A ËSHTË SHQIPËRIA LONDINEZE NYJA E PROBLEMIT SHQIPTAR..!?

OPINIONE

NË BALLAFAQIM TË NGJARJEVE (II)

A ËSHTË SHQIPËRIA LONDINEZE NYJA E PROBLEMIT SHQIPTAR..!?

24 janar 2004 / TN

Shkruan: Rexhep ELEZAJ

Shqipëria (siç quhet pjesa e cunguar e trojeve tona etnike nga Konferenca e Londrës) vazhdon ta mbajë veshur, për opinionin injornat të vendit dhe atij ndërkombëtar vellon e demokracisë e të pluralizmit. Në fakt Shqipëria sot është më keq se në diktaturë, sepse ajo është krejtësisht në dorë të mafias dhe shteti nuk ekziston fare në kuptimin juridik të fjalës. Pra, Shqipëria londineze (Tirana zyrtare) është faktori më pengues sot për integrimin e kombit shqiptar dhe realizimin e aspiratave tona gjithnacionale. Me një fjalë, Shqipëria londineze është problemi ynë kryesor. Pse?

Sepse, shteti ynë amë nuk bën kurfarë përpjekjesh për t’u integruar me pjesët tjera të kombit, dhe kjo fletë bindshëm se ajo bartë pergjegjësitë kryesore për dështimet aktuale politike në nivel të kombit. Ajo sot është shtet i coptuar politikisht si asnjëherë më parë, është shtet i shkapërderdhur dhe i dezintegruar ekonomikisht si kurrnjëherë më parë. Është, pra, Shqipëria problemi ynë kryesor, sepse ajo nuk arriti kurrë të bëhët shtet i mirëfilltë ligjor dhe sovran mbi tokat e veta, së paku në ate gjysëm shteti shqiptar i cili më shumë se 80 vite ka shtetësi dhe pavarësi, ku si në vende tjera të Euroëës do duhej të sundonte ligji, drejtësia, rregulli dhe harmonia njerëzore, etj.

Shqipëria është problemi ynë kryesor, sepse ajo gati gjithherë u miqësua me armiqët tanë, në veçanti me grekët dhe serbët, bile në shumicën e rasteve armiqët i zgjodhi për miqë të saj?! Është problemi ynë kryesor, sepse ajo asnjëherë nuk i mbrojti tokat e Kosovës dhe trojeve tjera etnike të okupuara nga fqinjët tanë barbarë, as politikisht dhe as ushtarakisht, ashtu dhe në mënyrë siç i takonte një shteti amë që t’iu del zot bashkëkombasëve të vetë, së paku verbalisht para forumeve më të larta ndërkombëtare diplomatike dhe ushtarake.

Ate që ka bërë ajo deri më tash në mbrojtjen e të drejtave të shqiptarëve të mbetur jashtë kufijve të saj ka qenë minimumi i asaj që është dashur ta bënte. Dhe këtë fakt e dijnë edhe zogjët në mal, sepse krerët e saj politikë të më hershëm si dhe këta aktualë kurrë nuk e zgjodhën rrugën e bashkimit të kombit, por ate të izolimit, që nënkuptonte ikjen nga përgjegjësia duke përdorur qëllimisht linjën më të dobët të veprimit brenda politikës kombëtare, e cila padyshim, se si pasojë e ka sjellur kombin në këtë gjendje të vështirë në të cilën sot e kësaj dite vazhdon të rropatet me dhembjet e tragjedive kolektive. Shqipëria është problemi ynë kryesor, sepse asnjëherë deri më sot nuk arriti të bëhët “Zonjë e rëndë” e Europës, mbase i kishte të gjitha kushtet gjeostrategjike që të bëhëj e tillë, përkundrazi, ajo kurrë nuk u soll si nënë ndaj pjesëve të okupuara të tokave shqiptare (Kosovës, Iliridës, Çamërisë, Malsisë së Madhe deri në Tivar, Shpuzë e Zhablak), por herë si njerkë e lazdëruar e herë si e molisur, duke përvetësuar ideologji të huaja të cilat sot po i kthehën si bumerang me pasoja katastrofike për gjithë kombin.

Çka i duhej Shqipërisë londineze p.sh. miqësia me Rusinë cariste dhe “vëllazërimi” me stalinistët serbë ultrashovinist-çetnikë të gatuar me komunizëm të tipit më antinjerëzor ruso-kinez, i cili çështjen kombëtare shqiptare e denigroi dhe e solli në shkallën më ultë politike, ndërsa qenjën psiqike dhe fizike të shqiptarëve e degjeneroi deri në ate masë sa që ajo, ndoshta kurrë më nuk do të rigjenerohet për t’u shëruar një ditë nga kjo murtajë e cila edhe sot po haralldisë më Shqipërinë. Sepse, aty ku i kishte zënë rrënjët komunizmi, aty nuk kishte jetë, përparim ose lumturi, aty kishte vetëm mjerim dhe shkatërrim njerëzor. Miqësia me rusët nuk i duhej kombit shqiptar, ngase kishte mjaftë mundësi të zëntë miqë më të mirë, kishte tjera rrugë nga duhej të shkonte, e jo t’i bënin ruso-serbët zot shtëpie në shtepinë e tyre.

Problemi themelor është se sot e gjithë ditën politika vazale e Tiranës zyrtare është e zënë në kurth nga politike serbe dhe ajo greke. Dhe për këtë gjendje në të cilën është futur sot shteti ynë amë, natyrisht dikush do duhej të japë përgjegjësi politike dhe historike para kombit, ndonëse mungesa e përgjegjëshmërisë qytetare për ta ndryshuar këtë gjendje është evidente, sepse intelektulët e mirëfilltë, mjerisht janë varfëruar deri në ate shkallë saqë mezi janë në gjendje të mbijetojnë. Pra, nuk bëhët fare fjalë për mundësinë e reagimit në mënyrë të bashkuar dhe të organizuar.

Regjimi komunist ka shkatërruar edhe karakterin intelektual të tyre, ndërsa rinia është e dezorientuar dhe po shkon drejtë degjenerimit, shumë intelektulë janë vënë në shërbim të biznismenëve injorantë, të cilët kanë bërë pasuri në saje të aftësive të tyre plaçkitëse. Për fat të keq Shqipëria është sot në duar të mafiozëve të cilët kanë dalë në skenë nga mendësia plaçkitëse me ndihmën e mafias rajonale dhe armiqëve të çështjes kombëtare shqiptare, të cilët, siç dihet janë përjetësisht të interesuar që në Shqipëri të sundojë sa më gjatë një situatë të këtillë çfarë është sot atje. Prandaj, koha për ndryshime radikale të politikës shtetrore dhe “kombëtare” të kreut politikë të Shqipërisë londineze sikur po troket në derë me të madhe. Grupimit “MJAFT” i dëshirojmë sukses!