Projektplatforma politike e organizatës politike paqësore në themelim:

FORUMI QYTETAR I KOSOVËS ( FQK)

21 shkurt 2004 / TN


PËR DISKUTIM INTERN E PUBLIK

Dy çështje thelbësore politike të Kosovës që kërkojnë zgjidhje sa më të shpejtë:

KONUSI UDHËHEQËS POLITIK QYTETAR I KOSOVËS
E SOVRANITETI E INTEGRITETI I SAJ TERRITORIAL

NGA NJË GRUP NISMËTAR
KONUSI UDHËHEQËS POLITIK

Burimi i të gjitha problemeve politike, ekonomike, arsimore, kulturore etj. të Kosovës sot qëndron te mungesa e konusit udhëheqës politik qytetar të Kosovës dhe te rrezikimi i sovranitetit e integritetit të saj territorial. Sa i takon konusit udhëheqës politik qytetar, të gjithë e kanë të qartë rëndësinë dhe domosdonë e tij. Mirëpo, që nga fillimi e deri në ditët e sotme, politika vetjake e përçarëse e kreut të LDK-së pengoi arritjen e këtij qëllimi me rëndësi thelbësore për politikën kosovare e më gjerë. Gjithashtu as partitë që dolën nga krahu i luftës, për shkak të dijes së tyre të vogël politike dhe për mungesë të vetëdijes së mjaftueshme patriotike, nuk qenë në gjendje të luanin këtë rol me rëndësi thelbësore e historike.

ÇËSHTJA E SOVRANITETIT

Sa i takon çështjes së sovranitetit, ka ndoshta në Kosovë qytetarë që nuk e kanë krejt të qartë kuptimin e fjalës sovranitet. Një spjegim i thjeshtë dhe i kuptueshëm për të gjithë mund të jetë ky: ata që disponojnë, ose edhe më shqip, ata që kanë në dorë fatin e Kosovës me gjithë çka ka mbi tokë e nën tokë, ata janë sovranë të Kosovës. Këtu, bashkë me njerëzit përfshihen edhe pasuritë si tokat, ujërat e madje, deri në lartësinë ku mund të kontrollohet edhe qielli mbi tokën e Kosovës.

Si po shihet çështja e sovranitetit, për një popull, për qytetarët e një vendi, është çështje mbi të gjitha çështjet. Sovraniteti dhe integriteti janë shfaqje konkrete, janë mishërim i atyre fjalëve që ne përdorim përditë si liri e pavarësi.

SOVRANITETI NË BOTËN E SOTME

Ç’është e vërteta, sot, shumë shtete të Evropës kanë hequr dorë e po heqin dorë nga pjesë të konsiderueshme të sovranitetit të vet dhe atë e kanë bartur e po e bartin në organizmat rajonale ndërkombëtare, në interes të bashkëpunimit e të zhvillimit ekonomik, teknologjik, shkencor, kulturor, arsimor e shoqëror. Edhe ne kosovarët duam ta bëjmë një gjë të tillë, por nga pozitat e shtetit të lirë, të pavarur e sovran dhe me vullnetin tonë e, jo t’i bashkohemi Bashkësisë Evropiane si koloni e Serbisë.

KU ISHIM E KU JEMI SOT?

Tash dy mijë e sa vjet ne, në Kosovë, nuk ishim as nuk jemi as të lirë as sovranë mbi tokën tonë. Prandaj edhe bëmë gjithë ato kryengritje gjatë historisë sonë për të siguruar sovranitetin, përkatësisht lirinë për ne dhe për tokën tonë.

Ku jemi sot? Të gjitha përpjekjet tona, në njërën anë dhe lojrat e botës me ne dhe rreth nesh, në anën tjetër, janë bërë dhe po bëhen lidhur me sovranitetin mbi Kosovën. Populli i Kosovës, që nga pranvera e 1996-tës, nën udhëheqjen e heroit tonë Adem Jashari, u ngrit në kryengritje dhe luftoi heroikisht duke u flijuar vetë me gjithë familje dhe, bashkë me ta edhe mijëra liridashës, me të vetmin qëllim për të pasur sovranitetin mbi Kosovën, përkatësisht për të gëzuar lirinë tonë të merituar.

