VIKTIMAT NGA VRASËSIT PA KRISMA

Koment

23 shkurt 2004 / TN

Alban BARDHI

Viktimat nga vrasësit pa krisma i kemi të përditshëm, i shohim dhe nuk i shohim, pra nuk i "dallojmë". Ata gjenden përpara institucioneve shtetërore të rropaten, përpara burokratëve dhe dallkaukëve, duke iu nxjerrë shpirtin nga majët e hundëve. Lëvizja qytetare dhe civilizuese "MJAFT", duhet të protestojë masivisht për të mbrojtur të viktimizuarit nga vrasjet pa krisma. Rrallë shënohet, ose publikohet ndonjë viktimë e tillë edhe nga mediat, ndonëse gjah të tillë, gjen pa vështirësi. Përditë ngrihet kurba e këtyre viktimave, madje në kohët e marra të tranzicionit, ngatërrohen kahjet, viktima kthehet në kriminel, dhë djajtë quhen ëngjëj.

Në evidencat e kriminalistikës vetëm vrasësit me Ka...llash shënohen, ndërsa vrasësit me Ko...lltuk, Ka...rrige, të cilët ndoshta janë dhe më të shumtët në numër, ende nuk mund të evidencohen, as po identifikohen. Këta po mbeten akoma anonimë... Edhe përpara këtyre vrasësve pa krisma jemi shumica e shqiptarëve, qytetari i thjeshtë, fqinji i lodhur, emigranti i drobitur... Ndonjë "penalizim" i këtyre kontigjenteve mund të bëhet në pragfushatë zgjedhore, si në rastin e Z.R.P.P (Hipoteka) e Vlorës, ku u "sakrifikuan": regjistruesi Alit Rama si dhe juristja, Odeta. Aso kohe shumë njerëz u befasuan, kur zbriti nga Librazhdi malor, në qytetin buzë detit, në "vendin e pëllumbave", juriste në Z.R.P.P.

Të kishte krizë ky qytet për një juriste?! Atëherë rasti u komentua si një "kthim peshqeshi", kur nga zonat bregdetare e jugore, shkonin për në zonat malore e veri lindore kuadrot e kohës së kooperativizmit socialist, si dhe një e drejtë e "lëvizjes së lirë". Dje një emigrant me vendimin e formës së prerë, të gjykatës dhe siglën e vulën e bashkisë, Vlorë gjente dhunimin e punonjëses së gjendjes civile, e cila i tregonte, se edhe ajo do të ankimonte këtë akt, duke tundur "Gradat" se "jam juriste", kur aktin e ka të drejtë ta kundërshtojë dhe ankimojë tjetër institucion. Që këtu gradat e kësaj juristeje, janë të zhgradura, kur s'i mbetet gjë tjetër veçse të zbatojë dhe të shenjtërojë ligjin. Ky ishte dhe interpretimi i prokurorit të rrethit Cano. Këta janë njërëzit "mina me sahat në" në shpirtërat dhe të drejtat e qytetarve.

KARAKTERE TË "VËSHTIRA"; NUK KORRESPONDOJNË ME STERIOTIPIN

Por, drejtues të atij institucioni e më gjerë qytetaria vlonjate e komentojnë këtë plagë e shtrirë në drejtimin e administratës së Vlorës, jo për mungesën e kuadrove dhe të aftësive, por si një manovër e politikës "Kuadrovike", të kupolës. Sepse karakteri vlonjat (në radhët e administratës) është i vështirë për të korresponduar me steriotipin okupues, komprometues që tenton të mbajë politika, duke e kthyer administratën tërësisht, në "rrip transmisioni" të saj, edhe portierin, ose pastruesen e institucionit. Qytetaria vlonjate, në pjesën e "zonave të ndriçuara", ka përfituar kulturë demokratike dhe politike.

