PADREJTËSIA E ARMATOSUR ËSHTË GJËJA MË E TMERRSHME *

21 shkurt 2004 / TN

Editoriali i "Shqipëria Etnike" nr. 2/2003, f.3

Një fenomen jo i hijshëm po e përcjell përditshmërinë tonë në këtë periudhë të pas luftës, krisjet e pakontrolluara gjatë ahengjeve familjare dhe për pikë qejfi, duke ia shtuar kësaj edhe dukurinë më të shëmtuar që po manifestohet ditëve të fundit, vrasjet pothuajse të përditshme të pjesmarrësve të luftës së zhvilluar para do kohe nga dora e shqiptarit.

Bijtë më të mirë të kombit, ata që nuk kursyen as jetën e tyre për arritjen e të drejtave minimale që na përkasin si popull, duhet të kuptojnë një herë e përgjithmonë se lufta që ata zhviluan me plot burrëri e trimëri ka përfunduar. Ata do të duhet të jenë shumë të kujdesshëm për mënyrën e përdorimit të armatimit të mbetur në duart e tyre. Çdo gabim dhe lëshim i tyre në këtë aspekt vetëm do të lë njollë të keqe në veprën madhore që ata bënë para një viti.

Kurse, edhe më keq dhe më tragjike është qërimi i hesapeve dhe pastrimi i llogarive ndërmjet ish ushtarëve të të njëjtës ushtri çlirimtare përmes tytës së armëve. Kjo edhe më tepër degradon kontributin e formacionit ushtarak që ata dikur përbënin, dhe njollos organizimin madhështor dhe disciplinën e vërtetë që pati UÇK-ja tani e shpërbërë, organizim ky që sipas analistëve ia tejkaloi të gjitha organizmave ushtarak të shfaqur në këtë pjesë të Evropës kohëve të fundit.

Dhe parashtrohet pyetja, kujt i shkon përshtati e tërë kjo që po ndodh në mesin tonë? Vallë ka ndonjë subjekt politik a apolitik që mund t’i gëzohet vëllavrasjes ndërshqiptare? Pse biem në grackën e djallit të mallkuar dhe ngremë dorë mbi vëllaun tonë nga gjaku, kombi e feja? Pse nuk mundemi të jemi më tolerant dhe më durimtarë në “padrejtësitë eventuale” që mund të na ketë bërë personi të cilin duam “ta rafshojmë për toke”? Pse nuk jemi në gjendje që llogaritë e pasqaruara mes vete t’i lëmë për Ditën e Gjykimit, për atë ditë kur All-llahu i Madhërishëm do të merr në mbrojtje atë të cilit i është padrejtësi dhe zullum? Deri kur temperamenti ynë do të zotëron mbi urtësinë, emocionet mbi arsyen?

Me plotë të drejtë frika e njerëzve tanë vjen e shtohet gjatë kohës që vije, periudha parazgjedhore dhe vetë dita e zgjedhjeve mund të jenë edhe më të kobshme për trungun tonë nëse nuk ndërmirret diç në këtë drejtim. Këtë frikë e bëjnë edhe më të arsyeshme grindjet dhe mosmarrëveshjet që po manifestohen mes partive tona politike gjatë ditëve të fundit.

Mosdalja në zgjedhjet e 15 Shtatorit si një trup dhe me një listë, e që për fat të keq siç duket edhe do të ndodhë nga kokëfortësia e liderëve tanë partiakë të cilët për “shkaqe parimore” kanë vendosur të mos merren vesh mes vete, do të jetë edhe një nxitje për zbrazje të pakontrolluar të energjisë negative të shpirtrave të frustruar gjatë kësaj periudhe kritike.

Pavarësisht se partitë politike kanë vështirë të kontrollojnë të gjithë anëtarët dhe simpatizuesit e tyre për të parandaluar veprimet e pahijshme, gjëja më e vogël që ato mund të bëjnë është thirrja e përbashkët publike deri te simpatizuesit e tyre dhe elektorati shqiptar për urtësi, gjakftohtësi dhe përmbajtje nga dhuna gjatë periudhës që ka të bëjë me zgjedhjet parlamentare. Ndoshta ky gjest i tyre sadopak do të kishte zbutur mosmarrëveshjet e tyre dhe situatën e acaruar të cilën ata na e gatuan si pasojë e këtyre mosmarrëveshjeve.

* Aristoteli, “Poliitika”