Nga kjo luftë e pabarabartë, me ç’rast erdhi në shprehje gatishmëria e pamasë e shqiptarëve dhe jo vetëm e shqiptarëve për t’u flijuar për lirinë e shtetin e vet të pavarur, faktorët ndërkombëtarë u alarmuan seriozisht. Ata u bindën se regjimi serb nuk do të mund të shuante kryengritjen liridashëse kosovare as me masat më brutale dhe prandaj u bënë gati që të ndërhynin me qëllim që të parandalonin turrin kriminal-gjenocidal e të vendosnin paqen në këto hapësira. Mirëpo, midis këtyre faktorëve ndërkombëtarë pati edhe të atillë që ndërhynë me qëllim që të shpëtonin Serbinë nga falimentimi i plotë politiko-moral, duke synuar edhe ruajtjen e statusit kolonial të Kosovës brenda territorit të shtetit serb. Në nxitim për ndërprerjen e gjakderdhjes, të gjithë faktorët ndërkombëtarë u pajtuan në një pikë se duhej urgjentisht ndalur luftimet e pastaj të shihnin se kush çka do të mund të përfitonte nga qëllimet dhe interesat e veta gjeostrategjike në Kosovë e rreth Kosovës.

Për të arritur këtë objektiv, faktorët ndërkombëtarë, me anën e “bindjeve” në formën e kërcënimeve dhe premtimeve, ia dolën që, në fillim të vitit 1999, të bindnin udhëheqjen e asokohshme të UÇK-së që të ndalte kryengritjen dhe të pranonte, nën kushte nënshtruese, bisedime me faktorët ndërkombëtarë dhe me regjimin gjenocidal e kriminal serb, në Kështjellën Rambuje, pranë Parisit. Kushti nënshtrues ishte pikërisht ai që në ftesën e ministrit të atëhershëm të Britanisë së Madhe Z. Kuk, midis dhjetë pikave tjera, e para ishte edhe ajo që shkruante se çështja e sovranitetit dhe integritetit të (atëherë) Jugosllavisë mbi Kosovën do të ishte pikë e panegociueshme!

Dhe, s’kishte si të ndodhte ndryshe, ata kosovarë që u nisën për negociata në Rambuje nën kushtin e njohjes së sovranitetit të (atëherë) Jugosllavisë mbi Kosovën, pas disa ditë shtrydhjesh e ndrydhjesh të mundimshme, nënshkruan njohjen e sovranitetit dhe integritetit të Jugosllavisë mbi Kosovën.

RASTI PËR TË SHMAGUR GABIMIN

Dihet se këtë dokument kosovarët e patën nënshkruar vetëm me palën ndërkombëtare. Pala serbe nuk e pati nënshkruar. Mirëpo, pala kosovare, të paktën gjatë veprimeve të egra ushtarake të regjimit serb, me ç’ rast aktet gjenocidale dhe pastrimet etnike, me përmasa biblike, të ushtruara mbi popullin e pambrojtur të Kosovës tmerruan gjithë botën, nuk shfrytëzoi të drejtën që të tërhiqte nënshkrimin e vet mbi dokumentin Rambuje-Paris. Arsyet dhe argumentet për të hequr dorë nga nënshkrimet e tyre në Rambuje ishin jashtëzakonisht të forta dhe të pakontestueshme.

MARRËVESHJA E KUMANOVËS

Mirëpo, meqë ata që nuk duhej të heshtnin heshtën, makineria ndërkombëtare vazhdoi realizimin e neneve të Marrëveshjes Rambuje-Paris. Me përfundimin e veprimeve ushtarake, në Kumanovë, u nënshkrua Marrëveshja ushtarake-teknike midis forcave ushtarake të NATO-s dhe të Jugosllavisë, por pa UÇK-në si palë ndërluftuese. Pa UÇK-në, sepse pala Kosovare me nënshkrimin e dokumentit Rambuje-Paris, përkatësisht me njohjen e sovranitetit të Jugosllavisë mbi Kosovën, kryengritjen e lavdishme çlirimtare të popullit të Kosovës, kundër pushtuesve dhe kolonizatorve serbë, e kishte shndërruar e pranuar si konflikt qytetar brenda shtetit (të atëhershëm) jugosllav.

