OPINIONE

REFLEKSE

ÇDO KONTAKT OSE DIALOG ME BEOGRADIN TË KUSHTËZOHET ME KËRKIMFALJE PUBLIKE NDAJ SHQIPTARËVE..!

13 qershor 2003 / Shkruan: Rexhep ELEZAJ

 

Nuk ka dyshim se Kosova dhe çështja e pazgjidhur e statusit politik të saj ngadalë, por në mënyrë të sigurtë po (ri)kthehet në fokus të vëmëndjes pranë qëndrave të vendosjeve dhe forumeve ndërkombëtare. Është kështu sepse në shumë takime të larta diplomatike të mbajtura kohëve të fundit, qoftë në Europë, qoftë në SHBA si dhe vende tjera tejoqeanike çështja e statusit të Kosovës ka zënë të levizë nga gjendja e status-quos së deritanishme, ndonëse ende jo në shkallë të duhur, dhe për një lëkundje në këtë drejtim flasin vizitat e shumta të funkcionarëve të lartë të forumeve ndërkombëtare në Prishtinë si dhe takimi i fundit në Bruksel ku me 10 qershor para Komitetit për politikë të jashtme të Parlamentit europianë referuan presidenti i Kosovës Dr. I. Rugova dhe kryeadministratori M. Steiner.

 

Se çështja e rajonit të Ballkanit po hynë në një fazë të re të kujdesit dhe shqyrtimit më konkret të gjendjes nga ana e organeve më të larta të BE-së, etj, flasin edhe përgatitjet për mbajtjen e samitit të ardhshëm në Selanik që do t’i kushtohet problemeve të këtij rajoni i cili në rend dite ka shqyrtimin e situatës politike me theks të veçantë ndaj çështjeve më akute siç është ajo e sigurisë, e bashkëpunimit ndër rajonal, çështja e pazgjidhur e statusit të Kosovës, gjendja politike në Maqedoni, në Shqipëri, pastaj përgatitja e këtyre vendeve për anëtarësim në BE, etj, tregon se fokusimi i udhëheqësve politikë të BE-së ndaj problemeve të pazgjidhura në Ballkan dalëngadalë po merrë kahje të merituar, sepse çdo ditë e mëtej po bëhët e qartë se pa zgjidhjen e shpejtë dhe të drejtë të problemeve të grumbulluara nuk mund të fillojë procesi integrues i cili këtë rajon do ta çojë më shpejt kah bashkimi me popujt dhe vendet e përparuara të Europës.

 

Takimi i fundit në Bruksel dhe dëshmia e presidentit të Kosovës dr. I. Rugova dhe kryeadminstratorit M. Steiner para Komitetit për Marrëdhënie të Jashtme si dhe deklaratat e fundit të disa deputetëve të këtij Parlamenti lidhur me statusin final të Kosovës sikur japin të kuptohet se përshpejtimi i këtij procesi është i domosdoshëm, ngase çdo ditë e më shumë brenda qarqeve politike dhe diplomatike të Europës po shtohet bindja se pa zgjidhjen e statusit politik të Kosovës nuk mund të fillojë asnjë proces që tërë rajonin bashkërisht e çon drejt Europës së bashkuar, sepse do të ishte absurde të mendohet se bashkimi i këtyre vendeve në një bashkësi të përbashkët (BE) mund të bëhët me sukses pa u zgjidhur njëherë e mirë çëshjet më delikate siç është ajo e definimit të kufijëve midis shteteve ballkanike, siç është çështja e statusit të Kosovës, çështja e sigurisë, krimit të organizuar, kontrabandës, privatizimit, ekologjisë, etj, që të gjitha këto probleme paraqesin pengesë serioze në rrugën e përmbushjes së standardeve të demokracisë europiane pa plotësimin e të cilave asnjëri vend nuk mund të integrohet në këtë Bashkësi.

 

Këto standarde janë vënë para së gjithash ndaj vendeve ish komuniste të këtij rajoni, sepse pa plotësimin e tyre nuk mund të fillojë as realizimi i Paktit për “Stabilizim-Asocim” i dedikuar për zhvillim më të shpejt të këtyre vendeve që në rendë të parë nënkupton se duhet t’i përmbushin këto standarde dhe pastaj të antarësohen në BE dhe struktura tjera europiane. Andaj, janë pikërishtë këto shkaqet dhe arsyet të cilat e kanë shtyrë BE-në që të organizojë Samitin e ardhshëm në Selanik, ku pritet të shqyrtohen dhe të merren qëndrime për shumë çështje të cilat do të shërbejnë si bazë mbi të cilën vendet aspiruese për t’u bërë anëtare të BE-së do ta përqendrojnë aktivitetin e tyre në të ardhmën në mënyrë që sa më shpejt t’i bëjnë përgatitjet për t’u bërë anëtare e BE-së me synim të fundit që zgjidhja e të gjitha problemeve aktuale prezente në këtë rajon të jetë sa më e qëndrueshme.

