|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

Koment

NANOIZMI, NANOISTËT DHE MJERIMI POLITIK E KOMBËTAR I SOCIALISTËVE...!!

21 dhjetor 2003 / TN

 

Shkruan: Rexhep ELEZAJ

 

Diktatori shumë përfid Fatos Nano me votat e nanoistëve edhe për katër vite tjera mbeti në krye të PS të Shqipërisë, alias në krye të kormillës socialiste neobolshevike shqiptare. Siç dihet kjo ish parti doli nga mbeturinat e ideologjisë të PK të ish Jugosllavisë dhe ajo që ndodhi me 12-13 dhjetor në Tiranë në Kongresin e 6-të të kësaj partie (lexo: klike majtiste-unitariste) kontrabandistësh politikë si dhe maskarada e rradhës antikombëtare që bënë ate ditë komunistët e konvertuar në (anti)socialistë, është padyshim akti më banal i parë kohëve të fundit në skenën politike të Shqipërisë pas ngjarjeve tragjikomike të vitit 1997. Ishte ky kongres, pra, vazhdimsi e veprimeve të tyre antidemokratike në Shqipëri. Një karambollazhë e këtillë politike (lexo: lufta e ndyrë për pushtet) siç ishte Plenumi i fundit i PS të Shqipërisë   tregoi se nuk është hera e parë që neobolshevikët e rinjë politikën dhe shtetin shqiptar po e mbajnë peng për shkak të ambicjeve të smura për pushtet dhe me këtë Shqipërinë po kthejnë për një gjysëm shekulli mbrapa.

 

Pra, me bllokimin e rrjedhave politike, shoqërore dhe demokratike në Shqipëri dëshmuan se nuk është kjo marria e tyre e parë politike, se nuk është ky as atentati i tyre i parë kundër Shqipërisë, se nuk është ky as puçi i tyre i parë kundër kombit shqiptar, se nuk është ky as sulmi i parë i tyre ndaj nacionalizmit shqiptar, se nuk është kjo as vrasja e parë e tyre që bën kundër shtetit shqiptar. Në këtë plenum partiak treguan se nuk është kjo as “kryqzata” e parë që bën kundër djathtizmit shqiptar, se nuk është kjo as goditja e parë e tyre kundër forcave atdhetare dhe patriotike të cilat gjithmonë e deshën dhe e duan kombin dhe Shqipërinë e lirë dhe të bashkuar me Kosovën, se nuk është ky as minimi i parë që i kanë bërë aspiratave të kombit shqiptar për t’u bashkuar në një shtet, se nuk është kjo as loja e tyre e parë vazale e zhvilluar mbi terenin shqiptar në llogari të Athinës dhe Beogradit, etj.

 

Pra, me të gjitha lojrat dhe dredhirat e deritanishme politike që kanë bërë ose që vazhdojnë t’i bëjnë në dëm të interesave të kombit, por edhe me qindra herë në 60-të vitet e fundit, padyshim se e kanë përdhosur rëndë dinjitetin shqiptar, me një fjalë i kanë vrarë dhe shtypur brutalisht kërkesat e gjithë shqiptarëve për liri, pavarësi dhe demokraci të plotë kombëtare, duke u gjunjizuar turpshëm para kërkesave të armiqëve të kombit shqiptar. Dhe po t’i numronim gafat e tyre politike vetëm në dhjetë vitet e fundit nuk do të na mjaftonin as njëmijë faqe libri ose gazetash, sepse janë aq të shumta turpet e tyre politike sa që është e pamundur të përfshihën detajisht dhe me përpikshmëri kronologjike. Cirkusiadat e tyre antikombëtare do të fillojnë qysh në fillim të viteve të 90-ta dhe do të vazhdojnë deri me sot, duke mos i harruar ngjarjet tragjike të vitit 1997,  kur vetëm për ta marrë pushtetin në duart e tyre përmbysën dhe rrëxuan për toke tërë Shipërinë, për pavarësinë e së cilës punuan dhe u angazhuan me gjithë shpirt miliona shqiptarë gjatë gjithë shekujve.

 

Pra, nuk mbahet mend të ketë patur ndonjë popull në Europë me një histori kaq të hidhur sikur shqiptarët, nuk mbahet mend në historinë politike të Europës të ketë patur popull më tragjik se shqiptarët, nuk mbahet mend të ketë patur popull të pafat sikur ishin shqiptarët, nuk mbahet mend në gjeopolitikën e Ballkanit të ketë patur popull që i është përdhosur dinjiteti politik dhe kombëtar më shumë se sa shqiptarëve, që është përndjekur dhe vrarë më mizorisht se populli shqiptar, që është përsekutuar dhe denigruar politikisht më shumë se shqiptarët, se është dëbuar dhe coptuar fizikisht më shumë se shqiptarët, që është nëpërkëmbur dhe torturuar nga fqinjët e tyre më shumë se sa shqiptarët, që është eksploatuar dhe keqtrajtuar me të gjitha mjetet dhe në të gjitha aspektet më shumë se sa shqiptarët, që është diskriminuar dhe vrarë më shumë se sa shqiptarët, që është masakruar dhe dëbuar nga vatrat e tyre më shumë se sa shqiptarët, që është përçarë nga brenda më shumë se sa shqiptarët, që është nënçmuar dhe anashkaluar nga të tjerët më shumë se sa shqiptarët..!?