REZOLUTA 1244 E KS TË OKB

Fillë pas kësaj, Këshilli i Sigurimit i Organizatës së Kombeve të Bashkuara, mbështetur në dokumentin e Rambuje-Parisit, nxori Rezolutën 1244, në të cilën u përforcuan dhe u vulosën nenet nga dokumenti Rambuje-Paris për njohjen ndërkombëtare të sovranitetit të (atëherë) Jugosllavisë mbi Kosovën. Edhe pas kësaj kosovarët nuk bënë asgjë që të kundërshtonin Rezolutën e padrejtë 1244 të OKB-së brenda të cilës nuk përfshihej e drejta e kosovarëve për vetvendosje.

Për t’u bërë edhe më keq e më tragjike krerët e partive kosovare, nënshkruesë të dokumentit të Rambuje-Parisit, filluan që të thirreshin në Rezolutën 1244. Kur Kosovës iu shkëput një copë e territorit, siç ishte rasti me Debelldenë dhe me 20% të Kosovës veriore, atëherë “naivët politikë” të Kosovës u thirrën në terësinë territoriale që Rezoluta 1244 i garanton Kosovës duke harruar që e njëjta Rezolutë 1244 i garanton (atëherë) Jugosllavisë e tash Unionit Serbi-Mali i Zi (USMZ) sovranitetin dhe integritetin mbi krejt territorin e Kosovës.

E KEQJA NUK KA FUND !

Mirëpo, disa individë të skenës sonë politike ende po sillen si të dehur dhe si rosat në mjegull. Ata ende po qëndrojnë të hutuar brenda qarkut të mbyllur politik pa koncepte të qarta të veprimit për të dalur nga kjo gjendje e mundimshme. Ata nuk po dinë apo nuk po duan të dinë se koha demantoi dhe zhvlerësoi përfundimisht Rezolutën 1244 të OKB-së. Rezoluta kështu si është, - pa të drejtën për vetvendosje për kosovarët, është burimi i të gjitha dokumenteve e rrjedhave që erdhën e po vijnë pas saj. Ata, duke qenë të pushtuar nga interesat e veta të mjera personale, harrojnë fare se cili është interesi i dorës së parë për Kosovën dhe se për çfarë duhet të përpiqen. Ata kapen pas lloj-lloj “lodrash”, por kurrsesi nuk guxojnë të merren me atë që është thelbësore, sepse rrezikojnë të humbasin kolltuqet. Prandaj merren me fshehjen e të vërtetës, ndërsa Kosova mbetet, e ngarkuar me kriza ekstreme politike, ekonomike e shoqërore, dhe realisht është në rrezik që, përsëri, të rikolonizohet edhe me ushtri e polici nga shteti serb.

ARGUMENTE TË PAKONTESTUESHME

Sovraniteti i Serbisë mbi Kosovën, nga Rezoluta 1244 e KS, hap pas hapi, para syve tanë, po jetësohet.
Ja disa argumente më kryesore për këtë fakt:

1. Askush nga faktorët ndërkombëtarë nuk i njeh kufijt midis Kosovës e Serbisë si kufij shtetëror, por vetëm si kufij administrativ.

2. Në bazë të këtij fakti, Serbisë iu bë e mundur që disa mijëra hektarë tokë të Kosovës t’ia falte Maqedonisë.

3. Në bazë të këtij fakti Serbisë iu bë e mundur që të ripushtonte pothuaj 20% të Kosovës: pjesën e Mitrovicës në veri të Ibrit, Zubin Potokun e Leposaviqin, bashkë me Zveçanin. Këtu nuk po përmendim enklavat serbe të cilat, në të vërtetë, janë duke bërë jetë eksterritoriale në brendi të territorit të Kosovës.

4. Në bazë të këtij fakti, pjesëtarët e policisë vendore – kosovare, nuk i kanë në dorë kompetencat thelbësore, por vetëm kompetencat ndihmëse dhe të dorës së dytë.