Gjithashtu një person i pavarur, apo i siguruar me mjete minimale jetese, i njohur në ambientet shoqërore, institucionale e politike është vështirë për t'u futur në skemat klienteliste, të politikes. Ndryshe ndodh me kontigjentin rural, ku ka mungesën e një shtëpie, apo të njohjes, pa mbështetje shoqërore, i cili lehtësisht bëhet klient i zellshëm i skemave të mësipërme. Të ardhurit nga lëvizja e lirë kanë pushtuar institucione dhe pronësi, janë dypronësuar duke poseduar pronën nga kanë ardhur si dhe pushtuan, përfituan pronën ku kanë ardhur.

Shumë prej tyre kanë lënë tokën në mëshirë të fatit, apo e shfrytëzojnë e shesin atë, janë punësuar në sektorët shtetëror, duke "shuar" krizën dhe për fatorino të autobuzave urban të qytetit; komentonte fenomenin, shoferi i Parkut Urban, Petrit Aliko ditë më parë. Këto janë arsye të cilën po paguan haraç qytetaria vlonjate dhe demokracia tërsore, ndjehet e rrethuar nga kjo psikologji, rezulton në dëshpërimin dhe firon e votuesve. Shumë njerëz të afërt, të stafit Gjika, tashmë si kryebashkiak i Vlorës shpresonin nisur nga premtimi i tij në fushatën elektorale: për shpëtimin nga kjo mënyrë e qeverisjes lokale, vlerësuar si një zgjedhje që nuk sjell zgjidhje. Ndërsa të tjerë të afërt, shpreheshin skeptik në ndërmarjet e tij, për shkak se: A do të ketë duar të lira, kryebashkiaku, kur kontigjente të tilla tashmë bëjnë pjesën në 450 kongresistët, që zgjodhën kryepartiakun - kryeqeveritar?!

Ata nuk shlyejnë as minimalisht faturën e krimit ekonomik, krimit psikologjik, shkaktuar mbi të viktimizuarit prej tyre. Përpara këtyre vrasësve pa krisma, nuk jemi të vetëm. Përpara nuk kemi të vetmit...

NGA RADHËT E QUMËSHTIT TEK RADHËT E SPORTELEVE

Në orët e para të mëngjesit, thëllimi i djeshëm të pret si brisk në fytyrë. Dhjetëra njerëz si dje, në radhët për një shishe qumësht janë përpara sporteleve në zyrat e gjendjeve civile, Vlorë. Pastaj nisën radhët në Bashki, e në prefekturë, për të marë vulën e artë për një çertifikatë. Shteti i pa besueshem apo kalvar për njerëzit janë këto procedura?!. Të dyja bashkë, - thotë një i moshuar në radhë. Në vend të hapjes në orën 8 punonjëset askush nuk çeli sportelet, veçse znj. Mazaj dhe nuk mbante njerëz në radhë thosh Tofik Selmani. Përballë sporteleve njerëz presin dhe skërmisnin dhëmbët.

Po të shihte këtë kalvar dhe përdhosje të qytetarëve nga këto punonjëse, edhe vetë kryeministri Nano do të rebelohej dhe do të dilte më 21 Shkurt të protestonte. Poshtë dhuna dhe diskriminimi. Dhunimin e një emigranti kur kërkonte zbatimin e një Vendimi të formës së prerë të Gjykatës, edhe vet Kryeministri nuk do të duronte, por do te protestonte përpara sportelit në të ftohtit akull, pa përfillur dhe amortizimin e natyrshëm të përgjegjëses Meri Leka, duke i dhënë shpresë emigrantit për të ekzekutuar punonjësja vendimin e Gjykatës Pa asnjë mëdyshje.

Përpara këtyre veprimeve antiligjore dhe anti njerëzore edhe vetë kryeqeveritari do të revoltohej sikur të ishte në një rast qytetar i radhës nëpër radhët e gjata, me vendimin e Gjykatës, aq i shumë i lodhur. Vetë punonjësi i shtetit në vend të nderojë ligjin është një përdhosës ordiner. Harbutëria dhe kryeneçësia e punonjësit të administratës së shtetit përveçse taksës së nesërme që është dhe minë me sahat e demokracisë dhe e ardhmërisë së shoqërisë. Punonjësit e vegjël të administratës shtetërore me përgjegjësinë e madhe, përballen më qytetarët dhe përbaltin qytetarët! Ata kanë nevojën e një trajnimi, kur nisin këtë punë, për edukatë administrative, qytetare, dhe për atë ligjore.

