Anticivilizimi i Elsa Ballaurit

OPINIONE

Anticivilizimi i Elsa Ballaurit

18 nëntor 2003 / TN

Çerçiz LOLOÇI

Duke parë hapësirat gjithnjë e më të vogla të përfaqësimit të femrës shqiptare në të gjitha insitucionet e brishta të shtetit të ri;

Duke përshëndetur të gjitha ato gra që janë ndier disi të lira në sistemin totalitarist dhe që kanë gjetur mjaft mirë veten në sistemin e ri;

Pa pasur kurrfarë ndjenje nacionalizmi "për kombin e zgjedhur shqiptar" por duke e parë si të gjitha kombet e tjera me referencat e paprekshme dhe me dobësitë e veta;

Duke kërkuar paraprakisht falje që po replikoj për herë të parë me një femër dhe sidomos me një të njohur të hershme, këtu e 20 vjet të shkuara; nuk mund të mos hedh poshtë me neveri disa thënie të Elsa Ballaurit, poete, publiciste, kolege shtypi dhe Drejtore Ekzekutive e Grupit Shqiptar për të Drejtat e Njeriut.

Nuk është hera e parë që kjo zonjë dhe zotërinj të tjerë priren të shpërndajnë lajme e ndodhi që as nuk kanë qenë në traditën e kahmoçme shqiptare dhe që nuk ekzistojnë edhe në mendjet më delirante që, për t'u bërë tërheqës te perëndimorët, janë gati të lëshojnë njëmijëenjë mufka nga më të pabesueshmet dhe më ciniket njëkohësisht.

Kjo zonjë që përkujdeset për të drejtat e njeriut jo në formë QENDRE por tip GRUPI ka pohuar se shqiptarët e kanë traditë shitjen e fëmijëve, madje shifrat e tregtimit të qenieve njerëzore janë disafish më shumë se çfarë japin "për akaparim fondesh" edhe shumë organizata jofitimprurëse vendase dhe të huaja në Shqipëri. Po a mund të thuhet se në ç'ninullë, në cilin tekst të vjetër, në çfarë memuari, në ç'antologji, në ç'libër qoftë edhe antishqiptar gjendet ky mashtrim i madh?!

Njësoj si për tregtimin e fëmijëve, zëra të tillë janë gati të lëshojnë shifra pa hesap për prostitutat që po trondisin metropolet perëndimore, për mafiozët super të rsrezikshëm që janë bërë shqetësimi numër një i Interpolit dhe i policisë europiane, për miliardat e drogës, për rrjete kamorriste nga më të sofistikuarat dhe të tjera të kësaj natyre.

Në një shoqëri të hapur siç është edhe Shqipëria, në një shtet që ka vështirësi të ngrejë insitucione të qëndrueshme, në një bashkësi që vjen pas një shtypjeje të egër totalitare - natyrisht që dukuri të tilla janë prezente, por kurrsesi në shifrat alarmante që përcjellin këmbëngulshëm ojq-istat autoktonë dhe të huaj që janë instaluar në vendin tonë.

Pa u ndalur në këto shifra alarmante, pa hyrë edhe në zellin e pashterrshëm të këtyre individëve dhe grupeve joqeveritare (kanë komplekse inferioriteti, ndihen të dyzuar, janë prapavijë e qarqeve eskstremiste joshqiptare, kanë një rreshtim të padrojshëm antishqiptar/ anticivilizim) shifra prej 30 mijë prostitutash shqiptare në Itali që të ishte e vërtetë, duhet së paku të kishte një territor dhe një popullsi qindrafish më të madh se sa ka në të vërtetë trualli ynë.

Shifra po aq të fryra jepen edhe për homoseksualët e kahershëm dhe të sotshëm të botës shqiptare por, përkundër përpjekjeve që edhe ata të gëzojnë të gjitha të drejtat dhe liritë si homoeuropianët, që të kenë mbrojtje nëpërmjet kuadrit ligjor nga parlamenti dhe të akteve nënligjore nga qeveria, shumësia e tyre përdoret për qëllime të tjera.

Ndërsa duhet përshëndetur një biznesmen francez që arrin të mbështesë pa bujë, me dhurata financiare dhe veshje të brendshme shoqatën e nëpërkëmbur dhe joaq masive të gay-ve shqiptarë, zërat e tjerë duke mos qenë realë dhe të vërtetë, cënojnë në temperamente të tjera dhe krijojnë shkak për ndjekjen e rrugëve ligjore.