OPINIONE

PA KTHIMIN E SHQIPTARËVE NË VERI TË MITROVICËS, NUK MUND TË KETË AS KTHIM TË SERBËVE NË KOSOVË

20 korrik 2003 / Shkruan: Rexhep ELEZAJ   Nuk ka më asnjë dyshim se çështja e kthimit të serbëve në Kosovë kohëve të fundit ka marrë trajtën e një presioni politik ndaj institucioneve shtetrore të Kosovës, sidomos mbi politikanët shqiptarë si përgjegjës kryesorë të ndërtimit të shoqërisë demokratike dhe “multietnike” në Kosovë. Një trend i këtillë në politikën e faktorëve ndërkombëtar ndaj subjekteve politike shqiptare kur është fjala për kthimin e serbëve në Kosovë, të ikur pa mbaruar lufta për shkak të fajsisë së tyre individuale dhe kolektive për masakrat dhe gjenocidin e kryer ndaj shqiptarëve gjatë periudhës së viteve 1990/99, fletë se kemi të bëjmë me arshine të ndryshme politike; një negativ ndaj kthimit të shqiptarëve të dëbuar me dhunë nga shtepitë e tyre, dhe një pozitiv ndaj kthimit të serbëve që e kanë lëshuar Kosovën për shkak të veprimeve të tyre kriminale.

 

Pra, diversiteti në qasjen e këtyre faktorëve ndaj kthimit të shqiptarëve në veri të Mitrovicës, në njërën, dhe ai favorizues ndaj kthimit të serbëve në Kosovë, në anën tjetër, paraqet padyshim një kontraverzë politike dhe qëndrim joparimor rreth të njëjtit problem, d.m.th. rreth kthimit të të larguarëve nga shtepitë e tyre, por që në esencë dallojnë rrënjësisht nga njëri tjetri, si përnga shkaqet, ashtu dhe përnga natyra e tij politike. Dhe, ky dallim në qasje ndaj kthimit të shqiptarëve në shtepitë e tyre në veri të Kosovës është shkak i mjaftuar që ata kthimin e serbëve në Kosovë ta pranojnë me rezerva dhe dyshime të mëdha politike. Dhe si jo, kur asnjë serb i kthyer pas luftës në Kosovë nuk e ka parë të nevojshme që me rastin e kthimit fqinjëve të tyre shqiptarë t’iu kërkojnë falje për tmerret dhe gjithë masakrat e ushtruara ndaj tyre, nësë se jo nga vetë ata (!?), atëherë për shkak se ato i kanë kryer ushtria dhe policia serbe në rradhët e së cilës kanë qenë të kyçur djemtë e tyre si ushtarë, policë ose si paramilitarë?!

 

Ky qëndrim kaq nënçmues ndaj shqiptarëve edhe nga ana e serbëve të mbetur ose të kthyer në Kosovë pas luftës, pastaj heshtja e tyre ndaj krimeve dhe barbarive aq të mëdha të bëra ndaj shqiptarëve pa shfaqur, së paku, ndjenjën e keqardhjes për gjithë ate se ç’ka kanë përjetuar shqiptarët nga dhuna dhe terrori i ushtrisë dhe policisë së tyre kriminele në Kosovë, sidomos gjatë vitit 1998/99 si dhe duke mos shprehur as shënjën më të vogël të pëndimit për pjesëmarrjen ose për përkrahjen e drejtpërdrejtë që i kanë dhënë (lexo: serbët e Kosovës) ushtrisë dhe policisë së tyre kriminale gjatë kohës së luftës në Kosovë, etj, dëshmon katërcipërisht për prapavinë dhe politikën e tyre hegjemoniste antishqiptare që sot po e fshehin dhe kamuflojnë pas parullës së kthimit të tyre në Kosovë.

 

Këtë punë natyrisht se po e bëjnë me shumë lehtësi, kur dihet se çështjen e kthimit të tyre po e inkurajon dhe financiarisht po e ndihmon vet komuniteti ndërkombëtar, rast ky të cilin serbët si gjithmonë do ta shfrytëzojnë maksimalisht për realizimin e qëllimeve të tyre nacional-shoviniste në Kosovë. Një politikë e këtillë perfide nga ana e palës dhe regjimit serb nuk është fare në frymën e bashkëjetesës dhe paqës në Kosovë, sepse janë shumë të freskëta 600 varrezat masive të mijëra shqiptarëve të vrarë dhe të masakruar nga kriminelët serbë, pjesa më e madhe e të cilave ende nuk është eks-humuar, në mënyrë që shqiptarët ta përkrahin një proces siç është ai i kthimit të serbëve në Kosovë ndaj të cilëve as faktori ndërkombëtar nuk po ushtron presion për t’i detyruar që me rastin e kthimit t’iu kërkojnë falje publike shqiptarëve.

