Himara si provokim i politikës ndaj nacionalizmit

OPINIONE

"Lëri djemtë e mi të kthehen..."

(Himara si provokim i politikës ndaj nacionalizmit)

17 tetor 2003 / TN

Nga, Mero BAZE

Prej katër ditësh, opinioni shqiptar po ngarkohet me një incident, i cili me siguri do të ishte harruar sikur zhvillimet politike dhe rezultati i zgjedhjeve të ishte i gëzueshëm për Partinë Socialiste. Një grup militantësh fanatikë të organizatave të mbetura të Vorio-Epirit në veri të Greqisë, të cilat mbajnë frymën gjallë duke gënjyer grekët për Himarën, mbinë në sheshin qendror të qytezës së vogël dhe hodhën parrullat që kanë 13 vite rresht që i hedhin në çdo qytet të jugut të Shqipërisë, sa herë duan të krijojnë incidente. Mes tyre unë njoha fytyrën e Karathanos, një militant radikal nacionalist grek që është akuzuar për masakrën e Peshkëpisë në Prill të vitit 1994, ku humbën jetën dy ushtarë shqiptarë.

Në reportazhin e transmetuar nga "Top Channel" fytyra e militantit nacionalist grek ishte e qetë dhe duket se qëndronte pas gjithë organizimit të disa tipave histerikë që thërrisnin "Poshtë Shqipëria", "Shqipëria - Al Qaida" etj.. Por kjo ngjarje ka ndodhur më 13 Tetor ndërsa furtuna ndaj saj më 15 dhe 16 tetor. Arsyeja shihet se ka të bëjë me nevojën që ka politika shqiptare për të përdorur nacionalizmin, kur hyn në krizë.

Në këtë spirale kanë hyrë me çiltërsi mijëra qytetarë patriotë shqiptarë, që nuk e durojnë dot atë histeri antishqiptare, dhe natyrisht të gjithë ata që përpiqen të nxjerrin ndonjë arsyetim për humbjen e Partisë Socialiste në Jug të Shqipërisë.

Në këtë debat e di që ka shumë vend për retorikë dhe pak vend për arsyetim, por së paku thelbi i debatit duhet ndarë. A është ngjarja e Himarës një provokim i nacionalizmit mbi politikën, apo një provokim i politikës ndaj nacionalizmit?! Mendoj se është e dyta, për shumë arsye.

Arsyeja e parë është se fushata elektorale në Himarë, nuk kishte nota nacionaliste. Kryetari i sapozgjedhur i Bashkisë së Himarës, zoti Bollano, nuk ka bërë një fushatë nacionaliste që të provokonte politikën. Nuk ka asnjë të dhënë që ai të ketë mbështetur fushatën, mbi pretendime territoriale apo tendenca separatizmi. Nuk ka shfaqur urrejtje etnike dhe nuk ka bërë thirrje antikushtetuese që të provokone një debat politik rreth nacionalizmit të tij. Dita e votimit pati eksese në disa qendra votimi fshatrash që përfunduan me përgjakje komisionerësh dhe qytetarësh. Këtë fakt e përdorën nacionalistët grekë. Ata mbinë aty të gatshëm për të demonstruar vjetërsinë dhe primitivizmin e tyre me të cilin mbajnë frymën gjallë në Greqi, duke gënjyer ndonjë grek të SHBA-së për t'i marrë parà në emër të Himarës.

Ata njerëz normalisht arrestohen në çdo vend të botës. Qesharak është fakti se Shërbimi Informativ Shtetëror, - i cili së paku dosjen e Karathanos dhe të disa fytyrave të tjera që u shfaqën aty e ka në dhjetëra sirtarë, - nuk u ndie aspak, ndërsa duhet të kishte vepruar. Biles që në kufi. Unë nuk e di se si mund të lejohet të hyjë në territorin e Shqipërisë një qytetar grek, i cili është akuzuar nga një gjykatë se ka bërë krime ndaj Shqipërisë. Shërbimi Informativ Shtetëror - ai që duhet të ishte "patrioti i parë dhe i fundit" i kësaj tragjikomedie, - nuk veproi, heshti dhe doli jashtë loje. Kjo, ose se ata njerëz nuk janë vërtet ndonjë rrezik, ose se SHISH-i ynë vazhdon të merret me punë partiake dhe jo kombëtare.

Më tej akoma, policia jonë dhe pikat e kontrollit kufitar, i lejuan të dalin këta ekstremistë, së bashku me shtetasit shqiptarë që silleshin si kuaj të harbuar në shesh të Himarës, pa u hyrë gjemb në këmbë. Dhe kur u siguruan se Karathano mbërriti shëndosh e mirë në Athinë atëherë morën poza patriotike. As ata, votuesit histerikë antishqiptarë që për çudi na paskëshin qenë dhe komisionerë socialistë vite më parë, nuk u ndaluan, por kaluan në Kakavijë qetë-qetë. Pasi ata ikën, politika hapi zjarr mbi ta. Një valë e pazakontë nacionalizmi, e frymëzuar nga politika, vërshoi në Himarë, pa ditur ku të derdhet.