Njerëzit e pushtetit të zbresin poshtë tek sheshi i rrjedhjeve të votave të tyre nga sovrani, prej këtyre njerëzve të tyre shpërdorues dhe keqpërdorues të votës, do të lebetiten përpara tyre. Këta janë pjesa e "kutive të votimit" që bëjnë "hyrje" fletë votimi dhe në këtë rast, kanë bërë dalje deri në zero kutitë me fletë votimi! Pra, po të shihte edhe vetë Kryeministri radhët e gjata dhe dhunimin e qytetarëve të tij, do të jetë me të gjithë duke protestuar në Sheshin Skënderbej, ose me Emigrantët shqiptarë përpara Ambasadës shqiptarere në Athinë, sikur të vuloste një çertifikatë me 30 euro. Po të ishte dhe vetë Kryeministri pa drita, pa ujë dhe pa bukë do të vijë edhe ai përkrah bashkëkombësve të tij për të ndryshuar të sotmen e errët dhe ardhmerinë e kombit.

PLAGA E PLUMBIT GJEN KURIM; PLAGA E SHPIRTIT S'KA SHËRIM

Një krismë e thatë mesditën e një mëngjesi u dëgjua në qëndër të qytetit. U pasua nga një klithmë e fortë dhe vijoi me thirrjet drithëronjëse: "Ndihmë, ndihmë"! Në drejtim të klithmës vrapuan shumë qytetarë. Një njeri i shtrirë për tokë, ishte goditur me plumb. Fatmirësisht deri në ato momente, jepte e merrte me shpirtin. Gjaku i kishte mbuluar trupin dhe rridhte në trotuar. Vrasjet me plumba ishin të zakonshmet ato kohë. Qytetari Edvin Grabova, rrëmbeu rrëmbimthi makinën e vet, hipën të plagosurin, me shpejtësinë skëterrë e çon atë në spitalin e qytetit. Plumbi qorr i mori jetën dhe gruas së tij, Gretës. Njeriu që vuan nga plagët, nuk do asnjë të jetë me plagë.

Mjekët ndërhynë menjëherë... Jeta e të goditurit me plumb kallashi u shpëtua. Pas ca ditësh doli nga spitali dhe filloi jetën normale. Nuk e shqetësonte as ndonjë pasojë hakmarrje. Të goditurit me plumba kuroheshin në një ambient të veçantë, ishin nën mbikëqyrjen e të vetëve. Vrasje nga vrasës të tillë, me kallash sikur janë rralluar, ose të paktën janë identifikuar!... Ndërsa vrasësit me KOLLTUK- KARRIGET, po fitojnë status legal, qytetari. Në krahun tjetër, në të njëjtin "spital ishin të shtruar edhe disa qytetarë të tjerë, në vështërsi për t'u kuruar"... Kishin marrë plagë dhe plagët nuk dalloheshin, nuk mund të ekzaminoheshin, prej personelit të shëndetësisë. Ishin plagë që duheshin kuruar nga institucione të tjera, JO SPITALORE...

VDEKJE PA AUTORESI??

Kishin ndodhur shumë vdekje prej këtyre "kallasheve" pa zhurmë, ose më açik do t'i quante një personalitet publik, vdekje nga Kolltuk-Karriget. Madje një miku im kur ishte i zgjedhur në komisionin e Kthimit të Pronave, në Vlorë ndërroi jetë, "u përcaktua dignoza"; prej këtyre plagëve. Njeri shumë i nderuar. Më parë ishte përfolur për titullin: "Hero i punës Socialiste". Kishin shkruar gazetat e kohës, edhe unë kisha shkruar, kur e meritonte këtë shërbim. Po çfarë plumbi e goditi mikun tim atë kohë, Skënder Bodo, i zgjedhur në Komisionin për Kthimin e pronave qytetarëve të tij?! Edhe atë e "goditën" plumbat pa krisma, plumbat e kolltuk-karrigeve, duke mbetur me maraz. Dhe pse ishte zgjedhur për të zgjidhur pronat e qytetarëve të Vlorës, nuk mundi të zgjidhte as pronën e tij.