5. Në bazë të këtij fakti UÇK u çarmatos dhe u demobilizua, kurse TMK-ja, gjoja si trashëgimtare e UÇK-së, hap pas hapi, por në mënyrë këmbëngulëse, po shkallmohet dhe po shndërrohet në organizatë civile për nevojat emergjente, ashtu si e përshkruajnë nenet e Rezolutës 1244.

6. Në bazë të këtij fakti u nënshkrua marrëveshja e fshehtë partneriste mbi Kosovën midis z. Hakerup dhe z. Çoviq.

7. Në bazë të këtij fakti u sajua dhe u miratua “Korniza Kalimtare Kushtetuese e Kosovës”. (Mendoni përse “kornizë” dhe përse “kalimtare?!) e cila, të gjitha kompetencat që mund të ndikojnë në marrjen e sovranitetit të kosovarëve mbi Kosovën, lehen në duar të të Dërguarit Special të Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së. Mos të harrojmë të përmendim me këtë rast se në hartimin e kësaj Kornize Kushtetuese, përveç ekspertëve të Hakerupit, morën pjesë edhe 18 juristë të pandërgjegjshëm kosovarë. Këtë Kornizë, pas një rezistence të mefshtë që u zhvillua në Këshillin Tranzitor të Kosovës që, edhe ashtu, nuk kishte kompetencë vendimmarrjeje, e miratoi Këshilli i Përkohshëm Administrativ i Kosovës, atëherë organi më i lartë i pushtetit vendor të Kosovës.

8. Në bazë të faktit të sovranitetit të Serbisë mbi Kosovën, telefonia fikse në Kosovë vazhdon të funksionojë vetëm sipas kodit të Serbisë.

9. Në bazë të këtij fakti Kosova nuk ka të drejtë të ketë as numrin e vet të telefonisë celulare, por me çmim enorm huazon numrin nga Monako-Franca.

10. Në bazë të këtij fakti gjithandej Kosovës qarkullojnë lirshëm automjetet me targat e shtetit serb, ndërsa automjetet me targat “KS” nuk guxojnë të hyjnë në territorin e Serbisë e madje as në territorin e Mitrovicës përtej Ibrit!

11. Në bazë të këtij fakti për t’u pajisur me dokumentet e udhëtimit ose pasaportat e UNMIK-ut, për të dëshmuar identitetin personal, duhen patjetër edhe dokumentet me origjinë të shtetit serb.

12. Në bazë të faktit se USMZ i njihet sovraniteti mbi Kosovën, më në fund, Serbia arriti që të bllokojë plotësisht funksionimin e Agjencisë Kosovare për Mirëbesim që do të duhej të organizonte dhe të mbikëqyrte privatizimin në Kosovë. Lidhur me këtë duhet shtuar se UNMIK-u po insiston që AKM-ja të punojë sipas ligjeve okupuese të shtetit serb, të cilat në kohën e vet qenë nxjerrë nën dirigjimin e kryemafiozit dhe kriminelit Millosheviq!

13. Në bazë të faktit se Sërbisë i njihet sovraniteti mbi Kosovën, Kuvendi i Kosovës nuk mund të marrë asnjë vendim efektiv që mund të lëndojë sado pak sovranitetin e Serbisë mbi Kosovën. Mos të përmenden të gjitha ato rezoluta të cilat i nxori Kuvendi i Kosovës dhe të cilat u hodhën poshtë menjëherë dhe me përbuzje nga udhëheqësit e UNMIK-ut.

14. Në bazë të faktit se USMZ gëzon sovranitetin mbi Kosovën, shteti serb, më 28 dhjetor 2003, organizoi e zhvilloi zgjedhjet e veta parlamentare duke përfshirë edhe territorin e Kosovës - pa u penguar nga askush!

Ka edhe pika të tjera që mund të përmenden, si: siguria, gjyqësia, marrëdhëniet e Kosovës me jashtë, ekonomia e financat, Rregullorja për sistemin zgjedhor, etj.