Në Himarë nuk janë ata që grisën flamurin.

Shteti ynë "nacionalist" i la të iknin, në mos i ka përcjellë me nderime. Në Himarë janë pleqtë dhe plakat e shkreta që kanë mbetur pa djem në shtëpi, ngaqë nuk kanë ku të punojnë dhe me se të rrojnë. Atje janë dhe disa nëpunës bashkie që presin të hyjnë në zyra dhe ca të tjerë që të dalin. Pamjet patriotike të disa makinave nga Vlora për herë të parë nuk më impresionojnë aspak. Në vitin 1997 kam qenë në Vlorë dhe kam parë të kundërtën. Kam parë Karathanon dhe shumë nga këta "patriotë" që bënin rrugën e kundërt, nga Himara drejt Vlorës me flamur grek në dorë për të rrëzuar regjimin e Sali Berishës. Dhe atëherë ishte e njëjta sëmundje, por në sens të kundërt. Regjimi donte të mbijetonte duke bërë prezent rrezikun grek dhe përfshirjen e tyre në trazira.

E vërteta është se ata u përfshinë në djegien e Jugut, qoftë si komando, qoftë si ushtarë, njësoj siç ishin gati të përfshiheshin dhe më 13 Tetor. Por komandantët e shtabeve ishin gjithmonë shqiptarë, biles dhe nga këta që tani shtiren patriotë. Ata palo grekë që mbërritën në Himarë janë pak për të na mundur neve. Ne jemi shumë për të rrënuar vetveten. Dhe ne jemi ata që po shpallim tashmë Himarën vatër krize e betejë pretendimesh për Greqinë. Kush shpall një luftë të tillë, është armiku real i Himarës dhe i Shqipërisë.

Greqia kurrë nuk ka qenë më afër ëndrrës së saj për pretendime mbi Himarën, se sa tani, që shqiptarët po e kthejnë atë në një problem. Këmbëngulja e një grupi qytetarësh të rebeluar për të shkuar në Himarë dhe bllokimi i tyre po me kaq këmbëngulje nga policia, ngjan pjesë e lojës për të ngritur tensionin. Ata djem, që në rastin më të mirë janë me të vërtetë patriotë, nuk kanë çfarë të shpëtojnë në Himarë. Lërini të kthehen në shtëpitë e tyre! Këtë ngjarje po e kthen në problem ajo pjesë e politikës shqiptare që ka parim të aksionit të saj politik, zhdukjen e identiteteve politike dhe etnike të komuniteteve shqiptare.

Socialistët shqiptarë nuk pranojnë që ata pak grekë që janë në Shqipëri, të përfaqësohen nga grekë dhe ata pak filogrekë që ka në Himarë, të përfaqësohn nga filogrekë. Socialistët shqiptarë duan t'i përfaqësojnë vetë edhe grekët, edhe filogrekët, edhe vllehët, edhe romët, edhe shulet e kështu me radhë. Ndërsa ata duan të kenë deputetin e tyre në Dropull, në Vurg, kryetarin e tyre të Bashkisë në Himarë dhe gjetkë. Socialistët veprojnë sipas parimit se nëse na duhen marrëdhëniet e mira me Greqinë, bëjmë qeverinë filogreke por jo të lëmë kryetarin e Bashkisë së Himarës.

Arsyeja është e thjeshtë. Në Himarë këto tre vjet janë shitur tokat e himariotëve autoktonë. Socialistët, që u dhimbset Himara, nuk kanë respektuar, të parët, historinë e Himarës, origjinën e saj të vjetër. Ata kanë grabitur tokat e saj dhe i kanë noterizuar si prona të tyre duke miratuar leje për fshatra turistikë dhe vila banimi, sikur të ishin në mall të vet. Këtu fillon dhe mbaron patriotizmi i tyre për Himarën. Këtu fillon dhe mbaron hipokrizia e tyre me pakica greke në Shqipëri. Se ata kanë parimin që Greqia respektohet duke iu përkulur kryeministri në Tiranë dhe jo duke u folur greqisht qoftë dhe në Himarë.

Kriza e Himarës siç po paraqitet këto ditë, është thjesht një provokim politik i socialistëve mbi një tufë idiote nacionalistësh grekë, duke u ndarë të dy palët të kënaqura. Tufa e nacionalistëve grekë u kthye në Greqi "fitimtare" pa u cënuar nga shteti shqiptar dhe mund të ketë fituar edhe ndonjë parà. Socialistët ia arritën që për dy ditë të fshehin masakrën elektorale që kanë bërë në Durrës dhe Tiranë, dhe të shtiren si patriotë. Më tej asgjë nuk ka ndodhur, pasi në Himarë, për fat të mirë nuk shikohen stacione televizive shqiptare dhe nuk shkojnë gazeta dhe kjo për "meritë" të qeverisë shqiptare. Kështu që atje nuk dinë gjë që qeveria jonë është bërë patriote. Ata e mbajnë mend si dikur. Lërini ata "djem që duan të shkojnë"... në Himarë, të kthehen në shtëpitë e tyre.