Sfidat amerikane me joamerikanët

1 mars 2004 / TN

Nga Margaret DeB. TUTWILER
Nën-Sekretare e Shtetit për Diplomacinë dhe Çështjet Publike

Gjatë viteve kur kam shërbyer si ambasadore në Marok, unë përjetova, nga fare afër, sfidat e shumta të diplomacisë publike me të cilat përballet vendi ynë, veçanërisht në botën arabe dhe myslimane. Gjatë dy muajve që kam shërbyer si nën-sekretare për diplomacinë publike dhe çështjet publike, kam fituar një kuptim dhe vlerësim më të madh për atë çka zyra e nën-sekretarit, tri byrotë tona, zyrat e diplomacisë publike të byrove rajonale dhe postet tona jashtë vendit bëjnë në fushën e diplomacisë publike.

Gjatë dy viteve të fundit, është shkruar dhe debatuar shumë mbi efektshmërinë apo paefektshmërinë e veprimtarive dhe programeve të diplomacisë publike të qeverisë së Sh.B.A. jashtë vendit. Raporte të dobishme dhe të përgjegjshme nga Grupi Këshillues i Ambasadorit Ed Djerejian, Qendrës për Studimin e Presidencës të Dr. Abshire, Këshillit të Marrëdhënieve me Jashtë, dhe Fondacionit të Trashëgimisë kanë shërbyer për të na ndihmuar të shqyrtojmë atë çka qeveria jonë e bën mirë dhe atë që mund të përmirësohet.

Të gjithë ne mund të biem dakort me shumë prej depërtimeve dhe rekomandimeve të tyre. Megjithatë, siç e dimë, vendi ynë ka probleme në shumë e shumë pjesë të botës sot, sidomos në Lindjen e Mesme dhe në Azinë Juglindore, një problem të cilin për fat të keq e kemi zhvilluar gjatë shumë viteve nëpër administratat si republikane ashtu edhe demokrate, dhe një problem që në vetvete nuk paraqet ndonjë riparim të shpejtë, një zgjidhje të vetme apo një plan të thjeshtë. Ashtu si na janë dashur shumë vjet për të arritur në këtë situatë, po kështu do të na duhen shumë vjet pune të vështirë dhe të fokusuar për të dalë prej saj.

Besoj që synimet tona strategjike janë të qarta. Kemi nevojë të vazhdojmë të fokusohemi mbi ato pjesë të botës ku ka pasur një përkeqësim të vështrimit ndaj vendit tonë. Ky përkeqësim është më i fortë në botën arabe dhe myslimane. Në të njëjtën kohë, ne duhet të punojmë po aq fort edhe në ato zona ku opinioni ndaj Shteteve të Bashkuara nuk ka ndryshuar deri më sot.

Duhet të dëgjojmë më shumë, jo vetëm audiencat e huaja, por edhe vetë personelin tonë të diplomacisë publike jashtë vendit. Me pak fjalë, të gjithë zyrtarët e diplomacisë publike do të jenë në gjendje të komunikojnë dhe ndajnë ide të reja mes nesh vetë dhe nëpër të gjitha rajonet nëpërmjet një faqeje interneti interaktive që i përkushtohet shqetësimeve të diplomacisë publike.

Avokatia e efektshme e politikave mbetet një përparësi, dhe besoj që thelbësisht ne bëjmë një punë të mirë të avokatisë për politikat tona dhe shpjegimin e veprimeve tona. Audiencat mund të mos jenë dakort apo t’u pëlqejë ajo që themi dhe bëjmë, por ne jemi duke i komunikuar politikat tona qeverive dhe elitave me influencë, përfshi edhe median e huaj. Zyrtarët tanë të lartë, ambasadorët dhe stafet e ambasadave janë në terren duke shpjeguar politikën, synimet dhe nismat e Sh.B.A. Sigurisht, të gjithë ne, mund të dalim më mirë.

