Ç'kuptim kanë zgjedhjet presidenciale të Serbisë për Kosovën?

OPINIONE

Zgjedhjet në Serbi

Lubjanë, 17 nëntor 2003 / Abedin MALIQI, psikolog

Në të përditshmen sllovene »Delo«, zgjedhjet presidenciale serbe të 16 nëntorit 2003 u komentuan si goditje e zbrazët për herë të tretë«.

Po këtu u citua edhe lideri i Partisë Demokratike të Kosovës, z. Hashim Thaqi të ketë thënë se: »kemi të bëjmë me zgjedhje presidenciale të një shteti të huaj, të cilin nuk e njeh Kosova«. Me të drejtë. Është fjala për një shtet të huaj, që fatkeqësisht Kosova e ka si fqiun e vet të parë. Dhe dihet, fqiun nuk mund ta zgjedhish. Është çfarë është. Me te duhet edhe të bisedohet. Dikur. Në të ardhmen. Se, andej shpjejnë shumë rrugë tona. Edhe të tjerëve. Dhe anasjelltas. Por si dhe me kë të bisedohet? Dhe shtrohet pyetja: Ç'rëndësi kanë rezultatet e zgjedhjeve presidenciale në Serbi për Kosovën, e cila po përgatitet (avash – avash) për pavarësin definitive nga kthetrat shekullore të fqinjëve të drejpërdrejtë dhe të politikës evropiane me plotë hipokrizi?

Unë do të thonja se shumë pozitive. Edhe një herë u dëshmua se për krimet që u bënë në të gjitha viset e ish – Jugosllavisë, e në veçanti ato në Kosovë, nuk i bënë vetëm se disa persona, individ, të cilët po gjykohën në Tribunalin e Hagës, por në ato krime e masakra u inkuadruan forca të mëdha destruktive, madje me miliona sish. Këtë e vërtetuan edhe zgjedhjet e së dieles. Dhe, ja se si. Nga 6.5 milion zgjedhës të regjistruar në Serbi, në zgjedhjet presidenciale morën pjesë 38,3 % të zgjedhësve që do të zgjedhnin njërin nga pesë kandidatët, duke filluar që nga »demokratët« e Xhinxhiqit, nëpër kandidatët ultranacionalistë e deri tek kandidati soc-nacionalist e fashizoid i Partisë Radikale Serbe.

Triumfues në këto zgjedhe, që nuk triumfuan për Serbinë, ishte pikrisht ky i fundit. Kandidati i Sheshelit, i cili e quajti këtë si fitoren e tyre më të madha pas burgosjes së kryekriminelit të kësaj partie në shkurt të këtij viti. Për te kishin votuar 46,5% të zgjedhësve që në numra absolut d.t.th. diku rreth 1.160.000 zgjedhës. Duke mos u lëshuar në analiza më detaje, ky fakt tregonë shumë se ç'politikë dhe ç'psikologji e kontrollit të jashtëm mbretëron në Serbinë aktuale. Çdo personi nga ky milion e përtej njerëzish, ia shtoni edhe nga një apo dy persona me të cilët këta gjatë ditës shkojnë në kafe dhe planifikojnë realizimin e planeve të tyre famkeqe, e të shihni se ç'numra fitoni. Së paku gjysma e popullatës aktive serbe. Se çfarë ishin kandidatet tjerë të mos diskutojmë fare. P.sh. socialistet e Millosheviqit? S'do koment! Ata që nuk kanë dalur në zgjedhje mund të konsiderohën si zgjedhësit e papërcaktuar, në rast se nuk kanë qenë në pushim mjekësor ose si opurtun, pa kurrizor, butakë, që më vonë do t'i bashkangjiteshin ngadhnjimtarit.

Pra, të nderuar kompetent, kudo që jeni, nuk bëhet fjalë për individ, për persona me çrregullime psiko-sociopate, por për një popull të tërë, i cili duhet, që njëherë e përgjithmonë të përjetoj katarzë nga bindja e tyre superiore, hyjnore, fantazmë, në kë këto hapësira. Dhe kjo nuk mund të jet problem i kosovarëve. Sepse, edhe ne duam të jetojmë në liri. Se jemi ashtu edhe në gjene, me një origjinë Ilire, që nuk qemë kurrë të lirë dhe pse pa rreshtur e shprehëm këtë nevojë dhe deshëm të jetojmë të lirë, në trojet tona të cunguara. E liria është njëra nga pesë nevojat elementare të njeriut.

Le të shërbej kjo si udhërrëfim apo vërejtje, sygjerim, për të gjithë ata që janë të prirur për imponime të vullnetit të lirë dhe të drejtës elementar njerëzore. Të drejtës për vetvendosje. Të drejtës dhe nevojës biologjike që të jesh i lirë. Madje edhe për z. Holkeri.