Qosja kishte dy autobusë elektorat, Demaçi do ti mbledhë padyshim së paku dy minibusë, Surroi ëndërron të bëhet President !

Dreka paralajmëruese dhe fushatat parazgjedhore


Dhe kjo nuk i mjafton Hashimit, por e thërret edhe Kryeministrin e Kosovës Dr.B. Rexhepin që të drekojnë së bashku, aty ku nuk mungojnë edhe kamerat e RTK-së, të cilat së paku harruan të paraqesin në ekran dy politikanët tanë, (të së njejtës parti siq na e bëri të ditur vet Hashimi) duke pastruar dhëmbët pas drekës së majme. Kjo do të ishte shumë më spektakulare. Përndryshe, Hashimi po të donte mund ta thërriste Kryeministrin kur të dojë që ti raportoi edhe në selinë e partisë. Dorën në zemër më erdhi pak keq që në këtë takim dreke nuk ishte ftuar edhe Qosja, ( i ashtuqujturi Akademik) kolumnisti i Epokës së Re, zëdhëndëses së PDK-së. I cili në mos më shumë, sëpaku do ti kishte sjellë të përmbledhura të gjitha kolumnet e tij, të botuara në këtë ( të ashtuquajtur gazetë), të titulluara “Të rivdekurit e penduar”.


Do të mjaftonte vetëm sa për kujtesë të cekën vetëm disa nga titujt dhe nëntitujt e kolumnave të tij, si: “Komprementimi i idesë së shtetit” me disa nga nëntitujt “Korrupsioni dhe nepotizmi”, “Krimi i organizuar”, “Uzurpimi i simboleve të shtetit”, “Daci dje ka degraduar Akademinë...sot Kuvendin” , “Lëreni aman Akademinë të bëjë gjumin” e të tjera marifete si këto, pa e lënë anash Kryeveprën e tij “I ringjalluri i penduar”.


Demaçi për një politikë tjetërfare

Nuk dua t’a përdorë krejt pa qëllim titullin e intervistës së “Bacës” dhënë BBC-së në shqip e cila doli në faqet e internetit. Prandaj ma thot mendja se Adem Demaçi i magjepsur nga një lëvizje studentore e para pak kohësh në Univerzitetin e Kosovës e cila doli me emrin “Për një Univerzitet tjetërqysh”, u frymëzua kaq shumë sa që i polli ideja që t’a lë rehatinë e Bordit të RTK-së, ku edhe zbathë mund të kontribonte ( i kishte lënë opangat te dera, si nëpër odat Llapiane), dhe thirri me kumbim; e gjeta formulën. Nga një Univerzitet tjetërqysh, një “Politikë tjetërfare”.

Vërtetë nuk do të kishte kuptim që “Baca” ( kështu jemi mësuar ta thrrasim që kur ishte me pushime në burgjet e Serbisë , ishalla nuk na i zë për të keq ), t’a kopjonte pikë për pikë këtë inisiativë dhe t’a përvetsonte si emër për Parinë tij të dytë. Partinë e parë nuk po ia përmandi sepsemund që i hidhërohet Bajram Kosumi i AAK-së. Siç edhe mund ta marrin me mend lexesit, “Baca” nuk ka çka thotë tjetër përpos asaj që e ka përsëritë e stërpërsëritë tashmë vend e paven, poshtë e lartë, andej e këndej , etjerë etjerë. (Edhe këto janë pikë përpikë fjalët e “Bacës”). Për hirë të së vërtetes unë jam përpjekur që t’a nxjerr thelbin e asaj që “Baca” ka thënë në këtë intervistë, por nuk po ia dal dot. Jo pse edhe është krejt bosh, por vërtetë nuk ia vlenë. Përgjegjet e tij mund të vlerësohen kryekëput “shukarije-mapirundi-parllamande”.

Ja për shembull se si përgjigjet “Baca” në pyetjen e Arbër Vllahiut (BBC) se çfarë nënkupton institucioni i dorëheqjes që ai po e vendos: Unë mendoj, thotë “Baca”, se duhët që shqiparët të mësohen që të dijnë edhe kur largohen nga institucioni dhe që të dijnë të marrin edhe detyra pak më të vështira dhe jo të ‘rutinohën’. Dhe vazhdon: “Është fjala këtu që këtë kohë, energji dhe jetë që e kemi, unë mendoj se është e mençur që të përdoret më mirë dhe të investohet aty ku ka rezultate sa më shumë....” Hajt dreq e mere vesh se ku po na e qet Falltori “Baca Adem”.

Pra, se u largua Adem Demaçi nga RTK-ja që ai e quan institucion, e muarëm vesh edhe pse jo krejt të vërtetën e largimit. Por kjo nuk ka edhe aq rëndësi, sepse ai nuk na e ka zbuluar ende përmes kësaj inerviste se cilat detyra pak më të vështira do të dijë ai ti marrë, dhe nga kush ka për ti marrë..., në mënyrë që të mos ‘rutinohet’ siq thotë “Baca”. Se çka ka dashtë me thënë ai me fjalën ‘rutinohët’, unë nuk e gjejë dot. Pyeteni Falltorin.

Ndërsa sa i përket vazhdimit të përgjigjjes së tij se ku do ta investoj “Baca” atë kohë, energji dhe jetë që i ka mbetur atij (edhe pse ai është shprehur në shumës:...kur thotë: kohë, energji dhe jetë që e kemi), duhët të kemi edhe ne pakëz durim dhe të presim e të shohim. Unë dua shkurtimisht të ndalem vetëm edhe në një pyetje që gazetari i BBC-së ia shtron “Bacës”:...se ju ishit më herët udhëheqës i një partije politike, bile-bile edhe përfaqësues politik i UÇK-së, se jeni shprehur në një periudhë të caktuar kohore se jeni të dëshpruar me politikën. Çka e shtynë Adem Demaçin që sërishë të hyjë në politikë, në kohën kur ne kemi aq shumë parti politike. Pse edhe një? Vëni re; para se “Baca”Adem të përgjigjet, unë do të ju këshilloja, kush nuk e ka lexuar ta bëjë këtë.