Por me keqardhje duke qenë në Komisionin e Kthimit të Pronave edhe ai bashkë me atë staf dhe vijuesit, nuk mundën të bënin kthimin e pronave, por realizuan: NGATËRRIMIN E PRONAVE. Një ditë morëm vesh se dhe ai vdiq prej këtyre plumbave, të pa dukshëm, pa plagë të jashtme! Kush mund të ma kundërshtojë këtë shkak?! I vdekur u gjend në banesën e tij dhe qytetari Edi Toptani nga Tirana në vitin 1994. Edhe ai vdiq pa e marrë atë pronë që i takonte, duke e ngatërruar e futur në rrugë pa krye. Vdekje nga këta plumba të kolltuko-karrigeve i shkatuan vdekjen atij mesoburri.

Edhe Brahim Brahimaj nga Vlora vdiq po prej këtyre vrasësve. U sfilit rrugëve, nëpër zyra, me vandak dokumentash, skicash -po se mendonte kurrë se në ato skica kishte të skicuar dhe vdekjen e vet. As ai nuk mundi të merrte atë që i takonte, ja premtonin dhe e mashtronin, e lodhën aq shumë sa një ditë i morën dhe shpirtin. Edhe Afrim Lule, qytetari vlonjat ka më se 10 vjet nëpër dyert e dretësisë për të kërkuar drejtësi, duke marrë padrejtësi. Këta si shumë të tjerë, ishin tabelat e para ku qitësit u stërvitën, u perfeksionuan, duke rritur kurbën e këtyre vrasjeve. Bilanci tregon se nga vrasësit e Kallashve shënohen më shumë se 2000 viktima, ndërsa nga vrasjet e Kolltuk -Karrigeve, e kanë shkakun të vrarët me krisma, përfshirë dyfishin dhe të këtyre vrasjeve pa krisma! Ata i sheh në radha, presin të ekzekutohen nga vrasësit!

VIKTIMAT E KOLLTUKO - KARRIGEVE

Këta 12 vite të sistemit pluralist, të polarizimit të shoqërisë, janë shumë të viktimizuar prej këtyre "Vrasësve" që "vrasin pa plumba", dhe për këto vepra, penale nuk ka asnjë nen të formuluar që formalisht të paditen këta vrastarë, të penalizohen këta që vrasin përditë i mbetur, kufomë! Këta janë vrasësit e moderuar, të kollarisur, të imunizuar nga vota e Sovranit, "Elitarë", juristë e gjyqtarë, nëpunës të shtetit, pronar mediash, të cilët kolltuk-karriget e mara prej votës së qytetarve i shfrytëzojnë për të shfrytëzuar qytetarët deri në vrasjen e tyre pa krisma e pa plumba, duke shkaktuar plagë të rënda jo individëve, por një KOMBI.

Filozofia e lashtë thotë: "Plaga e plumbit gjen kurim, plaga e shpirtit s'ka shërim". Këta qitësa nuk godisin individë, por çojnë në vorreza shoqëri. Gjatë këtyre viteve, (në "përpjekje") nuk është mundur të ngrihet një administratë rezistente, në shërbim të qytetarëve, por është ngritur një administratë politike, e farefisnisë, e cila në vënd të kurimit ka hapur më shumë plagët, ku kanë pllakosur mitingashët dhe militantët e qendrave të votimit, kushërinjtë, krushqitë e politikanëve apo qeveritarëve "tanë". Pushteti ekzekutiv shfrytëzohet si BISNESI më fitimprurës për politikanët.

Një lider partiak nga baza deri në majë të piramidës politike do të kalojë nga karrigia e politikanit tek karrigia e pushtetarit, ky është cikli e bisnez-politikës, ekspozeja e zhvillimit të demokracisë në stërtranzicionin tonë, duke krijuar shtresën e të pasurve të munguar, shtresë e pasuruar nga vota e popullit, kupto nga grabitja e votës, shpirtit dhe pronës së popullit. Para këtyre vrastarëve ndodhemi shumica e shqiptarve, jemi viktimë e këtyre vrasjeve të Kolltuk -Karrigeve, edhe unë, fqinji, emigranti, qytetari i thjeshtë...

