|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

Një përgjigje një ish-të burgosuri politik

Xun Çetta: Nëse je lajthitur tash, mos u lajthit më

19 shkurt 2004 / TN

 

Tash ende po më qeshet, se si Xun Çetta, edhe pse thotë se i ruan të gjitha shkrimet e mia, nuk ka vërejtur se ato janë shkrime të veçanta nga të gjithë publicistët e Kosovës. Sepse kanë një stil që askush tjetër nuk e ka. Një stil të rrjedhshëm, pa ofendime dhe plot sinqeritet kombëtar. Ishalla tash e mbas e kupton, o Xun Çetta, se je lajthitur nga dikush keq, ose të ka tallur. Se Nazmi Lukaj është dora vetë. Koka dhe mendja e tij. Dhe, lapsi i tij i mprehtë dhe i sinqertë. Nëse je lajthitur tash, mos u lajthit më.

 

Shkruan: Nazmi LUKAJ, Prishtinë

 

Një imell në adresën time në orët e vona të mbrëmjes, më befasoi. Pashë se në të shkruante: xun26@hotmail.com. Kur e hapa, e kuptova edhe më mirë se kush ma kishte dërguar. Ishte Xun Çetta, një ish-i burgosur politik. E lexova më vëmendje. Fillimisht më kishte përshëndetur, e pastaj më tregonte se i kishte ruajtur gati të gjitha shkrimet e mia, dhe se i kishte nënvizuar, ku kishte menduar se nuk kisha pasur të drejtë. Diku Xuni më kishte lavdëruar, e diku më kishte sharë. Diku edhe më kishte ofenduar.

 

Pasi më kishte shkruar se më erdhi mirë që e kishte marrë nga dikush imellin tim, më kishte thënë se këtë reagim po ma dërgonte vetëm mua. E lexova shumë më vëmendje, sepse për veprimtarinë kombëtare të tij kam shumë respekt. Pastaj se me Xunin disa herë më ka rënë të rri, edhe pse ai fare kishte harruar, ose kështu, së paku, bëhej. Ndër të tjera, më kishte quajtur edhe huadhënës të emrit!!! Medemek, dikush po u fshika pas shkrimeve të mia!!! / Deri kur ne shqiptarët të gjitha gjërat do t’i shikojmë me dyshim?!!! / U çudita pse më quante kështu, kur unë ka gati dhjetë vjet që merrem me gazetari e publicistikë. Dhe, emri im është shumë i njohur për opinionin edhe në Shqipëri, edhe në Kosovë, edhe në diasporë. Si dhe shkrimet e mia i shkruaj dhe i botoj në praninë e të gjithë gazetarëve në redaksinë e gazetës “Bota sot” në Prishtinë. Haaaaaaaaaaaaa! Sa të jetojë njeriu,ndien gjithçka. Edhe këso muhalifesh.

 

Xuni kishte nënvizuar disa gjëra në shkrimet e mia që, sipas Tij, unë nuk kisha pasur të drejtë. Nejse, ashtu si mendoj unë që janë të drejta, ai ka të drejtë të mendojë ndryshe prej meje. E kishte shfaqur edhe pak dronë se, po t’i botonte publikisht vërejtjet e tij të nënvizuara në shkrimet e mia, do të mund të dilte ndokush me ndonjë reagim për ta leckosur atë.

 

Qesha. Qesha shumë. Më shumë qesha me nervozën e tij të grumbulluar pa nevojë. Krejt përmbajtjen e kësaj letre që ma kishte drejtuar Xuni në imellin tim personal,  e lexova edhe një herë. Shumë më vëmendje. Për shkak se ai ishte rezervuar t’i bëjë publike vërejtjet e tij të nënvizuara në shkrimet e mia, unë nuk po ia publikoj ato, se janë mendimet e tij të dhëna për personalitete të ndryshme të Kosovës, që ndoshta në këtë kohë dëshiron t’i mbajë vetëm për vete.  Një gjë më erdhi rëndë. Nga sinqeriteti i tij i përzier me naivitet, në fund të letrës së tij më kishte thënë se po ia keqpërdora për ndonjë reagim timin të vrazhdë ndaj tij, të gjitha ato shkresa të miat do t’i fuste në thes e do të m’i shtinte në gojë.

