Kthesa që vjen prej 20 marsit

OPINIONE

Koment

17 mars 2004 / TN

Çerçiz Loloçi

Pas protestës më të fundit mbarëpopullore me shumë mesazhe dhe sidomos me kumtin që rotacioni i pushtetit të kryhet në mënyrë të padhunshme dhe paqësore, 20 marsi është gjithashtu një provë tjetër e madhe që mund të sjellë rrjedhoja shumë pozitive.

Pa qenë mjeti më i fundit demokratik, por nga më të rëndësishmit, opozita e bashkuar dhe e ridimensionuar e ka thuajse të garantuar pjesëmarrjen e ndjeshme të anëtarëve dhe simpatizantëve të saj (çka është e vetëkuptueshme), të asaj pjese të elektoratit që është profiluar si indiferent, por edhe të një pjese të socialistëve që, për shkak të një qeverisjeje të majtë, janë shqiptarisht të diskriminuar për elementët më jetësorë, për problemet e mëdha që kanë në mbijetesën e tyre, për shkallën e lartë të korruptimit të administratës shtetërore, për mbajtjen larg e më larg nga aspiratat e lëvizjes si qytetarë europianë, që janë të fyer në dinjitet dhe në krenari sepse e shohin vendin e tyre në njollat e zeza të krimit të organizuar dhe të fenomeneve më diskredituese në shkallë rajonale.

Pa hyrë në hak të organizatorëvve të kësaj proteste të madhe paqësore, të cilët kanë menduar që të ketë një qëndresë të pathyeshme ndaj strukturave shtetërore, lëvizja "Nano Ik" është tashmë një element i brendshëm i shumë qyteteve dhe zonave shqiptare (është menduar që edhe në këto vende të ketë gjithashtu protesta paqësore në strukturat përfaqësuese të shtetit).

Kjo pakënaqësi tejpopullore që mund të degjenerojë edhe në urrejtje, i ka të shumta argumentat dhe arsyet pse duhet të protestojë dhe pse nuk duhet të qeveriset prej një grupi pushtetarësh që pak lidhje kanë me të majtën dhe që i ka të gjithë treguesit në nivelet e disa vjetëve më parë.

Pushteti Ekzekutiv dhe sidomos qeveria e zotit Nano është një aktor i rëndësishëm edhe për marrëveshjen e Asociim -Stabilizimit (që nuk po nënshkruhet asnjëherë dhe që kryeministri e përcakton në limite cinike pas pesëmbëdhjetë vjetësh), dikasteret e qeverisë në vend të një ekipi unik për të zbatuar detyrat respektive janë shndërruar në një garë për disponim tenderash dhe fitime marramendëse.

Për shkak të kësaj mazhorance numërore kanë ndier një bllokim të jashtëzakonshëm një sërë biznesesh dhe janë monopolizuar shumë syresh; të gjithë e kanë kuptuar se kanë mbetur në vend reformat legjislative dhe ekzekutive, nuk ka asnjë hap pozitiv në efikasitetin e administratës së lartë, ka hapa prapa në reformën arsimore dhe nuk po bëhet asnjë në reformën shëndetësore; pra, parë në tërësi mosqeverisja, papërgjegjshmëria dhe kriminalizimi i shumë segmenteve të shtetit vazhdon ta rendisë Shqipërinë në vendet më të varfëra, me hapa minimalë para/prapa dhe me këshilla ndërkombëtarësh të tipit të predikimeve fetare.

20 marsi nuk është e vetmja ditë e protestës paqësore, para dhe pas saj ka të tjera data edhe më të rëndësishme, por tubimi paqësor dhe masiv i qytetarëve shqiptarë, rreshtimi pro opozitës jo thjesht për ta rikthyer atë në pushtet, por për ta vënë në provë për të marrë përsipër sfidat e një zinxhiri krizash të viteve të fundit, kjo është një detyrë mëse qytetare.

Një biznesmen që përballet përditë me taksat shumë të larta dhe me një sërë nëpunësish që duan ta vjelin në çdo hap, ka vendin e tij në protestë; një pedagog dhe arsimtar që trajtohet si një qytetar i rëndomtë, ka një mundësi për të shprehur pakënaqësinë e tij; në 20 mars të gjithë shqiptarët, pa përkatësi politike, fetare etj., kanë një datë për t'i thënë politikisht "Mjaft" një qeverisjeje të korruptuar, një mazhorance false dhe të gjitha pushteteve irreale që burojnë prej saj.