PYETJA E MADHE

Tash, shtrohet pyetja e madhe: përse ndodhi e po ndodhë kështu? Ndodhi kështu, sepse ata që bënë e po bëjnë vlerësime politike, duke qenë të ngarkuar nga interesa vetjake, këto vlerësime politike i bënë dhe po i bëjnë gabimisht. Dhe, gabimet politike, nëse nuk korrigjohen me kohë e rrënjësisht, me kalimin e kohës vijnë e rriten, zgjerohen e thellohen si metastaza kanceroze. Por, edhe më keq, me kalimin e kohës, gabimet politike, gjithnjë e më zor mund të mbulohen e fshihen dhe ato gjithmonë përfundojnë me pasoja të hidhura për vlerësuesit e gabuar politik, për ithtarët e tyre dhe për mbarë qytetarët e Kosovës.

Mirëpo, në natyrën e njerëzve shpirtvegjël është që të mos i pranojnë gabimet e veta dhe prandaj as nuk mund t’i korrigjojnë ato. Njerëzit shpirtvegjël, kur, falë rrethanave të caktuara, vijnë në pozita udhëheqëse domosdo bëhen shkaktarë të konflikteve e gjakderdhjeve, përndryshe, të panevojshme shoqërore. Gjëra të tilla po ndodhin jo vetëm te ne, por edhe gjithandej botës së sotme.

Ç’BËJNË KUKULLAT TONA POLITIKE?

Udhëheqësit politik të Kosovës sot, nuk janë duke bërë asgjë serioze që të shtyjnë Këshillin e Sigurimit të OKB-së që të reflektojë seriozisht mbi çështjen e Kosovës. Pas njohurive të sakta e të thella mbi Kosovën, KS, nuk do të mund të mos ndërrojë qëndrimin e vet pasiv sot e të mos marrë masat e duhura aktive në favor të njohjes së të drejtës për vetvendosje të popullit të Kosovës. Përmes një referendumi, nën mbikëqyrjen ndërkombëtare, qytetarët e Kosovës, edhe një herë, do shprehin vullnetin e vet politik e do të vendosin vetë për të ardhmen e vet e jo, për të ardhmen e Kosovës e të popullit të saj, të vendosë dikush tjetër.

RIKOLONIZIMI SERB I KOSOVËS

UNMIK-u, me bërjet dhe mosbërjet e veta, si servis i KS-së, sistematikisht, pa hasur në kundërshtim serioz të kosovarëve, është duke përgatitur rikolonizimin e Kosovës nën shtetin serb, në formën e trajnimit dhe konsolidimit të strukturave të dëgjueshme kosovare që do të pajtoheshin me një rikolonizim serb të Kosovës. Paralel me këtë proces, UNMIK-u, hap pas hapi, është duke përgatitur largimin nga Kosova, të forcave ushtarake të KFOR-it dhe të mekanizmave të administratës civile, në mënyrë që vakuumin e shkaktuar nga kjo tërheqje, dalngadalë, ta përmbushin forcat ushtarako-policore e administrative serbe.

Ja, pikërisht këto ditë, njeriu i parë i OKB, z. Kofi Anan, po i kritikonte liderët aktualë të Kosovës kinse janë duke bërë pak për të drejtat e pakicave në Kosovë! Ai i kritikonte këta që, me një rezolutë “të butë si pambuku”, ishin munduar që të shprehnin mospajtimin e shumicës së Kuvendit të Kosovës me pjesëmarrjen e pakicës serbe në zgjedhjet parlamentare të Serbisë më 28 dhjetor 2003. Me fjalë tjera, zotëria i lartë nga Nju Jorku kërkon nga liderët aktualë të Kosovës që haptazi të marrin pjesë në rivendosjen e sovranitetit të shtetit serb mbi tërë Kosovën.

RRUGA PA KRYE

Ne na vjen keq që liderët aktualë kosovarë me vlerësimet dhe veprimet e tyre të gabuara sollën veten e tyre dhe krejt Kosovën në një gjendje të mjerë dhe në rrugë pa krye. Mirëpo, për të gjitha këto që po ndodhin para syve tanë, nuk mund të shfajsohemi as vetë ne qytetarët e Kosovës që vetëm po bëjmë sehir. Prandaj, nuk kemi të drejtë që gjithë fajin, për këtë katandisje të palakmueshme në të cilën ndodhet Kosova sot, t’ua mëveshim vetëm liderëve aktualë të Kosovës dhe UNMIK-ut.

