|  KOMENTE  |  HISTORI  |   POLITIKË  |  OPINIONE  |  ADRESARI  |  ARKIVI  | 

OPINIONE

ARTIKULIMI I NDJENJAVE FETARE DHE POLITIKE, E DREJTË E PATJETËRSUAR E INDIVIDIT..!

26 tetor 2003 / Shkruan: Rexhep ELEZAJ

 

Të shfaqësh pikëpamje për gjëra që kanë të bëjnë me jetën dhe lëmitë e saja më kryesore siç është çështja kombëtare, feja, politika, ekonomia, kultura, etj, është e drejtë e patjetërsuar e çdo individi, mirëpo të kalkulohet mbrapshtë me kohën, njerëzit dhe ngjarjet për t’i vënë ato qëllimisht mbi pasqyrë formë trapezi nga ku çdo ditë, orë e çast reflektohen “rreze” të ashpra të cilat vrasin sytë, mendjen dhe shpirtin e njeriut deri në vërbim, që mugullojnë dhe trazojnë ndjenjat, mendimet dhe bindjet që ke ose që ushqen ndaj kombit dhe fesë sate, mbase janë veprime anticivilizuese të cilat, jo se nuk i shërojnë plagët dhe vrragët e individit si pjesë e shoqërisë së trazuar shqiptare nga të ramet dhe goditjet e kohës, por përkundrazi i ngacmojnë dhe lëndojnë ato edhe më shumë.

 

Të nënçmohen me qëllim ndjenjat politike dhe fetare të njeriut në kohën e demokracisë moderne është veprim sa primitiv qa edhe antihuman, sepse me përcaktimet politike dhe fetare të askujt nuk mund të manipulohet më për kurfarë interesash, meqë siç dihet përkatësia politike dhe fetare e njeriut është eveniment i brendshëm shpirtëror i secilit, por edhe bindje e tij personale. Ndaj kur flitet dhe shkruhet për këto kategori vlerash njerëzore duhet poseduar kompetencë të duhur shkencore dhe intelektuale, ndonësë për dallim nga përkatësia kombëtare e individit të cilën ai nuk mund ta ndërrojnë gjatë tërë jetës së tij, përkatësinë politike dhe fetare çdokush mund ta ndërrojë saherë që të dojë, që nënkuptohet me dëshirë e jo me dhunë.

 

Fakti se jemi popull që i takojmë dy konfesioneve më të mëdha në botë; Islamit dhe Krishterimit, ka qenë dhe do të mbetët si njëri ndër privilegjet më të mëdha kulturore dhe fetare ndër shqiptarët. Dhe pikërisht për këtë kësaj veçorie civilizuese i kanë kushtuar vëmendje të duhur të gjithë Rilindasit dhe intelektualët tanë pa dallim, sepse përkatësia jonë fetare islame ose e krishterë ka qenë dhe do të mbetet njëra ndër vlerat më sublime të njeriut tonë rreth të cilave nuk ka patur kurrë dilema ose diskutime brenda inteligjencisë shqiptare, siç ishte vlerë madhore të qënurit shqiptar, pamarrë parasysh përkatësinë fetare, gjë që u ka bërë dhe do t’u bëjë nderë të gjitha breznive të kombit qyshse është kurdisur bota dhe deri në amshim, prandaj ata të cilët shqiptarëve u kanë dhunuar dhe mohuar përkatësinë fetare dhe kombëtare kanë qenë armiqët më të mëdhenjë të tyre, që si të tillë kurrë nuk e kanë gëzuar simpatinë dhe miradinë shqiptare, ndonëse miqësinë e sinçertë të shqiptarëve e kanë keqpërdorur dhe nëpërkëmbur deri në marrëzi.

 

Shqiptarët kurrë nuk kanë luftuar kundër popujve tjerë, kurrë nuk kanë uzurpuar toka të huaja dhe kurrë nuk kanë bërë krime ndaj të tjerëve, kurrë nuk i kanë përdhosur ndjenjat kombëtare dhe fetare të fqinjëve të tyre, sikur nuk rrënuan kurrë monumente dhe objekte të kulteve shpirtërore dhe fetare të popujve me të cilët jetuan. Përkundrazi, me kulturën, edukatën dhe ndjenjat e tyre të mëdha humane dhe civilizuese që posedojnë ata e ndihmuan përparimin dhe zhvillimin e gjithmbarshëm të njerëzimit, ruajtën dhe kultivuan tradita të lashta të civilizimit me të cilat begatuan thesarin e kulturës europiane dhe asaj botërore.