 

Haaaaaaaaaaaaaaaaa!Edhe këtu qesha më të madhe. Por, meqë kam një respekt për kontributin e tij kombëtar prej një të përvuajturi nëpër kazamatet serbe, as këtë nuk ia zura shumë për të madhe. Nejse. Më erdhi çudi vetëm që ai, meqë qenka koleksionues i shkrimeve të mia, nuk paska konstatuar prej tyre se unë nuk iu kam frikuar as SHIKU-ut të Shqipërisë në Tiranë, gjatë kohës kur Rugova mbahej peng në Beograd, e që gjatë asaj kohe pata bërë shkrimin në “Albania” të Tiranës, ku thosha se Rugova është truri i Kosovës dhe se ata që e quajnë tradhtar, së pari, duhet ta pyesnin veten se çka do të kishin bërë po të ishin në vendin e tij në ato momente, kur Kosova veç gati sa nuk ishte zbrazur nga shqiptarët.

 

Tjetër: me shkrime kam kritikuar edhe Ramush Haradinajn e Hashim Thaçin, kur emrin e tyre pas luftës të rrallë kanë qenë ata publicistë që guxonin t’i lakonin. Po ashtu, kam bërë luftë të hapët me shkrime kundër shërbimeve sekrete në Kosovë, që janë fajtore që u vranë kaq atdhetarë pas luftës. Për këto shkrime, sa e sa herë më janë vënë gracka për likuidim fizik. Vetëm Zoti i Madh më ka shpëtuar, sepse tërë puna ime është e mbështetur në një taban shumë të sinqertë kombëtar. Njerëzor e shpirtëror. Këtyre çështjeve, po të mos e kisha pasur guximin intelektual e njerëzor, kurrë s’ju kisha dalë përballë, apo jo z. Xun. Nga kjo, është dashur ta rrudhësh pak dorën, sepse unë nuk i frikohem askujt. Më së paku Ty, Xun Çetta, sepse asnjëherë nuk kam dëgjuar se Ti e ke përkrahur krimin në Kosovë.

 

Pavarësisht nga bindjet e tij politike shumë të ndryshme nga të miat, që i ka shfaqur në letrën që ma ka drejtuar, dhe që dalin edhe nga nënvizimet që ua ka bërë  shkrimeve që i kam publikuar, për Xunin kam një respekt, sepse, si fëmijë trembëdhjetëvjeçar, kisha dëgjuar nga një djalë i axhës tim /Salihu/, që ka qenë njëri nga organizatorët e Demonstratave të 81-shit në Gjakovë, se Xuni ishte treguar një djalë shumë i guximshëm atëbotë. Mu për këtë, sa herë kam pasur rastin të rri me të, edhe e kam respektuar. Pastaj, edhe vetë kam qenë aktivist i çështjes kombëtare që nga mosha e re, dhe i kuptoj njerëzit se kanë të drejtë t’i shprehin edhe kritikat e veta. Duke e pasur këtë respekt për të, edhe nuk përtova t’ia kthej një përgjigje në adresën e tij kompjuterike të lartpërmendur. Meqë më ka lutur të mos e publikoj letrën e tij, unë dua të jem korrekt. Po publikoj vetëm përgjigjen time që ia kam dërguar atij.

 

Z. Xun,

 

Së pari dëshiroj që kjo letër imja t'ju gjejë shëndosh e mirë Ty dhe familjen Tënde. Unë nuk e kam zakon t'ia kthej kujt përgjigjen privatisht, që bie ndesh me mendimet e mia politike, por, për respektin që kam ndaj Teje   si ish-i burgosur politik, dhe si njeri i përpjekjeve të vazhdueshme kombëtare, me kënaqësi po të përgjigjem, sepse mendoj se jam shumë i nderuar kur komunikoj me Ty.

 

Z.Xun, më habiti fakti pse më thuani se e kam huazuar emrin, kur unë me publicistikë merrem që dhjetë vjet. Dhe punën time e bëj botërisht në gazetën ku punoj. E kam bërë edhe kur kam punuar në Shqipëri, si gazetar. Madje, edhe atje kam qenë nga gazetarët më të shquar. Pastaj, shkalla ime intelektuale është një shkallë superiore, e cila ma mundëson që t'i kundrojë gjërat në politikë, ashtu si unë i shoh dhe si i mendoj. Nuk po të them se gjithçka që shkruaj, edhe ia qëlloj. Jo. Këtë ia lë kohës, por mendoj se shumë gjëra i kam të qëlluara. Një mund të të garantoj: përpjekja ime në publicistikë është që me tërë diturinë dhe guximin tim t'i ndihmoj çështjes kombëtare. Nuk po them se nuk ka gabime në mendimet e mia. Mund edhe të ketë, por kjo është pikëpamja ime për realitetin politik. I bindur se kam të drejtë në pikëpamjet e mia, edhe këmbëngul në qëndrimet që unë i mbarështroj.

