|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

Koment

Dy gabime të rënda të Veton Surroit

29 mars 2004 / TN

 

Qarqet diplomatike ndërkombëtare nuk duhet të mbështetet në deklaratat e individëve për ngjarjet që ndodhin në Kosovë. Ato duhet  të mbështeten vetëm në fjalët e institucioneve të Kosovës. Fjalët e individëve jashtinstitucionalë për to duhet të konsiderohen të parëndësishme, për të mos u krijuar dy politika për Kosovën: edhe e individëve, edhe politika e institucioneve.

 

Nazmi LUKAJ

 

Botuesi i  “Kohës ditore”, Veton Surroi, bëri shumë gafe në politikë, sidomos pas luftës, me të cilat veten po e nxjerr edhe diletant, mbase edhe të dyshimtë kombëtarisht. Nga gafet më të mëdha të tij është ai që e pati bërë menjëherë pas luftës, kur i akuzoi shqiptarët për fashizëm dhe  ai i paradisaditshmi, kur tha se kjo që ngjau në Kosovë ishte përpjekje për spastrim etnik! Njëjtë si ky mund të deklarojnë vetëm serbët dhe armiqtë e shqiptarëve.

 

S’e kap mendja e shëndoshë që një njeri, i cili pretendon se është nga njohësit më të mirë të politikës dhe nga komentatorët më të mirë- të bëjë deklarata të tilla!!!  Nuk është e mundshme që Surroi të mos jetë i vetëdijshëm se çka thotë e ç’shkruan, ngase i përgatitur është. 

 

Por, te ky njeri diçka është e pakuptueshme: ose është shpirt i shitur, ose kështu mendon se i ndihmon Kosovës. A është shpirtshitur a jo, me këtë nuk dua të merrem. Këtë vetëm ai mund ta dijë. Veç, nëse po mendon se me këso deklaratash i ndihmon çështjes kombëtare, kjo assesi nuk mund të qëndrojë. Deklarata e tij për fashizëm të shqiptarëve ishte menjëherë pas luftës. Çdo gjë që ndodh sapo të kryhet lufta, nuk është për t’u akuzuar, sepse lufta grumbullon mllefin e popullit të robëruar.

 

Popullin që për vite të tëra është masakruar nga një pakicë kombëtare, e mbështetur nga regjimi i vet, nuk mund ta akuzosh për fashizëm, sepse i duhet disa vjet për ta ndryshuar vetëdijen për torturat, krimet dhe barbarizmat që ia ka shkaktuar ajo dhe regjimi i saj.

 

Shqiptarët, madje, dëshmuan se jo vetëm që nuk janë hakmarrës, po janë edhe humanë. Çka do të kishin bërë serbët, a thua? Do t’i kishin vrarë e masakruar sa më shumë shqiptarët.  Prandaj, s’di ku e nxori Surroi këtë konstatim?!!!  Deklarata e tij pati stepur popullin. Me të, i dëmtoi përpjekjet e para të politikës shqiptare dhe i dha krah politikës serbe, e cila edhe sot është një politikë hiq më larg fashizmit të Milosheviqit,por  të cilën askush në Serbi nuk po e quan politikë fashiste. As popullin serb se ka logjikë fashiste. E Surroi del kundër vetvetes!!!

 

Edhe më i rëndë se gabimi i parë ishte deklarata e tij se protestat ishin përpjekje për pastrim etnik!!! Kjo deklaratë është shumë- shumë e rëndë. Shumë qarqe politike me ndikim kanë njëfarë përshtypjeje për Surroin si njohës i rrjedhave politike. Ato, në njëfarë mase, besojnë  në deklaratat e tij. Ato që nuk ia duan të mirën  Kosovës,  do t’i shfrytëzojnë deri në maksimum kundër saj. Dimensioni i dytë i anës negative të deklaratave të tij  është se do t’i shfrytëzojë edhe Serbia. Veton Surroi, kështu, na stepi edhe një herë. Çdokush i bëri pyetje vetes:

 

çka deshi me këtë deklaratë? Ku e pa spastrimin etnik, kur në përleshjen ndërmjet serbëve provokues dhe shqiptarëve ishin në mes KFOR-i dhe policia e UNMIK-ut? Ku mund të bëhet pastrimi etnik, kur një pakicë, si serbët, mbrohen nga strukturat ndërkombëtare? Cilët shqiptarë janë aq të çmendur  që të përpiqen për ta bërë pastrimin etnik në praninë e KFOR-it dhe të policisë së UNMIK-ut?

 

Askush. Këtë nuk është kaq naiv të mos e dijë  Surroi, i cili sa e sa herë u mundua ta ironizojë rëndë edhe presidentin Rugova për veprime gjoja të pamatura politike. Pas kësaj deklarate, ironizimi që ia ka bërë dhe ia bën presidentit, tash ta përforcon  dyshimin se Surroi është me qëllim jo vetëm kundër Tij, por kundër të gjithë atyre që janë këmbëngulës për pavarësinë e Kosovës.

 

Çdokush nga intelektualët mund ta ndihmojë dhe mund ta dëmtojë Kosovën me deklaratat e veta. Por, secili e ka për detyrë ta masë shumë fjalën para se ta thotë, nëse ka qëllim të mirë kombëtar. Çdokujt mund t’i falet një gabim, por jo vazhdimisht. As Surroit, i cili  gjithnjë e më tepër po e mjegullon vetveten, duke u zvetënuar në popull, derisa ky një ditë do ta leçisë për veprimet e tij, që ia kanë dëmtuar interesat kombëtare. Edhe Surroi, edhe çdo intelektual, duhet ta dinë se më e rëndë është ta akuzosh veten, se kur të akuzon dikush tjetër. Kur ta akuzosh veten, i ke dhënë vulë të fortë akuzës. Vulë që shlyhet vështirë. 

 

Edhe një gjë: qarqet diplomatike ndërkombëtare nuk duhet të mbështetet në deklaratat e individëve për ngjarjet që ndodhin në Kosovë. Ato duhet  të mbështeten vetëm në fjalën e institucioneve të Kosovës. Fjalët e individëve jashtinstitucionalë për to duhet të konsiderohen të parëndësishme, për të mos u krijuar dy politika për Kosovën- edhe e individëve, edhe politika e institucioneve.