|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

NË BALLAFAQIM TË NGJARJEVE

  SHITJA E INTERESAVE KOMBËTARE, DËM I PARIPARUESHËM PËR TË SOTMËN DHE TË ARDHMËN E GJITHË KOMBIT SHQIPTAR..!

19 janar 2004 / TN

 

Shkruan: Rexhep ELEZAJ

 

Shtrohet pyetja: edhe sa kohë duhet të kalojë derisa “elita” politike shqiptare, sidomos ajo matanë kufirit, ta kuptojë se kombi shqiptar ka vetëm një çështje të pazgjidhur kombëtare, të bindet se për realizimin e synimeve dhe aspiratave nacionale, si e drejtë e patjetërsuar e popujve, ka vetëm një rrugë, ka vetëm një politikë, ka vetëm një opsion. Pra, ta kuptojë se ka vetëm një rrugë për zgjidhjen e saj, e jo më shumë se një.

 

Ta kuptojë se për ta zgjidhur çështjen më madhore të një kombi, siç është çështja e pavarësisë së plotë nacionale, nuk lypsen të futen në përdorim shumë ideologji, shumë opsione, por as variante e nënvariante të modeleve të ndryshme politike, ose të shpalohen për këtë shumë ide, shumë dëshira, shumë synime, ose të bëhën shumë reflektime për zgjidhje në mënyrë separate të çështjes sonë kombëtare.

 

Sepse për ta zgjidhur një komb çështjen e tij kombëtare, si çështje primare dhe e pandarë, ekziston vetëm një politikë e cila quhet POLITIKË NACIONALE, ekziston vetëm një model i cili quhet UNITET POLITIK, ekziston vetëm një ide, që quhet PAVARËSI E PLOTË NACIONALE, ekziston vetëm një dëshirë, E CILA QUHET ÇLIRIMI I PLOTË KOMBËTAR, ekziston vetëm një sovran, i cili quhet SOVRANITET KOMBËTAR DHE SHTETROR, ekziston vetëm një platformë kombëtare, e cila quhet BASHKIM KOMBËTAR, ekziston vetëm një reflektim, i cili quhet LUFTË KUNDËR ROBËRISË, ekziston vetëm një betejë, e cila quhet; lufta për DEMOKRACI TË PLOTË NACIONALE, ekziston vetëm një luftë, e cila quhet betejë për ta MUNDUR EGOIZMIN PERSONAL.

 

Pra, ka vetëm NJË KOMB SHQIPTAR që ka vetëm një çështje ende të pazgjidhur nacionale, i cili  ka vetëm një politikë kombëtare, dhe që ka vetëm një model juridik dhe strategjik kombëtar. Dhe, për ta zgjidhur këtë çështje lypset që KOMBI TË JETË MBI TË GJITHA, e ardhmja të jetë mbi të gjitha, liria dhe jeta e dinjitetshme e shqiptarit (kudo) të jetë mbi të gjitha. Sepse, shqiptarët kanë vetëm një ideal kombëtar, i cili duhet të jetë udhrrëfimi i vetëm për jetë dhe vdekje.

 

Mbase, e kaluara dhe e tanishmja kanë treguar qartë se me shumë politika “nacionale”, me shumë liderë dhe “idhujë” politikë, me shumë “sulltanë” dhe kapedanë, me shumë gjeneralë dhe disa ushtri, me shumë doktrina dhe ideologji, me shumë socializma dhe izma tjerë, me shumë çeta e shumë parti, me shumë qendra politike e shumë qeveri, nuk arrihet, jo, ore, kurrë liri, dhe as pavarësi!! Nuk arrihet, jo, ore, kurrë unitet dhe lumturi, prosperitet kombëtar dhe harmoni, zhvillim dhe as begati, ngase kështu siç ishim dje, e kështu siç jemi sot të ndarë e të përçarë, të egërsuar dhe të armiqësuar, të coptuar nëpër parti dhe ideologji, të tubuar në taborre dhe ordi, nuk ia dalim, jo, ore, kurrë të mbajmë shtëpi..!!      

