|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

Strategjia e dështimit!

26 janar 2004 / TN

 
Shkruan: Zejnulla JAKUPI

Kohën e fundit Kosovën e kanë përcjellë një varg zhvillimesh politike, të cilat janë një tregues i mirë se mardhëniet mes UNMIK-ut dhe institucioneve vendore nuk janë edhe aq të mira, siç dëshirohet shpesh. Tre probleme që dolën kohët e fundit në sipërfaqe, ishin; Shkarkimi i z. Rexhep Hotit, Koordinator i Qeverisë me UNMIK-un. Tentimet e Qeverisë së Kosovës për shkarkimin e drejtoreshës së AKM-së z.Marie Fucci dhe përpjekjet e grupeve parlamentare për ndryshimin e Kornizës Kushtetuese në Kosovë. Tre këto zhvillime të hovshme janë të përcjellura me dështime.

Shkarkimi i Rexhep Hotit, ishte një dështim dhe komunikim i dobët mes Qeverisë së Kosovës dhe Unmik-ut, ndërsa përpjekjet për shkarkimin e zonjës M.Fucci, nuk u dihet akoma skenari përfundimtar, por gjithësesi, është e mundshme, sipas praktikave te deritanishme që z. Fucci të fitoi, pasiqë Unmik-u është sovrani.Në vazhdën e dështimeve ishte iniciativa e parlamentarëve kosovarë, për të ndryshuar Kornizën Kushtetuese, e cila që në start u hodh poshtë nga Unmik-u.

Sa i përketë shkarkimit të Rexhep Hotit ,kjo lëvizje mund të kuptohet si një humbje e madhe.Me këtë rast u shkarkua një person mjaft kompetent dhe i kualifikuar.Pretekst për shkarkimin e z.Hoti ,sipas Unmikut, ishin prononcime e Rexhep Hotit.

 

Me këtë potez të Unmik-ut, institucionet kosovare e humbën një person i cili deri më tani, me mjaftë profesionalizëm e kreu detyrën e vet dhe në shumë aspekte, Hoti krijoi përshtypjen e diplomati të denjët, me fjalët që lansoi për zhvillimet politike, opitimizmin e tij të treguar për situatën e përgjithshme në Kosovë dhe thirrjen që i bëri ai popullit të Kosovës dhe qytetareve në disa prononcime për plotësimin e standardeve që, lirisht mund të thuhet se me Rexhep Hotin, Kosova ne të ardhmen mund të mburret për kuadrot që ka.

Unmiku nga ana e tij, shkarkimin e kushëzoi me argumentet se Hoti në këto paraqitje në media kishte kaluar suazat e kompetencave. Faktikisht Hoti në shumë prononcime për media,përmendte shpesh shetësinë e Kosovës.Shteti i Kosovës sipas z.Hoti ishte në krijim e sipër. Me gjithë gjasë Unmiku nuk deshironte që një koordinator mes Qeverisë dhe Unmikut, të fliste për një gjë të tillë, haptas pa një strategji kooperuese dhe pa konsultime me Unmik-un.

 

Është interesant se z. Hoti me interpretimet e tij lidhur me standardet,siç ndodhi në një emision në RTK,përkundër insistimit të gazetarit, që Hoti të tejzgjatej në akuza kundër ndërkombëtarëve,ai me mjeshtri diti të përmbahej etikës së komunikimit. Shkarkimi i tij mund të ishte vetëm për një argument, vetëm për një fjali të vetme; thënija e tij se standardet dhe përmbushja nënkuptonin shtetformimin e Kosovës.

"Rasti Hoti" është mjaftë tronditës pasiqë, deri më tani asnjë persnazh i tillë politik këshilldhënës, s´paku me oratori dplomatike nuk ka treguar një aftësi me të madhe se sa Hoti,e sidomos rolin e tij që mund ta kishte luajtur ai tutje në këtë plan.Rexhep Hoti kishte një temperament, ai ishte punëtor dhe njeri me koncepte dhe aspirata proevropiane.

