|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

Takime me figura të njohura:

NJË SOPRANO QË SHNDRIT

24 prill 2004 / TN

Halil HAXHOSAJ

Sopranoja e re e Teatrit të Lucernit, Melanie Adami, e cila prej vitit në vit po korrë suksese të mira, ia doli të interpretojë me sukses edhe në Operën “Makbethi” të Shekspirit, me muzikë nga Salvatore Sciarrino dhe me regji skenike nga regjisorja e njohur Reinhild Hoffmann. Kjo operiste e re dallohet për interpretim professional, emocional, inventiv dhe karakteristik e për stilin e saj që dita-ditës është duke e kultivuar.

Me elasticitetin dhe përgatitjen për rolet e saja në skenë, ajo tërheq vemendjen e shikuesit e pse jo edhe tek të tjerët. Siç thotë vet, në fillim ishte anëtare e korit të Teatrit të San Gallenit, pastaj në Cyrih, Vintertur etj. Ajo është paraqitur edhe në skenat e njohura të Londrës, Parisit, Milanos, Vienës. Por, Melanie është mikeshë e dashur e Inva Mulës dhe familjes së saj dhe njëherit me kënaqësi dhe krenari flet për familjen Mula dhe për mikpritjen shqiptare në përgjithësi. Ajo nuk i harron ditët e kaluara në Tiranë tek familja Mula, për të cilat ka vetëm kujtime të mira dhe tëpaharruara.

Sopranon,. Melanie Adami e takuam në lokalet e Teatrit të Lucernit në fillim të prillit të këtij viti pas premierës të operës “Makbethi” roli i të cilës kishte disa veçori interpretimi dhe këndimi operistik. Duhet përmendur se në këtë premierë të operës luajtën emra të njohur jo vetëm zvicërianë, por edhe rusë, anglezë, francezë, e madje edhe një korean, etj.. Por, edhe në këtë konkurrencë figura e Melanies kishte diçka që premton për një të ardhme të ndritur.

 

Pasi që e morëm vesh që është mike e Inva Mulës, u interesuam që të bisedojmë pak më gjerësisht me të. Ajo nuk ngurroi fare dhe pasi që na përshëndeti në shqip, sepse i dinte disa fjalë dhe shprehje elementare, me ndihmën e Mehmet Haxhosajt nga Gjakova, që luajti në operën “Makbethi”, me kënaqësi pranoi të flasë për lexuesit e Kosovës, siç tha vet.

 

Në fillim nuk kam dashur që të mërrem ekskluzivisht me këndim operistik sepse dëshira ime ishte që të bëhem pilote aeroplani. Por fati e deshi që të njihem me Inva Mulën, e cila ndikoi shumë tek unë dhe “më frymëzoi” që t’i kthehem këtij profesioni. Takimi me Invën ndodhi në një koncert të saj në San Gallen ku unë isha përcjellëse në kor.

 

Në pauzë komunikuam në gjuhën frenge ku ajo më tha se kam diçka të veçantë dhe interesante në zërin tim prej sopranoje. E dëgjova dhe vazhdova që të punoj pak më profesionalisht. Kështu u regjistrova në studime të larta për kanto dhe arrita që të inkuadrohen për të interpretuar role në operë.

 

Në vitin 2002, Inva erdhi në një koncert të Akademisë së muzikës në Vintertur ku ia uruam ditëlindjen. Pas tri ditësh edhe unë e kremtova ditëlindjen time ku mori pjesë edhe ajo. Poashtu edhe unë sikurse Inva, kam debutuar në operën “Karmen” me rolin e parë.

 

Pra Inva për mua nuk është vetëm mikeshë, por ajo është idoli im dhe gjithmonë synoj që të arrij atë që e ka mbërritur Inva Mula. Pra, ne këtu e njohim shumë mirë Invën, mbase e njohim paksa më mirë se sa ju atje që e keni tuajën, tha dikur si me shaka Melanie Adami.

 

Kam dëshirë dhe ëndrroj që bashkë me Invën të interpretoj në operën “Traviata”. Mbase do ta kem më lehtë kur të gjindem në skenë me këtë primadonë të operës bashkëkohore. Dhashtë Zoti që t’ia arrij kësaj një ditë, u lut ajo duke e tretur shikimin e vet dikund në thellësinë e sallës së bukur të Teatrit të Lucernit.

 

U ndamë nga sopranja Melanie Adami, duke i dëshiruar suksese të mëtejshme dhe njëherit duke e përgëzuar për rolin në operën “Makbethi”.