 

Shikoni grekët, malazezët, boshnjakët, kroatët, rumunët, bullgarët dhe turqit, shikoni vetëm këta popuj që i kemi për rreth, sepse nga ata mund të merret mësim i mirë dhe shkollë e duhur se si zgjidhet çështja nacionale, se si ruhet dhe duhet kombi, se si mbrohet vatani, se si luftohet për liri dhe demokraci, se si mbahet shteti dhe mbrohet mileti, se si krijohet politika nacionale dhe ajo kombëtare, se si ndërtohet shoqëria e lirë dhe sovrane, se si mbrohet integriteti dhe pavarësia nacionale, se si punohet për atdheun dhe kombin, se si ndërtohet shteti dhe shoqëria civile, se si respektohet ligji dhe e drejta për jetë, por edhe se si hyhet në Europë.

 

Bile në shumë aspekte kur është fjala për krijimin dhe mbrojtjen e shtetit mund të merren si shembull edhe armëqit tanë më të përbetuar, siç janë serbët, të cilët kur është në pyetje çështja e tyre nacionale të gjithë janë një, të gjithë mendojnë dhe veprojnë si një, si në kor muzikorë, njëjtë, pra, si ai serbi në Banat, Srem, Nish, Kurshumli, si ai serbi tjetër në Beograd, Kralevë, Banjallukë, Pale, Knin, etj, sepse të gjithë në masë të njëjt e kanë në shpirt dhe mendje Serbinë e Madhe, shtetin e kanë mbi të gjitha dhe para të gjithave, pra para interesave personale, sepse ata gjithmonë janë udhhequr me formulën e tyre të shenjët; katër “SSSS”-të (vetëm bashkimi serbët i shpëton), e që këtë mentalitet shtetror (ata e quajnë kulturë shtetrore) mbase e treguan shumë qartë në agresionet e fundit pushtuese që bënë në Kroaci, Bosnje dhe në Kosovë.

 

Të gjithë serbët, pra, ishin në “Front” të përbashkët si dhe nën një komandë, pa marrë parasysh se ku gjendej edhe ai serbi më i skajshëm. Për fat të keq të tyre, por për fat të mirë të popujve kundër të cilëve luftuan, këto luftëra i humbën në mënyrë të turpshme, dhe ate jo pse u mundën nga ata që deshën t’i shfarosnin, por falë kryesisht ndërhyrjes ushtarake të forcave të NATO-s. Përndryshe, sot shteti i Serbisë së Madhe do të shtrihej ashtu siç kanë planifikuar gjithmonë çëtnikët dhe “drazhamihajloviçët”, që nga Drina e deri në Timok, që nga Subotica dhe deri në Prizren, gjë që fletë për unitetin e serbëve kur është fjala për ta bërë shtetin e tyre pa i llogaritur kurrë viktimat, bile ç’është edhe më e çudtshmja duke uzurpuar tokat e të tjerëve.

 

Ndërsa, gati gjithmonë, udhheqësit e politikës shqiptare matanë kufirit lindinez, duke e patur territorin e vetë të garantuar dhe të njohur ndërkombëtarisht, duke patur hapsirë kompakte etnike që nga Podujeva, Ulqini, Komanova, Ohri, Manastiri dhe deri në Leposaviç në veri të Kosovës, asnjëherë me sa mbajmë në mend nuk kanë dalur me platformë ose koncept politik (ushtarak, jo se jo!?) për bashkimin dhe krijimin e një shteti unik shqiptar në Ballkan. Pse dhe cilat kanë qenë shkaqet që kjo të mos ndodhë kurrë gjatë historisë nga ana e kreut të “shtetit amë”, kanë mbetur ende pa u bërë edhe shumë analiza, sado që fajin për këtë ia kanë hudhur ideologjisë komuniste dhe tradhtisë nga sllavët.

 

Mjerisht, kjo amulli politike edhe sot 14 vite pas rrëzuarjes së komunizmit vazhdon t’i mbajë në agoni politikanët shqiptarë të Tiranës zyrtare (alias: socialistët), por një gjë që nuk mund ta kuptojë mendja e shëndosh e njeriut është fakti se si asnjëherë deri më tash forcat politike dhe intelektuale shqiptare nuk ranë në ujdi dhe as gjetën gjuhë të përbashkët rreth krijimit të një strategjie ose programi nacional i cili, së paku do të shërbente si platformë mbi të cilën do të ndërtohej politika jonë nacionale, ku përveç se do të ofroheshin zgjidhje afatshkurtëra dhe afatgjata, ajo do të shërbente edhe si masë nën, ose mbi të cilën “sasi” interesash kombëtare politikanët shqiptarë nuk do guxonin të shkelnin me të “bëmat” e tyre personale.