APELOJNË TË VIKTIMIZUARIT

Ish emigranti Remzi Gjika, apo Qazim Zhegu, etj., në Greqi, Ilir Salihaj në Vlorë, vuajnë nga plumbat pa zë, plagët e Z.R.P.P. Një emigrant, tjetër ka trokitur deri në zyrat e Kryeregjistruesit, Prokurorit të Rrethit Çano, Prefekturës, të cilët i japin hak, por i ka grabitur dokumentat, çdo herë i nxjerrin "ASA" të rinj! Emigranti tjetër Thanas Nikollori me organe të transplantuar është gjendur përpara këtyre qitësave! Kam frikë të shkojë në vendin tim, të bie në dorë të njerëzve të mi, rrëfehet emigranti i sëmurë.

A nuk janë vrasje këto?! Sajojnë rregulla e rregullore, bëjnë interpretime të kundërligjshme, nxjerrin nga mëngët lloj -lloj "asash" të njëpasnjëshëm. T'i vjedhësh kohën qytetarit? Ta mbash atë varur, t'i mohosh pronën, t'i grabisësh aktet ligjore, të mos ekzekutojë institucioni Vendimet e Gjykatës për kapriçiot e pafre të një punonjësi që kultivon urrejtjen në kullën e shtetit, e sorrollat duke i tundur rregulloren e çrregullimit, e jo ligjin e formuluar të ligjvënësit?!

Të paguajë haraç qytetari, sorrollatjen nga zyra në zyrë, të shkruajë letra deri tek ministri, sepse nuk ka asnjë nen për këta vrasës të ndëshkohen, e të thartohen ata që vrasin me Kolltuk-Karriget, nxisin hakmarrjen dhe gjakmarrjen pikërisht këta?! Mbi 10 emigratë në Itali dhe Greqi që kurohen jashtë vendit, në gjendje të mjerueshme ekonomike i kërkojnë ndihmë nëpërmjet një letre, Kryetarit të Komisionit Europian, Romano Prodi. Ky personalitet i lartë i Europës respekton emigrantët dhe merr mundimin duke iu kthyer përgjigje. Me letër po këta u janë drejtuar dhe personaliteteve më të larta të vendit të tyre, përfshi dhe Kryeministrin Nano, të cilët nuk kanë denjuar qoftë "të shkuara" t'iu thonë qytetarëve të vet!

A nuk janë vrasje pa (më shumë se me) plumba këto? Nga këto principe priremi të mos kemi vdekje klinike prej këtyre, duke APELUAR sot ne të viktimizuarit të mos vazhdojnë më tej viktimat... Përballë tyre nuk jemi të vetmuar, nesër do t'u vijë radha të tjerëve, edhe atyre që sot godasin pa iu dridhur dora me këto armë të Kolltuk-Karrigeve! Këta janë më të rrezikshmit se kriminelët që heqin qafe me kallash, këta të "vrasin duke mbetur i gjallë"! Kjo masë është e instaluar në zyrat e administratës së shtetit, të cilët vrasin mendjen për t'iu bërë barrë, lak në qafë të qytetarëve. Fatkeqësisht këta godisin shpirtra brenda kullave të shtetit, tjerrin errësirën dhe i vrasin shijen e jetës qytetarit! Karshillëku është më i rrezikshëm se sa ai që tërheq këmbëzën. E Drejta dhe në DEMOKRACI NUK DHUROHET, POR FITOHET.

Diaspora shqiptare, sidomos diaspora e re, përfiton më shumë element progresi, qytetarie dhe demokracie se pjesa tjetër e vendit, ndodhet në vendet me demokraci më të zhvilluara dhe të konsoliduara. Kjo duhet të promovojë elementët e zhvillimit të demokracisë të vendit, në shërbim të të drejtave njerëzore dhe konsolidimin e shtetit të qytetarëve!