 

Shikuar në prizmin e kësaj siç cekëm në fillim se çështja e zgjidhjes së statusit final të Kosovës ka zënë të rikthehet në agjenden e debateve dhe të shqyrtimeve pranë formeve ndërkombëtare dëshmon padyshim edhe insistimi i organizatorit të këtij Samiti që gjatë mbajtjes së këtij tubimi të realizohet (me çdo kusht) takimi i parë midis përfaqësuesëve të qeverisë së Kosovës me përfaqësuesit e Serbisë, që njëherit fletë edhe për interesimin e shtuar të këtyre qendrave për zgjidhjen sa më parë të statusit të Kosovës, ngase kur propozojnë një takim të tillë ata janë të bindur se dialogu Prishtinë-Beograd për definimin e statusit të Kosovës është proces i pashmangshëm, ndaj të cilit (dialogut serbo-shqiptar) me shumë të drejt pala shqiptare gjatë këtyre katër viteve ka mbajtur qëndrim dhe pikëpamje tjetër, prandaj  po bëjnë ç’mos që ta aranzhojnë takimin e parë zyrtarë midis përfaqësuesëve shqiptarë dhe atyre serbë, që shikuar nga aspekti diplomatik metodat e tilla të vënjës së kontakteve të para midis palëve në konflikt gjatë punimeve të ndonjë tubimi në nivel të lartë diplomatik siç është samiti i ardhshëm në Selanik, janë një praktikë e rëndomtë në sjelljet diplomatike pas të cilit kontakt nis përmirësimi i marrëdhënieve midis popujve që janë në konflikt ose që kanë luftuar ndërmjet veti. Por, para se të ndodhë një takim i tillë eventual, përfaqësuesit e qeverisë së Kosovës domosdo duhet ta kushtëzojë një takim të tillë si dhe çdo dialog të tjetër me palën serbe me kërkimfalje publike të serbëve ndaj shqiptarëve për krimet që kanë bërë në Kosovë në periudhën 1990/99.

 

Përndryshe çdo takim qoftë edhe i natyrës kurtoazo-diplomatike midis dy delegacioneve pa i detyruar serbët që t’u kërkojnë falje publike shqiptarëve, do të shkojë si gjithnjë deri më tash në favor të palës serbe, sepse politikanët serbë janë të njohur për dredhitë e tyre politike si dhe për shfrytëzimin e takimeve të këtilla ndërkombëtare për interesat e tyre, kur dihet edhe fakti se Beogradi zyrtar ende gëzon simpatinë dhe përkrahjen e disa vendve të Ballkanit pjesëmarëse në këtë samit kur është fjala për Kosovën.

 

Nësë qysh në fillim palës serbe i bëhën koncesione të këtij lloji sado që dikujt mund t’i duken formalitete të parëndësishme, sado që të jenë presionet e mëdha ndaj shqiptarëve që të pranojnë kontaktin e parë dhe pastaj edhe dialogun me Beogradin rreth zgjidhjes së statusit final të Kosovës, sado që të zhagiten këto bisedime për shkaqet e lartëpërmedura, mendojmë se përfaqësuesit legjitim të institucioneve të Kosovës nuk duhet të pranojnë kurfarë diktati, kur dihet se pala serbe në periudhën e kaluar katërvjeçare nuk ka ndërmarrë as hapin më të vogël i cili, siç është kërkimi i faljes publike ndaj shqiptarëve për gjenocidin që kanë bërë në Kosovë, sigurisht se do të hapte një kaptinë të re në marrëdhëniet midis popullit shqiptar dhe atij serbë.

 

Prandaj, jemi të bindur se serbët do të bëjnë ç’mos që edhe mëtej t’i shmangën jo vetëm aktit moral të kërkimfaljes ndaj shqiptarëve, por edhe ndaj çdo nisme diplomatike e cila çon kah njohja e pavarësisë së Kosovës do t’i vejnë pengesa me të gjitha mjetet, sepse Beogradi zyrtar, por edhe shunmica e popullit serbë nuk do të pajtohen kurrë me pavarësinë e Kosovës, mbase është çasti i fundit që komuniteti ndërkombëtarë ta kuptojë se politika  injoruese e Beogradit ndaj shqiptarëve dhe çështjes së Kosovës nuk ka ndryshuar asgjë përnga përmbajtja e saj hegjemoniste gjatë gjithë këtyre katër viteve, ndaj e themi me bindje të plotë se çdo takim ose dialog i mundshëm me Beogradin pa u pjekur të gjitha kushtet për shqiptarët do të jetë kohë e humbur.  

Copyright©2000-2003 Trepca.net - Të gjitha të  drejtat e rezervuara.