“NËSE DUAM QË T’I KEMI TË GJITHA TË DREJTAT QYTETARE, ATËHERË DUHET QË TË MARRIM MBI VETE EDHE TË GJITHA OBLIGIMET QYTETARE”.

NË SERBI RANË MASKAT !

Nga ana tjetër, çetnikët dhe monarkistët si dhe klerofashistët e Serbisë, si po shihet qartazi, nuk kanë ndërmend që të heqin dorë lehtë nga ambicjet e tyre për rikolonizimin e plotë të Kosovës. Ata nuk po e fshehin, por po e njoftojnë gjithë botën haptazi se një Korpus i Armatës serbe, i ashtuquajturi “Korpusi i Prishtinës” është vetëm duke pritur komandën për të marshuar në territorin e Kosovës. Ndërsa njësitet e xhandarmerisë së Serbisë, janë duke bërë inkursione të përditshme dhe të papengueshme në brendi të territorit të Kosovës dhe, vetëm po presin urdhërin që të instalohen në qytetet dhe fshatrat e Kosovës.

Shërbimi Sekret Informativ Ushtarak Serb, nuk po e fsheh se, pa kurrëfarë vështirësishë, përsëri, ka depërtuar nëpër të gjitha strukturat politike, partiake e institucionale kosovare e, ndoshta, edhe në disa struktura civile të UNMIK-ut dhe se prej andej është duke përcjellur çdo gjë që po ndodhë në Kosovë. Zgjedhjet e fundit parlamentare, 28 dhjetor 2003, që u organizuan dhe u zhvilluan jo vetëm brenda shtetit serb, por dhe në Kosovë, dhanë edhe një herë, pasqyrën objektive të vetëdijes politike të popullit serb sot. Kjo pasqyrë habiti e tmerroi gjithë botën demokratike.

Shumica e popullit serb, në Serbi e në Kosovë, politikisht mbeti atje ku ishte. Mbeti në krah e në mbështetje të çetnikëve të kriminelit Sheshel që pret të gjykohet në Hagë, në krah e në mbështetje të neofashistëve të kriminelit Millosheviq që po gjykohet në Hagë dhe në krah e në mbështetje të kopjes së tyre besnike, të Koshtunicës pseudodemokrat. Këto forca politike që përsëri, me vrull, dolën në skenën politike, janë duke farkuar “gërshërët djallëzore” me anën e të cilave duan të presin fatin e Kosovës. Njëri krah i “gërshërëve djallëzore” është riokupimi i plotë i Kosovës, duke na pagëzuar me emërin “Republika Autonome e Kosovës dhe Metohisë”. Krahu tjetër i “gërshërëve djallëzore”, mprehet për variantin që, nëse nuk do të jetë i mundur riokupimi i plotë i Kosovës, nën pretekstin e decentralizimit të Kosovës - sipas vijave etnike, të copëtohet edhe një herë Kosova, duke na i rrëmbyer tokat më të mira dhe duke na lënë të shkretënuar përgjithmonë.

POR GJAKU NUK ËSHTË BËRË UJË

Ndërkaq, në anën tjetër, kemi shumicën dërmuese të qytetarëve të Kosovës, e cila gati për një shekull, me rezistencë të vazhdueshme dhe me kryengritje të përgjakshme, dëshmoi se nuk duron dot robërinë serbe. E, sidomos pas gjithë atyre tmerreve e mizorive që ka përjetuar nga regjimet komuniste e neofashiste serbe, nuk mund as ta marrë me mend jetën nën shtetin serb, çfarëdo forme ai qoftë.

EDHE NJË PAMJE E KOSOVËS SË SOTME

Por, le të japim në mënyrë telegrafike edhe disa të dhëna për gjendjen aktuale të Kosovës. Kriza politike dhe krizat tjera shoqërore, për shkak se njerëz jokompetentë kanë marrë udhëheqjen politike të Kosovës, është në kulm. Korrupsioni, veprimet mafioze dhe kriminaliteti i të gjitha llojeve në shoqërinë kosovare ka marrë përmasa brengosëse. Prandaj, nëse nuk vehen në lëvizje qytetarët, është rrezik që të gjitha këto të këqia të rrënjosen edhe në krye të qarqeve të shoqërisë kosovare.

