|  KULTURË  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

Ese

Mjeshtëria e pisllëqeve të “elitizuarve” të ish-pushtetit komunist

26 nëntor 2003 / TN 

 

Dikur, kur vronin e kthjellnin ata, denonconin emrat e mirëfilltë dhe të pastër tek shërbimet e pushtetit dhe tek politikanët e tij se filani është nacionalist. Kjo u mjaftonte për ta eliminuar dikë nga skena. Ata emra të pastër e të aftë që denoncoheshin si të tillë, e merrnin tepozhzen. Pas pak kohe, edhe harroheshin, duke mbajtur burgje të rënda, pikërisht nga intrigat dhe shantazhet e këtyre të “eletizuarve”.

 

Shkruan: Nazmi LUKAJ

 

Janë një soj njerëzish, që në mugesë të aftësive, tërë ditën mohojnë gjithçka që të tjerët bëjnë. Të këtillët sillen e pështillen rreth grupit të vet. Dhe, kurrë nuk mund të pajtohen pse të tjerët ecin përpara, sepse në një kohë kanë vro e khjellë kudo që kanë vepruar, duke e pasur përkrahjen e pushtetit komunist. Edhe pse injorantë, pushteti u kishte krijuar mundësitë që ata të konsideroheshin si elitë qoftë politike, qoftë kulturore, qoftë shkencore, qoftë publicistike… Por, kurrë nuk kanë lënë asgjë me vlerë në asnjërën veprimtari me të cilën janë marrë. Këta janë konsideruar si shtresë elitore, jo nga kolegët e tyre që kanë qenë dukshëm më të aftë se ata, e që duke mos e pasur mbështetjen e pushtetit komunist, kanë mbetur nën hijen e tyre deri sa ai e mori theqafjen - por pikërisht nga ata që ishin injorantë, servilë, mediokër…

 

Tashmë, kur të tjerët kanë dalë në skenë dhe shquhen në  fushëveprimtaritë që i ushtrojnë, “emrat” e dikurshëm tërë kohën vetëm zhvlerësojnë të aftit dhe punën e tyre. Për ta, askush nuk di gjë. As politikanët, as shkencëtarët, as shkrimtarët, as gazetarët… Me një fjalë, askush. Asnjë pikë të bardhë nuk e shohin tek të tjerët, që sot janë bërë emra të mirëfilltë, pa përkrahjen e pushtetit që e kanë pasur ata. Që janë bërë emra vetëm në saje të kualitetit të tyre.

 

Duke mos mundur t’i durojnë kualitetet  e të aftëve, e duke mos u pajtuar me fatin se i ka shkelur koha jo pse janë  moshuar, por pikërisht pse janë krejt të paaftë, ndaj emrave të mirëfilltë përdorin shantazhin, intrigën. Këto lojëra i kanë përdorur me mjeshtëri, sepse ua ka mësuar mirë pushteti dhe shërbimet e ndyta të tij. Me to, kë kanë dashur e kanë eliminuar nga skena qoftë politike, qoftë kulturore, qoftë shkencore, qoftë publicistike… kur ua ka marrë mendja se kualiteti i tyre rrezikon “elitizmin”, që ua kishte krijuar pushteti komunist. Vetëm sajimin e intrigës dhe shantazhit ndaj emrave të mirëfilltë dhe të pastër edhe në planin kombëtar, edhe në atë njerëzor, edhe në fushëveprimtarinë që e ushtrojnë sot e kanë ndryshuar...

 

Tash shpifin e shantazhojnë ndryshe. Dikur, kur vronin e kthjellnin ata, denonconin emrat e mirëfilltë dhe të pastër tek shërbimet e pushtetit dhe tek politikanët e tij se filani është nacionalist. Kjo u mjaftonte për ta eliminuar dikë nga skena. Ata emra të pastër e të aftë që denoncoheshin si të tillë, e merrnin tepozhzen. Pas pak kohe, edhe harroheshin, duke mbajtur burgje të rënda, pikërisht nga intrigat dhe shantazhet e këtyre të “eletizuarve”. Disa nga ata që ishin denoncuar si nacionalistë, i shpëtuan kësaj fatkeqësie duke e lëshuar Kosovën. Por, në Perëndim, nuk mundën të tregojnë aftësinë e tyre, ngase u ballafaquan me probleme të shumta, në radhë të parë me përpjekjen për ekzistencën e vet dhe të familjeve.