Në një debat tjetër ne RTK- Hoti, kundershtoi institucionet kosovare,si p.sh.Kuvendin se nuk po përgjigjet Nju Jorkut, në asnjë kritikë, për të përmirësuar imazhin e tij politik.Rexhep Hoti ishte për ndryshime dhe plotësimin e standardeve.Nga të gjitha prononcimet etija, 99 përqind, Hoti nuk kritikoi për mos punën Unmikun, sa që i kritikojë vendorët. Pse në të vërtetë mund të ishin prononcimet e Rexhep Hotit për Unmik-un,thyerje principesh?

Unmik-u, sidomos në aspektet e prononcimit në media, ka një strategji ndryshe nga ata të vendorëve. Shikuar nga kjo perspektiv, çdo prononcim,ashtu siç e bëjnë zëdhënësit për media, deklarimet e Hoti mund të ishin vlerësuar si të ngutshme, sepse Unmik-u ka dëshirë që prononcimet të mos i bëheshin pa marrveshje me këtë të fundit.Kjo do të nënkuptonte se për çdo paraqite ne media, duhej të ishin berë një konsultime paraprake, ku do të planifikohej në detaje se çka duhej thënë e deri ku duhej shkuar me mendime e vlerësime.

Ndoshta R. Hoti për kushtet dhe rrethanat e tanishme, ishte njeri që dinte më shumë se sa duhet për të ditur, në detyrën që ushtronte.

S´fundi, mbetet të përmendim edhe dështimin e tretë, përpjekjet e grupeve parlamentare, për ndryshimi i Kornizës Kushtetuese, që sipas konditave të tanishme, mund te jetë një energji e harxhuar kot, për disa arsye.

S´pari,në Prishtinë shumë pak mund të vendoset.Kosovarët nuk mund ta ndryshojnë Kornizën Kushetuese,kur Kosova është thjesht një Protektorat Ndërkombëtar.

 

S´dyti, Korniza Kushtetuese, është bërë edhe me pëlqimin e vendorëve, dhe në pajtim me Unmik-un dhe nëse duhet ndryshuar, atë do të mund ta ndryshojë vetëm Unmik-u. S´treti, nga Prishtina nuk mund të inicohen ndryshimet e tilla( ndryshimi mund të vinte pikërisht nga Nju Jorku, ashtu siç erdhën edhe standardet.

 

S´katërti,institucionet tona vendore tani i dijnë detyrat e shtëpisë,sepse shteti nuk ndërtohet pa ligje.Kryerja e këtyre detyrave mbush vakumin ligjor dhe atë institucional,dhe tek pastaj, siç është paraparë në 2005, me plotësimin e këtyre standardeve, mund të bisedohet për statutin final.

 

S´pesti, institucionet kosovare nuk mundohen t´i shesin mend Unmikut, Nju Jork-ut, pse jo edhe Washington-it, Bruksel-it dhe qendrave tjera te vendosjes dhe duke u marrë me harxhimin e energjive të kota,mund të ndodh qe standardet e vërteta të mos i plotesojmë as ne vitin 2012. Intesifikimet nga ana vendore për ndryshimin e Kornizës Kushtetuese, akoma kjo e fundit pa u sprovuar në praktikë,është më tepër një strategji farese, se sa një politikë racionale që do ta ndihmonte Kosovën ta thyejë vakumin institucional.

 

S´gjashti,qëllimi i vendorëve, me sa u pa këtyre viteve,ishte më tepër e drejtuar në proklamime dhe udherrëfime për Pavarësinë, se sa pune politike hap pas hapi. Politikanët tanë e harruan shumë shpejt se ishin pikërisht SHBA- ato që u kujdesën që Kosova të ketë standarde. Prandaj. mund të thuhet me plotë goj se standardet janë një hap i avansuar politik për Kosovën.

Dhe si përfundim mund të thuhet edhe kjo: Me standardet, elita jonë politike tani e ka një qëllim dhe një cak real të angazhimit politik. Ajo tani e ka më lehtë të orientohet se cilës rrugë duhej ecur dhe ne çfarë tempo duhet ta bëjë këtë ecje deri në cak.