 

Pra, me punën e tyre të palodhshme ndër shekuj dhanë kontribut të madh në zhvillimin e të gjitha shkencave shoqërore, por edhe në mbrojtjen e vlerave fetare duke dhënë shembullin më të ndritshëm se si ruhet dhe kultivohet toleranca ndërfetare, dhe ate në kushte dhe rrethana mjaftë të komplikuara historike, ku gati gjithmonë u gjenden në mes të udhëkryqit ballkanik midis dy civilizimeve, atij të orientit dhe oksidentit. Madje, edhe pse jetuan dhe vepruan nën rrebeshe të shtërngatave të furishme politike të cilat as sot nuk kanë të ndalur, arritën që ta ruajnë qënjën e tyre kombëtare dhe fizike nga zhdukja dhe asimilimi i plotë.

 

Duke i patur parasysh këto si dhe shumë vlera tjera që kanë shqiptarët si njëri ndër popujt më të vjetër të Europës, por duke mos i harruar as vuajtjet dhe tragjedit e panumërta të cilat i përjetuan gjatë gjithë shkujve, siç ishin shkeljet sistematike të të drejtave të tyre kombëtare dhe fetare, peripetitë, diskriminimet, kalvaret, gjenocidet, dëbimët, ekzodet, hollokaustet, nënçmimet, përgojimet, shpifjet, denigrimet, malltretimet, vrasjet si dhe masakrat deri në shkallën më antinjerëzore të ushtruara ndaj tyre nga ana e armiqëve fqinjë, dhe kështu me rradhë, ia dolën që me sakrifica mbinjerëzore të mbijetojnë si popull në hapsirat e veta etnike.

 

Pra, pas aq shumë mynxyrave dhe barbarive arritën që të shpëtojnë si komb dhe si shoqëri, andaj, të nxitësh sot dallime dhe diferencime të reja politike dhe fetare midis shqiptarëve në emër të ideologjive dhe interesave të huaja, të orvatësh që ta zhbësh historinë 500 vjeçare të kombit shqiptar si dhe vlerat e tij të mëdha civilizuese, shoqërore, fetare dhe kulturore, të bësh propagandë subverzive në emër të egocentrizmave fetarë dhe politikë të llojeve më hipokrite, duke bërë dallime mbi baza fetare për hirë dhe në shërbim të politikave dhe ideologjive të stërvjetruara dhe pa ndonjë bazë reale për sukses, siç është puna e indoktrinimeve politike dhe ajo e tendencave për rikonvertime të reja fetare me një papjekuri fetare (Kanti: “Papjekuria fetare është jo vetëm më e dëmshjma, por edhe më e pandershmja nga të gjitha”), etj, të çon pashmangshën në përfundim të hidhur se injoranca dhe analfabetizmi fetar prezent në disa qarqe intelektuale, jo vetëm se është një anakronizëm i vrazhdë që ta vretë syrin, por në fakt është duke i sjellur dëmë të pariparueshme forcimit të mëtejm të vetëdijes sonë kombëtare e cila sot më shumë se kurrë ka nevojë për unitet në veprime si dhe për kohezion politik, pa patur nevojë që brenda qenjës sonë kombëtare të instalohen doktrina dhe koncepte të ideologjive të huaja, të cilat fund e krye paraqesin rrezik për të ardhmën tonë kombëtare.

 

Bashkimi i kombit nuk arrihet dot përmes përçarjeve të çfardo lloji qofshin ato, veçëse ate e bën të realizueshëm angazhimi ynë i përbashkët mbi baza unike kombëtare të zhveshura nga bagazhet e stërvjetruara politike dhe fetare. Dhe, derisa të mos kuptohet ky fakt kyç për mendësinë dhe politikën shqiptare cenimi dhe loja me ndjenjat fetare të shqiptarëve do të ngelë mjeti më i preferuar me të cilin hipokritët politikë, fetarë dhe kvazinacionalistët do të manipulojnë edhe mëtej në emër të patriotizmit të rremë shqiptar!