|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

Patriotët para kamerave

26 janar 2004 / TN

 

Nga, Skënder LIMANI

 

 

Natyra...!

 

Të menduarit (idea), rrethina, ambienti, përvoja, nevoja dhe informimi: këto janë disa aftësi kyqe akumulative të qenies së njeriut nga i cili ai akumulon ose gjeneron ose nga e cila burojnë, si: mënyra se si ai i ndërton gjërat rreth vetes e më gjerë, mënyrën se si mendon (krijon idenë) për ndërtimin e atyre gjërave të nevojshme për kalimin e fazave të ndryshme të jetës, se si informohet, dhe e tërë kjo drejton tek një fitim i një përvoje në baza të së cilës Njeriu do të ndërtonte edhe mënyrën për zgjedhje e zgjidhje të asaj se cka është mirë e cka është keq; pastaj, si vazhdimësi e këtij rrjeti të natyrshëm ndërtimi vijnë përgjegjësia ndaj vetës dhe të tjerëve, njohja dhe pranimi i gabimit duke i lënë të tjerët të jetojnë, njohja e aftësisë në bazë të asaj se asnjë Njeri nuk mund të Krijoj i Vetëm (e këtu krijimi mund të jetë pozitiv ose edhe negativ), dhe krejt në fund nevoja për bashkëpunim - bashkëpunimi.

 

 

Kosova!

 

Nekibe Kelmedi në një emision televiziv patë thënë: “ne, shqiptartët, jemi të gjykuar që cdo herë, cdo gjë, t’ia fillojmë nga e para”!

 

Këtu është edhe esenca e “problemit” në Kosovë. Si të dish se ajo që është ndërtuar tek ne, në Kosovë, është mirë ose keq? Si të dish se ajo që po ndërtohet në Kosovë – shoqëria, politika, arsimimi, infrastruktura, mediat, ekonomia, shëndetëisa etj - është mirë ose keq? Kush vendosë për këtë, kush e bën vlerësimin dhe në fund, kush do të jap përgjegjësi, pa marr parasyshë ndikimin e tij negativ ose pozitiv? 

 

 

Every miss-educated child is a lost child,

ose, Çdo fëmijë i arsimuar gabimisht është fëmijë i humbur!

 

Kjo thënie e huazuar nga njëri ndër kryetarët amerikan, Xhefri Kenedi, më së miri shpejgon dhe tregon burimin e së mirës dhe së keqës.

 

 

Historia …

 

Shikuar nëpër historinë e popullit tonë-shqiptar vazhdimisht do të hetosh se “armiku” gjithmonë ia ka arritur qëllimit të vet atëher kur ka arritur që neve-Shqiptarëve të na imponoj arsimimin tjetërfare ose kur ka arritur të pengoj arsimimin në shqip – jo vetëm në aspekt gjuhësor. E, kjo mundësi e tyre ka pas sukses deri më 13 Qershor, 1999!

 

 

Epoka e Re

 

Kjo datë simbolizon një nismë të re, me shpresë ashtu si duhet, për Kosovën dhe shqiptarinë anë e mbanë bote; një mundësi për një zhvillim të natyrshëm dhe të frytshëm. Mundësia për vet-organizimin pa dirigjim të arsimimit, ekonomisë, politikës, mediave shqip dhe në shqip në Kosovë është tregues i qartë, sic kishin thënë politikanët e frytshëm, se “topi është tek ne” dhe se krejt cka duhet bërë është të luash dhe të pasosh (bashkëpunosh) drejt rezultatit pozitiv!

 

 

Loja...

 

Këtu vjen poenta kryesore: a dijmë ne të luajmë? Gjykuar sipas dukurive shoqërore që kanë kapluar Kosovën përgjigja është: ”Jo, ne nuk dijmë të luajmë; ne bile as që dijmë se cka është loja, pse ekziston loja; por edhe përkufizimin se cka quajmë lojë, pse lojë e jo dicka tjetër? Ne as që jemi të gatshëm për t’u futur në lojë!

 

Kjo mund të tingëlloj edhe si deklaratë ose përfundim i ashpër ose i rrept ose edhe tendencioz, por kjo shndërrohet lehtë në të parëndësishme ose irelevante në momentin kur të ballafaqohet realiteti i tanishëm dhe ai që po e pret Kosovën.

 

Mbetja në buxhetin e Kosovës e mbi 300 milion Europe është tregues i qartë se këtu mungon aftësia-arsmimi-përvoja-mosbashkëpunimi- dhe interesi për një organizim të mirëfillt dhe të gjithanshëm shoqëror, bile kësaj as që i jepet rast me arsyetime e deklarata sterile që nuk kanë mbështetje askund përveq se para kamerave.

 

Mungesa (ende) e një menagjimi të arsimimit të përshtatshëm në Kosovë, mungesa e përshtatshme e një menagjimi ekonomik, politik, ushtarak dhe shoqëror në Kosovë kanë shtyrë sot po këtë vend në një mizerie për “klasën mesatare dhe të ulët”, sic do të shpreheshin disa sisteme politike, të shoqërisë e cila jeton në Kosovë. Ndërsa klasën “e lartë” e kanë “shtyrë” në korrupsion të të tëra llojeve të mundshme.

 

Cilësimi i situatës së tillë se kjo po bëhet për shkak të mospatjes së kompetencave ose përgjegjësive, ose për shkak të ndërhyrjes së Beogradit në Kosovë, ose për shkak të homogjenizmit të UNMIK-ut ose Rezolutës 1244 të OKB-së janë aq sterile sa që nuk vlen as të përmenden.

 

 

Përfundimi...

 

Në tërë këtë mizerie, ka individ që thonë se me një vullnet të mirë kryhen të gjitha mirë, ose se për cdo gjë ekziston koha e vet-cdo gjë kryhet me kohë...! 

E ne, shoqëria e së sotmes ose “klasa e ultë dhe e mesme”? Ne që nuk kemi mundësi për t’u korruptuar e që paratë, banesat, veturat, pozitat e punës dhe dijen t’ia përcjellim fëmijeve tanë, cka të bëjmë ne? Të luftojmë për t’u bërë “klasa e lartë”?

 

Protesta e studentëve të Unversitetit të Prishtinës me njërën nga pankartat ose parullat “Fuckkulty” do të ishte përgjigje mesatare për këtë lloj mendimi dhe për vet situatën e krijuar në Kosovë, por ironia është që as kjo pankartë nuk ofron zgjidhje. Përmes kësaj pankarte vetëm tregohet se ku jemi dhe se kah po shkon Kosova...!

E deri atëher, para kamerave do të shtiremi si patriotë!