sqarimet e mëtutjeshme të atyre që dinë më shumë hollësira?

 

Unë dhe shokët e mi, e kemi nisur me këto kuadro që kishim rretherrotull vetes, por kurrën e kurrës nuk na ka shkuar mendja që edhe ta bitisim-ne!?! Sepse e kemi pasur vëth në vesh se lufta duhet të zhvillohet në baza profesionale të artit ushtarak bashkëkohor. Dhe në këtë plan kemi filluar punën:1. Shkollimin e kuadrove ushtarake-policore dhe 2.Bisedimet me oficerët e karrierës; dhe unë me këtë detyrë personalisht i kam shkuar në shtëpi oficerit Agim Krasniqi: dhe natyrisht që në bisedën e parë nuk do të kishim biseduar në hollësitë e përmendura më lart, por vetëm në planin global të luftës për çlirimin e Kosovës: lutet zotni Agim Krasniqi për hollësi e detaje nga kjo bisedë?

 

Poashtu, kemi qenë në lidhje me oficerin e ri, Salih Mustafa, nga Malisheva e Gjilanit, një fqi i dajëve të mi.

 

Paraprakisht e patëm orientuar Mustafë Ademin dhe Ejup Tahirin për specialiizime në shkollat e policisë, dhe që të dytë, pas mbarimit të shkollave përkatëse, kanë qenë të inkuadruar në Sigurimin e Punëve të Brendshme në Prishtinë- te letërnjoftimet dhe te pasaportet!!

 

 

Fronti Antirevizionist

 

Në atë kohë-(1983) ishte “në modë” shprehja- Fronti Antirevizionist, sepse ende po besonim në pagabueshmërinë e vijës së drejtë të Partisë së Punës dhe të “strategut të pagabueshëm” Enver Hoxha! Na kishin trullosur me atë farë fanarin e imagjinuar ndriçues, dhe duke e ndriçuar gjithë botën, e shpenzuan krejt energjinë dhe vetë ngelën në errësirë!!!

 

Pra, me rëndësi dhe e domosdoshme ishte që të formohej “Fronti” për një luftë masovike kundër Jugosllavisë. Për krahasim: në Jugosllavi ka qenë Lidhja Socialiste e Popullit Punues të Jugosllavisë; në Shqipëri ka qenë Fronti Popullor; pra, poato role do të lozte Fronti Revizionist, në kuptimin e qartë e të kristaltë: lufta masovike kundër Jugosllavisë dhe kundër gjyshes saj-Rusisë, për çlirimin e Kosovës nga kthetrat sllave.

 

“Fronti për çlirimin e Kosovës”, paska qenë propozimi gjatë luftës së fundit të UÇK-së, emërtim i bukur ky, por që nuk është formuar kurrë, për shkakun se “oficerët” ishin nën ingranazhin e Fatos Nanos, dhe zhvillonin luftë ideologjike-përçarëse!!!

 

Pra, me rëndësi është formimi, emërtimi edhe mund të ndërrohet, sipas kohës, sipas informatave e sqarimeve të situatave të reja.

 

 

Rrëfimet e Shaban Sadikut për Shqipërinë

 

Shoku e miku ynë i shtëpisë dhe i shoqërisë tonë ilegale, Shaban Sadiku, Axha Shaban nga Reçaku, pati shkuar mysafir te biri e vet, Bajram Sadikun, në Tiranë, dhe ne këtij do t`i besonim, se e kisha anëtar të celulës, tok me “Qorrin” nga një fshat i Ferizajt-përbënim Treshen: ne e dërguam teknikën e shkrimit e të shumëzimit të materialeve ilegale atje, kurse ata dy bashkë do ta strehonin në vendin e përshtatshëm.

 

Dhe Axha Shaban na thonte:

 

“Bre axhë, ata në Shqipëri s`kanë kësofarë “luksi” sikur te na, si po i thoni-teknikë të bardhë, por ama e kanë-lirinë!”

 

“Shumë bukur-thonim ne- e çka po na vyen teknika e bardhë dhe “luksi” pa liri!?!”

 

“Ata bre axhë, kanë kursyer dhe janë përgatitur për luftë, armë kanë shumë, armë të lehta e të rënda, për vete dhe për neve!- na vetëm ta vazhdojmë punën e ta parapërgatisim luftën, për finale janë ata, pa vesves!”