 

Së paku me këtë do të bëhëj e mudur që t’u merret komoditeti që kishin dhe që kanë sot në politikën shqiptare, të cilët, për fat të keq kanë shkuar aq larg, sa sot pa kurfarë limitesh t’i shesin interesat kombëtare për interesa të tyre private, ose në llogari të interesave greko-serbe siç bën z. F. Nano, për të cilin lirisht mund të thuhet se e ka shitur interesin kombëtar të Shqipërisë dhe gjitha trojeve tjera etnike. Pra, kjo mënyrë e udhheqjes me shtetin shqiptar, përpos se nuk ka asgjë të përbashkët me rendin, ligjin dhe demokracinë, ajo paraqet sot shembullin më të zi në Europë dhe botë se si dhunohet një popull i tërë, se si keqpërdorët e tërë begatia nacionale e një populli për interesa personale, që thënë pakëz më ndryshe nuk është tjetër veçëse tradhti kombëtare.

 

Prandaj, koncentrimi i çështjes sonë kombëtare në duar vetëm të disa individëve ose në duar të partisë-shtet e cila në emer të atdheut po bënë pazaret më të ulta në dëm të interesava të gjithë kombit shqiptar, nuk ka dyshim se me këtë metodë udhheqjeje po i bëhën dëmë të pariparueshme politikës nacionale të të gjithë shqiptarëve në botë.

 

Të mbretërojë sot një gjendje kaosi politik vetëm në shtetin shqiptar, në epokën kur Roma, Berlini, Parisi dhe Londra janë vetëm disa orë larg me aeroplan nga Tirana, në kohën kur bota perëndimore ka shkuar aq larg në arritjet shkencoro-teknologjike, dhe kur tokën e planetit Mars po e pushton njeriu, në kohën kur shoqëritë demokratike e kanë rrumbullaksuar gjithë procesin e ndërtimit të shoqërive të mirëfillta civile dhe moderne, ndërsa në anën tjetër në hapsirat shqiptare hasim në lloj-lloj krimesh dhe bandash të organizuara, ku në format më antinjerëzore që nuk ka njohur bota shqiptare ndër shekuj, bëhët tregti dhe biznes me njerëz të gjallë, posaçërisht tregti me fëmijë të mitur për një grusht lekë, etj, s’mund të kuptohet ndryshe veçëse si gjendje alarmi për një komb dhe shoqëri brenda të cilit sot po ndodhin të gjitha këto të këqija. Dhe jo vetëm kaq, por kur në shtetin tonë amë pothuajse asgjë nuk është në vend, ku asgjë nuk funkcionon si duhet dhe as në harmoni me ligjin dhe normat civilizuese me përjashtim të anarkisë, kaosit dhe veprave të shëmtuara.

 

Kështu dhe me një politikë të këtillë “nacionale” nuk ndërtohet dhe as nuk mbahet kurrë shtet dhe shoqëri e mirëfilltë njerëzore, prandaj është iluzore të pritet se një ditë, nësë Shqipëria vazhdon të udhhiqet nga të njejtit njerëz, do të bëhët pjesë e botës së qytetruar. Sepse, Europa ka ikur aq larg në piedestalet e zhvillimeve njerëzore saqë për shqiptarët është gati e pamundur ta zënë hapin me te.

 

Dhe për të bërë një ndryshim, sado të vogël në këtë drejtim, si kusht i parë është ndërrimi i të gjithë akterëve kryesorë politikë, për të mundur pastaj të ndërmirren hapat fillestarë për vënjën e themeleve të shëndosha mbi të cilat do të ngritej godina e fortë dhe stabile shqiptare në Ballkan për të mirën dhe sigurinë e gjeneratave që do vijnë më pas. Përndryshe, fati ynë dhe i gjithë Shqipërisë edhe më tej do të ngelë në duar të mafiozëve dhe kontrabandistëve politikë dhe ekonomikë të cilët çdo ditë e më shumë po përmbysin shtetin dhe qytetarët shqiptarë në thellësit e pafund të detit Jon afër Vlorës?!