Duhet të bëjmë një punë më të mirë për të arritur përtej elitave tradicionale dhe zyrtarëve qeveritarë. Nuk i kemi kushtuar përpjekje dhe fokus të mjaftueshëm jo-elitave, të cilat sot, shumë më tepër se sa në të kaluarën, janë një forcë shumë e fortë brenda vendeve të tyre. Ky duhet të jetë një fokus me përparësi tani dhe në të ardhmen. Mjafton vetëm të shohim veprimtaritë e arritjes së njerëzve nga korporatat e Sh.B.A. jashtë vendit, për të parë vlerën e të qenit të pranishëm dhe të angazhuar në mjedise që ne në qeveri i kemi neglizhuar për tepër kohë.

Kemi nevojë të mbështesim ato programe dhe veprimtari që arrijnë në themelet e ndalimit dhe zmbrapsjes së këtij përkeqësimi. Kemi nevojë që gjatë gjithë kohës të pyesim veten, “A vazhdon të ketë efekt kjo veprimtari apo program ende sot në botë?” Nëse po, duhet ta mbajmë. Nëse gjykohet se nuk kontribuon më, atëhere duhet ta lëmë pas. Zhvillimi i mekanizmave të efektshëm për vlerësimin e ndikimit dhe efektshmërisë së programeve është një përparësi.

Unë kam ngritur një ekip prej tri byrove tona për të punuar me byrotë rajonale dhe postet jashtë vendit për të filluar një rishikim të gjithanshëm të të gjitha programeve të diplomacisë publike. Ky do të jetë një hap i parë për ngritjen e një procesi të vazhduar të matjes së performancës dhe vlerësimit të programeve.

Duhet të vazhdojmë të ndjekim nisma të reja dhe të përmirësojmë të vjetrat me shpresën për të arritur auditorë më të rinj, më të gjerë dhe më të thellë.

Besoj që programet që sjellin sëbashku amerikanë dhe të huaj, qofshin fizikisht apo edhe në një video-konferencë apo konferencë shtypi, krijojnë një mirëkuptim më të madh.

Si nën-sekretare, unë do të doja të shihja që ne t’i zgjerojmë programet tona të shkëmbimeve në çfarëdo mënyre që të mundemi. Vitin e kaluar, Departamenti i Shtetit sponsorizoi drejtpërdrejt më shumë se 30,000 shkëmbime akademike, profesionale dhe të llojeve të tjera në mbarë botën. Programet e shkëmbimeve përbëjnë pjesën e vetme më të madhe të buxhetit të Departamentit të Shtetit për diplomacinë publike, 316,633,000 dollarë në vitin fiskal 2004, çka, për fat të keq, është 28,713,000 më pak se kërkesa e presidentit duke përfshirë edhe një zbritje prej 3,367,000. Brenda kësaj shume, ne duhet të përcaktojmë përparësitë.

Alokimi i burimeve për shkëmbimet tashmë pasqyron përparësinë e botës arabe dhe myslimane. 25 përqind e financimeve për shkëmbimet do të shkojë për programet në Lindjen e Mesme dhe Azinë Jugore në vitin fiskal 2004, në krahasim me 17 përqind në vitin fiskal 2002. Kemi rifilluar programin Fulbright në Afganistan pas një pauze prej 25 vjetësh. Muajin që vjen do të arrijnë këtu njëzetë bursistë Fulbright afganë. Vetëm pak ditë më parë, këtu arritën 25 studentë Fulbright irakenë për orientim përpara fillimit të studimeve të tyre të rregullta.

Nëpërmjet Programit tonë të Lidhshmërisë me Internet të Shkollave, 26,000 nxënës të shkollave të mesme nga Lindja e Mesme, Azia Jugore, Europa Juglindore, Azia Qendrore dhe Kaukazi aktualisht bashkëpunojnë në projekte on-line mbi aktualitetin, sipërmarrjen, shëndetësinë, dhe përgjegjësinë qytetare me nxënës të Sh.B.A.

Zgjerimi i rrethit të mundësisë është koncepti që qëndron pas Partneritete për Mësim (P4L), një nismë e Byrosë së Çështjeve Arsimore dhe Kulturore (ECA), e cila kërkon të shtrijë programet tona të shkëmbimeve tek studentët e nivelit të kolegjeve si dhe tek nxënësit e shkollave të mesme. P4L ka filluar programin tonë të parë të shkëmbimeve për shkollën e mesme me botën arabe dhe myslimane.

