|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

Koment

Pavarësinë e fitojmë vetëm me politikë institucionale

25 mars 2004 / TN

Po t’ia linim kundërpërgjigjen në provokimet serbe vazhdimisht institucioneve të Kosovës, Beogradi do ta ndalte këtë lojë me serbët e këtushëm, se kjo do t’u sillte humbje, për shkak se reagimi institucional tregon kulturë shtetërore, kurse reagimi nga mllefi i popullatës, që manipulohet nga veprimtarët që kanë koncept të të vepruarit ilegal, krijon përshtypjen se në Kosovë dominon logjika e anarkisë, dhe se institucionet nuk respektohen. Për një vend që pretendon ta bëjë shtetin, do të thotë vdekje e aspiratave të tij për këtë qëllim. Aspiratat e tij mund t’i realizojë vetëm politika institucionale. Populli që e respekton këtë politikë, e ka perspektivën e ndritur. Prandaj, gjithmonë duhet ta presë, pas çdo provokimi të politikës së Beogradit, fjalën e saj, pra të politikës institucionale. Ndryshe, fati ynë nuk do të jetë ai që e kemi dëshiruar.

Shkruan: Nazmi LUKAJ

Për fat të keq, te ne ka mjaft individë që ende nuk e kuptojnë se politika institucionale është faktori kyq për ta jetësuar pavarësinë e Kosovës. Të këtillët janë inkuadruar në dy partitë e formuara pas luftës, që janë vetëdeklaruar si të “dala nga lufta”, në disa parti të vogla të ngjashme me konceptin e tyre politik, ose nuk i takojnë asnjërës, sepse kanë dëshirë që veten ta konsiderojnë si intelektualë të pavarur. Këta individë, me pikëpamjet dhe veprimet e veta, disa herë kanë dalë kundër politikës institucionale. Intelektualët e pavarur kanë botuar sa e sa herë opinionet e veta kundër kësaj politike, duke e quajtur të dështuar.

 

Ndërsa individët që janë inkorporuar në partitë në fjalë, duke u besuar këtyre intelektualëve që vetëquhen si të pavarur, por edhe për shkak se u është bërë shprehi veprimtaria ilegale, disa herë i shkaktuan dëme Kosovës. Dëmet më të mëdha ia shkaktuan me formimin e strukturave sekrete, të cilat mbollën krimin, dhe me manipulimin e protestave. Edhe këto të fundit, që ditën e dytë dhe të tretë morën një kahje shumë të gabuar për interesat kombëtare, u manipuluan pikërisht prej këtyre.

Këto veprime alogjike që ndërmorën që nga paslufta e deri më tash, e kanë dëmtuar mjaft shumë imazhin tonë në arenën ndërkombëtare. Dhe, e kanë lëkundër besimin dhe respektin e madh që kishin për ne qendrat botërore me ndikim, që edhe na shpëtuan nga skëterra e robërisë serbe. Këtë e dëshmon edhe shtypi i jashtëm, i cili ka adresuar kritika të ashpra në adresën tonë. Dëmi është i pallogaritshëm, kur kihet parasysh se shtypi në perëndim e përcakton në një masë të madhe politikën ndërkombëtare.

 

Në këtë rast, edhe politikën e tij për Kosovën. Aq ngjyrë të zezë ka vënë ky shtyp në ne, sa pasojat e tij me shumë vështirësi do të mund t’i riparojmë. E riparimi është i domosdoshëm për ta jetësuar pavarësinë e Kosovës. Ky mund të bëhet vetëm duke e mbështetur populli besimin në politikën institucionale, e kurrsesi në individët me logjikë prapanike, të cilët, për interesat e veta dhe të grupacioneve politike të cilave u takojnë, nuk i llogarisin pasojat e rënda që mund t’ia sjellin atdheut, siç ia sollën me manipulimin e protestuesve në ngjarjet e fundit.

 

Vetëm ata që s’marrin vesh nga politika kanë mundur t’i drejtojnë protestuesit në përleshje me forcat ndërkombëtare dhe në djegien e objekteve fetare. Sepse çdokush që ka dy gram tru e kishte kuptuar se Serbia këtë po e pret që gati pesë vjet, pas tërheqjes së saj të detyruar pikërisht nga këto forca, me të cilat u përleshën protestuesit!!! Po edhe disa shtete mike të saj.

