|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

Meditime publike ( të hershme) për zgjedhjet në Kosovë

NDËRGJEGJËSIA E TRIBUNËVE (DEPUTETËVE) TË ARDHSHËM TË KOSOVËS 

30 janar 2004 / TN

Është thënë edhe më herët se politikës sonë kombëtare nuk i duhen profetizimi i disa individëve që, në vend që ti projektojnë rrugët e pavarësisë, ata projektojnë rrugët e ndasive. Këta, individë jo vetëm sot, por edhe dje e pardje, aktivitetin e vet e përqendrojnë në konjuktura demagogjike, pasi mundësi tjetë për të dalur në sipërfaqe nuk kanë.

Shkruan; Arif MOLLIQI / Hamburg

Shumë politikan shqiptarë këto ditë janë të shqetësuar se ta krijojnë një mekanizëm, qoftë ai edhe mekanizëm i importuar, që në zgjedhjet parlamentare të Kosovës këtë viti, të fitojnë, të ulën në fotelet e deputetit, që pastaj t´iu hapet rruga për më lartë. Gjithmonë duke harruar se çfarë kanë bërë dhe, çfarë është dashur të bëjnë në mandantin që kanë. Disa të tjerë janë të shqetësuar se pas zgjedhjeve mos u prekën në atë masë interesat e tyre materiale dhe pozicionale në shoqërinë kosovare sa t´u rrezikohet biznesi i keqkuptuar. Ky shqetësim vjen më tëpër nga ata politikan shqiptar qe këto tri vite i kaluan nëpër "ministri". I shfrytëzuan ato pozicione jo vetëm për të jetuar (në kuptimin material), por edhe për vetafërmim publik drejt një karierizmi në të ardhmën.

Këto shqetësime i kanë edhe nga bisnismenët dhe zengjinet e ri që u krijuan në Kosovë gjithësesi duke u thirrur në emër të luftetarëve të lirisë.

Pse ndodhë ky shqetësim dhe, a duhet të ndodhë kështu, ka pyetje e dilema të shumta. Ka shqetësime sepse, vetëdija e trasheguar e të qenunit bajraktar gjithkund dhe askund, shpesh herë në politikën shqiptare kanë sjellë konflikte e papajtueshmëri mes shoqërisë sonë. Ky konflikt mes klaneve (bajraktarizmave), ka sjellur edhe pengesa të shpeshta në politikën shqiptare dhe çaste dramatike të padëshiruara në jetën dhe strukturizimin e shoqërisë shqiptare.

Mirëpo, i gjithë ky rivalitet zgjedhor do të ishte normal sikur mos të përdoreshin mjetet e palejuara për ta mundur kundërshtarin në duelin zgjedhor. Bajraktarët (kandidatët për deputet), si mjet kryesor i zgjedhin akuzat dhe shpifjen për njëri tjetrin, çka në shtetet demokratike, aty ku fuksionon shteti juridiko-ligjor, për shpifje të tilla përgjigjesh. Të ne kjo akoma nuk ka gjetur zbatim, kështu kandidatët për deputet, veç tani kanë filluar më vrazhdësira të akuzojnë gjithçka që s´është në kornizën e partisë së tij. Akuzat janë aq të rënda sa po krijojnë vërtetë huti në masën e pa informuar mirë kur thuhet se; filan politikani po e pengon pavarësinë e Kosovës...(?!)

Klithmat e tilla të paartikulluara s´janë asgjë tjetër pos një çveshje morale e atij që kandidohet në emër të partisë se vet, dhe kjo ua zbulon thelbin e ndërgjegjësisë se  "tribunëve" të ardhshëm. Zbulon edhe diçka; koha e tyre u kalon më shpejt seç e paramendojnë ata. Sepse, nuk ka asnjë udhëheqës partiak në Kosovë që nuk e dëshiron pavarësin e Kosovës. Dhe se, loja më kartën "pavarësi" mendoj se është e gabuar dhe aspak e favorshëm për kandidatin në zgjedhje , kur dihet se 99 % e popullit të Kosovës këtë e dij.

Në këtë drejtim edhe disa iniciativa të tërthorta që kohë pas kohe lajmërohen duke u shkruar "dosje" individëve, asnjëherë nuk janë treguar si mjet i përshtatshëm në odiseadën zgjedhore. Akuzimet e paargumentuara për kundërshtarin gjithmonë kanë qitur në shesh propaganden idealiste të një folklorizmi që nuk pi ujë në këto kohëra. Fillimit të një epoke të re shqiptare, një epoke që ngapak është e turbulltë nuk i duhet propaganda, e as folklorizëm politik. Kësaj kohe i duhen programe konkrete për të dalur Kosova nga kriza ekonomike dhe politike. Brenda këtyre viteve në Kosovë, politikanët shqiptarë në përgjithësi, kanë dëshmuar se nuk janë kacafytur sa duhet që t´i destrukturojnë kondtradiktat e brendshme që eksistojnë mes tyre. Kjo është si pasojë e divergjencave të mëdha mes tyre në të menduarit për ardhmërinë e Kosovës.

A ka rrugë kapërcimi?! Ka. Dhe kjo rrugë është nese, njerëzit me sedër të lënduar pas zgjedhjeve që i lam pas, apo njerëzit e dëshpruar nga këto zgjedhje që nuk fituan, të mos shpenzojnë energji për të eleminuar më çdo kusht rivalin në zgjedhjet e sivjeme. Energjinë ta hargjojnë në ato rrugët që çojnë në cakun e krijimit të shtetit tonë, duke u mbeshtetur në realitetin ekzistues, dhe me një patneritetit të sinqert mes veti.

Është thënë edhe më herët se politikës sonë kombëtare nuk i duhen profetizimi i disa individëve sharlatan që, në vend që ti projektojnë rrugët e pavarësisë, ata projektojnë rrugët e ndasive. Këta, individ jo vetëm sot por edhe dje e pardje, aktivitetin e vet e përqendrojnë në konjuktura demagogjike, pasi mundësi tjetë për të dalur në sipërfaqe nuk kanë. Këto konjuktura të cilat individin e kanë "profetizuar" n´atë shkallë, pa ia njohur aftësitë e tija , e rrezikojnë ekzistencën e vet Kosovës sepse, "profeti" i tyre nese nuk fiton ai ndihet i fyer deri në palcë që populli nuk ia dha votën dhe, hudhet në "luftë" kundër popullit vetëm për interesa të veta.

Këta individ me rolin e tyre si rasad i huazuar, duke kultivuar ambiciet pushtetare, asnjëherë nuk mund të pajtohen se edhe ata mund të  humbin në zgjedhje. Ata pas humbjeve s´mund të janë të qetë, pasi shumë kohë e kanë projektuar vetën nëpër hierarhin e shtetit të Kosovës. Ata duhet ta kuptojnë se, për të mbetur në skënen politike të Kosovës, tash vlejnë rregulla dhe mënyrat e tjera të angazhimit, e jo ato të tribunit të vetëshpallur. Duhet ta kuptojnë gjithsecili shqiptar, që ëndërron për t´u ulur në karrikën e deputetit në Parlamentin e ardhshëm të Kosovës se, ka kaluar koha foltoreve dhe mesazheve historike. U kaloj koha e lutjeve dhe lojërave politike përmes fjalorit internacionalist dhe folklorizmit primitiv.

Tashti, është koha e veprimeve konkrete, sepse politikanët dhe deputetet e ardhshë të Kosovës duhet të janë të vetëdishëm për kohën e tyre.