Sot, 170 nxënës të shkollave të mesme nga kryesisht vende islamike janë duke jetuar me familje amerikane dhe duke mësuar në shkolla të mesme. 450 nxënës të tjerë shkollash të mesme nga Lindja e Mesme dhe Azia Jugore do të vijnë këtu në vitin 2004 për vitin e ardhshëm akademik: shifra të vogla, por një fillim.

Gjithashtu, 70 studentë universitarë, meshkuj dhe femra, nga Afrika Veriore dhe Lindja e Mesme do të vijnë në Sh.B.A. duke filluar nga muaji tjetër për trainim intensiv në gjuhën angleze përpara hyrjes së tyre në programet për diploma universitare.

Në forma të tjera angazhimi, qysh nga 11 shtatori, Byroja e Çështjeve Publike ka organizuar më shumë se sa një mijë videokonferenca dixhitale mes zyrtarëve e ekspertëve amerikanë dhe audiencave të huaja. Gjatë vitit të kaluar, ne mundësuam afërsisht 500 intervista dhe konferenca shtypi me zyrtarë të lartë nga Departamenti i Shtetit për organizata të huaja të medias. Byroja e Programeve Ndërkombëtare të Informacionit (IIP) e ka katërfishuar nxjerrjen e përkthimeve në gjuhën arabe për shpërndarje.

Marrëdhëniet Publike punuan me ambasadën tonë në Xhakarta për të transmetuar drejtpërdrejt Fjalimin për Gjendjen e Unionit, me përkthim të njëkohshëm në indonezishten bahasa. Media e shkruar dhe e transmetuar e pasqyruan fjalimin gjerësisht. Një stacion radio e përcolli të gjithë transmetimin drejtpërdrejt, duke arritur miliona njerëz në këtë vend ku mbizotërojnë myslimanët.

Këto janë pikërisht ato lloje nismash që unë besoj që duhet të ndjekim. Një nismë e re që jam duke e eksploruar është ideja e mikro-bursave për mësimin e gjuhës angleze dhe për ndjekjen e Shkollave Amerikane tonat jashtë vendit. Sh.B.A. ka qenë jashtëzakonisht e suksesshme me mikro-kreditë për sipërmarrësit dhe bizneset e vogla. Pse të mos e marrim po atë koncept dhe ta zbatojmë në arsim dhe mësimin e gjuhës angleze?

Një tjetër program i cili premton është ai i Këndeve Amerikane. Në vitet e fundit ne kemi pasur rezultate të mira nga programi ynë i Këndeve Amerikane të cilat, siç e dini, përbëjnë partneritete midis ambasadave tona dhe institucioneve të vendeve të tilla si bibliotekat, universitetet dhe dhomat e tregtisë. Këto kënde janë një burim për përçim informacioni në nivelet bazë.

Aktualisht kemi më shumë se 100 Kënde Amerikane në mbarë botën. Në vitin fiskal 2004, kemi në plan të hapim 194 të tjera në 64 vende. Nga këto 194, IIP po punon me byrotë e Çështjeve të Lindjes së Afërt dhe Azisë Jugore për të ngritur 58 Kënde Amerikane të tjera në këto rajone, përfshi 10 në Afganistan dhe pesëmbëdhjetë në Irak deri në vitin fiskal 2005.

Vetëm muajin e kaluar, ne hapëm dy Kënde Amerikane të reja në Bosnje Hercegovinë, në Zenica dhe Tuzla, qytete me popullsi të konsiderueshme myslimane dhe qendra të mësimit fetar.

Konsullatat virtuale do të ishin një tjetër mjet për të arritur në auditorë të gjerë. Koncepti i konsullatës virtuale është një angazhim nga personeli në një mision të Sh.B.A. jashtë vendit për të udhëtuar periodikisht në një zonë të largët të zgjedhur me qëllim që të bëhen prezantime të drejtpërdrejta personale dhe për t’u përzier në mënyrë informale me popullsinë e rajonit të zgjedhur.

Udhëtimi mbështetet nga një faqe interneti e posaçme që pasqyron lidhjet mes amerikanëve dhe popullit e institucioneve të atij rajoni.