 

Prandaj populli, sado që mund të përjetojë dhimbje, si në rastin kur duke ikur nga bandat serbe gjetën vdekjen në Ibër tre fëmijë të Çabrës, nuk duhet t’ia lejojë vetes që të manipulohet nga avanturierë politikë, të cilët shprehi e kanë veprimin ilegal, që u ka mbetur nga koha e veprimit të kaluar politik, që tashmë nuk mund të sjellë asnjë përfitim kombëtar, pos që do ta dëmtojë rëndë procesin e pavarësisë. Dhimbja ka qenë shumë e rëndë për këta fëmijë, po pasojat e protestave tashmë kanë sjellë dhimbje edhe më të madhe, sepse Kosova ka lënduar shumë imazhin e vet në botë. Kështu do të pësojmë politikisht gjithmonë, kur fjalën nuk ia lëmë institucioneve të Kosovës, por veprojmë si turmë e manipuluar.

 

Mjafton të paramendojmë se sa humbëse do të kishte qenë politika e Beogradit, pas aktit të bandave serbe në veri të Mitrovicës, sikur të mos vepronim si turmë. Dhe sikur fjalën për këtë akt makabër të këtyre bandave, t’ua kishim lënë institucioneve tona, që edhe tash, duke e dënuar dhunën, diçka riparuan nga gabimet e të vepruarit si turmë. Presidenti i Kosovës, dr. Rugova, edhe kësaj radhe u dëshmua se di të hedhë hapa shumë të matur politikë për të mirën e çështjes kombëtare. Me maturi, vepruan mëpastaj edhe kryekuvendari Daci dhe kryeministri Rexhepi. Edhe me këtë reagim të matur të tyre, u pa se sa e fuqishme dhe se sa e pranueshme në arenën ndërkombëtare është politika institucionale.

 

Që kur u themeluan institucionet tona, çdo veprim politik, pas provokimeve të serbëve, është dashur t’i lihet kësaj politike. Duke ia dhënë përparësinë gjithmonë që të reagojnë politikisht institucionet, ne dëshmohemi se jemi popull që di ç’është kultura politike, e cila në botë çmohet shumë. Ata popuj që kësaj ia kanë dhënë përparësinë e të vepruarit politik, kanë nxjerrë për vete gjithmonë favore për realizimin e interesave kombëtare. Veprimi institucional është parë se ka qenë shumë i frytshëm edhe para luftës, sepse bota, sado që zyrtarisht nuk i ka njohur institucionet tona, megjithatë e ka çmuar organizimin tonë institucional si kulturë të lartë politike, gjë që edhe ka qenë faktori kyq për të ndërhyrë në Kosovë.

 

Kjo, pra bota, edhe pse presidentin Rugova nuk e njihte zyrtarisht, e kishte parasysh se ai fliste në emër të popullit. Mu për këtë, kërkesat e tij për liri i mori shumë seriozisht. E, kur i ka konsideruar si serioze veprimet tona ilegale më parë? Asnjëherë. Të vepruarit si turmë e manipuluar nga individët që preferojnë veprimin ilegal, duhet të çrrënjoset përgjithmonë nga Kosova, sepse ajo do t’i rrënojë krejt përpjekjet tona kombëtare. Këtë veprim do ta shfrytëzojë politika perfide e Beogradit, sa herë që u jep urdhra serbëve të Kosovës për të krijuar trazira.

 

Po t’ia linim kundërpërgjigjen në provokimet serbe vazhdimisht institucioneve të Kosovës, Beogradi do ta ndalte këtë lojë me serbët e këtushëm, se kjo do t’u sillte humbje, për shkak se reagimi institucional tregon kulturë shtetërore, kurse reagimi nga mllefi i popullatës, që manipulohet nga veprimtarët që kanë koncept të të vepruarit ilegal, krijon përshtypjen se në Kosovë dominon logjika e anarkisë, dhe se institucionet nuk respektohen. Për një vend që pretendon ta bëjë shtetin, do të thotë vdekje e aspiratave të tij për këtë qëllim.

 

Aspiratat e tij mund t’i realizojë vetëm politika institucionale. Populli që e respekton këtë politikë, e ka perspektivën e ndritur. Prandaj, gjithmonë duhet ta presë, pas çdo provokimi të politikës së Beogradit, fjalën e saj, pra të politikës institucionale. Ndryshe, fati ynë nuk do të jetë ai që e kemi dëshiruar.