 

Sa i përket Adem Demaçit, unë për të si atdhetar kam shumë respekt. Por, mendoj se në politikë baca ka bërë disa gabime që nuk është dashur t'i bëjë një atdhetar si ai. Ju vlerësojeni vetë, meqë keni qenë bashkëvuajtës i tij dhe i atdhetarëve të tjerë. Unë nuk e di se kur i kam injoruar në shkrimet e mia përpjekjet e atdhetarëve shqiptarë, që kanë vuajtur nëpër burgjet serbe. Unë, sa për dijeninë tënde, për këtë shtresë kam shumë respekt. Natyrisht, se kam kritikuar vetëm veprimet politike të ndonjërit prej tyre, por kurrën e kurrës nuk i kam quajtur antikombëtarë, sepse nuk mund të jenë të tillë njerëzit që i kanë lënë brinjtë nëpër burgjet serbe./Një shtesë imja tash-ata vetëm mund të jenë të manipuluar sot nga ideologjia, ose nga nga disa mafiozë politikë që në emër të atdhetarizmit rrënjët i kanë të drejtuara mbrapsht-kah lindja/.

 

Z. Xun, edhe një herë nuk di pse më quani anonim a huadhënës i emrit tim, kur i tërë opinioni e di se jam një nga gazetarët më të mirë dhe më të sinqertë të Kosovës. Gjithçka shkruaj, shkruaj pse ashtu mendoj, dhe me tërë sinqeritetin tim. Nëse është ndryshe, atëherë as pulë mos më mbet në votër!  Nëse dikush të ka tallur se jam anonimus, a huadhënës i emrit, dije një gjë, o Xun Çeta: Ti ke të bësh me Nazmi Lukajn. Një djalë me fakultet të mbaruar, një ish-mësimdhënës të gjuhës shqipe nëpër shtëpi-shkolla dhe me një djalë të ri e të sinqertë. Nuk di pse e ke shfaqur këtë dyshim! Kush të ka mashtruar, a kush ka bërë shaka me Ty, se dikush po u fshika pas meje!!! Ti edhe më njeh personalisht, dhe po më çudit!!! Unë me Ty kam ndejur sa e sa herë edhe në Tiranë, por edhe në prag të Zgjedhjeve të Para Parlamentare. Dhe, kemi biseduar për shumë çështje politike. Andaj, dije se je duke komunikuar me shkrimet e Nazmi Lukajt, e të askujt tjetër. Atë që të kanë tallur, ose që të ka mashtruar për ta krijuar Ti këtë dyshim, se dikush fshihet pas emrit tim, duhet ta konsiderosh ose si tallës, ose si mashtrues.

 

Duke e përfunduar këtë letër, edhe një herë po të bind se ke të bësh me Nazmi Lukajn, me mendimet e tij shumë të sinqerta. Por, se a janë të drejta a jo, po ia lëmë historisë këtë punë. Angazhimi im në publicistikë ka të bëjë me ndjenjën time më të sinqertë për t'i ndihmuar aq sa mundem e me plot sinqeritet kombit tim. Mendoj se ata që janë të sinqertë në mendime, nuk e rëndojnë çështjen kombëtare, si më kishe shkruar. Përkundrazi, e ndihmojnë. Edhe një gjë: meqë kam respekt për kontributin tënd kombëtar, po ta dërgoj edhe numrin tim të telefonit, dhe mund të flasësh drejtpërsëdrejti me mua. Por, edhe nëse vjen në Prishtinë, mund të më thërrasësh dhe mund të pimë kafe. Unë kam nderin të pi kafe me Ty. Telefoni im është:044-292-458.

 

Me respekt, Nazmi Lukaj

 

Tash ende po më qeshet, se si Xun Çetta, edhe pse thotë se i ruan të gjitha shkrimet e mia, nuk ka vërejtur se ato janë shkrime të veçanta nga të gjithë publicistët e Kosovës. Sepse kanë një stil që askush tjetër nuk e ka. Një stil të rrjedhshëm, pa ofendime dhe plot sinqeritet kombëtar. Ishalla tash e mbas e kupton, o Xun Çetta, se je lajthitur nga dikush keq, ose të ka tallur. Se Nazmi Lukaj është dora vetë. Koka dhe mendja e tij. Dhe, lapsi i tij i mprehtë dhe i sinqertë. Nëse je lajthitur tash, mos u lajthit më. Këtë merre, Xun, s’i këshillë, sepse unë nuk kam të drejtë t’ua mohojë njerëzve që të lajthiten tërë jetën…