Lufta e koncepteve të vjetra me konceptet e reja në fushën e informimit

OPINIONE

Vështrim

Lufta e koncepteve të vjetra me konceptet e reja në fushën e informimit

26 janar 2004 / TN

Përveç sygjerimeve orale që t'i kthehet asaj klasike, gazetarët e vjetër bëjnë edhe shkrime se si duhet bërë ajo. Në këtë tentim shkojnë edhe më larg: kërkojnë që gazetaria të jetë e hapët si për lindjen, ashtu edhe për perëndimin. Ky koncept bazën e ka të vetë të menduarit klasik të gazetarisë.

Shkruan: Nazmi LUKAJ

Pas viteve të 90-ta, një pjesë gazetarësh u shkëputën nga stili i vjetër i të shkruarit, kurse një pjesë tjetër vazhdojnë akoma ta kultivojnë atë frymë. Të parët përbëjnë një kontigjent më të madh, ndërsa të dytët janë shumë më pak. Në mes këtyre dy palëve, lindi edhe një gazetari e re, që qëndron mbi gazetarinë e kaluar dhe mbi këtë të pasnëntëdhjetave.

Kjo dukshëm dallon prej tyre, sepse temat që i trajtojnë përfaqësuesit e saj janë shumë më të guximshme dhe kanë shumë stil më të lartë se përfaqësuesit e rrymimeve të lartcekura. Gazetaria e re, kjo modernja, është në luftë të vazhdueshme me to, sepse për gazetarët e të dy rrymimeve në fjalë, është e papranueshme. Madje gazetaria e vjetër dëshiron me çdokusht ta kontrollojë gazetarinë moderne.

Përveç sygjerimeve orale që t'i kthehet asaj klasike, gazetarët e vjetër bëjnë edhe shkrime se si duhet bërë ajo. Në këtë tentim shkojnë edhe më larg: kërkojnë që gazetaria të jetë e hapët si për lindjen, ashtu edhe për perëndimin. Ky koncept bazën e ka të vetë të menduarit klasik të gazetarisë. Një koncept i tillë e hellon edhe më ashpërsinë e konfliktit mes gazetarisë moderne dhe asaj klasike, ose thënë më sakt -të asaj që askund në botë nuk kultivohet sot pos Kosovës.

Lufta e ashpër mes kësaj gazetarie vërehet nga lloji më i thjeshtë, lajmi, e deri tek eseji. Gazetarët e rinj me pak fjalë kapin më shumë elemente përmbajtësore, që e bëjnë lajmin tejet interesant dhe të kapshëm për lexuesin. Siç i bëjnë edhe zhanret e tjera të saj. Përfaqësuesit e klasikës, pos që gjuhën e kanë të vjetëruar, që nuk shkon më larg se ajo e viteve të 70-ta, zhanret e gazetarisë i realizojnë me një kallabëllëk fjalësh, të cilat e ngatërrojnë shumë përmbajtjen e tyre.

T'i krahasosh të dy këto stile ( nuk po ndalem më në atë të ndërmjetmin), janë si nata me ditë. Kjo ashpërsi e konfliktit mes këtyre dy stileve në vija të trasha, ndërsa në nuanca më të holla, të këtyre tri stileve, po merr një dimension edhe më të gjerë. Duke qenë se klasikja është tepër më e pozicionuar në gazetarinë tonë, modernja po ngulfatet prej saj, sodo që kjo nuk po e ndal luftën e vet për të dalë në sipërfaqe. Ende, për këtë shkak, nuk po mund të ecën hapave të gazetarisë moderne, që tashmë është në zenitin e saj në Evropë.

Nga kjo ngulfatje mund ta shpëtojnë vetëm botuesit e gazetave, të cilët mbajnë edhe një pjesë të fajit që i kanë pozicionuar kaq fuqishëm. Jo duke i eliminuar ata, por duke e përkrahur modernen në raport me të. Në këtë mënyrë, botuesit do të ndikojnë që gazetaria e vjetër dalëngadalë ta marrë rrugën kah edhe duhet të shkojë shumë shpejt-në muzen e gazetarisë. Dhe sa më parë që të ndërmarrin hapa të tillë, do t'i hapin rrugë zhvillimit të gazetarisë te ne, po e patën këtë synim.

Në të kundërtën, gazetaria moderne do të vazhdojë të përplaset me frymën e re, dhe ka rrezik që të ngadhënjejë mbi të. Kjo do të ishte fatkeqësia më e madhe për gazetarinë tonë, sepse edhe gjeneratat që do t'i rreken kësaj fushe do të detyrohen të shkollohen në frymën e vjetër edhe për shumë kohë. Një kthesë pozitive do të mund të ndodhte edhe me vetëdijësimin e gazetarisë klasike se koha e saj më nuk është.

Përfaqësuesit e saj jam që të mbesin në mediume deri sa të dalin në pension, por jo të jenë katalizatori i gazetarisë. Aq më pak të insistojnë tek të rinjtë që me çdokusht të bëhen viktima të koncepteve të tyre, si ka ndodhur shpeherë deri më sot të jenë. Kjo ka bërë që sot shumë gazetarë që u shpërfaqën si shumë të talentuar në këtë fushë, të mos jenë më.

E një gjë e tillë i pret edhe shumë sish, pasi ata janë të pozicionuar lart nëpër mediume dhe përkrahën fuqishëm nga botuesit. Nëse dëshirojmë që të mos ndodh kjo, vetë botuesit janë faktori kyq që gazetarisë së re jo vetëm t'i besojnë, por t'ia hapin rrugën që synon: ngritjen e saj në piedestalin më të lartë, ku ajo tashmë në Evropë është ngjitur. Kështu çfarë është gjendja e saj sot, mund të lëshojmë vetëm psherëtima.