 

Të “elitizuarit”  që kanë mbetur jashtë institucioneve të sotme, sado që mohojnë kontributin e të tjerëve, dhe sado që i shantazhojnë dhe i intrigojnë emrat e mirëfilltë dhe të pastër, nuk janë të rrezikshëm sa ata që janë konvertuar edhe në këtë sistem, sepse  nuk kanë gjë në dorë, edhe pse shpurdhin ngapak andej e këndej. Intrigat e shantazhet e tyre i rrotullojnë vetëm brenda sojit të vet. Bëjnë ngapak zhurmë sa për ta kënaqur veten. Mjaftohen me kënaqësinë që ndjejnë kur ndonjë i rrallë bie pre e intrigave dhe shantazheve të tyre, pasi nuk mund të bëjnë diç më tepër për t’i rrënuar ata.  Ndërsa pasoja të rënda  emrave të aftë e të pastër u kanë sjellë dhe u sjellin ish- të “eletizuarit”   e pushtetit komunist të rieletizuar.

 

Këta, si mjeshtër të lojërave të pista që janë, dinë t’i eliminojnë lehtë emrat e mirëfilltë dhe të pastër, për shkak se nuk mund ta durojnë intelektualitetin e tyre. Po, tash, për t’i eliminuar nga skena, emrat e pastër i shantazhojnë dhe i intrigojnë se janë të padijshëm, të patalentuar dhe të pistë kombëtarisht! / Si s’u vjen turp t’i hynë kësaj poshtërise, kur të gjithë e dinë se kush kanë qenë ata! / .

 

Mjeshtërinë e intrigës dhe të shantazhit e kanë mësuar mirë nga shërbimet e mëhershme të pista të pushtetit komunist. Ato i kanë përgatitur se si duhet t’i zymtësojnë emrat e pastër e të aftë, për t’i eliminuar nga fushat në të cilat kanë vepruar. Emrat e pastër dhe të aftë nuk mund t’i zymtësojnë në popull, ashtu si nuk kanë mundur as atëherë kur kanë vro e kthjellë, sepse populli e di se kush është kush. E di se sa është i aftë kush, se sa ka bërë kush për atdhe dhe sa të pistë janë ish-“të eletizuarit” e rieletizuar. Por, këto medoda i përdorin në vendet kyqe-aty ku mund ta ndalin perspektivën e tyre. Diku u pinë ujë ato, diku jo. Tek ata që janë emra të pastër dhe të aftë -jo, por tek njerëzit e llojit të tyre e arrijnë këtë.

 

Sepse të pistit gjithmonë u dalin në krah të pistëve për t’i eliminuar të pastërtit. Ashtu si kanë qenë më parë viktima të të pistëve, emrat e pastër dhe të aftë shpeshherë bëhen viktima të tyre edhe sot. Si në politikë, si në shkencë, si në kulturë, si në publicistikë… Kudo. Veprojnë kështu konvertitët e pistë të sistemuar nëpër institucionet tona, sepse, si injorantë që janë, nuk mund ta durojnë konkurrencën e mirëfilltë me emrat e aftë dhe të pastër.

 

Këtu qëndron tragjikja. Të pistët dalin fitimtarë. Madje, ndjejnë kënaqësi eruptive kur e bëjnë këtë. Ndjehen të tillë, sepse ndërgjegje nuk kanë, pasi atë me dhjetëra herë e kanë vrarë më parë. Të pistët, që janë mësuar ta shkelin vazhdimisht ndërgjegjen e vet, marren e kanë më afër se këmishën. Meqë janë bërë një me marren, për marre s’kanë dert, vetëm vetes t’ia shtrojë rrugën e sukseseve mbi tragjedinë që ua sjellin emrave tëpastër e të aftë. S’kanë thënë kot pleqtë se vetëm ai që është me marre, marron të tjerët. Dominimi i të marruarve mbi të pastërtit do të dominojë edhe gjatë.

 

Deri sa të harrohet gjenerata e tyre. Pra, kur të pistët nuk do të jenë më.  Deri atëherë, emrat e pastër dhe të aftë do të jenë viktima të të pistëve. Përkatësisht e “të eletizuarve” të ish-pushtetit komunist, që edhe tash janë rieletizuar. Dhimbjet që ua sjellin këta, do të detyrohen t’i ndrydhin me shpresën se të pistëve dalëngadalë do t’u ngushtohet hapësira e veprimit të mjeshtërisë së tyre - mjeshtërisë së pisllëqëve.