|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

Dhuna ndaj institucioneve të Kosovës nuk mund ta ndalë demokratizimin e këtij vendi

 

27 nëntor 2003 / Marrë nga Opinionet e QIK-ut

 

Shkruan: Mevlyde SARAÇI

Lajmi i hidhur mbi vrasjen e oficeres së Shërbimit Policor të Kosovës, Sabahate Tolaj dhe plagosjen e dy oficerëve Isuf Haklaj dhe Hysen Lataj indinjoi mbarë qytetarët e Kosovës e më gjerë Kriminelët po vrasin njerëz të institucioneve tona. Ky është një skenar i njohur për shqiptarët edhe nga regjimi pushtues serb. Edhe ata vrisnin njerëz ditën edhe natën madje i zhduknin edhe pa gjurmë.

Edhe sot na vriten në pritë njerëzit ditën edhe natën. Na vriten madje edhe oficerët e Shërbimit Policor të Kosovës. Lajmi i hidhur për vrasjen e oficeres së Shërbimit Policor të Kosovës në mëngjesin e 24 nëntorit ishte lajm i hidhur dhe tragjik për të gjithë ata që u informuan. E pabesueshme por e vërtetë. E ky lajm u përhap shum shpejt anekënd rruzullit tokësor. Në Kosovë po vriten mbrojtësit e rendit. E vrasësit si gjithnjë deri më tani janë persona të panjohur...

Vetëm viktimat gjithmonë identifikohen e vrasësit ikin të qetë nga vendi i krimit dhe zhduken përkohësisht sa për të vazhduar planet e tyre të errëta edhe më tutje.

Dhe puna e përgjegjësia mbeten në organet e hetuesisë që të punojnë më me vendosmëri që kryerësit e këtyre veprave kriminale të vihen para drejtësisë.

Këtë punë e bënte edhe Sabahatja. Ia prenë rrugën ata që nuk e duan as Kosovën e as demokratizimin e saj. Kushdoqofshin e farëdoqofshin ata janë armiq të përbetuar të lirisë dhe të pavarësisë së Kosovës, ata janë njerëz të lig që mundohen të mbjellin frikë kudo madje edhe në institucionet e Kosovës.

E kanë gabim. Askush më nuk i frikohet vdekjes, askush nuk e vë jetën para gjakut të derdhur, mundit e të sakrificës për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës, para institucioneve tona. As Sebahatja e cila në moshë të re kapi pushkën dhe doli në front për ta mbrojtur tokën e Kosovës, nderin dhe dinjitetin e kombit.

 

Pas luftës u rreshtua aty ku e donte nevoja në ruajtjen dhe mbrojtjen e rendit dhe të sigurisë në Kosovë.
Shpëtoi në luftë e u vra në paqe! Por a thua u desht që edhe ajo të bjerë viktimë në vend se të vazhdojë punën e saj fisnike për të jetuar ne të qetë e të lumtur.

Se Sabahatja u vra në pritë e me paramendim këtë tanimë të gjithë e kanë të qartë, por nuk e kanë të qartë pse dhe kush e bëri këtë. Kush dhe pse e vrau në pritë në fillim të shtatorit edhe policin nga Berjaha, Hajdar Ahmetin.

Kush janë ata që aq shumë e urrejnë lirinë e Kosovës dhe qytetarët e saj.

Kush janë ata që aq shumë i kundërshtojnë institucionet tona për të prodhuar kaos e anarki. Një ditë do të identifikohen me emrin e vërtetë.

Po bie kambana e fundit që të ndërgjegjësohen të gjithë ata që kanë obligim dhe kanë pranuar përgjegjësinë historike për të mbrojtur këtë vend të përvuajtur për të mbrojtur të drejtat e njeriut, për të mbrojtur institucionet tona, për të mbrojtur të ardhmën e Kosovës që të zbulojnë kriminelët. Ata duhet të kapen sa më parë dhe të marrin dënimin e merituar.

Është e tepërt që ky popull t'i bartë mbi supe gjithë këto ngjarje tragjike që po ndodhin në Kosovë dhe po shkaktojnë dhembje e pezm. Të gjithë po protestojnë ashpër kundër së keqes që po na kanoset në shekullin e 21.

Vrasjet në pritë nuk i kemi pasë traditë as trashëgim. As nuk duam t'i kemi kurrë në mesin tonë. Ato do të duhej të marrin fund njëherë e përgjithmonë dhe të përvishemi punës e ta ndërtojmë jetën dhe ardhmërinë.

Fundja kjo ishte dëshirë edhe e Sabahate Tolajt dhe e Hajdar Ahmetit, oficerë policorë dhe të gjithë atyre që ia falën jetën ndërtimit dhe mbrojtjes së institucioneve dhe shtetit të Kosovës.

Neve na mbetet që të punojmë e të ndërtojmë edhe më tej dhe të forcojmë institucionet tona në mënyrë që krimit t'i ndalet hovi dhe të zhduket fara e tij nga trojet tona duke i vënë kriminelët para përgjegjësisë.

Ndërkaq për të gjithë ata që e njohën Sabahaten në luftë, në paqë, në punë dhe përmes ekranit televiziv ishte dhembje e madhe vrasja e saj në mënyrën më tinzare, por krenaria do të mbetet si vulë e përjetshme për ne dhe brezat që vijnë.

I përjetshëm qoftë kujtimi për veprën jetësore të heroinës sonë Sebahate Tolaj.

(Autorja është deputete e Parlamentit të Kosovës)