Mësimi i gjuhës angleze: Për të forcuar programet e mësimit të gjuhës angleze, ECA po përkushton 1,573,000 dollarë të tjera këtyre programeve. Kjo nuk mjafton, por është një fillim. Qoftë me anë të mësimit të drejtpërdrejtë apo përmes trainimit të mësuesve, programet e gjuhës angleze ofrojnë një gamë të madhe për çuarjen përpara të synimeve të diplomacisë publike. Për shembull, gjatë pesë viteve të kaluara, ambasada në Damask vlerëson që ka trainuar mbi 9,000 prej 12,000 mësuesve të gjuhës angleze të Sirisë, një shembull i shkëlqyer i shtrirjes kuptimplote.

Programet e Librave: IIP ka zhvilluar “kompletet e librave” mbi historinë, kulturën dhe vlerat amerikane për auditorë të rinj në mbarë botën. Ambasadat i dhurojnë këto “komplete librash” në bilbiotekat vendore dhe shkollat fillore/tetëvjeçare. Deri në shtator 2003, ambasadat në mbarë botën kishin shpërndarë komplete librash me vlerë mbi 400,000 dollarë. Jemi duke shqyrtuar blerjet e librave dhe botimet e buletineve jashtë vendit gjithashtu.

Bashkëpunimi me Sektorin Privat: Kemi krijuar një pozicion të ri në zyrën time për të eksploruar mënyra për të thithur ekspertizën e sektorit privat për të çuar përpara objektivat e sektorit tonë publik.

Mund të zgjerojmë partneritetet publike-private, fillimisht duke u fokusuar në industritë kyçe, të tilla si teknologjia, kujdesi shëndetësor dhe arsimi. Ka shumë më tepër që mund të bëjmë në fushën e sportit. Dimë nga përvoja e kaluar që një arritje e efektshme tek rinia bëhet nëpërmjet veprimtarive sportive.

Me anë të programit Lidhja e Kulturës të ECA, program i ri ky, udhëheqja kulturore e Amerikës komunikon drejtpërdrejt me rininë e huaj elitare dhe joelitare mbi vendin dhe vlerat tona. Aktualisht kemi 10 ambasadorë të Lidhjes së Kulturës, dhe programi do të zgjerohet gjatë këtij viti.

Televizioni ofron një mjet të fuqishëm për diplomacinë publike dhe çështjet publike. jemi duke përdorur programimin bashkëpunues me transmetuesit lokalë dhe po shfrytëzojmë kanale dhe teknologji të reja shpërndarjeje për të krijuar një panoramë më të saktë të Sh.B.A. për auditorët e përgjithshëm jashtë vendit.

Gjatë dy viteve të kaluara, kemi financuar disa qindra gazetarë të huaj të medias së shkruar dhe të transmetuar jashtë vendit, më shumë se gjysma e të cilëve kanë qenë në vende me shumicë myslimane. Synojmë të rrisim këto lloj turesh të gazetarëve.

Meqenëse ra fjala për televizionin, nuk mund të neglizhoj përmendjen e Alhurrah, rrjeti i ri televiziv satelitor për Lindjen e Mesme, krijuar nga Bordi i Guvernatorëve të Transmetimit, në të cilin unë shërbej si përfaqësuese e Sekretarit. Alhurrah është në transmetim në 22 vende në rajon; do të fillojë transmetimin 24 orë në ditë në 7 ditë të javës në mes të marsit. Reagimi i medias arabe është skeptik, ashtu siç do të pritej. Por shikuesit e zakonshëm janë duke u përgjigjur në mënyrë shumë më pozitive.

Po citoj veçse një mesazh elektronik (e-mail) të marrë në faqen e internetit të Alhurrah: “Ajo që keni filluar është një hap shumë i madh drejt zbatimit të demokracisë së vërtetë dhe edukimit në Lindjen e Mesme. Misioni është i qartë, vetëm lutuni që të keni sukses në përcjelljen e mesazhit dhe misionit tuaj tek ata që kanë nevojë për të.” Sido që ta bëjmë, duhet të angazhohemi, të dëgjojmë dhe të ndërveprojmë – sidomos me të rinjtë. Ata janë çelësi drejt një të ardhmeje paqësore.