Të gjitha këto maskarallëqe e abuzime ndodhin, të gjithë i shohin dhe i dëgjojnë, por askush nuk merr masa efikase që ato të ndalohen e të parandalohen; gjithë këto krime ndodhin dhe askush nga kriminelët nuk kapet. Ekonomia e Kosovës është në gjendje skajshmërisht të rëndë: Kosova eksporton nga prodhimet e veta vetëm tre përqind, ndërsa importon nga bota nëntëdhjetë e shtatë përqind! Fshati kosovar, dalngadalë po shuhet dhe nëse vazhdon kjo situatë ai një ditë do të vdesë fare.

Nën goditjet e importit të pakontrolluar të prodhimeve ushqimore nga jashtë, fshatarët tanë nuk po kanë llogari që të merren me bujqësi, prandaj po derdhen nëpër qytete, duke ngulfatur edhe më tepër qytetet e varfëruara dhe të mbibanuara. Pa punë janë afër gjashtëdhjetë përqind e popullatës që është e aftë për punë dhe shumica nga këta janë të rinj. Nuk beson askush se një shifër e tillë mund të gjendet sot në hapësirat evroaziatike. Nuk beson askush se në hapësirat evroaziatike, përveç në Kosovë, ka pensionistë që duhet të mbijetojnë me 35 evro në muaj! Flitet me hipokrizi për barazinë e grave, ndërsa ato janë kategoria më e goditur nga papunësia në Kosovë, ndërsa dihet nga të gjithë se pa pavarësi ekonomike nuk mund të ketë as barazi gjinore e njerëzore.

Gjendja e ish-luftëtarëve dhe e familjeve të tyre është e mjerë dhe e padurueshme. Ish të burgosurve dhe ish të përndjekurve politikë po u bashkohen të dënuarit dhe të përndjekurit e ditëve tona, me qëllim që veprat e flijimet e tyre për liri, pavarësi e demokraci të kriminalizohen. Eshtrat e të kidnapuarve e të të vrarëve nga legjionarët e “beretave të kuqe”, edhe pas pesë vjetësh, ende po qëndrojnë të shpërndarë në dherat e Serbisë, duke mbushur me pezëm e me mllef dhjetëra mijëra qytetarë të Kosovës.

Arsimi, shënetësia e kultura janë në gjendje të palakmueshme. Zyrtarët e institucioneve lokale e vendrore kanë rënë terësisht në provim. Ata po sillen sikur qytetarët janë në shërbim të tyre e jo ata në shërbim të qytetarëve. Nuk është për t’u habitur që pakënaqësia e qytetarëve ndaj këtyre institucioneve po rritet në mënyrë brengosëse.

PASOJAT FATALE TË PAPERSPEKTIVËS

Prandaj, nga kriza e padurueshme ekonomike, nga paperspektiva për të ardhmen e vet dhe nga frika prej një robërie të re serbe, me dhjetra mijëra qytetarë tanë, me zemra të thyera e buzë të përvëluara, po largohen, pa kthim, për në hapësirat e Kanadasë, Australisë, Zelandës së Re, në vendet skandinave e gjetkë.