 

Dhe natyrisht shtrohet pyetja: pse?

 

Përgjigja do të ishte shumë e thjeshtë; sepse janë vetë komunistët shqiptarë, më vonë të konvertuar në socialistë, ata të cilët në vazhdimësi i shërbyen me përkushtim politikave të huaja antishqiptare, posaçërisht asaj të Athinës dhe Beogradit dhe ate me një servilizëm të pa kuptimtë dhe të paparë ndonjëherë në analet e politikës reale të cilit do popull në botë!? Edhe sot kjo klikë mercenarësh vazhdon me politikën e saj vazale për interesa të këtyre qendrave antishqiptare. Pra, edhe sot vazhdojnë ta bëjnë argatin për padronët e tyre politikë, pa lejen e të cilëve as nuk mund të vinin dhe as nuk mund të mbeteshin në pushtet në Shqipëri më shumë se një muaj. Me politikën e tyre servile kjo klikë politike e ka penguar dhe vazhdon t’i pengojë forcat e mirëfillëta patriotike dhe atdhetare që ta bëjnë punën e vetë për të mirën e gjithë kombit në mënyrë sovrane dhe e ç’liruar nga diktatet e qendrave antishqiptare.

 

Është e qartë, pra, se në shërbim të kujt vazhdojnë të angazhohen neokomunistët bolshevikë shqiptarë të Tiranës zyrtare, është shumë e qartë pra se në interes të cilave “ideale kombëtare” vazhdojnë ta ngulfasin çdo gjë që është me interes të kombit shqiptar. Këtë e kanë vertetuar qartë me sjelljet e tyre para si dhe gjatë luftës në Kosovë e që ishte dëshmia më e mirë se për çfarë kauze politike rreth Kosovës janë angazhuar këta “socialistë”, se çfarë statusi politik i  kanë dëshiruar Kosovës nanoistët kur deklaronin; “se kryeqyteti i shqiptarëve të Kosovës është Beogradi” (F. Nano), “se e keqja më e vogël për shqiptarët është Millosheviçi” (R. Mejdani), etj, etj.

 

Pra, është shumë i qartë qëndrimi i tyre politik ndaj Kosovës, por edhe  mënyra se si e kanë ndihmuar luftën çlirimtare në Kosovë, se si e kanë trajtuar kërkesën e dy milion shqiptarëve të Kosovës për pavarësi, se si dhe sa e kanë çmuar rolin dhe kontributin e kosovarëve për bashkim gjithkombëtar, se si dhe sa e kanë çmuar politikën, angazhimin, sakrificën dhe gjakun e mijëra shqiptarëve të Kosovës të cilët dhanë tërë ate që patën vetëm për t’u çliruar si komb njëherë e përgjithmënë nga robëria dhe kthetrat e egra sllavo-ortodokse si qëllim të fundit që kishin bashkimin kombëtar të të gjithë shqiptarëve.

 

Plenumi i fundit ose “turpi i politikës së socialistëve të Shqipërisë”, siç tha njëri ndër liderët e kësaj partie, Ilir Meta, tregoi edhe njëherë se sa thellë i ka rrënjët vazaliteti, mercenarizmi dhe servilizmi politik i neokomunistëve shqiptarë, ndaj themi se pa eliminimin nga skena politike të këtij soji sorrollopësh politikë, nuk mund të ketë kurrë fillim të epokës së re proevropiane në Shqipëri, e lerë më të flitet për prosperitet shoqëror, ekonomik dhe kulturor, ngase uzurpatorët e pushtetit nuk e çajnë kokën për interesa kombëtare, por vetëm për ato personale. Kongresi i tyre i fundit tregoi bindshëm se sa thellë është e ngulitur në mendjet e tyre ideologjia komuniste-staliniste e diktateve dhe uzurpimeve të të drejtave më elementare të njeriut në Shqipëri, në veçanti të individit shqiptar i cili rastësisht ose me dëshirë i takon një pjesë të caktuar të Shqipërisë, përkatësisht një krahu tjetër politik që reflekton ndryshe nga komunistet ndaj zgjidhjes së çështjes kombëtare shqiptare në Ballkan.

 

Lufta për pushtet e bërë në mënyrën labo-vlleho-komuniste është shembulli më i zi se si punohet kundër interesva të kombit shqiptar, pa harruar për asnjë çast grabitjen e tyre të paligjshme të pasurisë nacionale në dëm të shtetit dhe shoqërisë shqiptare e cila turpërisht para gjithë botës vazhdon të vuaj dhe përpelitet midis vdekjes dhe agonisë politike e sajuar nga diktatura e re komuniste. Kjo pikërisht për shkakun se socialistët janë zbatuesit më ordinerë të skenareve dhe elaborateve antishqiptare serbo-greko-ortodokse. Shtrohet pyetja: vetëm deri kur?