Nëse jo për tjetër gjë së paku për ta mbajtë barkun së qeshuri. Kam përshtypjen që baca Adem duke qenë se ishte kohë të gjatë në Brodin ( më falni në Bordin e RTK-së) do ti ketë frymëzuar me ide dhe materiale të shumta edhe Shtupcat, edhe Quzat edhe Meseleshat, padyshim, se ka ide njeriu. Ja se si përgjigjet ai: Ashtu është. Por unë e kam tezën ndoshta pak të tepruar. Këto parti për kuptimin tim nuk janë parti. Sepse një parti, ose një udhëheqës a më shumë syresh, që i humbin zgjedhjet ose nuk kanë sukses apo pësojnë fiasko në politikë, sikur të ishte parti ajo nuk do t’i duronte ata njerëz në krye. Kësaj nuk i vije era parti dhe për hesapin tim nuk është në rregull. Ja kështu përgjigjet “Baca Adem”

Për të mos vazhduar më shumë t’a komentoj atë që thotë “Baca” unë mund të them sinqerisht se jo vetëm që gjërat të tilla të shkaktojnë të qeshura dhe dhimbje barku, por ato edhe t’a turbullojnë barkun aq keq sa që......! Prandaj, mua më mbetët që së paku të uroj sinqerisht që Partia e “Bacës” sido që ta quaj ai, të jetë parti e vërtetë, me taza (apo teze ) të tepruara, që i vie era (sepse ai thotë që këtyre partive që i kemi nuk po u vie era parti), dhe që të mos pësojë fiasko, sikur partia e Qosjes në zgjedhjet e para. Por ky është vetëm një urim dhe hiq më shumë se kaq. Bindja ime ma thot se Partia alla Shukarie e “Bacës” ka pësuar fiasko më shpejt se edhe e Qosjes, pa lindur akoma.


Prijesit i shtrohen qilimat e kuq, kurse Surroit i mbetët vetëm lëkura e murroit

Koha Ditore, Surronjane dhe botuesi i saj poashtu Sorroist, jo rrallë na sjell sihariqe, sikur shkrimin “Kthimi i prijesit në qilim të kuq”. Mirëpo, unë nuk dua me këtë rast që të bëjë komente të shumëta rreth shkrimit në fjalë, sepse përgjigje të merituar edhe ka marrë ai në lidhje më këtë shkrim. Dhe sa bukur ia thanë, si Luan me lëkurë të Gomarit. Mua personalisht nuk ma ka bërë as më të voglen përshtypje kjo shkarravinë e tillë, përpos faktit që unë këtë shkrim e gjeta te “Korrieri” në internet, sepse Gazetën e Surroit nuk e pëlqej dhe nuk e blej shpesh.

Aq shumë artikuj të përkëthyer nga Serbishtja, dhe jo rrallë është e “zbukuruar” me fotgarfi kriminelësh kjo gazetë, saqë nuk e meriton, sado indiferent që të provish të jesh. Por edhe diç të vërtetë ka në këtë shkrim. Që ju shtrua qilimi i kuq Presidentit të Kosovës Dr.Ibrahim Rugova në aeroportin e Prishtinës, vërtetë ju shtrua. Sikur për inatë të disave. Dhe se çka thot, se si e thot dhe për çfar interesash e thot Surroi kjo është krejt një gjë tjetër. E kam bindjen se ka bërë shumë mirë Surroi që ka shkruar bash kësisoi.

Pse e them këtë? Krejt e natyrëshme është përgjegjja. Po sikur të mos e kishte thënë ashtu siq e tha, si do ta kishim kuptuar na të tjerët që nuk na ka penguar, përkundrazi na ka gëzuar fakti që elita më prestigjioze e politikës, shkencës, kulturës etj. që e pamë në aeroprt e cila po organizaonte një pritje kaq madhështore dhe shumë të merituar për të zotin e shtëpisë së vet. Atëherë , ndoshta do të mendonim se edhe Surroi dhe Surratet e tjerë si ai do të jenë lumturuar për pritjen madhështore që iu bë Presidentit. Prandaj pra mendoj unë, që është shumë gjest i mirë kur ai tjetri ta thotë vet se sa poshtë mund të bien dhe sa thellë mund të zhytën në urrejtjet e tyre tipat e tillë si ky. Bëjnë shumë mirë që na e thonë vetë.

Veton Surroi, si dhe disa tipa si ky, mendimtar dhe ideator të një kallëpi të njetë, tejet dinak dhe shumë dredharak, dhe jo të padijtur dhe të pashëtitur, mjerisht, nuk kanë lënë gurë pa luajtur dhe pa e provuar imponimin dhe imponencën deri edhe në politikë, qoftë në atë kombëtare si dhe në atë ndërkombëtare, por fatmirësisht pa ndonjë sukses që ia vlenë të cekët me këtë rast. Mua më ka rënë rasti të dëgjoi me veshët e mijë se Vetoni do ishte mirë që të kandidonte edhe për postin e Presidentit. Dhe pse jo. Le ta matë guximin burri i dheut dhe të dalë në mejdan. Atëherë, nëse fiton kuptohët, edhe këtij do ia shtrojmë qilimat e kuq (të cilët siq dukët nuk rreshtë së ëndërruari), por deri atëherë Surroit vetëm lëkurën e murroit.