BRENGAT QË SHTYJNË NË AKSION

Duke pasur parasysh këtë pasqyrë dramatike nëpër të cilën po kalon Kosova, e cila pandalshëm po rrëshqet drejt një robërie të re të përgjakshme;
duke pasur parasysh se politikanët aktualë të Kosovës, as pas pesë vjetësh, nuk treguan aftësi elementare politike për t’i prirë Kosovës drejt lirisë, pavarësisë, demokracisë, drejt krijimit të një shoqërie të shëndoshë dhe të aftë për të luftuar me efikasitet të gjitha llojet e krimeve dhe të padrejtësive;
duke pasur parasysh se në Kosovën aktuale opozita politike, konstruktive, si forcë e domosdoshme në frymën e demokracive perëndimore, për të mbrojtur shoqërinë nga të gjitha monopolet dhe devijimet e rrezikshme, është eliminuar fare;
duke pasur parasysh faktin se shumica e qytetarëve të Kosovës i nënshtrohet një procesi të hapur të shpërlarjes së trurit, do të thotë fshirjes së kujtesës historike e kulturore;
duke pasur parasysh se “Korniza Kalimtare Kushtetuese e Kosovës” nuk garanton as kushtet më elementare për ushtrimin, zhvillimin e forcimin e një sistemi parlamentar të lirë e të barabartë, në frymën qytetare;
duke qenë thellësisht të bindur se Kosova, nga kjo krizë tepër e thellë politike, ekonomike e shoqërore, nuk do të mund të dalë pa një opozitë të fuqishme e të bashkuar të të gjithë banorëve të saj;
ne, një grup nismëtarësh, nuk mund të qëndrojmë edhe më tutje indiferentë dhe të shikojmë se çfarë është duke ndodhur e duke mos ndodhur rreth e rrotull nesh. Ne, në mënyrë më serioze dhe energjike, ngremë zërin tonë kundër indiferentizmit, apatisë, letargjisë, konformizmit, vetëkënaqësisë dhe vetëmashtrimit, mjete këto hipnotike, me të cilat disa nga liderët tanë të paralizuar dhe disa faktorë ndërkombëtarë, po mundohen të na vënë në gjumin e dorëzimit e të nënshtrimit.

VETËDIJA POLITIKE PO NGRITET

Mirëpo, në anën tjetër, ne gjithashtu po shohim se rinia jonë, e frymëzuar me idealet e lirisë, e frymëzuar me idealet e demokracisë perëndimore e humaniste, çdo ditë e më tepër, po kërkon rrugëdalje nga kjo situatë e paperspektivë. Rinia jonë heroike, e mbushur me hov e me energji pozitive, gjithnjë e më vrullshëm, po kërkon rrugëdalje nga kjo “kënetë politike, ekonomike e kriminale” në të cilën është katandisur atdheu ynë i vetëm – Kosova.

Prandaj, duke mos dashur të pajtohemi që kjo energji e pakufishme rinore të shpërthejë në mënyrë të pakontrolluar, ne, një grup nismëtarësh, jemi vënë në aksion që, së bashku me të gjithë qytetarët brenda e jashtë Kosovës, pa dallim gjinie, kombësie a përkatësie etnike, pa dallim feje, besimi a ideologjie, por
1. që në zemër kanë formimin e konusit udhëheqës politik, kompetent, qytetar, që synon lirinë e pavarësinë e Kosovës;
që në zemër kanë themelimin e ngritjen e shtetit demokratik që synon edukimin humanist, parandalimin e krimeve në mbështetje të vetorganizimit qytetar, që synon pluralizmin e vërtetë politik, mendimin e lirë, fjalën e lirë, veprimin e lirë qytetar, të drejtat dhe barazinë për të gjithë qytetarët e Kosovës;
që në zemër kanë paqen, tolerancën, bashkëpunimin dhe dashurinë midis të gjithë qytetarëve të Kosovës e midis të gjithë popujve të mbarë botës;
të themelojmë Organizatën Politike Paqësore:


FORUMI QYTETAR I KOSOVËS (FQK)

Me këtë rast, thërrasim të gjithë qytetarët e pjekur të Kosovës dhe gjithë njerëzit e vullnetit të mirë nga mbarë bota, që ndërmarrjen tonë tejet të vështirë, por tejet fisnike, ta ndihmojnë e përkrahin, me të gjitha mjetet e mundësitë që kanë në dispozicion, por pa kushtëzime e ndërhyrje interesash personale a grupore.

Së shpejti, Organizata Politike Paqësore në formim, FQK do t’i ketë edhe Programin e Statutin e vetë.
Na priftë e mbara!

Nga Zyra e Organizatës Politike Paqësore në formim: FORUMI QYTETAR I KOSOVËS (FQK)

Adresa e selisë:
Lagj. “DARDANIA”, Rr. IDRIZ GJILANI, 4/10 T. Fax:038. 542742; /e-mail: demaci@alb-net.com

_________

Dërgoi, Lond Tara