OPINIONE

Moratoriumi, shprehje e inercionit politik - "do të bie shi, nuk do të bie shi"!

• Një potez i këtillë, i papeshuar politik, është "një e papritur", më së pari për opinionin shqiptar në Kosovë,  si dhe në diasporë, e mëpastaj edhe për faktorin ndërkombëtar, ka krijuar nebuloze të panevojshme, sidomos tek politika zyrtare amerikane
• Pse presidenti "i barikaduar" i Kosovës nuk komunikon me subjektet tjera politike, për të hartuar “programin presidencial” të pavarësimit, duke e operacionalizuar kohësisht, por edhe duke ua shpalosur parlamentarëve...?
• Kështu praktikisht kemi kryetarin e moratorium-uar që nga fillimi dhe Moratoriumin në Kosovë me vite të tëra.

SHBA , 7 maj 2003 / Agim Vuniqi

 

Propozimi dhe diskutimi publik i "Moratoriumit" për "konservimin" e zgjidhjes së statusit final të Kosovës nga disa qarqe të caktuara politike në Kosovë, aspak nuk është në hap me kohën, as me zhvillimin e ngjarjeve politike në Kosovë. Në vend që, para bashkësisë ndërkombëtare, të shtrohej kërkesa konsensusale e të gjitha subjekteve politike shqiptare në Kosovë, me qëllim që sa më parë të vihej në "rend dite" diskutimi i statusit të pavarësisë së Kosovës, bëhet e kundërta, pezullohet për kohë të pacaktuar debatimi i tij. Pse të veprohet në këtë mënyrë, kur askush nga fuqitë evropiane, as nga Amerika, nuk i kanë paraqitur ultimatum Kosovës dhe shqiptarëve, që të marrin një vendim të këtillë politik absurd dhe regresiv, në stilin stereotip popullor: " do te bie shi, nuk do te bie shi"(!)

Një potez i këtillë, i papeshuar politik, është "një e papritur", më së pari për opinionin shqiptar në Kosovë,  si dhe në diasporë, e mëpastaj edhe për faktorin ndërkombëtar, ka krijuar nebuloze të panevojshme, sidomos tek politika zyrtare amerikane. Nëse propozuesit e "moratoriumit" pandehin politikisht se, me shtyrjen për më vonë të zgjidhjes së statusit të Kosovës, pala shqiptare, do të jetë në përparësi, atëherë mund të jenë mashtruar keq, sepse do të ndodhë e kundërta. Derisa të zgjatë "deathlike silence" e të ashtuqujaturit "moratorium", Kosova, do të vërshohet me qindra e mijëra refugjatë serbomalazezë, të cilët, do të prishin seriozisht jo vetëm balancën e strukturës etnike të popullësisë, por edhe do të përkeqësojnë në shkallë edhe më drastike grafikonin e papunësisë së shumicës dërmuese shqiptare, dhe të minoriteteve të tjera në Kosovë. Do të krijohen probleme të mëdha në rivendosjen e serbëve dhe malazezëve nëpër lokalitete rurale, si dhe nëpër qytete të Kosovës.

Ndoshta, ngase propozuesi ka gjithnjë për bazë se kompozicioni politik shqiptarë i Kosovës është gjithnjë në shthurrje, mungon diciplina politike dhe partike e, sidomos gjatë rrespektimit të marrëveshjeve - edhe pse të imponuara. Eshtë shumë e paqartë vetë kërkesa për moratorium, dhe cili ishte motivi kryesor, kur një çështje çfarë është shtruar ndërron edhe kahjen e politikës së deritanishme, sidomos pas aprovimit të Marrëveshjes për Kornizën kushtetuese e cila aktualisht është në fuqi, pastaj marrëveshja në parim e Thaçit dhe Rugovës për bisedime me Beogradin, edhe pse faktori ndërkombetare nuk insistonte, por kjo ishte bërë "nje pasdarke" miqësore të aranzhuar nga 'kryekuzhinieri" z. Shtajner  e të cilën e kishin  shijuar "degausstatororët" Thaçi dhe Rugova, pa të tretin Ramush Hajredinaj.

Eshtë edhe më e pa kuptimtë kërkesa për moratorium në fazën e transferimit të kompetencave nga ndërkombëtaret në vendorët, apo është refleksion i mungesës së "kondicionit politik", apo trend i  të moderuarit...!?

Kërkesa e AAK-së dhe të dyzet parlamentarëve për respektimin e vlerave të UÇK-së, kërkesa e po të njëjtit subjekt politik për shpalljen e pavarësisë, pastaj ideja e LPK-së për Unionin Shqipëri-Kosovë, deklarata e Rugovës së pari "pavarësi pastaj bisedime" (për çka atëherë të bisedohet, apo të shënohet vetëm si kërkesë e cila do të joshë elektoratin) dhe së fundi kërkesa e PDK-së  për moratorium  nuk janë aspak në pajtueshmëri, krijojnë huti, dhe janë refleksion i dezorganizimit total, meqë për çështje me rëndësi -interesi nacional, duhet të ketë koncensus.

Meqë Kosova formalisht është me president e faktikisht pa të, është vetëm  shprehje e permutacionit të fjalëve "Kosova faktikisht është e pavarur, dhe kërkojmë njohjen formale të saj", edhe pse shqiptarët në botë udhëtojnë me pasaportë të Serbisë dhe të UNMIK-ut, dhe në asnjë segment të rëndësishëm të shoqërisë nuk kanë çasje institucionet e kornizuara të Kosovës, si në KEK, në PTK, në polici, në marrëdhënie me jashtë, vetvetiu kjo gjendje është gjendje moratoriumi. Dhe deri sa kryetari koncesual i Kosovës nuk kërkon asnjëherë takim me subjektet tjera politike, por as që i drejtohet parlamentit për të bërë operacionalizimin kohor të pavarësisë "formale" , edhe pse në terminologjinë e marrëdhënieve ndërkombetare nuk ka prejudikim të koncepteve të "pavarësisë faktike, apo të asaj formale" , kur çdonjëri e din se zyrtarisht Kosova eshte e protektoruar nga Misioni i Kombeve te Bashkuara.

Pse presidenti "i barikaduar" i Kosovës nuk komunikon me subjektet tjera politike, për të hartuar “programin presidencial” të pavarësimit, duke e operacionalizuar kohësisht, por edhe duke ua shpalosur parlamentarëve, dhe pse nuk e pa të arsyeshme asnjëherë tu drejtohet parlamentarëve të cilët ia dhanë votën, jo për të pasur një president "të barikaduar" nga populli, por funksional, ngase tërë qytetarët e Kosovës nuk janë LDK. Kështu praktikisht kemi kryetarin e moratorium-uar që nga fillimi dhe Moratoriumin në Kosovë me vite të tëra.

Nuk do të duhej që njëshi i PDK-së të kërkonte moratorium kur realisht ai është i instaluar në Kosovë me pajtimin e shqiptarëve për Kornizën Kushtetuese, ngase kompetencat institucionale të Kosovës ishin shumë më të mëdha me Kushtetutën e 74-ës, atëherë kur Kosova kishte Kushtetutën sesa  tash kur shqiptareve u kanë mbetur vetëm kornizat.

Copyright©2000-2003 Trepca.net - Të gjitha të  drejtat e rezervuara.