 

Vetëm pas 7 vjetësh, do të vinin sqarimet dhe rrokullisjet “ e përparësive të socializmit-daj kapitalizmi”!! Më 1990 bie Çaushesku: ishim në burgun e Nishit, e unë isha në Kthinën e Pleqve-(gjysmizolim), dhe vinin disa “delegatë” të Hydajet Hysnit e të Berat Luzhës deri te tarabat dhe vrik më pyetnin, se çka mendoja për Rumuninë, për Shqipërinë?

 

Përgjigjja ime ka qenë:

 

“Po gëzohem që do ta ekzekutojnë Çausheskun, i shini bunkerët e mbushur me mish e klonserva për kastën?- ndërsa populli po vuante për bukën e gojës!? Dhe si është e mundur që “Kalaja Socialiste” të bjerë për tri ditë!? Dhe në qoftë se edhe në Shqipëri qenka ndërtuar nje socializëm që shembet si kullat prej kartoni, unë kam me brohorit- rrnoftë kapitalizmi!”

 

Dhe fill pastaj ndodhi kërcimi i rinisë shqiptare përtej rrethojave të ambasadave të huaja në Tiranë, dhe derisa unë po e shihja katastrofën “e mirëqenies socialte” të proklamuar e të trumbetuar me dekada, hydajet hysenët e berat luzhët po “mendonin”:”i kanë të gjitha të mirat, por kanë rënë nën ndikimin e propagandës të imperializmit anglo-ameriokan”!!

 

 

Binak Ulaj na vie mysafir në Durrës në vitet `95

 

Më 1992, më kërcënohej rrezku i burgosjes të sërishme, për shkaun se e patëm formuar Organizatën Revolucionare Shqiptare-ORSH, dhe e patëm nxjerrur revistën “Kushtrimi i Lirisë”, kur qenë kapur dy numra në Ferizaj, dhe isha kandidat për arrestim, sepse paraprakisht mendjelehtit e kishin shpallur të formuar këtë Oraganizatë ilegale- përmes Radio-Zagrebit!! Midis grupeve të bashkuara, ishte edhe Partia e Luftës e Kosovës, dhe mbasi dy shokët e mi, Rexhep Mala e Nuhi Berisha, ishin vrarë në luftë me forcat pushtuese, doemos unë isha kandidati për arrestim, dhe ika në Shqipëri: atje i pamë dhe i përjetuam me trup e me shpirt tmerret e prapambeturisë dhe të krimeve monstruoze të Partisë së Dhunës.

 

Dhe që të mos ngeleshim në dërdëllitje: në ka qenë socilaizmi i mirë apo i keq, njëri kështu e tjetri ashtu, iu drejtova odës, ku mysafirë ishin Binak Ulaj dhe kolegu i tij, Shyqeri Obertinca, profesor i BAT-it: mirë, hajde t`i numërojmë të mirat e të këqiat, përparësitë dhe të metat e socializmit, dhe ta shohim përqindjen, apojo?

 

Dhe i pari ia filloi Binak Ulaj, duke i numruar përparësitë: “Arsimi, Shëndetësia…Enver Hoxha në Mbledhjen e 81 partive komuniste në Moskë…”

 

“Prit, qëndro!-e ndërpreu gruaja ime, zonja Shukrije Bunjaku-Mani- o “profesor” dhe “drejtor”!- ti për pozitive e merr atë Mbledhje, ë!? Pikërisht aty ka qenë katastrafa e fundit!- është dashtë që Enveri dhe Mhemeti, të thonë: vdiç Stalini- rrnoftë Hrushqovi!- dhe të fillohej me reformat, apojo?”

 

Binaku u gjet ngusht dhe nuk dinte se çfarë të bënte, e as kolegu i tij, Shyqeri Obertinca, nuk u përcaktua atëherë, nuk e dimë se çfarë mendon sot? Kurse Binak Ulaj e Hysen Ibra me kompani, sot e kësaj dite kanë ngelur figura shahu në duart e zeza të:“Babait të Fermës të qenve e të kudrave”!!

 

Shëndet.