Bashkërendimi mes agjencive është thelbësor për efektshmërinë e diplomacisë publike. Nisma e presidentin për Partneritetin në Lindjen e Mesme (MEPI), misioni i së cilës është të mbështesë reformën ekonomike, politike dhe edukative në Lindjen e Mesme dhe në Afrikën e Veriut, integron politikën, diplomacinë publike, programet e asistencës për zhvillim dhe teknike anembanë rajonit. Ne do të vazhdojmë të punojmë me Shtëpinë e Bardhë për të siguruar bashkërendim të ngushtë të mesazheve tona.

Shtëpia e Bardhë bashkërendon një telefonatë konferencë të përditshme mbi diplomacinë publike për sa i përket Irakut. Këshilli i ri i Përbashkët i Politikës Departamenti i Shtetit-USAID dhe Këshilli i Menaxhimit Departamenti i Shtetit-USAID synojnë të përmirësojnë bashkërendimin e programeve në diplomacinë publike, ashtu si dhe në fusha të tjera, dhe të ndihmojnë që të sigurohet përdorimi më i efektshëm i burimeve të programeve si në Departament ashtu edhe në Agjencinë e Sh.B.A. për Zhvillimin Ndërkombëtar.

Për fat të keq, tepër shpesh, asistenca jonë e rëndësishme dhe domethënëse për vendet në zhvillim kalon pa u vënë re dhe pa u vlerësuar, ndërkohë që asistenca e vendeve të tjera për të njëjtat vende është gjerësisht e njohur dhe e vlerësuar. Kjo duhet të ndryshojë.

Në mbarë qeverinë, ne duhet të bëjmë një punë shumë më të mirë për t’u siguruar që përpjekjet e Sh.B.A. të jenë të mirënjohura përtej zyrtarëve të qeverive të huaja. Nuk mund të përballojmë më qëmarrësit jashtë vendit të mos e kenë idenë që populli i Shteteve të Bashkuara është duke i ofruar asistencë vendit të tyre.

Në përfundim më lejoni të them përsëri që të gjithë ne e dimë që ka shumë më tepër punë për të bërë. Të gjithë e dimë që programet tona të diplomacisë publike, ato që kam përmendur dhe të tjera, duhet të çojnë përpara interesat tona kombëtare, dhe të bëjnë një punë më të mirë për të shpjeguar që jo vetëm politikat tona, por edhe se kush jemi ne si popull.

Në një botë financimesh të mirëllogaritura, ne duhet të sigurohemi që burimet tona të diplomacisë publike të përdoren sa më efektshëm që të jetë e mundur. Ne duhet të vendosim përparësi dhe të pyesim veten, “A po e bën punën veprimtaria që jam duke bërë?” Duhet të dëgjojmë forcën tonë në terren. Sot, Departamenti i Shtetit ka afërsisht 1,200 punonjës që punojnë në fushën e diplomacisë publike. Sipas meje, çdo amerikan, pavarësisht nga agjencia apo departamenti, duhet të bëjë një përpjekje ekstra për të komunikuar, dëgjuar dhe angazhuar jo vetëm me audiencat tona tradicionale, por me audiencat të cilae më parë nuk u kemi kushtuar aq përpjekje dhe kohë. Duhet të lëvizim përtej mureve të ambasadave tona jashtë vendit dhe zyrave të qeverive të huaja.

Jam optimiste me realizëm që me kohë mund të arrijmë një përshtypje më të mirë, më të shëndoshë dhe shumë më të saktë për vendin tonë dhe popullin tonë. Askusht, sidomos unë, nuk nënvlerëson sfidën dhe detyrën e vështirë për të cilën bëhet fjalë.

Zyrtarët e diplomacisë publike me të cilët punoj janë duke arritur, hulumtuar dhe kërkuar mënyra më të efektshme për të artikuluar politikat tona dhe për të bërë që vlerat tona të kuptohen.

Ne do të vazhdojmë të bëjmë disa gabime por besoj vërtet që në fund të fundit do të arrijmë ku duam. Zgjidhje tjetër nuk kemi. Duhet ta bëjmë këtë.