16 prill 2004 / TN

Çerçiz LOLOÇI

Kuvendi i Shqipërisë i ka bërë paradokohësh një rrëzim të turpshëm rezolutës për të drejtat e komunitetit çam kur më parë, nismës së disa deputetëve të djathtë i qenë përgjigjur pozitivisht të gjitha grupet parlamentare si dhe ishte marrë një aprovim papaprak edhe nga byroja parlamentare.

Kjo rezolutë që në thelb kërkonte tërheqjen e vëmendjes së insitucioneve legjislative dhe ekzekutive të shtetit grek (si edhe të forumeve dhe organizmave ndërkombëtare ku Athina është e përfshirë) për të drejtën e pronësisë dhe të shtetësisë të një komuniteti të caktuar, nuk linte shkas për acarim marrëdhëniesh ndërshtetërore që janë të interesuara të dy palët dhe sidomos Shqipëria për vetë stadin e saj të zhvillimit.

Rezoluta e një parlamenti, si akti i një pushteti të gjithpushtetshëm, nuk ka megjithatë atë vlerë që mund të ketë qoftë edhe një akt nënligjor i qeverisë, që mund të lëvizë instrumenta dhe iniciativa shtetërore shqiptaro-greke; në çdo rast ato tregojnë një farë pozicionimi të pushtetit legjislativ ndaj një problemi të caktuar; një lloj shqetësimi siç kanë bërë edhe trupa legjislative më të fuqishme si kongresi amerikan apo institucione europiane.

Dhe në këtë veprim të paargumentuar të shumicës që votoi kundër ose abstenoi, ka pak rëndësi një telefonatë e kreut të një lobi, ka gjithashtu jo ngarkesën e duhur këshilla e ndonjë diplomati perëndimor, ndërsa tregon një mekanizëm të ndryshkur të funksionimit të Kuvendit të Shqipërisë.

Për mëse një muaj kemi një tymnajë atdhtaro-patriotike, kemi një luftë të ashpër politike që vetëm në favor të të drejtave çame të ndëshkuar kolektivisht nuk është si dhe një perspketivë akoma edhe më të vështirë të zgjidhjes së saj. Paraqitja e kësaj rezolute në një moment që në Greqi ka humbur një mazhorancë socialiste dhe ka rifituar kundërshtarja kryesore e saj, pra në një kohë kur nuk dihet sesi do të shprehet qeveria e re greke në marrëdhëniet me fqinjët, mund të jetë e diskutueshme, por nuk janë në favor të zgjidhjes së kësaj çështje sfilatat politike pro e kundër.

Miratimi i rezolutës me konsesusin e mundshëm politik e parlamentar, mund t’i paraprinin edhe shumë veprime të tjera shtetërore, diplomatike, juridike që nuk mund të vijnë nga kryenxehtët por nga specialistë që dinë të përfitojnë nga mundësitë që krijojnë standartet europiane dhe kartat detyruese.