 

Është ky gjesti i parë që do duhej ta bënin serbët me rastin e kthimit dhe reintegrimit në shoqërinë kosovare, do të ishte ky edhe hapi i parë i vullnetit të mirë të tyre ndaj Kosovës dhe shqiptarëve, por edhe shënjë pozitive për ta pranuar jetën në rrethana të barabarta politike, ekonomike dhe kulturore me shqiptarët, e jo edhe mëtej të vazhdojnë me qëndrimet e tyre të ngurta dhe të mbushura përplot me urrejtje dhe disponim antishqiptar?! Serbët dhe regjimi i Beogradit nuk mund të sillen më me këtë nonshallancë politike ndaj popullit shqiptar, po sikur në Kosovë të mos kishte ndodhur asgjë. Këtë duhet ta kenë të qartë ata vetë, por edhe faktorët ndërkombëtar që punojnë në Kosovë.

 

Në Kosovë duhet të kthehen të gjithë ata të cilët nga aty janë larguar me dhunë ose për shkakqe tjera politike, duke përjashtuar këtu natyrisht të gjithë ata të cilët i kanë duart e përgjakura me gjakun shqiptar, për të cilët nuk mund të ketë kurrfarë kthimi dhe jete normanle në Kosovë derisa të mos gjykohen dhe ta marrin dënimin e merituar për krimet e bëra ndaj popullit shqiptar. Nuk ka popull në botë që i harron aq shpejtë vuajtjet dhe tmerret që ia kanë shkaktuar të tjerët, pra në këtë aspekt nuk kanë pse të përjashtohen vetëm shqiptarët, sepse nuk ka popull në botë që mund ta falë gjakun e bijëve të vet derisa vrasësit e tyre vazhdojnë të sillen me gjakftohtësi kaq të madhe ndaj viktimës siç po bëjnë serbët ndaj popullit shqiptar, të cilit vetëm në luftën e fundit vranë dhe masakruan mbi 25 mijë shqiptarë të pafajshëm, vetëm pse ishin shqiptarë!!

 

Deklaratat e disa serbëve të kthyer në Kosovë siç ishte ajo e një të kthyeri para katër muajve në fshatin Drenoc afër Klinës se; “këtu nuk kam asnjë problem me shqiptarët, se të gjithë serbët duhet të këthehën në Kosovë e jo t’i dëgjojnë fjalët e rrugëve, se mund të jetohet bashkë me shqiptarët..”(?!), aq sa tingllonte mirë për veshin e ndërkombëtarëve, poaq për shqiptarët përmbante tone politike përmes të cilëve u bëhëj thirrje serbëve që të kthehën në “vatrat e tyre”, e që kjo deklaratë kishte prapavijë të qartë politike, ngase siç planifikojnë ata me kthimin e tyre sa më masiv në Kosovë si synim kryesor kanë që ta pengojnë pavarësimin e saj, gjë e cila nësë ndodhë sipas tyre, nënkupton humbjen përgjithmonë të Kosovës që për serbët do të ishte tragjedia më e madhe kolektive. Ky është pra thelbi i propaganës serbe për kthimin e tyre në Kosovë e jo se janë pajtuar me realitetin e ri në Kosovë dhe për këtë që themi kemi një mori argumentesh.

 

Posaçërisht këtë e vërteton gjendja në Mitrovicën e ndarë pjesa veriore e të së cilës edhe sot e këaj dite është tokë e ndaluar për mijëra shqiptarë të cilëve nuk lejohet që të kthehën në shtepitë dhe tokat e tyre shekullore. Po të kishin serbët vertetë qëllime të sinqerta për t’u kthyer dhe për të jetuar bashkë me shqiptarët në Kosovë, qyteti i Mitrovicës kaherë do të ishte i bashkuar, pa bashkimin e të cilit është anomali dhe banalitet politik i llojit më përvers që nga shqiptarët të pritet që ta përkrahin dhe ndihmojnë kthimin e serbëve në Kosovë. Kjo do të ndodhë vetëm atëherë kur serbët të jenë të gatëshëm që shqiptarët t’i pranojnë si fqinjë të barabartë dhe si faktor shumicë në Kosovë.

 

Deri atëherë është iluzore të priten ndryshime rrënjësore në raportet shqiptaro-serbe, pa marrë parasysh sa do të jet i madh presioni i ndërkombëtarëve ndaj institucioneve shtetrore dhe politikanëve shqiptarë të Kosovës.

Copyright©2000-2003 Trepca.net - Të gjitha të  drejtat e rezervuara.